Jak prawidłowo dawkować lek Cardioxane?

Spis treści

• Wstęp
• Dawkowanie leku Cardioxane
• Specjalne przypadki dawkowania
• Przygotowanie leku do podania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wstęp

Lek Cardioxane jest stosowany w celu zapobiegania uszkodzeniom serca u dorosłych pacjentów z rakiem piersi, którzy są leczeni antracyklinami, takimi jak doksorubicyna lub epirubicyna^[1]. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Dawkowanie leku Cardioxane

Lek Cardioxane jest podawany w krótkotrwałym wlewie dożylnym (15 minut) na około 30 minut przed podaniem antracyklin. Zalecana dawka wynosi 500 mg/m² powierzchni ciała (pc.) w powszechnie stosowanym schemacie dawkowania doksorubicyny wynoszącym 50 mg/m² pc. lub 600 mg/m² pc. w schemacie dawkowania epirubicyny wynoszącym 60 mg/m² pc.^[1]

Specjalne przypadki dawkowania

W niektórych przypadkach dawkowanie leku Cardioxane może wymagać dostosowania:

• Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Lek jest przeciwwskazany u dzieci, u których planowane jest podawanie dawki skumulowanej doksorubicyny mniejszej niż 300 mg/m² pc.^[2]
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: W przypadku umiarkowanych do ciężkich zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny < 40 ml/min) dawkę deksrazoksanu należy zmniejszyć o 50%^[2].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U tych pacjentów należy utrzymać odpowiednie proporcje pomiędzy dawkami leków, np. zmniejszyć dawkę deksrazoksanu proporcjonalnie do zmniejszenia dawki antracykliny^[2].
• Osoby w wieku podeszłym: Dawkę można dostosować w zależności od stanu zdrowia pacjenta (w przypadku problemów z sercem, wątrobą lub nerkami)^[2].

Przygotowanie leku do podania

Lek Cardioxane powinien być rekonstytuowany wyłącznie przez przeszkolony personel w specjalnie do tego celu przeznaczonym miejscu. Procedury tej nie powinny wykonywać kobiety w ciąży. Zaleca się użycie rękawic i innej odzieży ochronnej w celu ochrony skóry^[2].

Rekonstytucja leku:

1. W celu rekonstytucji zawartość fiolki należy rozpuścić w 25 ml wody do wstrzykiwań.
2. Zawartość fiolki ulega rozpuszczeniu w ciągu kilku minut przy delikatnym wstrząsaniu.
3. Otrzymany roztwór ma pH około 1,6 i należy go rozcieńczyć przed podaniem pacjentowi^[2].

Rozcieńczanie leku:

W celu uniknięcia ryzyka zakrzepowego zapalenia żył w miejscu wstrzyknięcia, roztwór powinien być rozcieńczony przed infuzją jednym z podanych poniżej płynów. Zaleca się użycie roztworów o podwyższonym pH^[2]:

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Cardioxane może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące to:

• Bardzo często: Niedokrwistość, leukopenia, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, osłabienie, łysienie^[1].
• Często: Neutropenia, małopłytkowość, neutropenia z gorączką, granulocytopenia, aplazja szpiku kostnego z gorączką, zmniejszenie liczby białych krwinek^[1].
• Niezbyt często: Ostra białaczka szpikowa, reakcje anafilaktyczne, zakrzepica żył, obrzęk limfatyczny^[1].

Słownik pojęć

• Cardioxane – Lek stosowany w celu zapobiegania uszkodzeniom serca u pacjentów leczonych antracyklinami.
• Antracykliny – Grupa leków przeciwnowotworowych, do której należą doksorubicyna i epirubicyna.
• Deksrazoksan – Substancja czynna leku Cardioxane, działająca ochronnie na serce.
• Leukopenia – Zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi.
• Neutropenia – Zmniejszenie liczby neutrofili, rodzaju białych krwinek.
• Małopłytkowość – Zmniejszenie liczby płytek krwi.
• AML – Ostra białaczka szpikowa, rodzaj nowotworu krwi.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku