Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawki przedawkowania
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie w przypadku przedawkowania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Przedawkowanie leku SotaHEXAL, zawierającego sotalolu chlorowodorek, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Przedstawimy również zalecane postępowanie w przypadku przedawkowania.

Dawki przedawkowania

Standardowe dawki leku SotaHEXAL wynoszą od 80 mg do 320 mg na dobę, podawane w dawce pojedynczej lub w dwóch dawkach podzielonych. W leczeniu zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu serca, dawki mogą wynosić od 480 mg do 640 mg na dobę, ale tylko pod nadzorem specjalisty^[1]. Przedawkowanie może wystąpić przy spożyciu dawek znacznie przekraczających te wartości, np. od 2 do 16 g sotalolu^[1].

Objawy przedawkowania

Najczęściej występujące objawy przedawkowania sotalolu to:

• Bradykardia (zwolnienie czynności serca)
• Zastoinowa niewydolność serca
• Niedociśnienie tętnicze (obniżenie ciśnienia krwi)
• Skurcz oskrzeli
• Hipoglikemia (obniżenie poziomu cukru we krwi)
• Wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG
• Przedwczesne pobudzenia komorowe
• Częstoskurcz komorowy
• Zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes

W przypadku celowego, dużego przedawkowania sotalolu (od 2 do 16 g) obserwowano powyższe objawy, które mogą prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych^[1].

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania sotalolu, leczenie należy przerwać i uważnie obserwować stan pacjenta. Dalsze wchłanianie leku można zahamować stosując płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego i środka przeczyszczającego. Może być konieczne wspomaganie oddychania^[1].

Zalecane postępowanie lecznicze obejmuje:

• Bradykardia: podanie atropiny (dożylnie 0,5 do 2 mg), innego leku przeciwcholinergicznego, agonisty beta-adrenergicznego (5 mikrogramów izoprenaliny na minutę [do 25 mikrogramów] w powolnym wstrzyknięciu dożylnym) lub przeznaczyniowe wprowadzenie rozrusznika serca.
• Blok serca (II i III stopnia): przeznaczyniowe wprowadzenie rozrusznika serca.
• Niedociśnienie tętnicze: pomocne może być podanie adrenaliny (bardziej niż izoprenaliny lub noradrenaliny), zależnie od współistniejących czynników.
• Skurcz oskrzeli: aminofilina lub środek pobudzający receptory beta-2 adrenergiczne (aerozol).
• Zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes: kardiowersja, przeznaczyniowe wprowadzenie rozrusznika serca, adrenalina i (lub) siarczan magnezu.

W przypadku dużego przedawkowania, hemodializa może być skuteczną metodą usunięcia leku z organizmu^[1].

Słownik pojęć

• Sotalolu chlorowodorek – substancja czynna leku SotaHEXAL, stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
• Bradykardia – zwolnienie czynności serca.
• Zastoinowa niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do tkanek organizmu.
• Niedociśnienie tętnicze – obniżenie ciśnienia krwi.
• Skurcz oskrzeli – zwężenie dróg oddechowych, prowadzące do trudności w oddychaniu.
• Hipoglikemia – obniżenie poziomu cukru we krwi.
• Wydłużenie odstępu QT – zmiana w zapisie EKG, mogąca prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
• Przedwczesne pobudzenia komorowe – dodatkowe skurcze serca, które występują przed normalnym skurczem serca.
• Częstoskurcz komorowy – szybki rytm serca, który pochodzi z komór serca.
• Zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes – specyficzny rodzaj zaburzeń rytmu serca, charakteryzujący się zmiennym kształtem zespołów QRS w zapisie EKG.

Podsumowanie

Przedawkowanie leku SotaHEXAL może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, zastoinowa niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, hipoglikemia, wydłużenie odstępu QT, przedwczesne pobudzenia komorowe, częstoskurcz komorowy oraz zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Zaleca się płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego i środka przeczyszczającego oraz wspomaganie oddychania. W niektórych przypadkach może być konieczne przeprowadzenie hemodializy.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku