Konsekwencje przedawkowania leku Dilzem 180 Retard
Przedawkowanie leku Dilzem 180 Retard może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, bradykardii, niewydolności serca, bloku przedsionkowo-komorowego oraz zaburzeń czynności nerek. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.
Spis treści
Dawki uznawane za przedawkowanie
Standardowa dawka leku Dilzem 180 Retard wynosi 180 mg na dobę, przyjmowana rano. W razie konieczności lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnej dawki 360 mg na dobę, podzielonej na dwie dawki (rano i wieczorem)[1]. Przedawkowanie występuje, gdy pacjent przyjmuje dawki przekraczające te zalecenia, co może prowadzić do poważnych skutków zdrowotnych.
Objawy przedawkowania
Objawy kliniczne ostrego przedawkowania leku Dilzem 180 Retard mogą obejmować:
- Ciężkie niedociśnienie tętnicze – znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które może prowadzić do wstrząsu i ostrego uszkodzenia nerek[1].
- Bradykardia – zmniejszenie częstości pracy serca, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego[2].
- Niewydolność serca – serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do reszty ciała[1].
- Zaburzenia czynności nerek – uszkodzenie nerek, które może prowadzić do ich niewydolności[2].
Leczenie przedawkowania
Leczenie przedawkowania leku Dilzem 180 Retard powinno odbywać się w warunkach szpitalnych i obejmuje:
- Płukanie żołądka – procedura mająca na celu usunięcie resztek leku z żołądka[1].
- Diureza osmotyczna – metoda zwiększania wydalania moczu w celu usunięcia toksyn z organizmu[1].
- Elektrostymulacja serca – stosowana w przypadku zaburzeń przewodzenia[1].
- Podanie atropiny – lek stosowany w celu zwiększenia częstości akcji serca[1].
- Podanie wazopresorów – leki zwiększające ciśnienie krwi[1].
- Podanie leków inotropowych – leki zwiększające siłę skurczu serca[1].
- Podanie glukagonu – hormon zwiększający poziom glukozy we krwi[1].
- Podanie glukonianu wapnia – stosowany we wlewie w celu przeciwdziałania skutkom przedawkowania[1].
Słownik pojęć
- Bradykardia – zmniejszenie częstości pracy serca poniżej normy.
- Niedociśnienie tętnicze – obniżenie ciśnienia krwi poniżej normy.
- Blok przedsionkowo-komorowy – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca.
- Diureza osmotyczna – metoda zwiększania wydalania moczu w celu usunięcia toksyn z organizmu.
- Elektrostymulacja serca – procedura stosowana w celu przywrócenia prawidłowego rytmu serca.
- Wazopresory – leki zwiększające ciśnienie krwi.
- Leki inotropowe – leki zwiększające siłę skurczu serca.
- Glukagon – hormon zwiększający poziom glukozy we krwi.
- Glukonian wapnia – związek chemiczny stosowany w leczeniu przedawkowania leków.
Materiały źródłowe
| Standardowa dawka | 180 mg na dobę |
| Maksymalna dawka | 360 mg na dobę |
| Objawy przedawkowania | Ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zaburzenia czynności nerek |
| Leczenie przedawkowania | Płukanie żołądka, diureza osmotyczna, elektrostymulacja serca, podanie atropiny, wazopresorów, leków inotropowych, glukagonu, glukonianu wapnia |














