Jak prawidłowo dawkować lek Igantet 500?

Lek Igantet 500 jest stosowany w zapobieganiu i leczeniu tężca. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje, które pacjenci powinni znać przed jego zastosowaniem.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Igantet 500 jest stosowany w:

• Zapobieganiu tężcowi u osób ze świeżymi ranami, które mogą być zakażone przetrwalnikami laseczki tężca, u osób, które nie były szczepione w ciągu ostatnich 10 lat, lub szczepione niezgodnie z programem szczepień lub przebieg szczepienia jest nieznany^[1].
• Leczeniu tężca^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Przed podaniem leku Igantet 500 należy go ogrzać do temperatury pokojowej lub temperatury ciała^[2]. Lek należy wstrzykiwać wolno domięśniowo. W razie konieczności zastosowania większych dawek (5 ml lub więcej), zaleca się podzielenie dawki i wstrzykiwanie w różne miejsca^[2]. W przypadku jednoczesnego podawania immunoglobuliny przeciwtężcowej i szczepionki należy stosować oddzielne strzykawki i igły. Wstrzyknięcia należy wykonać w różne miejsca ciała^[2].

Czyste i małe zranienia

Nie zaleca się szczepienia ani stosowania immunoglobuliny przeciwtężcowej u pacjentów, którzy otrzymali ostatnią dawkę przypominającą szczepionki w ciągu ostatnich 10 lat lub byli szczepieni zgodnie z programem szczepień przeciw tężcowi. Zaleca się szczepionkę tym pacjentom, którzy nie otrzymali dawki przypominającej w ciągu ostatnich 10 lat lub nie byli szczepieni zgodnie z programem szczepień przeciw tężcowi oraz tym, u których nie jest znana historia szczepienia przeciw tężcowi. Podanie immunoglobuliny przeciwtężcowej nie jest konieczne^[1].

Zabrudzone duże zranienia

Nie zaleca się szczepienia pacjentów, którzy otrzymali ostatnią dawkę przypominającą szczepionki w ciągu ostatnich 5 lat lub byli szczepieni zgodnie z programem szczepień przeciw tężcowi. Należy zastosować szczepionkę, jeśli od podania ostatniej dawki przypominającej upłynęło więcej niż 5 lat. W obu przypadkach nie jest konieczne podanie immunoglobuliny przeciwtężcowej. W przypadku pacjentów, którzy nie zostali zaszczepieni zgodnie z programem szczepień przeciw tężcowi lub historia szczepień jest nieznana, należy zastosować szczepionkę jednocześnie z immunoglobuliną przeciwtężcową^[1].

Zapobieganie tężcowi

Dawkowanie wynosi 250 j.m. domięśniowo. Dawkę należy podwoić (500 j.m.) w przypadku ran powikłanych (ran głębokich z uszkodzonymi tkankami, zanieczyszczonych), gdy od zranienia upłynęło ponad 24 godziny lub w przypadku osób dorosłych z nadwagą^[1].

Leczenie tężca

Wyniki kilku badań sugerują znaczenie stosowania jednorazowych dawek od 3000 do 6000 j.m. immunoglobuliny ludzkiej przeciwtężcowej w leczeniu tężca jednocześnie z innymi odpowiednimi metodami leczenia^[1].

Przeciwwskazania

Lek Igantet 500 nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jakikolwiek składnik leku lub immunoglobulinę ludzką^[2].

Środki ostrożności

Podanie leku Igantet 500 powinno odbywać się pod nadzorem lekarza. Pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przynajmniej przez 20 minut po podaniu leku^[2]. Należy upewnić się, że igła nie znajduje się w naczyniu krwionośnym, odciągając tłok strzykawki, ponieważ podanie donaczyniowe może być przyczyną wstrząsu^[2].

Działania niepożądane

W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić ból i tkliwość. Można temu zapobiec przez podzielenie dawki i podanie w różne miejsca. Niekiedy może pojawić się gorączka, dreszcze i reakcje skórne. W rzadkich przypadkach obserwowano: nudności, wymioty, spadek ciśnienia, tachykardię oraz reakcje alergiczne i anafilaktyczne, łącznie ze wstrząsem^[2].

Słownik pojęć

• Tężec – choroba zakaźna wywołana przez bakterie Clostridium tetani, charakteryzująca się skurczami mięśni.
• Immunoglobulina – białko wytwarzane przez komórki układu odpornościowego, które pomaga zwalczać infekcje.
• Domięśniowo – sposób podania leku bezpośrednio do mięśnia.
• Przeciwciała – białka wytwarzane przez układ odpornościowy w odpowiedzi na obecność obcych substancji, takich jak bakterie i wirusy.
• Wstrząs anafilaktyczny – ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku