Wskazania do stosowania leku Dipeptiven: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Dipeptiven to lek stosowany w klinicznej diecie żywieniowej, szczególnie u pacjentów w stanach podwyższonego katabolizmu i metabolizmu. Lek ten jest podawany dożylnie i może być stosowany zarówno w żywieniu pozajelitowym, jak i dojelitowym. W artykule omówimy szczegółowe wskazania do stosowania Dipeptiven oraz schorzenia, które mogą być leczone za jego pomocą.
Spis treści
- Wskazania do stosowania Dipeptiven
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania Dipeptiven
Dipeptiven jest wskazany jako składnik klinicznej diety żywieniowej u pacjentów w stanach podwyższonego katabolizmu i metabolizmu. Może być stosowany u pacjentów żywionych pozajelitowo lub dojelitowo oraz u pacjentów żywionych jednocześnie pozajelitowo i dojelitowo[1]. Lek ten jest szczególnie przydatny w następujących przypadkach:
- Stany podwyższonego katabolizmu – sytuacje, w których organizm pacjenta rozkłada białka szybciej niż je syntetyzuje, co może prowadzić do utraty masy mięśniowej i osłabienia.
- Stany podwyższonego metabolizmu – sytuacje, w których organizm pacjenta zużywa więcej energii niż zwykle, co może być spowodowane chorobami, urazami lub operacjami.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Dipeptiven zależy od ciężkości stanu katabolicznego i zapotrzebowania na aminokwasy/białko. Maksymalna dawka dobowa wynosi 2,5 ml na kilogram masy ciała, co odpowiada 0,5 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy na kilogram masy ciała[1]. Przykłady dawkowania:
- Zapotrzebowanie na aminokwasy/białko równe 1,2 g/kg masy ciała na dobę: 0,8 g aminokwasów/białka + 0,4 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy/kg masy ciała na dobę.
- Zapotrzebowanie na aminokwasy/białko równe 1,5 g/kg masy ciała na dobę: 1,0 g aminokwasów/białka + 0,5 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy/kg masy ciała na dobę.
- Zapotrzebowanie na aminokwasy/białko równe 2,0 g/kg masy ciała na dobę: 1,5 g aminokwasów/białka + 0,5 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy/kg masy ciała na dobę.
Dipeptiven jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji i nie jest przeznaczony do bezpośredniego podawania[1]. Roztwory mieszanin o osmolarności powyżej 800 mOsm/l powinny być podawane do żyły centralnej[2].
Przeciwwskazania
Dipeptiven nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1]:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek składnik pomocniczy.
- Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 25 ml/minutę).
- Ciężka niewydolność wątroby.
- Wstrząs krążeniowy.
- Niedotlenienie.
- Niewydolność wielonarządowa.
- Ciężka kwasica metaboliczna.
Możliwe działania niepożądane
Jeśli Dipeptiven jest podawany zgodnie z zaleceniami, nie są znane żadne działania niepożądane[1]. Jednakże, w przypadku przedawkowania mogą wystąpić dreszcze, nudności i wymioty[2]. W takich przypadkach infuzję należy natychmiast przerwać.
Słownik pojęć
- Katabolizm – proces metaboliczny, w którym organizm rozkłada złożone cząsteczki na prostsze, uwalniając energię.
- Metabolizm – ogół procesów chemicznych zachodzących w organizmie, które są niezbędne do podtrzymania życia.
- Infuzja – podawanie płynów, leków lub składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu za pomocą kroplówki.
- Osmolarność – miara stężenia substancji rozpuszczonych w roztworze, wyrażana w osmolach na litr.
- Kwasica metaboliczna – stan, w którym krew ma niskie pH z powodu nadmiaru kwasów lub niedoboru zasad.
| Wskazania | Stany podwyższonego katabolizmu i metabolizmu |
| Dawkowanie | 1,5-2,5 ml/kg masy ciała na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężka niewydolność nerek i wątroby, wstrząs krążeniowy, niedotlenienie, niewydolność wielonarządowa, ciężka kwasica metaboliczna |
| Działania niepożądane | Brak znanych działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami |















