Interakcje leku Staveran z innymi lekami i substancjami
Spis treści
- Interakcje lekowe
- Interakcje z innymi substancjami
- Interakcje z alkoholem
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Interakcje lekowe
Staveran, zawierający werapamilu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Oto niektóre z najważniejszych interakcji:
- Leki α-adrenolityczne (np. prazosyna, terazosyna): Mogą zwiększać działanie hipotensyjne Staveranu, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi[1].
- Leki przeciwarytmiczne (np. flekainid, chinidyna): Mogą nasilać działanie na układ krążenia, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia, zwolnienia czynności serca, wywołania niewydolności serca i nasilenia niedociśnienia tętniczego[1].
- Leki rozszerzające oskrzela (np. teofilina): Mogą zmniejszać klirens teofiliny, co prowadzi do jej zwiększonego stężenia w osoczu[1].
- Leki przeciwdrgawkowe i przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, fenytoina): Mogą zwiększać stężenie karbamazepiny, co może powodować działania niepożądane takie jak podwójne widzenie, ból głowy, ataksja lub zawroty głowy[1].
- Leki przeciwdepresyjne (np. imipramina): Mogą zwiększać stężenie imipraminy w osoczu[1].
- Leki przeciwcukrzycowe (np. glibenklamid): Mogą zwiększać stężenie glibenklamidu w osoczu[1].
- Leki przeciw dnie moczanowej (np. kolchicyna): Mogą zwiększać stężenie kolchicyny w osoczu, co może prowadzić do jej toksyczności[1].
- Leki stosowane w zakażeniach (np. klarytromycyna, erytromycyna, ryfampicyna, telitromycyna): Mogą zwiększać stężenie werapamilu w osoczu, co może nasilać jego działanie[1].
- Leki przeciwnowotworowe (np. doksorubicyna): Mogą zwiększać stężenie doksorubicyny w osoczu[1].
- Barbiturany (np. fenobarbital): Mogą zwiększać klirens werapamilu, co zmniejsza jego skuteczność[1].
- Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe (np. buspiron, midazolam): Mogą zwiększać stężenie tych leków w osoczu[1].
- Leki β-adrenolityczne (np. metoprolol, propranolol): Mogą nasilać działanie na układ krążenia, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia, zwolnienia czynności serca, wywołania niewydolności serca i nasilenia niedociśnienia tętniczego[1].
- Glikozydy nasercowe (np. digitoksyna, digoksyna): Mogą zwiększać stężenie digoksyny w osoczu, co może prowadzić do jej toksyczności[1].
- Antagoniści receptora H2 (np. cymetydyna): Mogą zwiększać stężenie werapamilu w osoczu[1].
- Leki immunomodulujące i immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus, takrolimus): Mogą zwiększać stężenie tych leków w osoczu[1].
- Leki zmniejszające stężenie lipidów (np. atorwastatyna, lowastatyna, symwastatyna): Mogą zwiększać stężenie tych leków w osoczu[1].
- Agoniści receptora serotoninowego (np. almotryptan): Mogą zwiększać stężenie almotryptanu w osoczu[1].
- Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem (np. sulfinpyrazon): Mogą zwiększać klirens werapamilu, co zmniejsza jego skuteczność[1].
- Dabigatran: Może zwiększać stężenie dabigatranu w osoczu, co może prowadzić do jego toksyczności[1].
Interakcje z innymi substancjami
Staveran może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, co może wpływać na jego działanie:
- Sok grejpfrutowy: Może zwiększać stężenie werapamilu w osoczu, co może nasilać jego działanie[1].
- Dziurawiec zwyczajny: Może zmniejszać stężenie werapamilu w osoczu, co zmniejsza jego skuteczność[1].
Interakcje z alkoholem
Staveran może wpływać na metabolizm alkoholu, co może prowadzić do zwiększenia jego stężenia we krwi i opóźnienia jego wydalania. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone[2].
Słownik pojęć
- Werapamilu chlorowodorek – Substancja czynna leku Staveran, selektywny antagonista wapnia działający bezpośrednio na mięsień sercowy.
- Blok przedsionkowo-komorowy – Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca.
- Rzadkoskurcz – Zbyt wolne bicie serca.
- Asystolia – Brak aktywności elektrycznej serca, co prowadzi do zatrzymania jego pracy.
- Hipotensja – Niskie ciśnienie krwi.
- Hiperkaliemia – Zbyt wysokie stężenie potasu we krwi.
- Miastenia – Choroba autoimmunologiczna prowadząca do osłabienia mięśni.
- Frakcja wyrzutowa – Procent krwi wypompowywanej z komory serca podczas każdego skurczu.
Podsumowanie
Staveran, zawierający werapamilu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i dziurawcem zwyczajnym, a także wpływać na metabolizm alkoholu, co może prowadzić do zwiększenia jego stężenia we krwi i opóźnienia jego wydalania. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.














