Menu

dawkowanie leku

Jak prawidłowo dawkować lek Pentazocinum WZF?

Pentazocinum WZF to silny opioidowy lek przeciwbólowy stosowany w zwalczaniu bólu o umiarkowanym do silnego nasileniu. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, wskazania do jego stosowania oraz zasady bezpiecznego podawania.

Spis treści

Wskazania do stosowania

Pentazocinum WZF jest stosowany w zwalczaniu bólu o umiarkowanym do silnego nasileniu. Lek ten jest przeznaczony do podawania podskórnego, domięśniowego i dożylnego[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Pentazocinum WZF zależy od wieku pacjenta, jego stanu zdrowia oraz nasilenia bólu. Poniżej przedstawiamy szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:

Dorośli i młodzież w wieku od 12 do 16 lat

  • Domięśniowo lub podskórnie: od 45 mg do 60 mg co 3-4 godziny. Maksymalna dawka dobowa wynosi 360 mg pentazocyny[1].
  • Dożylnie: 30 mg co 3-4 godziny. Maksymalna dawka dobowa wynosi 360 mg pentazocyny[1].

Dzieci po ukończeniu pierwszego roku życia do 12 lat

  • Pentazocinum WZF stosuje się głównie w pojedynczych dawkach w premedykacji przed znieczuleniem oraz w leczeniu przeciwbólowym po operacjach przez okres nie dłuższy niż 7 dni[1].
  • Domięśniowo lub podskórnie: nie przekraczać 1 mg/kg mc.[1].
  • Dożylnie: nie przekraczać 0,5 mg/kg mc.[1].

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku, u których często występują zaburzenia czynności nerek lub wątroby, zaleca się stosowanie mniejszych dawek pentazocyny lub zwiększenie odstępu między podawanymi dawkami[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby

U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności wątroby może dojść do zaburzeń metabolizmu pentazocyny i nasilenia działań niepożądanych. W obu przypadkach należy zmodyfikować (zmniejszyć) dawkę pentazocyny[1].

Przeciwwskazania

Pentazocinum WZF nie powinno być stosowane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na pentazocynę lub inne składniki leku[2].
  • Depresja oddechowa[1].
  • Astma oskrzelowa, zwłaszcza zaostrzenie astmy[1].
  • Zmniejszona rezerwa oddechowa, choroby obturacyjne układu oddechowego[1].
  • Urazy głowy[1].
  • Podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe[1].
  • Zatrucie alkoholem[1].
  • Niewydolność serca wywołana przewlekłą chorobą płuc[1].

Środki ostrożności

Podczas stosowania pentazocyny należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

  • Pacjenci z porfirią, ponieważ lek może spowodować zaostrzenie choroby[1].
  • Pacjenci z chorobami układu krążenia, ponieważ lek może powodować zmiany ciśnienia krwi[1].
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek[1].
  • Pacjenci z drgawkami w wywiadzie[1].
  • Pacjenci z niedoczynnością tarczycy, niewydolnością kory nadnerczy, guzem chromochłonnym nadnerczy, przerostem gruczołu krokowego, zapaleniem pęcherzyka żółciowego, zapaleniem trzustki, zespołem ostrego brzucha o nieznanej przyczynie, po zatruciu alkoholem lub podczas majaczenia alkoholowego[1].

Interakcje z innymi lekami

Pentazocinum WZF może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Należy unikać jednoczesnego stosowania pentazocyny z:

  • Lekami uspokajającymi, np. benzodiazepinami, ponieważ może to prowadzić do nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci[1].
  • Inhibitorami monoaminooksydazy, ponieważ może to wywołać pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego i nadciśnienie tętnicze[1].
  • Alkoholem, ponieważ może to nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy[2].

Słownik pojęć

  • Opioidowy lek przeciwbólowy – Lek działający na receptory opioidowe w mózgu, stosowany w celu łagodzenia silnego bólu.
  • Depresja oddechowa – Stan, w którym oddychanie jest spowolnione i niewystarczające, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
  • Inhibitory monoaminooksydazy – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji, które mogą wchodzić w interakcje z innymi lekami.
  • Porfiria – Grupa rzadkich chorób genetycznych związanych z zaburzeniami w produkcji hemu, składnika hemoglobiny.

Podsumowanie dawkowania leku Pentazocinum WZF:

Grupa pacjentów Dawkowanie Maksymalna dawka dobowa
Dorośli i młodzież (12-16 lat) 45-60 mg domięśniowo/podskórnie co 3-4 godziny; 30 mg dożylnie co 3-4 godziny 360 mg
Dzieci (1-12 lat) 1 mg/kg mc. domięśniowo/podskórnie; 0,5 mg/kg mc. dożylnie
Pacjenci w podeszłym wieku Mniejsze dawki lub zwiększenie odstępu między dawkami
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby Modyfikacja (zmniejszenie) dawki

Materiały źródłowe

FAQ

Czy mogę stosować Pentazocinum WZF w ciąży?

O zastosowaniu pentazocyny w ciąży oraz podczas karmienia piersią zdecyduje lekarz. Lek może przenikać przez barierę łożyskową i wywoływać depresję oddechową u noworodka[2].

Jakie są najczęstsze działania niepożądane Pentazocinum WZF?

Najczęściej występujące działania niepożądane to nudności, wymioty, senność, nadmierne wydzielanie potu, zawroty głowy i oszołomienie[1].

Co zrobić w przypadku przedawkowania Pentazocinum WZF?

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z personelem medycznym. Objawy przedawkowania to senność, depresja oddechowa, hipotensja, a w ciężkich przypadkach niewydolność serca i śpiączka[1].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź