Jak prawidłowo dawkować lek Plofed 1%?

Lek Plofed 1% zawiera propofol, który jest stosowany jako środek znieczulający. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Plofed 1%, w tym jak i kiedy go stosować, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii.

Spis treści

• Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego
• Podtrzymywanie znieczulenia ogólnego
• Wywołanie uspokojenia podczas intensywnej terapii
• Wywołanie uspokojenia podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych
• Sposób podawania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego

Plofed 1% jest stosowany do wprowadzenia do znieczulenia ogólnego u dorosłych i dzieci powyżej 1. miesiąca życia. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała oraz stanu zdrowia pacjenta.

Dorośli

U dorosłych pacjentów, z premedykacją lub bez niej, zaleca się podawanie propofolu we wstrzyknięciach (bolus) lub w infuzji dożylnej, dawkując zależnie od reakcji pacjenta, aż do wystąpienia klinicznych cech znieczulenia. U przeciętnie zdrowego pacjenta dawka wynosi około 40 mg (4 ml produktu) co 10 sekund^[1].

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku dawki propofolu są mniejsze. Zmniejszoną dawkę należy podawać z mniejszą szybkością oraz dostosować do odpowiedzi klinicznej pacjenta^[1].

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania propofolu u dzieci w wieku poniżej jednego miesiąca. U dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca dawkę należy dostosować do wieku i masy ciała dziecka. U większości dzieci w wieku powyżej 8 lat do wprowadzenia do znieczulenia zazwyczaj wystarcza dawka około 2,5 mg/kg mc. propofolu^[1].

Podtrzymywanie znieczulenia ogólnego

Podtrzymywanie znieczulenia ogólnego za pomocą Plofed 1% może być realizowane poprzez infuzję lub powtarzane wstrzyknięcia (bolus).

Dorośli

W celu podtrzymania pożądanej głębokości znieczulenia, propofol można podawać w infuzji lub w powtarzanych wstrzyknięciach. Szybkość infuzji zwykle mieści się w zakresie od 4 mg/kg mc./godz. do 12 mg/kg mc./godz. W przypadku powtarzanych wstrzyknięć, dawka wynosi od 25 mg do 50 mg (2,5 do 5 ml)^[1].

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku należy zmniejszyć szybkość infuzji oraz docelowe stężenie. Pacjenci zaliczeni do 3 i 4 grupy według ASA wymagają zmniejszonych dawek i zmniejszonej szybkości podawania propofolu^[1].

Dzieci i młodzież

U dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca propofol można podawać w ciągłej infuzji dożylnej lub w pojedynczych powtarzanych wstrzyknięciach. Szybkość infuzji zwykle mieści się w granicach od 9 mg/kg mc./godz. do 15 mg/kg mc./godz^[1].

Wywołanie uspokojenia podczas intensywnej terapii

Propofol jest stosowany w celu wywołania uspokojenia u dorosłych pacjentów podczas intensywnej terapii. Szybkość infuzji należy dostosować do pożądanego stopnia sedacji. U większości pacjentów wystarczający poziom uspokojenia osiągany jest po zastosowaniu 0,3 mg/kg mc./godz. do 4,0 mg/kg mc./godz^[1].

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku szybkość infuzji należy zmniejszyć. Pacjenci zaliczeni do 3 i 4 grupy według ASA wymagają dalszego zmniejszenia dawek i zmniejszenia szybkości podawania propofolu^[1].

Dzieci i młodzież

Stosowanie propofolu w celu wywołania uspokojenia na oddziałach intensywnej terapii u dzieci i młodzieży w wieku 16 lat i młodszych jest przeciwwskazane^[1].

Wywołanie uspokojenia podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych

Propofol jest stosowany w celu wywołania uspokojenia koniecznego do przeprowadzenia zabiegu diagnostycznego lub chirurgicznego.

Dorośli

Do wywoływania sedacji u większości pacjentów konieczne jest podanie dawki od 0,5 do 1,0 mg/kg mc. w czasie 1 do 5 minut. Podtrzymanie żądanej głębokości uspokojenia osiąga się dobierając odpowiednio szybkość infuzji propofolu – większość pacjentów będzie wymagała od 1,5 do 4,5 mg/kg mc./godz^[1].

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku szybkość infuzji lub docelowe stężenie należy zmniejszyć. Pacjenci zaliczeni do 3 i 4 grupy według ASA wymagają dalszego zmniejszenia dawek i zmniejszenia szybkości podawania propofolu^[1].

Dzieci i młodzież

U dzieci w wieku powyżej jednego miesiąca dawki i szybkość podawania powinny być dostosowane do pożądanego stopnia sedacji i odpowiedzi klinicznej. U większości dzieci w celu wywołania sedacji stosuje się zwykle 1 do 2 mg/kg mc. propofolu^[1].

Sposób podawania

Plofed 1% nie działa przeciwbólowo, dlatego zaleca się dodatkowo podawanie leków przeciwbólowych. Lek można podawać:

• we wstrzyknięciach dożylnych (bolus) – nierozcieńczony,
• w infuzji dożylnej – używając rozcieńczonego lub nierozcieńczonego leku^[2].

Podczas sporządzania mieszaniny należy zachować warunki aseptyki. Lek może być rozcieńczony następującymi roztworami do infuzji: 5% roztworem glukozy (50 mg/ml); 0,9% roztworem sodu chlorku (9 mg/ml); mieszaniną 0,18% roztworu sodu chlorku (1,8 mg/ml) i 4% roztworu glukozy (40 mg/ml) w opakowaniach szklanych lub z polietylenu^[2].

Słownik pojęć

• Propofol – Krótko działający środek stosowany do znieczulenia ogólnego.
• Znieczulenie ogólne – Stan kontrolowanej utraty świadomości, w którym pacjent nie odczuwa bólu i nie reaguje na bodźce.
• Infuzja dożylna – Podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
• Bolus – Szybkie podanie leku w postaci wstrzyknięcia dożylnego.
• ASA – Klasyfikacja stanu zdrowia pacjenta według American Society of Anesthesiologists.

Podsumowanie

Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego	Dorośli: 40 mg co 10 sekund; Osoby w podeszłym wieku: mniejsze dawki; Dzieci: 2,5 mg/kg mc.
Podtrzymywanie znieczulenia ogólnego	Dorośli: 4-12 mg/kg mc./godz.; Osoby w podeszłym wieku: zmniejszone dawki; Dzieci: 9-15 mg/kg mc./godz.
Wywołanie uspokojenia podczas intensywnej terapii	Dorośli: 0,3-4,0 mg/kg mc./godz.; Osoby w podeszłym wieku: zmniejszone dawki; Dzieci: przeciwwskazane
Wywołanie uspokojenia podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych	Dorośli: 0,5-1,0 mg/kg mc.; Osoby w podeszłym wieku: zmniejszone dawki; Dzieci: 1-2 mg/kg mc.