Jak prawidłowo dawkować lek Ampicillin TZF?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dla dorosłych i dzieci o masie ciała od 40 kg
• Dawkowanie dla dzieci o masie ciała do 40 kg
• Profilaktyczne stosowanie ampicyliny
• Pacjenci z niewydolnością nerek
• Czas stosowania
• Sposób podawania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Ampicillin TZF jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, uwzględniając różne grupy pacjentów oraz specyficzne wskazania.

Dawkowanie dla dorosłych i dzieci o masie ciała od 40 kg

Dawkowanie leku Ampicillin TZF dla dorosłych i dzieci o masie ciała od 40 kg zależy od rodzaju zakażenia:

• Zakażenia układu moczowego: 500 mg co 6 godzin^[1].
• Rzeżączkowe zapalenie układu moczowego: 2 dawki po 500 mg podane w odstępie 12 godzin^[1].
• Pozaszpitalne zapalenie płuc u dorosłych: 1 – 2 g co 6 godzin^[1].
• Pozaszpitalne zapalenie płuc u dzieci o masie ciała > 40 kg: 1 – 2 g co 6 godzin^[1].
• Zakażenia przewodu pokarmowego: 500 mg co 6 godzin^[1].
• Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 4 godziny^[1].
• Infekcyjne zapalenie wsierdzia i bakteriemia o etiologii enterokokowej: 2 g co 4 godziny^[1].

Maksymalna dawka dla dorosłych wynosi 14 g na dobę^[1].

Dawkowanie dla dzieci o masie ciała do 40 kg

Dawkowanie leku Ampicillin TZF dla dzieci o masie ciała do 40 kg jest następujące:

• Większość zakażeń bakteryjnych: zwykle 12,5 mg/kg mc. co 6 godzin^[1].
• Pozaszpitalne zapalenie płuc: 25 – 50 mg/kg mc. co 6 godzin^[1].
• Zakażenia wczesne u noworodków: dawkowanie zależy od wieku i masy noworodka: zwykle podaje się 100 – 200 mg/kg mc. na dobę w 2 – 4 dawkach podzielonych^[1].
• Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych:
  • Noworodki 0 – 7. doba życia: 150 – 300 mg/kg mc. na dobę w 3 dawkach podzielonych^[1].
  • 8. – 28. dzień życia: 300 – 400 mg/kg mc. na dobę w 3 – 4 dawkach podzielonych^[1].
  • Niemowlęta i dzieci: 300 – 400 mg/kg mc. na dobę w 4 – 6 dawkach podzielonych^[1].

Maksymalna dawka dobowa u dzieci wynosi 12 g^[1].

Profilaktyczne stosowanie ampicyliny

W profilaktyce okołoporodowej zakażeń S. agalactiae (jako alternatywa dla penicyliny) stosuje się:

• Pierwsza dawka: 2 g iv.^[1].
• Następnie: 1 g co 4 godziny do porodu^[1].

W przypadku przedwczesnego przedporodowego pęknięcia błon płodowych, ampicylina jest stosowana w skojarzeniu z erytromycyną w dawce 2 g iv. co 4 godziny przez pierwsze 48 godzin, później przejście na amoksycylinę^[1].

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zwiększenie przerwy między kolejnymi podaniami leku^[1]. Pacjentom leczonym dializą należy podać dawkę uzupełniającą po zakończeniu dializy^[1].

Czas stosowania

Lek należy podawać jeszcze przez 48 do 72 godzin po ustąpieniu objawów choroby (z wyjątkiem leczenia rzeżączki). W przypadku zakażeń wywołanych przez β-hemolizujące szczepy paciorkowców leczenie powinno trwać co najmniej 10 dni^[1].

Sposób podawania

Produkt leczniczy Ampicillin TZF w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań można podawać domięśniowo lub dożylnie. Gdy tylko będzie możliwe, należy kontynuować leczenie ampicyliną w postaci doustnej^[1]. Sposób przygotowania roztworów:

• Wstrzyknięcia domięśniowe: Zawartość fiolki rozpuścić w około 5 ml wody do wstrzykiwań^[2].
• Wstrzyknięcia dożylne: Zawartość fiolki rozpuścić w około 10 ml wody do wstrzykiwań. Wstrzykiwać powoli, przez około 3 do 5 minut^[2].
• Infuzja dożylna: Przygotowany roztwór o stężeniu 500 mg w 50 ml wody do wstrzykiwań (10 mg/ml) należy podawać z szybkością 100 mg/min^[2].

Roztwory ampicyliny do wstrzykiwań domięśniowych i podań dożylnych należy przygotowywać tuż przed podaniem. Roztworów ampicyliny nie należy mieszać z innymi lekami ze względu na możliwość inaktywacji^[2].

Słownik pojęć

• Antybiotyk beta-laktamowy – Grupa antybiotyków, do której należą penicyliny, cefalosporyny, monobaktamy i karbapenemy. Działają one poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii.
• Klirens kreatyniny – Miara wydolności nerek, określająca zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Profilaktyka okołoporodowa – Działania mające na celu zapobieganie zakażeniom u matki i dziecka w okresie okołoporodowym.
• Rzeżączka – Choroba przenoszona drogą płciową, wywoływana przez bakterię Neisseria gonorrhoeae.
• Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – Stan zapalny błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy, często wywołany przez infekcje bakteryjne lub wirusowe.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku