Wskazania do stosowania leku Pentazocinum WZF
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Lek Pentazocinum WZF jest stosowany w leczeniu bólu o umiarkowanym do silnego nasileniu. Jest to opioidowy lek przeciwbólowy, który działa poprzez zmniejszenie odczuwania bólu przez pacjenta[1]. Lek ten jest przeznaczony do podawania podskórnego, domięśniowego oraz dożylnego[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Pentazocinum WZF można podawać na kilka sposobów: podskórnie, domięśniowo lub dożylnie. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, jego stanu zdrowia oraz nasilenia bólu[1]. Oto szczegółowe zalecenia:
- Dorośli i młodzież w wieku od 12 do 16 lat: Domięśniowo lub podskórnie od 45 mg do 60 mg, dożylnie 30 mg co 3-4 godziny. Maksymalna dawka dobowa wynosi 360 mg pentazocyny[1].
- Dzieci po ukończeniu pierwszego roku życia do 12 lat: Podawanie pentazocyny jest ograniczone do pojedynczych dawek w premedykacji przed znieczuleniem oraz uzupełniającego lub pooperacyjnego leczenia przeciwbólowego przez okres nie dłuższy niż 7 dni[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku: Zaleca się stosowanie mniejszych dawek pentazocyny lub zwiększenie odstępu między podawanymi dawkami ze względu na częste zaburzenia czynności nerek lub wątroby[1].
Przeciwwskazania
Leku Pentazocinum WZF nie należy stosować w następujących przypadkach[1]:
- Nadwrażliwość na pentazocynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
- Depresja oddechowa.
- Astma oskrzelowa, zwłaszcza zaostrzenie astmy.
- Zmniejszona rezerwa oddechowa, choroby obturacyjne układu oddechowego.
- Urazy głowy.
- Podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
- Zatrucie alkoholem.
- Niewydolność serca wywołana przewlekłą chorobą płuc.
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku Pentazocinum WZF należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach[1]:
- Pacjenci z porfirią, ponieważ lek może spowodować zaostrzenie choroby.
- Pacjenci z chorobami układu krążenia, ponieważ lek może powodować zmiany ciśnienia krwi.
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, ponieważ może dojść do nasilenia działań niepożądanych.
- Pacjenci z drgawkami w wywiadzie, ponieważ lek może wywołać napady drgawkowe.
- Pacjenci z niedoczynnością tarczycy, niewydolnością kory nadnerczy, guzem chromochłonnym nadnerczy, przerostem gruczołu krokowego, zapaleniem pęcherzyka żółciowego, zapaleniem trzustki, zespołem ostrego brzucha o nieznanej przyczynie, po zatruciu alkoholem lub podczas majaczenia alkoholowego.
Interakcje z innymi lekami
Lek Pentazocinum WZF może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych[1]. Oto niektóre z nich:
- Leki uspokajające: Jednoczesne stosowanie z lekami uspokajającymi, np. benzodiazepinami, może prowadzić do nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci.
- Inhibitory monoaminooksydazy: Mogą wywołać pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego i nadciśnienie tętnicze.
- Palenie tytoniu: Może zwiększać szybkość przemian metabolicznych pentazocyny, zmniejszając jej skuteczność.
Działania niepożądane
Najczęściej występujące działania niepożądane to: nudności, wymioty, senność, nadmierne wydzielanie potu, zawroty głowy, oszołomienie[1]. Inne możliwe działania niepożądane to[2]:
- Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk twarzy lub wstrząs anafilaktyczny.
- Zmniejszenie liczby białych krwinek, agranulocytoza.
- Omamy, ból głowy, zawroty głowy, euforia, oszołomienie, dezorientacja, senność, niezwykłe marzenia senne, bezsenność, splątanie, drżenia, parestezje, omdlenie, napady drgawkowe typu grand mal oraz podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
- Depresja oddechowa.
- Zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz ból brzucha.
- Stwardnienie tkanek miękkich, guzki, zagłębienie skóry w miejscach dokonywania wstrzyknięć, owrzodzenia i znaczne stwardnienia skóry i tkanki podskórnej oraz rzadko położonych głębiej mięśni.
Słownik pojęć
- Opioidowy lek przeciwbólowy – Lek działający na receptory opioidowe w mózgu, zmniejszający odczuwanie bólu.
- Depresja oddechowa – Stan, w którym dochodzi do zmniejszenia częstości i głębokości oddechów, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
- Porfiria – Grupa rzadkich chorób genetycznych, które wpływają na produkcję hemu, składnika hemoglobiny.
- Inhibitory monoaminooksydazy – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji, które hamują działanie enzymu monoaminooksydazy.
- Napady drgawkowe typu grand mal – Ciężkie napady padaczkowe charakteryzujące się utratą przytomności i silnymi skurczami mięśni.
Podsumowanie
| Wskazania | Leczenie bólu o umiarkowanym do silnego nasileniu |
| Dawkowanie | Domięśniowo, podskórnie lub dożylnie; dawki zależne od wieku i stanu zdrowia pacjenta |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, depresja oddechowa, astma, urazy głowy, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, zatrucie alkoholem, niewydolność serca |
| Środki ostrożności | Porfiria, choroby układu krążenia, zaburzenia czynności wątroby i nerek, drgawki, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, guz chromochłonny nadnerczy, przerost gruczołu krokowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zespół ostrego brzucha, zatrucie alkoholem, majaczenie alkoholowe |
| Interakcje | Leki uspokajające, inhibitory monoaminooksydazy, palenie tytoniu |
| Działania niepożądane | Nudności, wymioty, senność, nadmierne wydzielanie potu, zawroty głowy, oszołomienie, reakcje alergiczne, zmniejszenie liczby białych krwinek, omamy, ból głowy, zawroty głowy, euforia, oszołomienie, dezorientacja, senność, niezwykłe marzenia senne, bezsenność, splątanie, drżenia, parestezje, omdlenie, napady drgawkowe typu grand mal, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja oddechowa, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha, stwardnienie tkanek miękkich, guzki, zagłębienie skóry w miejscach dokonywania wstrzyknięć, owrzodzenia, znaczne stwardnienia skóry i tkanki podskórnej, włóknienie mięśni |














