Wskazania do stosowania leku Nootropil
Lek Nootropil jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych i psychicznych. W artykule omówimy szczegółowo, jakie dolegliwości i schorzenia można leczyć za pomocą tego leku, bazując na informacjach zawartych w dokumentach „Charakterystyka produktu leczniczego” oraz „Ulotka leku”.
Spis treści
- Leczenie mioklonii pochodzenia korowego
- Leczenie zaburzeń dyslektycznych u dzieci
- Leczenie zawrotów głowy
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Leczenie mioklonii pochodzenia korowego
Nootropil jest wskazany w leczeniu mioklonii pochodzenia korowego, czyli krótkich, gwałtownych skurczów mięśniowych, które mogą występować w obrębie jednej lub kilku kończyn albo tułowia. Mioklonie te są często wynikiem uszkodzenia kory mózgowej i mogą być objawem różnych schorzeń neurologicznych[1].
Leczenie zaburzeń dyslektycznych u dzieci
Nootropil jest również stosowany w leczeniu zaburzeń dyslektycznych u dzieci w wieku od 8 do 13 lat, równocześnie z terapią logopedyczną. Dysleksja to trudność w nauce czytania i pisania, która może znacząco wpływać na rozwój edukacyjny dziecka[1].
Leczenie zawrotów głowy
Lek ten jest także wskazany w leczeniu zawrotów głowy pochodzenia ośrodkowego i obwodowego. Zawroty głowy mogą być wynikiem różnych schorzeń, w tym problemów z układem nerwowym lub błędnikiem[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Nootropil w postaci doustnej można podawać w trakcie posiłku lub w przerwie między posiłkami. Zaleca się podawać dawkę dobową w 2-3 dawkach podzielonych. W leczeniu mioklonii dawka początkowa wynosi 7,2 g na dobę, zwiększana co 3-4 dni o 4,8 g do maksymalnej dawki 24 g na dobę. W leczeniu zaburzeń dyslektycznych u dzieci dawka wynosi 3,2 g na dobę w 2 dawkach podzielonych, a w leczeniu zawrotów głowy 2,4 g na dobę w 3 dawkach podzielonych po 0,8 g przez 8 tygodni[1].
Przeciwwskazania
Nootropil jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na piracetam, inne pochodne pirolidonu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie należy go stosować u pacjentów z krwawieniem śródmózgowym, schyłkową niewydolnością nerek oraz pląsawicą Huntingtona[1].
Działania niepożądane
Do najczęstszych działań niepożądanych należą nerwowość, zwiększenie masy ciała oraz hiperkinezja. Niezbyt często mogą wystąpić osłabienie, depresja i senność. Rzadziej zgłaszane są reakcje alergiczne, lęk, splątanie, omamy, zawroty głowy, bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie skóry, świąd, pokrzywka, ataksja, zaburzenia równowagi, nasilenie padaczki, ból głowy oraz bezsenność[2].
Słownik pojęć
- Mioklonie – Krótkie, gwałtowne skurcze mięśniowe, które mogą występować w obrębie jednej lub kilku kończyn albo tułowia.
- Dysleksja – Trudność w nauce czytania i pisania, która może znacząco wpływać na rozwój edukacyjny dziecka.
- Zawroty głowy – Uczucie wirowania lub braku równowagi, które może być wynikiem różnych schorzeń, w tym problemów z układem nerwowym lub błędnikiem.
- Hiperkinezja – Wzmożona pobudliwość ruchowa.
- Ataksja – Zaburzenia koordynacji ruchowej ciała.
- Obrzęk naczynioruchowy – Obrzęk skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych, często związany z reakcją alergiczną.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Mioklonie pochodzenia korowego, zaburzenia dyslektyczne u dzieci, zawroty głowy |
| Dawkowanie | 7,2 g na dobę (mioklonie), 3,2 g na dobę (dysleksja), 2,4 g na dobę (zawroty głowy) |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na piracetam, krwawienie śródmózgowe, schyłkowa niewydolność nerek, pląsawica Huntingtona |
| Działania niepożądane | Nerwowość, zwiększenie masy ciała, hiperkinezja, osłabienie, depresja, senność, reakcje alergiczne, lęk, splątanie, omamy, zawroty głowy, bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie skóry, świąd, pokrzywka, ataksja, zaburzenia równowagi, nasilenie padaczki, ból głowy, bezsenność |














