Wskazania do stosowania leku Pancuronium Jelfa
Pancuronium Jelfa to lek stosowany w lecznictwie zamkniętym, który ma na celu zwiotczenie mięśni poprzecznie prążkowanych. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek, jakie są jego wskazania oraz jakie środki ostrożności należy zachować podczas jego stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania
Pancuronium Jelfa jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w lecznictwie zamkniętym. Lek ten jest stosowany w następujących przypadkach:
- Zwiotczenie mięśni poprzecznie prążkowanych podczas intubacji dotchawiczej oraz podczas znieczulenia ogólnego[1]. Intubacja dotchawicza polega na umieszczeniu elastycznej rurki poprzez usta lub nos do tchawicy celem mechanicznego wspomagania oddychania.
- Pacjenci podłączeni do respiratora i leczeni oddechem kontrolowanym[1]. Oddech kontrolowany to metoda wspomagania oddychania, w której respirator przejmuje funkcję oddychania za pacjenta.
- Łagodzenie objawów tężca[1]. Tężec to poważna choroba zakaźna wywołana przez bakterie Clostridium tetani, która powoduje bolesne skurcze mięśni.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Pancuronium Jelfa zależy od indywidualnej reakcji pacjenta na lek oraz od przewidywanej metody znieczulenia i czasu trwania operacji. Lek podawany jest dożylnie[1]. Oto zalecenia dotyczące dawkowania:
- Dorośli: Dawka wynosi od 0,04 do 0,1 mg/kg mc. Optymalna dawka do intubacji dotchawiczej to zazwyczaj 0,09 mg/kg mc[1].
- Dzieci: Dawka jest taka sama jak u dorosłych i wynosi 0,04 do 0,1 mg/kg mc. Maksymalna dawka dla dzieci i młodzieży do 17 lat wynosi 0,1 mg/kg mc[1].
- Niemowlęta: Dawka wstępna wynosi zazwyczaj 0,02 do 0,04 mg/kg mc, a dawka podtrzymująca 0,015 do 0,02 mg/kg mc[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku: Działanie leku jest dłuższe, dlatego wskazane może być zmniejszenie dawki[1].
- Pacjenci otyli: Wyznaczanie dawki na podstawie masy ciała może prowadzić do przedawkowania, dlatego istotna jest ocena indywidualnej reakcji na lek[1].
- Pacjenci z zaburzeniami wątroby i nerek: Należy zachować ostrożność przy wyznaczaniu dawki[1].
Przeciwwskazania
Leku Pancuronium Jelfa nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na pankuronium, brom lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1].
- Brak technicznych możliwości wykonania intubacji oraz zastosowania oddechu kontrolowanego[1].
- Wcześniaki i noworodki[1].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania leku Pancuronium Jelfa należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- Miastenia i zespół miasteniczny (zespół Eatona-Lamberta)[1].
- Choroby układu nerwowo-mięśniowego[1].
- Choroba Heinego-Medina (zapalenie istoty szarej rdzenia kręgowego)[1].
- Nadciśnienie złośliwe, szczególnie nadciśnienie związane z chorobami nerek[1].
- Guz chromochłonny nadnerczy (guz nowotworowy powodujący nadciśnienie tętnicze)[1].
- Choroba wieńcowa (choroba niedokrwienna mięśnia sercowego)[1].
- Ciężkie zaburzenia elektrolitowe (np. zmniejszenie stężenia jonów potasu i jonów wapnia we krwi; zwiększenie stężenia jonów magnezu we krwi)[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Pancuronium Jelfa może powodować działania niepożądane. Oto niektóre z nich:
- Zaburzenia serca: Przyspieszenie czynności serca, wzrost ciśnienia tętniczego krwi oraz zwiększenie pojemności minutowej serca[1].
- Zaburzenia układu immunologicznego: W wyjątkowych przypadkach reakcje anafilaktyczne, skórne reakcje alergiczne[1].
- Zaburzenia żołądka i jelit: Nadmierne ślinienie się[1].
- Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Hiperbilirubinemia u noworodków[1].
- Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Miejscowe odczyny skórne i ból w miejscu podania[1].
- Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Osłabienie mięśni[1].
Słownik pojęć
- Zwiotczenie mięśni poprzecznie prążkowanych – Stan, w którym mięśnie szkieletowe tracą napięcie i stają się rozluźnione.
- Intubacja dotchawicza – Procedura medyczna polegająca na umieszczeniu rurki w tchawicy w celu wspomagania oddychania.
- Oddech kontrolowany – Metoda wspomagania oddychania, w której respirator przejmuje funkcję oddychania za pacjenta.
- Tężec – Poważna choroba zakaźna wywołana przez bakterie Clostridium tetani, powodująca bolesne skurcze mięśni.
- Miastenia – Choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się osłabieniem i nużliwością mięśni.
- Zespół miasteniczny (zespół Eatona-Lamberta) – Rzadka choroba autoimmunologiczna, która powoduje osłabienie mięśni.
- Choroba Heinego-Medina – Zapalenie istoty szarej rdzenia kręgowego, znane również jako polio.
- Nadciśnienie złośliwe – Bardzo wysokie ciśnienie krwi, które może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych.
- Guz chromochłonny nadnerczy – Nowotwór nadnerczy, który powoduje nadciśnienie tętnicze.
- Choroba wieńcowa – Choroba niedokrwienna mięśnia sercowego, która może prowadzić do zawału serca.
- Hiperbilirubinemia – Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, co może prowadzić do żółtaczki.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Zwiotczenie mięśni poprzecznie prążkowanych, pacjenci podłączeni do respiratora, łagodzenie objawów tężca |
| Dawkowanie | Dorośli: 0,04-0,1 mg/kg mc; Dzieci: 0,04-0,1 mg/kg mc; Niemowlęta: 0,02-0,04 mg/kg mc |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, brak możliwości intubacji, wcześniaki i noworodki |
| Ostrzeżenia | Miastenia, choroby układu nerwowo-mięśniowego, nadciśnienie złośliwe, guz chromochłonny nadnerczy, choroba wieńcowa, zaburzenia elektrolitowe |
| Działania niepożądane | Zaburzenia serca, układu immunologicznego, żołądka i jelit, metabolizmu, ogólne, mięśniowo-szkieletowe |














