Jak prawidłowo dawkować lek Kalium Chloratum WZF 15%?

Spis treści

• Wstęp
• Dawkowanie leku Kalium Chloratum WZF 15%
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wstęp

Kalium Chloratum WZF 15% to lek zawierający potas, który jest jednym z głównych kationów płynu komórkowego i jednym z najważniejszych pierwiastków wchodzących w skład płynów ustrojowych. Lek ten jest stosowany w leczeniu hipokaliemii, zatrucia glikozydami naparstnicy oraz jako dodatek elektrolitowy do płynów infuzyjnych nawadniających lub służących żywieniu pozajelitowemu^[1].

Dawkowanie leku Kalium Chloratum WZF 15%

Dawkowanie leku Kalium Chloratum WZF 15% zależy od stanu pacjenta i musi być dostosowane przez lekarza. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania:

• Dorośli: W przypadku pacjentów, u których stężenie potasu w surowicy jest większe niż 3 mmol/l, nie należy przekraczać szybkości infuzji 10 mmol/godzinę. Stężenie potasu w płynie infuzyjnym nie powinno być wyższe niż 40 mmol/l. Nie należy przekraczać dawki 200 mmol na dobę. Jeżeli stężenie potasu w surowicy jest mniejsze niż 3 mmol/l, szczególnie gdy stwierdza się zmiany obrazu EKG lub niedowład mięśni, należy podawać potas w infuzji z szybkością 20 mmol/godzinę (a w uzasadnionych przypadkach 40 mmol/godzinę). Stężenie potasu w płynie infuzyjnym nie powinno przekraczać 40 mmol/l. Tylko w uzasadnionych przypadkach dawka dobowa może przekraczać 200 mmol^[1].
• Dzieci: Dawka zalecana to 0,25-0,5 mmol/kg masy ciała. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 10 mmol/godzinę. Nie należy przekraczać dawki 1 mmol/kg mc./godzinę. Należy szczególnie uważnie monitorować EKG pacjenta i powtarzać pomiary stężeń potasu i innych elektrolitów w surowicy^[2].

Sposób podawania

Lek Kalium Chloratum WZF 15% musi być rozcieńczony przed podaniem. Po rozcieńczeniu lek podaje się w dożylnej infuzji kroplowej. Lek nie zawiera środków konserwujących, dlatego roztwór do infuzji należy przygotowywać bezpośrednio przed podaniem i zużyć w ciągu 6 godzin. Niewykorzystany roztwór należy zniszczyć^[2].

Roztwór do infuzji należy przygotować w następujący sposób:

• 10 ml koncentratu zawierającego 20 mmol potasu (zawartość ampułki) należy rozcieńczyć do 500 ml roztworem do infuzji.
• 20 ml koncentratu zawierającego 40 mmol potasu (zawartość fiolki) należy rozcieńczyć do 1000 ml roztworem do infuzji.

Otrzymany roztwór należy dokładnie wymieszać. Stężenie potasu w uzyskanym w ten sposób roztworze wynosi 40 mmol/l^[1].

Przeciwwskazania

Leku Kalium Chloratum WZF 15% nie należy stosować w przypadku:

• nadwrażliwości na potasu chlorek,
• hiperkaliemii (nadmiar potasu we krwi),
• migotania komór,
• bloku przedsionkowo-komorowego,
• bloków przewodzenia wewnątrzkomorowego,
• choroby Addisona,
• zespołu nadnerczowo-płciowego,
• stanów niedoboru aldosteronu^[2].

Działania niepożądane

Podczas stosowania leku Kalium Chloratum WZF 15% mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

• gorączka,
• infekcja w miejscu wykonywania infuzji,
• zakrzepica żylna lub zapalenie żyły w miejscu wkłucia,
• wynaczynienie,
• zwiększenie objętości krwi krążącej (hiperwolemia),
• nadmiar potasu we krwi (hiperkaliemia),
• ból w miejscu wstrzyknięcia,
• nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka^[2].

Słownik pojęć

• Potas – Jeden z głównych kationów płynu komórkowego, ważny dla wielu procesów fizjologicznych.
• Hipokaliemia – Stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt niskie.
• Glikozydy naparstnicy – Leki stosowane w leczeniu niewydolności serca i niektórych arytmii.
• Infuzja dożylna – Podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
• Hiperkaliemia – Stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt wysokie.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku