Przeciwwskazania do stosowania leku Erythromycinum TZF

Lek Erythromycinum TZF, zawierający substancję czynną erytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Jednakże, jak każdy lek, ma swoje przeciwwskazania, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat sytuacji, w których nie należy stosować tego leku.

Spis treści

• Uczulenie na erytromycynę lub inne makrolidy
• Interakcje z innymi lekami
• Zaburzenia serca i elektrolitowe
• Inne przeciwwskazania
• Słownik pojęć

Uczulenie na erytromycynę lub inne makrolidy

Nie należy stosować leku Erythromycinum TZF, jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na erytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe, takie jak azytromycyna czy klarytromycyna, lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku^[2]. Objawy uczulenia mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, co może prowadzić do trudności w oddychaniu.

Interakcje z innymi lekami

Stosowanie erytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących następujące leki^[1]:

• Lowastatyna i symwastatyna – leki stosowane w hipercholesterolemii oraz w miażdżycy tętnic wieńcowych. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń akcji serca.
• Astemizol i terfenadyna – leki powszechnie stosowane w leczeniu kataru siennego i alergii. Mogą powodować poważne zaburzenia rytmu serca.
• Cyzapryd – lek stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowych. Może prowadzić do wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG.
• Pimozyd – lek stosowany w leczeniu schorzeń psychiatrycznych. Może powodować poważne zaburzenia akcji serca.
• Ergotamina i dihydroergotamina – stosowane między innymi w leczeniu migreny. Mogą prowadzić do ostrej toksyczności objawiającej się skurczem naczyń krwionośnych.
• Lomitapid – stosowany w celu zmniejszenia podwyższonego stężenia lipidów we krwi. Może prowadzić do zwiększenia aktywności enzymów wytwarzanych przez komórki wątroby, co oznacza, że wątroba jest obciążona i mogą wystąpić zaburzenia jej czynności.

Zaburzenia serca i elektrolitowe

Lek Erythromycinum TZF nie powinien być stosowany u pacjentów z następującymi zaburzeniami^[2]:

• Nieprawidłowo niski poziom potasu lub magnezu we krwi (hipomagnezemia lub hipokaliemia). Może to prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca.
• Zaburzenia akcji serca w wywiadzie (częstoskurcz komorowy lub zaburzenia rytmu typu torsades de pointes) albo nieprawidłowość w elektrokardiogramie (zapisie czynności elektrycznej serca) zwana „zespołem długiego odstępu QT”.

Inne przeciwwskazania

Przed zastosowaniem leku Erythromycinum TZF należy poinformować lekarza o następujących okolicznościach^[2]:

• Pacjent jest uczulony na jakieś substancje, zwłaszcza na antybiotyki makrolidowe (np. azytromycynę, linkomycynę lub klindamycynę).
• Pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub przyjmuje leki, które mogą niekorzystnie wpływać na wątrobę.
• Pacjent przyjmuje inne leki, o których wiadomo, że powodują poważne zaburzenia akcji serca.
• Pacjent choruje na miastenię, rzadką chorobę powodującą osłabienie mięśni.

Słownik pojęć

• Uczulenie – nadwrażliwość organizmu na określoną substancję, objawiająca się reakcjami alergicznymi.
• Makrolidy – grupa antybiotyków, do której należy erytromycyna, stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
• Hipomagnezemia – nieprawidłowo niski poziom magnezu we krwi.
• Hipokaliemia – nieprawidłowo niski poziom potasu we krwi.
• Częstoskurcz komorowy – szybkie bicie serca pochodzące z komór serca.
• Zespół długiego odstępu QT – nieprawidłowość w elektrokardiogramie, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
• Miastenia – rzadka choroba powodująca osłabienie mięśni.

Podsumowanie:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku