Wskazania do stosowania leku Aminoven Infant 10%. Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Aminoven Infant 10% to roztwór aminokwasów przeznaczony do żywienia pozajelitowego u dzieci. Lek ten jest stosowany w przypadkach, gdy doustne przyjmowanie pokarmów jest niemożliwe lub niewystarczające. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, jakie schorzenia i dolegliwości leczy oraz jakie są jego główne zalety i przeciwwskazania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Aminoven Infant 10% jest wskazany jako źródło aminokwasów w żywieniu pozajelitowym dzieci. Jest to szczególnie ważne w przypadkach, gdy doustne przyjmowanie pokarmów jest niemożliwe lub niewystarczające. Lek ten jest stosowany w połączeniu z odpowiednimi ilościami roztworów węglowodanów, emulsji tłuszczowych, elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Aminoven Infant 10% należy podawać w ciągłej infuzji dożylnej do żył centralnych. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie każdemu pacjentowi w zależności od jego wieku, masy ciała, wyników badań laboratoryjnych oraz uwzględniając występowanie niedoczynności nerek lub wątroby^[2]. Maksymalna szybkość infuzji wynosi do 0,1 g aminokwasów/kg mc./godzinę, co odpowiada 1,0 ml/kg mc./godzinę. Maksymalna dawka dobowa różni się w zależności od wieku dziecka:

• Dzieci w wieku 0–2 lat: 1,5 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę = 15 do 25 ml na kg mc./dobę
• Dzieci w wieku 2–5 lat: 1,5 g aminokwasów/kg mc./dobę = 15 ml na kg mc./dobę
• Dzieci w wieku 6–14 lat: 1,0 g aminokwasów/kg mc./dobę = 10 ml na kg mc./dobę

Przeciwwskazania

Podobnie jak inne roztwory aminokwasów, Aminoven Infant 10% nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, kwasicą metaboliczną, przewodnieniem oraz hipokaliemią. U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby należy zastosować indywidualne dawkowanie. Produkt leczniczy należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z hiponatremią^[1].

Możliwe działania niepożądane

Podczas prawidłowego podawania produktu leczniczego nie są znane działania niepożądane. Podobnie jak w przypadku stosowania innych roztworów aminokwasów, podawanie z szybkością większą niż zalecana może wywołać dreszcze, nudności i wymioty. Podanie z szybkością większą niż zalecana może spowodować również zaburzenia równowagi składu aminokwasów w organizmie oraz zwiększoną utratę przez nerki^[2].

Słownik pojęć

• Aminokwasy – Związki chemiczne będące podstawowymi jednostkami budulcowymi białek.
• Kwasy tłuszczowe – Związki chemiczne będące podstawowymi składnikami tłuszczów.
• Kwasy nukleinowe – Związki chemiczne będące podstawowymi jednostkami budulcowymi DNA i RNA.
• Kwasy organiczne – Związki chemiczne zawierające grupę karboksylową (-COOH).
• Kwasy żółciowe – Związki chemiczne produkowane przez wątrobę, które pomagają w trawieniu tłuszczów.
• Metabolizm – Procesy biochemiczne zachodzące w organizmach żywych, które umożliwiają przekształcanie substancji chemicznych i energii.
• Osmolarność – Miara stężenia substancji rozpuszczonych w roztworze.
• Żywienie pozajelitowe – Metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, z pominięciem przewodu pokarmowego.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku

Aminoven Infant 10% to roztwór aminokwasów przeznaczony do żywienia pozajelitowego u dzieci. Jest stosowany w przypadkach, gdy doustne przyjmowanie pokarmów jest niemożliwe lub niewystarczające. Lek ten jest podawany w ciągłej infuzji dożylnej do żył centralnych. Przeciwwskazania obejmują zaburzenia metabolizmu aminokwasów, kwasicę metaboliczną, przewodnienie oraz hipokaliemię. Podczas prawidłowego podawania leku nie są znane działania niepożądane.