Wskazania do stosowania leku Lipofundin MCT/LCT 20%: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lipofundin MCT/LCT 20% to emulsja do infuzji, która dostarcza organizmowi energii i niezbędnych kwasów tłuszczowych. Jest stosowana w żywieniu pozajelitowym, gdy doustne lub dojelitowe żywienie jest niemożliwe. W artykule omówimy wskazania do stosowania tego leku oraz schorzenia i dolegliwości, które leczy.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lipofundin MCT/LCT 20% jest stosowany jako źródło kalorii i niezbędnych kwasów tłuszczowych u pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego. Jest to szczególnie ważne w przypadkach, gdy doustne lub dojelitowe żywienie jest niemożliwe lub niewystarczające[1]. Wskazania do stosowania obejmują:
- Żywienie pozajelitowe – stosowane u pacjentów, którzy nie mogą być żywieni doustnie lub dojelitowo z powodu różnych schorzeń, takich jak niedrożność jelit, ciężkie zapalenie trzustki, czy po operacjach chirurgicznych[1].
- Źródło energii – dostarcza organizmowi energii w postaci tłuszczów, co jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, zwłaszcza w stanach zwiększonego zapotrzebowania energetycznego[2].
- Źródło niezbędnych kwasów tłuszczowych – kwasy tłuszczowe są niezbędne do wzrostu i powrotu do zdrowia, a ich niedobór może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Lipofundin MCT/LCT 20% zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, jego stanu zdrowia oraz zapotrzebowania kalorycznego. Lek podawany jest w formie infuzji dożylnej (kroplówki)[1]. Oto zalecenia dotyczące dawkowania:
- Dorośli – standardowa dawka wynosi 0,7 do 1,5 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę. Maksymalna dawka to 2,0 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę[2].
- Dzieci – zaleca się stopniowe zwiększanie podaży tłuszczów w granicach 0,5 – 1,0 g na kg masy ciała na dobę, z maksymalną dawką 3,0 g na kg masy ciała na dobę[1].
- Wcześniaki i noworodki – wstępna dawka wynosi 0,5 do 1,0 g na kg masy ciała na dobę, stopniowo zwiększana do maksymalnej dawki 3,0 g na kg masy ciała na dobę[2].
Przeciwwskazania
Lipofundin MCT/LCT 20% nie powinien być stosowany w pewnych sytuacjach, które mogą zwiększać ryzyko powikłań. Przeciwwskazania obejmują[1]:
- Nadwrażliwość – uczulenie na białko jaja, olej sojowy, produkty z soi lub orzeszków ziemnych, lub na którykolwiek składnik leku.
- Ciężka hiperlipidemia – wysoka zawartość tłuszczów we krwi.
- Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi – takie jak ciężka koagulopatia.
- Ciężka niewydolność wątroby – poważne zaburzenia funkcji wątroby.
- Ostra choroba zakrzepowo-zatorowa – zatkanie naczyń krwionośnych przez skrzepy krwi lub tłuszcz.
- Kwasica metaboliczna – zakwaszenie krwi.
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku Lipofundin MCT/LCT 20% należy zachować szczególną ostrożność i regularnie monitorować stan pacjenta. Oto niektóre z zaleceń[2]:
- Monitorowanie poziomu tłuszczów – regularne badania stężenia triglicerydów w osoczu.
- Wyrównanie zaburzeń – przed rozpoczęciem infuzji należy wyrównać zaburzenia równowagi płynów i elektrolitów oraz równowagi kwasowo-zasadowej.
- Monitorowanie czynności wątroby – w przypadku długotrwałego stosowania leku należy monitorować czynność wątroby, czynniki krzepnięcia oraz liczbę krwinek.
- Reakcje nadwrażliwości – w przypadku wystąpienia reakcji alergicznych, takich jak gorączka, dreszcze, wysypka lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast przerwać infuzję.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Lipofundin MCT/LCT 20% może powodować działania niepożądane. Oto niektóre z nich[1]:
- Bardzo rzadko – reakcje nadwrażliwości, trudności z oddychaniem, zsinienie krwi, zespół przeciążenia tłuszczami, nadkrzepliwość, hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, wzrost lub spadek ciśnienia krwi, zawroty głowy, nudności, wymioty, utrata apetytu, ból głowy, uderzenia gorąca, zaczerwienie skóry, podwyższona temperatura ciała, potliwość, uczucie zimna, dreszcze, bóle pleców, klatki piersiowej, kości lub okolicy lędźwiowej.
- Częstość nieznana – zaburzony przepływ żółci, spadek liczby białych ciałek, spadek liczby płytek krwi.
Słownik pojęć
- Żywienie pozajelitowe – metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając układ pokarmowy.
- Triglicerydy – rodzaj tłuszczów obecnych we krwi, które są wykorzystywane jako źródło energii.
- Kwasica metaboliczna – stan, w którym krew staje się zbyt kwaśna z powodu nadmiaru kwasów lub utraty zasadowości.
- Hiperlipidemia – stan charakteryzujący się wysokim poziomem tłuszczów we krwi.
- Nadkrzepliwość – zwiększona tendencja do tworzenia skrzepów krwi.
| Wskazania | Żywienie pozajelitowe, źródło energii, źródło niezbędnych kwasów tłuszczowych |
| Dawkowanie | Dorośli: 0,7-1,5 g/kg mc./dobę, maks. 2,0 g/kg mc./dobę; Dzieci: 0,5-1,0 g/kg mc./dobę, maks. 3,0 g/kg mc./dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężka hiperlipidemia, ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi, ciężka niewydolność wątroby, ostra choroba zakrzepowo-zatorowa, kwasica metaboliczna |
| Środki ostrożności | Monitorowanie poziomu tłuszczów, wyrównanie zaburzeń, monitorowanie czynności wątroby, reakcje nadwrażliwości |
| Działania niepożądane | Reakcje nadwrażliwości, trudności z oddychaniem, zsinienie krwi, zespół przeciążenia tłuszczami, nadkrzepliwość, hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, wzrost lub spadek ciśnienia krwi, zawroty głowy, nudności, wymioty, utrata apetytu, ból głowy, uderzenia gorąca, zaczerwienie skóry, podwyższona temperatura ciała, potliwość, uczucie zimna, dreszcze, bóle pleców, klatki piersiowej, kości lub okolicy lędźwiowej, zaburzony przepływ żółci |














