Menu

Denotywir – mechanizm działania

Denotywir to substancja czynna stosowana miejscowo w leczeniu opryszczki warg i twarzy. Działa przeciwwirusowo, ograniczając namnażanie się wirusa opryszczki i skracając czas trwania dolegliwości. Poznaj, w jaki sposób denotywir działa na skórę oraz jak przebiega jego wchłanianie i wydalanie z organizmu.

Spis treści

Czym jest mechanizm działania substancji czynnej?

Mechanizm działania substancji czynnej oznacza sposób, w jaki lek wpływa na organizm, aby osiągnąć zamierzony efekt leczniczy. W przypadku denotywiru dotyczy to jego działania przeciwwirusowego, które prowadzi do zahamowania namnażania wirusa odpowiedzialnego za opryszczkę warg i twarzy¹. Zrozumienie tego mechanizmu pozwala lepiej pojąć, jak i dlaczego stosuje się daną substancję. Dwa ważne pojęcia to:

Farmakodynamika – opisuje, jak substancja działa na organizm, czyli jakie wywołuje efekty.
Farmakokinetyka – dotyczy tego, co dzieje się z lekiem w organizmie: jak jest wchłaniany, rozprowadzany, przetwarzany i wydalany.

Jak denotywir działa na organizm?

Denotywir to lek przeciwwirusowy przeznaczony do stosowania miejscowego, głównie na skórę. Jego działanie polega na hamowaniu namnażania się wirusów, szczególnie wirusa opryszczki zwykłej (Herpes simplex), który wywołuje zmiany na wargach i twarzy². Dzięki temu denotywir skraca czas trwania objawów opryszczki. Jeśli zostanie zastosowany wcześnie, w tzw. okresie prodromalnym (czyli zanim pojawią się widoczne pęcherzyki), może nawet zapobiec rozwinięciu się pełnych objawów choroby. Warto jednak zaznaczyć, że nie zapobiega nawrotom opryszczki – nie usuwa wirusa z organizmu, a jedynie ogranicza jego aktywność podczas zakażenia².

Ważne: Denotywir działa miejscowo, co oznacza, że jego skuteczność ogranicza się do obszaru, na który został nałożony. Dzięki temu nie wpływa na cały organizm, lecz celuje bezpośrednio w miejsce zakażenia. Stosowanie leku na początku objawów opryszczki może przyczynić się do szybszego ustąpienia dolegliwości i ograniczenia rozwoju zmian skórnych. Jednak nie eliminuje ryzyka ponownego wystąpienia opryszczki w przyszłości².

Losy denotywiru w organizmie – co dzieje się po zastosowaniu?

Denotywir w postaci kremu przenika jedynie do zmienionych chorobowo warstw skóry. Oznacza to, że działa tam, gdzie jest najbardziej potrzebny – bezpośrednio na miejscu zakażenia. Nie przenika do głębszych warstw skóry, a jego stężenie we krwi pozostaje niewykrywalne³. Dzięki temu ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych jest bardzo małe, a substancja działa przede wszystkim lokalnie.

Denotywir nie dostaje się do krwiobiegu.
Nie wywiera wpływu na inne narządy ani układy organizmu.
Jest aktywny tylko w miejscu aplikacji, czyli na skórze dotkniętej opryszczką.

Badania nad bezpieczeństwem stosowania denotywiru

W dostępnych źródłach nie ma danych dotyczących badań przedklinicznych denotywiru, czyli badań prowadzonych przed rozpoczęciem testów u ludzi⁴. Oznacza to, że nie są dostępne szczegółowe informacje na temat jego działania na zwierzętach czy innych aspektów bezpieczeństwa, zanim został wprowadzony do użycia u ludzi.

Cecha	Opis
Mechanizm działania	Hamuje namnażanie wirusa opryszczki zwykłej (Herpes simplex) na skórze
Zakres działania	Miejscowy, ograniczony do miejsca aplikacji na skórze
Wchłanianie	Przenika tylko do chorobowo zmienionych warstw skóry, nie przechodzi do krwi
Działanie ogólnoustrojowe	Bardzo małe, praktycznie nie występuje
Wpływ na organizm	Ogranicza czas trwania opryszczki, nie zapobiega nawrotom

Informacja dla pacjenta:

Denotywir jest przeznaczony do stosowania na skórę i nie wpływa na cały organizm.
Jego działanie polega na ograniczeniu rozwoju wirusa w miejscu wystąpienia opryszczki.
Nie jest lekiem zapobiegającym nawrotom, ale może złagodzić przebieg zakażenia.
Dzięki miejscowemu działaniu jest bezpieczny w użyciu i nie obciąża innych narządów.

Denotywir jako skuteczny środek na opryszczkę

Denotywir jest substancją czynną stosowaną miejscowo w leczeniu opryszczki warg i twarzy. Działa bezpośrednio w miejscu zakażenia, hamując namnażanie wirusa i skracając czas trwania objawów. Jego miejscowe działanie ogranicza ryzyko działań niepożądanych w innych częściach organizmu, a brak wchłaniania do krwi sprawia, że jest bezpieczny w stosowaniu na skórę²³. Brak danych z badań przedklinicznych nie wpływa na jego skuteczność potwierdzoną w praktyce klinicznej.

Pytania i odpowiedzi

Jak działa denotywir?

Denotywir hamuje namnażanie wirusa opryszczki zwykłej, skracając czas trwania objawów i ograniczając rozwój choroby¹.

Czy denotywir przenika do krwi?

Nie, denotywir w kremie przenika jedynie do zmienionych chorobowo warstw skóry i nie jest wykrywany we krwi².

Czy denotywir zapobiega nawrotom opryszczki?

Nie, denotywir nie zapobiega nawrotom opryszczki. Działa tylko podczas aktualnego zakażenia¹.

Czy istnieją badania przedkliniczne denotywiru?

Brak danych dotyczących badań przedklinicznych denotywiru w dostępnych źródłach³.

Stosowanie denotywiru na różnych etapach opryszczki

Denotywir najlepiej sprawdza się, gdy jest używany w początkowej fazie opryszczki, zanim pojawią się pęcherzyki. Może wtedy skutecznie zapobiec pełnemu rozwojowi choroby. Jednak nawet jeśli zostanie zastosowany później, pomaga skrócić czas trwania objawów i złagodzić dolegliwości¹.

Przewaga działania miejscowego

Dzięki temu, że denotywir działa tylko w miejscu aplikacji, nie powoduje ogólnoustrojowych skutków ubocznych. Oznacza to, że nie oddziałuje na inne narządy i nie przenika do krwi, co czyni go bezpiecznym dla większości osób, także przy powtarzanym stosowaniu².

Ograniczenia stosowania denotywiru

Denotywir nie jest skuteczny w zapobieganiu nawrotom opryszczki. Jego działanie polega wyłącznie na łagodzeniu objawów i ograniczeniu rozwoju wirusa podczas trwającego zakażenia¹.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Denotywir to substancja czynna stosowana miejscowo na skórę w leczeniu opryszczki warg i twarzy. Wygodna forma kremu pozwala na szybkie rozpoczęcie terapii, szczególnie przy pierwszych objawach zakażenia. Przedstawiamy szczegółowe informacje dotyczące dawkowania, różnic w stosowaniu u dzieci i dorosłych oraz zasady bezpieczeństwa przy używaniu denotywiru.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Denotywir to substancja czynna stosowana miejscowo w postaci kremu, której działania niepożądane występują rzadko i mają najczęściej łagodny, miejscowy charakter. Wśród możliwych objawów ubocznych mogą pojawić się reakcje skórne, takie jak podrażnienia czy kontaktowe zapalenie skóry, a także reakcje alergiczne. Warto wiedzieć, jak rozpoznać te objawy i kiedy je zgłosić.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Denotywir, dokozanol i acyklowir to substancje czynne stosowane w leczeniu opryszczki, głównie warg i twarzy. Wszystkie należą do grupy leków przeciwwirusowych, jednak różnią się między sobą sposobem działania, zakresem wskazań oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie i wybrać najodpowiedniejszą opcję leczenia opryszczki.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Denotywir to substancja czynna stosowana miejscowo w leczeniu opryszczki na wargach i twarzy. Wyróżnia się ograniczonym działaniem ogólnoustrojowym, co przekłada się na wysoki profil bezpieczeństwa dla większości pacjentów. Jednak jej użycie wymaga ostrożności w określonych sytuacjach, takich jak ciąża, karmienie piersią czy u osób z nadwrażliwością na niektóre składniki kremu. Poznaj kluczowe informacje na temat bezpieczeństwa stosowania denotywiru.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Denotywir to lek przeciwwirusowy stosowany miejscowo w leczeniu opryszczki warg i twarzy. Choć jest skuteczny w zwalczaniu objawów, nie każdy może go używać. W pewnych przypadkach lek jest przeciwwskazany, a jego niewłaściwe zastosowanie może prowadzić do poważnych reakcji skórnych lub alergicznych. Poznaj sytuacje, w których należy unikać denotywiru lub zachować szczególną ostrożność.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Bezpieczeństwo stosowania denotywiru u dzieci jest zagadnieniem wymagającym szczególnej uwagi. Dowiedz się, kiedy ten krem może być stosowany u młodszych pacjentów, jakie są przeciwwskazania oraz na co zwrócić uwagę podczas aplikacji. Poznaj także, dlaczego niektóre substancje pomocnicze mogą powodować reakcje skórne u najmłodszych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Denotywir to substancja czynna stosowana miejscowo w leczeniu zmian skórnych wywołanych przez wirusy, takich jak opryszczka. Działa przeciwwirusowo i pomaga skrócić czas trwania choroby. Pacjenci często zastanawiają się, czy stosowanie tego kremu wpływa na ich zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn – w tym opisie znajdziesz odpowiedź na to pytanie.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią to temat wymagający szczególnej uwagi. W przypadku denotywiru, leku przeciwwirusowego stosowanego miejscowo, decyzja o jego użyciu powinna być zawsze przemyślana i oparta na informacjach potwierdzonych przez badania. Poznaj zalecenia dotyczące bezpieczeństwa tej substancji czynnej u kobiet ciężarnych i matek karmiących.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Denotywir to substancja czynna o działaniu przeciwwirusowym, wykorzystywana miejscowo w leczeniu opryszczki warg i twarzy. Stosowany w postaci kremu, hamuje namnażanie wirusa opryszczki zwykłej, co pozwala skrócić czas trwania dolegliwości i ograniczyć rozwój zmian chorobowych. Poznaj dokładne wskazania do stosowania denotywiru oraz najważniejsze informacje na temat jego użycia u dorosłych i dzieci.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Denotywir to substancja czynna stosowana miejscowo na skórę, która działa przeciwwirusowo, głównie w leczeniu opryszczki. W przypadku prawidłowego stosowania kremu z denotywirem ryzyko przedawkowania jest minimalne, a przypadki przekroczenia dawki nie prowadzą do niebezpiecznych skutków dla zdrowia. Warto wiedzieć, jak bezpiecznie używać tego leku i jakie są zasady postępowania w razie wątpliwości dotyczących ilości zastosowanego kremu.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO VRATIZOLIN, 30 mg/g, krem 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 g kremu zawiera 30 mg denotywiru (Denotivirum) Substancje pomocnicze o znanym działaniu: alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, glikol propylenowy, metylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan oraz sodu laurylosiarczan. 1 g kremu zawiera 58,5 mg alkoholu cetylowego, 58,5 mg alkoholu stearylowego, 175 mg glikolu propylenowego, 1 mg metylu parahydroksybenzoesanu, 0,5 mg propylu parahydroksybenzoesanu oraz 10 mg sodu laurylosiarczanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Krem Jednolita kremowa masa o specyficznym zapachu.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie opryszczki warg i twarzy wywołanej przez wirusa opryszczki zwykłej (Herpes simplex).
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Do stosowania miejscowego na skórę. Przed zastosowaniem i po zastosowaniu kremu należy umyć ręce, aby nie dopuścić do przeniesienia zakażenia na inne partie skóry. Leczenie opryszczki należy rozpocząć z chwilą pojawienia się jej pierwszych objawów, np.: swędzenia i pieczenia. Na zmienioną chorobowo skórę należy nałożyć niewielką ilość kremu kilka razy na dobę. Leczenie trwa zwykle około 5 dni. U osób zakażonych wirusem mogą wystąpić nawroty choroby – wówczas jest konieczne natychmiastowe zastosowanie produktu leczniczego Vratizolin w celu zapobieżenia tworzenia się pęcherzyków.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na denotywir, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, glikol propylenowy, metylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Vratizolin jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na opryszczkę umiejscowioną na wargach i twarzy. Nie należy stosować produktu leczniczego na błony śluzowe, np. ust lub oczu, nie wolno stosować produktu leczniczego w leczeniu opryszczki narządów płciowych. Pacjenci, u których wystąpiła szczególnie ciężka nawrotowa opryszczka wargowa, powinny zwrócić się do lekarza. Osoby zarażone opryszczką należy przestrzegać przed rozprzestrzenianiem wirusa, zwłaszcza w trakcie występowania czynnych zmian skórnych. Aby zapobiec przeniesieniu zakażenia, należy unikać niepotrzebnego pocierania zmian chorobowych lub dotykania ich ręcznikiem. Smarując zmiany opryszczkowe na wargach i twarzy należy nie dopuścić do kontaktu produktu leczniczego z oczami. Produkt leczniczy Vratizolin zawiera alkohol cetylowy i alkohol stearylowy. Produkt leczniczy może powodować miejscową reakcję skórną (np.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Specjalne środki ostrozności
kontaktowe zapalenie skóry). Produkt leczniczy Vratizolin zawiera metylu parahydroksybenzoesan i propylu parahydroksybenzoesan. Produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne (możliwe są reakcje typu późnego). Produkt leczniczy Vratizolin zawiera sodu laurylosiarczan. Produkt leczniczy zawiera 10 mg sodu laurylosiarczanu w 1 g kremu. Sodu laurylosiarczan może spowodować miejscowe podrażnienie skóry (takie jak kłucie lub palenie) albo nasilenie reakcji skórnej spowodowanej przez inne leki stosowane na ten sam obszar skóry. Pacjenci z osłabioną barierą skórną, np. atopowym zapaleniem skóry są bardziej wrażliwi na drażniące właściwości sodu laurylosiarczanu. Produkt leczniczy Vratizolin zawiera glikol propylenowy. Lek zawiera 175 mg glikolu propylenowego w 1 g kremu. Glikol propylenowy może powodować podrażnienie skóry.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego u kobiet w ciąży, ze względu na brak danych dotyczących wpływu leku na przebieg ciąży. Nie prowadzono badań dotyczących przenikania denotywiru do mleka kobiet karmiących piersią, dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego w tym okresie.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Vratizolin nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniżej przedstawiono działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas stosowania produktu leczniczego. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Częstość nieznana: reakcje miejscowe, takie jak: podrażnienia skóry w miejscu zastosowania produktu leczniczego, kontaktowe zapalenie skóry. Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana: objawy nadwrażliwości. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie występuje podczas stosowania miejscowego.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwirusowe do stosowania miejscowego Brak kodu ATC Denotywir jest lekiem przeciwwirusowym do stosowania miejscowego. Denotywir hamuje replikację wirusów, w tym wirusa opryszczki zwykłej (Herpes simplex). Skraca czas trwania choroby, a zastosowany w okresie prodromalnym, może zapobiec rozwojowi choroby (nie zapobiega nawrotom opryszczki).
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Denotywir w postaci kremu przenika do chorobowo zmienionych warstw skóry. Denotywir nie przenika do głębszych warstw skóry i jego stężenie we krwi jest niewykrywalne.
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Brak danych
CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Alkohol cetylowy Alkohol stearylowy Cetylu palmitynian 15 Wazelina biała Glikol propylenowy Metylu parahydroksybenzoesan Propylu parahydroksybenzoesan Sodu laurylosiarczan Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tuba aluminiowa z kaniulą z plastikową zakrętką, w tekturowym pudełku. 3 g – 1 tuba po 3 g 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak szczególnych wymagań
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO ERAZABAN 10% Krem, 100 mg/g, krem 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy 1 g kremu zawiera 100 mg dokozanolu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 50 mg glikolu propylenowego/1 gram kremu. 27 mg alkoholu benzylowego/1 gram kremu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Krem Biały krem
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie wczesnych objawów (fazy prodromalnej lub rumieniowej) nawracających, wargowych zakażeń wirusem opryszczki zwykłej (opryszczka wargowa) u dorosłych i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) z prawidłową odpornością.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i młodzież (12-18 lat): Nakładać ostrożnie cienką warstwę produktu na całą powierzchnię zmian opryszczkowych 5 razy na dobę (w odstępach około 3 godzin w ciągu dnia). Leczenie musi być rozpoczęte jak najszybciej po pojawieniu się pierwszych objawów przedmiotowych lub podmiotowych opryszczki wargowej (ból, palenie/świąd/mrowienie lub zaczerwienienie), ponieważ nie wykazano skuteczności leczenia rozpoczętego w przypadku rozwiniętych pęcherzyków lub owrzodzeń. Leczenie należy kontynuować do wygojenia zmian, na ogół od 4 do 6 dni, lub maksymalnie przez 10 dni. Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania. Dzieci i młodzież: Bezpieczeństwo i skuteczność produktu ERAZABAN 10% Krem u dzieci w wieku poniżej 12 lat nie zostały ustalone (patrz punkt 4.4). Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek: Nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na nieznaczne miejscowe wchłanianie.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Dawkowanie
Sposób podawania Podanie na skórę.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną „dokozanol” lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Unikać nakładania w pobliżu oczu lub do oczu. Produkt zawiera glikol propylenowy i może powodować podrażnienie skóry. Kremu nie należy stosować u pacjentów z obniżoną odpornością. Kremu nie należy stosować w przypadku rozwiniętych pęcherzyków lub owrzodzeń, ponieważ nie wykazano skuteczności leczenia rozpoczętego na tym etapie choroby. Ten produkt zawiera 50 mg glikolu propylenowego w każdym gramie kremu. Ten produkt leczniczy zawiera 27 mg alkoholu benzylowego w każdym gramie kremu. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Alkohol benzylowy może także powodować łagodne miejscowe podrażnienie. Dzieci i młodzież: Nie ma dostępnych doświadczeń ze stosowaniem produktu u dzieci w wieku poniżej 12 lat, a doświadczenia ze stosowaniem u młodzieży (w wieku 12-18 lat) są ograniczone. Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań interakcji produktu. Dlatego nie należy stosować produktu ERAZABAN 10% Krem równocześnie z innymi produktami stosowanymi miejscowo na te same miejsca (leki, kosmetyki, kremy).
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania dokozanolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Ponieważ całkowity wpływ produktu na organizm jest nieistotny, dokozanol może być stosowany podczas ciąży. Karmienie piersi? Nie ma danych dotyczących stosowania dokozanolu u kobiet karmiących piersią. Ponieważ całkowity wpływ dokozanolu na organizm kobiety karmiącej piersią jest nieistotny, produkt nie powinien wpływać na dziecko karmione piersią. Dokozanol może być stosowany w czasie karmienia piersią. Wpływ na płodność Nie ma wystarczających danych dotyczących wpływu stosowania dokozanolu na płodność u ludzi.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Dokozanol nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn z powodu nieznacznego wchłaniania.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Bardzo często (≥10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Wyniki badań klinicznych nad leczeniem nawracających zakażeń wirusem opryszczki zwykłej nie wskazują na istnienie jakichkolwiek różnic pomiędzy pacjentami leczonymi produktem ERAZABAN 10% Krem i otrzymującymi placebo pod względem częstości występowania lub rodzaju działań niepożądanych. Zaburzenia układu nerwowego: Bardzo często: ból głowy (10,4% pacjentów leczonych dokozanolem i 10,7% pacjentów leczonych placebo) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Często: działania niepożądane w miejscu nałożenia leku, obejmujące suchość skóry, wysypki i inne zaburzenia skóry (2,9 % pacjentów leczonych dokozanolem i 2,3% pacjentów leczonych placebo).
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Działania niepożądane
Zgłaszano również przypadki obrzęku twarzy, jednak te działania niepożądane występujące w miejscu stosowania zwykle występują u osób z objawami opryszczki wargowej. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Ze względu na nieznaczne wchłanianie produktu ERAZABAN 10% Krem przez skórę, nie powinny wystąpić objawy niepożądane, związane z przedawkowaniem leku zastosowanego miejscowo. Podobnie, prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych po spożyciu dokozanolu, ze względu na nieznaczne wchłanianie leku po podaniu doustnym, jest niewielkie.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: chemioterapeutyki do stosowania miejscowego, leki przeciwwirusowe Kod ATC: D06BB11 Dokładny mechanizm działania przeciwwirusowego dokozanolu jest nieznany. Badania in vitro wskazują na to, że dokozanol wpływa na fuzję pomiędzy wirusem i błoną komórkową, co hamuje przenikanie wirusa do komórki i jego replikację. W badaniach in vitro wykazano, że komórki traktowane dokozanolem są odporne na zakażenia wirusami z otoczką lipidową, takimi jak wirus HSV-1. Dokozanol nie wpływa na wirusy nie mające otoczki. W dwóch randomizowanych, podwójnie ślepych, kontrolowanych badaniach klinicznych ERAZABAN 10% Krem był porównywany z placebo (zawierające glikol polietylenowy). W jednym badaniu całkowita liczba randomizowanych dorosłych pacjentów wynosiła 370. Pacjenci rozpoczynali leczenie w fazie prodromalnej lub rumieniowej ostrego nawrotu opryszczki wargowo-twarzowej.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
Populacja ITT składała się z 183 osób w grupie dokozanolu i 183 w grupie placebo. Średni czas do całkowitego wyleczenia wynosił 4,0 dni w grupie dokozanolu i 4,7 dnia w grupie placebo, z różnicą wynoszącą 18,9 godziny (p=0,0235; p=0,010 z dostosowaniem kowariancji). W drugim badaniu całkowita liczba randomizowanych dorosłych pacjentów wynosiła 373. Pacjenci rozpoczynali leczenie w fazie prodromalnej lub rumieniowej ostrego nawrotu opryszczki wargowo-twarzowej. Populacja ITT składała się z 187 osób w grupie dokozanolu i 184 osób w grupie placebo. Średni czas do całkowitego wyleczenia wynosił 4,3 dnia w grupie dokozanolu i 4,9 dnia w grupie placebo, z różnicą wynoszącą 15,9 godziny (p=0,1529; p=0,008 z dostosowaniem kowariancji). W badaniach nad leczeniem wstępnym w stanie późniejszym niż faza prodromalna lub rumieniowa, nie wykazano skuteczności.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne W warunkach odpowiadających zwykłemu stosowaniu klinicznemu produktu ERAZABAN 10% Krem nie udało się oznaczyć stężenia dokozanolu (granica oznaczalności, LOQ = 10 ng/ml) w osoczu leczonych pacjentów. Produktem ERAZABAN 10% Krem leczono dziesięć kobiet z czynnym zakażeniem warg wirusem opryszczki zwykłej. Pobierano próbki krwi po podaniu pojedynczej dawki w 1. dniu badania i po podawaniu dawek wielokrotnych (pięć razy na dobę, 2. i 3. dzień badania) w ciągu 24 godzin od zastosowania produktu i analizowano je pod względem stężenia dokozanolu. W 208 z 209 analizowanych próbek osocza stężenie dokozanolu było mniejsze niż wartość LOQ i w jednej próbce dokładnie odpowiadało wartości LOQ. Dokozanol jest metabolizowany do kwasu dokozanoidowego, jego głównego metabolitu. Zarówno dokozanol, jak i kwas dokozanoidowy są endogennymi składnikami błon komórkowych u ludzi, zwłaszcza w erytrocytach, w mózgu, w osłonce mielinowej nerwów, w płucach i w nerkach.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharozy stearynian i distearynian Lekki olej mineralny Glikol propylenowy Alkohol benzylowy Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu tuby – 6 miesięcy. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tuby aluminiowe epoksydowane z zakrętką z polietylenu, w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: 2 g, 5 g i 15 g. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą się znajdować w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zovirax Active, 200 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 200 mg acyklowiru (Aciclovirum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 213,6 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Białe, owalne, dwuwypukłe tabletki, oznaczone GXCL3 na jednej stronie i gładkie po drugiej.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Leczenie nawrotowej opryszczki warg i twarzy wywołanej przez wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex virus) u dorosłych. Produkt leczniczy może być stosowany jedynie u pacjentów, u których w przeszłości rozpoznano zakażenie wirusem opryszczki pospolitej.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Produkt leczniczy Zovirax Active należy podawać doustnie w dawce 200 mg pięć razy na dobę, mniej więcej co 4 godziny, z przerwą nocną. Produkt stosuje się przez 5 dni. W zakażeniach nawracających szczególnie ważne jest rozpoczęcie leczenia w okresie prodromalnym lub tuż po pojawieniu się pierwszych zmian. Dzieci i młodzież Produktu leczniczego nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku należy brać pod uwagę możliwość zaburzenia czynności nerek i odpowiednio dostosować dawkę produktu leczniczego (patrz: Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek). W trakcie leczenia należy utrzymywać stan właściwego nawodnienia organizmu. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Należy zachować ostrożność stosując produkt Zovirax Active u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Dawkowanie
Należy utrzymywać stan właściwego nawodnienia organizmu. Podczas leczenia zakażeń wirusem opryszczki pospolitej u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, stosowanie zalecanych dawek doustnych nie doprowadzi do kumulacji acyklowiru w organizmie w stężeniach większych niż uznane za bezpieczne podczas podawania dożylnego. Jednak pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 200 mg dwa razy na dobę, mniej więcej co 12 godzin. W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z klirensem kreatyniny mniejszym niż 10 ml/min., o sposobie dawkowania acyklowiru może zdecydować wyłącznie lekarz.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt należy ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, zwłaszcza odwodnionych i leczonych dużymi dawkami acyklowiru lub otrzymujących jednocześnie inne leki mogące uszkodzić nerki. Podczas podawania acyklowiru należy zapewnić pacjentowi odpowiednią podaż płynów aby uniknąć ryzyka uszkodzenia nerek. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.2) oraz u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.6) bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego przez osoby ze zmniejszoną odpornością (np. po przeszczepie szpiku kostnego, zakażone wirusem HIV) bez konsultacji z lekarzem. Osoby ze zmniejszoną odpornością powinny się skonsultować się z lekarzem w sprawie leczenia jakiegokolwiek zakażenia.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci, u których wystąpiła szczególnie ciężka nawrotowa opryszczka wargowa powinni zwrócić się do lekarza. W przypadku zauważenia częstych (>6 w ciągu roku) i dłużej trwających (po 5 dniach terapii brak pozytywnych efektów leczenia) niż dotychczas nawrotów opryszczki, z bardziej nasilonymi objawami klinicznymi (min. gdy po 3-4 dniach terapii powstają nowe ogniska zakażenia), należy skonsultować się z lekarzem ponieważ może to świadczyć o niedoborze odporności lub zaburzeniach wchłaniania wymagających diagnostyki i potrzebie innego dawkowania produktu leczniczego. W tych przypadkach o sposobie dawkowania acyklowiru może zdecydować wyłącznie lekarz. Długotrwałe lub wielokrotne podawanie acyklowiru u pacjentów ze znacznie zmniejszoną odpornością może spowodować selekcję szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości na produkt leczniczy, mogących nie reagować na dalsze leczenie acyklowirem.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Specjalne środki ostrozności
Produkt Zovirax Active, 200 mg, w postaci tabletek zawiera laktozę, dlatego nie należy go stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie stwierdzono klinicznie znaczących interakcji z innymi lekami. Acyklowir jest wydalany głównie w postaci niezmienionej, w mechanizmie aktywnego wydzielania w kanalikach nerkowych. Jakiekolwiek leki podawane jednocześnie, które współzawodniczą o ten mechanizm, mogą zwiększać stężenia acyklowiru w osoczu. Probenecyd i cymetydyna zwiększają pole pod krzywą (AUC) acyklowiru oraz zmniejszają klirens nerkowy acyklowiru. Podobne zwiększenia stężeń acyklowiru w osoczu i nieczynnego metabolitu mykofenolanu mofetylu, leku immunosupresyjnego stosowanego u pacjentów po przeszczepach, obserwowano podczas jednoczesnego podawania tych leków. Jednak nie ma konieczności zmiany dawkowania ze względu na szeroki przedział terapeutyczny acyklowiru.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Interakcje
Doświadczenie przeprowadzone u pięciu pacjentów płci męskiej wykazało, że jednoczesne stosowanie acyklowiru i podawanej ogólnie teofiliny powoduje zwiększenie AUC teofiliny o około 50%. Zaleca się kontrolowanie stężenia teofiliny w osoczu podczas jednoczesnego stosowania z acyklowirem.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację U kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią produkt może być stosowany tylko po wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Ciąża W rejestrze ciąż u kobiet narażonych na jakąkolwiek postać produktu Zovirax Active stwierdzono występowanie zaburzeń. Nie wykazano zwiększenia liczby wad wrodzonych wśród pacjentek narażonych na acyklowir w porównaniu do populacji ogólnej, a stwierdzone przypadki wad wrodzonych nie wykazywały cech umożliwiających potwierdzenie ich związku przyczynowego z leczeniem. W badaniach standardowych ogólnoustrojowe podawanie acyklowiru królikom, myszom i szczurom nie było embriotoksyczne ani teratogenne. W niestandardowych badaniach przeprowadzonych u samic szczura obserwowano wady płodów jedynie po podskórnym podaniu tak dużych dawek, że u matek występowały objawy toksyczności. Nie określono klinicznego znaczenia tych obserwacji.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Podawanie acyklowiru kobietom w ciąży należy rozważać jedynie wtedy, gdy w opinii lekarza oczekiwane korzyści ze stosowania produktu leczniczego u matki przewyższają możliwość wystąpienia zagrożeń u płodu. Dane z badań toksyczności reprodukcyjnej (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Po doustnym podaniu acyklowiru w dawce 200 mg pięć razy na dobę, stężenie acyklowiru w mleku kobiecym wynosiło od 60% do 410% stężenia acyklowiru mierzonego w osoczu. Takie stężenie acyklowiru w mleku matki mogłoby spowodować przyjmowanie acyklowiru przez oseska w dawce dobowej do 0,3 mg/kg masy ciała. Dlatego należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy kobietom karmiącym piersią. Płodność Brak danych dotyczących wpływu acyklowiru na płodność u kobiet. W badaniu z udziałem 20 mężczyzn z prawidłową liczbą plemników w nasieniu, którym podawano doustnie acyklowir w dawkach do 1 g na dobę przez okres do 6 miesięcy, nie obserwowano znaczącego klinicznie wpływu na liczbę, morfologię lub ruchliwość ludzkich plemników.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn W razie rozpatrywania zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, należy brać pod uwagę stan kliniczny pacjenta i profil działań niepożądanych acyklowiru. Nie prowadzono badań dotyczących wpływu acyklowiru na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ponadto nie można przewidzieć szkodliwego wpływu na wykonywanie tych czynności na podstawie właściwości farmakologicznych substancji czynnej.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane (Tabela 1) zostały zestawione według częstości ich występowania, zaczynając od najczęściej występujących, według następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1. Działania niepożądane, zestawione wg klasyfikacji układów i narządów MedDRA wraz z częstością występowania tych działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niedokrwistość Zmniejszenie liczby krwinek białych Małopłytkowość Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) Reakcja anafilaktyczna Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) Bóle głowy Zawroty głowy Bardzo Rzadko (< 1/10 000) Pobudzenie Splątanie Drżenia Niezborność ruchowa Zaburzenia mowy Omamy Drgawki Senność Śpiączka Objawy psychotyczne Encefalopatia Powyższe zaburzenia są zwykle przemijające i obserwowane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, lub innymi czynnikami predysponującymi (patrz punkt 4.4).
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Działania niepożądane
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Duszność Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty Biegunka Bóle brzucha Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych we krwi Zapalenia wątroby Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Wysypka (w tym nadwrażliwość na światło) Pokrzywka Przyśpieszone, rozsiane wypadanie włosów Obrzęk naczynioruchowy Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi Ostra niewydolność nerek Ból nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zmęczenie Gorączka Ponieważ przyspieszone, rozsiane wypadanie włosów może być związane z wieloma chorobami oraz ze stosowaniem wielu leków, jego związek z działaniem acyklowiru nie jest pewny.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C 02-222 Warszawa Tel. +48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnego.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Objawy Acyklowir tylko częściowo jest wchłaniany z przewodu pokarmowego. Jednorazowe przyjęcie przez pacjenta dawki acyklowiru do 20 g zwykle nie wywołuje objawów toksyczności. Nieumyślne, powtarzające się doustne przedawkowanie acyklowiru przez okres kilku dni było związane z objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) i objawami neurologicznymi (ból głowy, splątanie). Postępowanie po przedawkowaniu Należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy toksyczności. Hemodializa znacząco zwiększa usuwanie acyklowiru z krwi, dlatego też może być brana pod uwagę jako alternatywne postępowanie w przypadku wystąpienia objawów przedawkowania.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego; nukleozydy i nukleotydy, z wyjątkiem inhibitorów odwrotnej transkryptazy. Kod ATC: J 05A B01. Acyklowir jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego, który in vitro i in vivo hamuje namnażanie patogennych dla człowieka herpeswirusów, takich jak: wirus Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2 oraz wirus Varicella-zoster (VZV). Hamujące działanie acyklowiru na namnażanie wymienionych wirusów jest wysoce wybiórcze. W komórkach nie zakażonych endogenna kinaza tymidynowa (TK) nie wykorzystuje skutecznie acyklowiru jako substratu, skutkiem czego toksyczne działanie produktu leczniczego na komórki ssaków jest niewielkie. Natomiast TK pochodzenia wirusowego, kodowana przez HSV i VZV, fosforyluje acyklowir do pochodnej monofosforanowej (analogu nukleozydu), która następnie ulega fosforylacji przez enzymy komórkowe, kolejno do dwufosforanu i trójfosforanu acyklowiru.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakodynamiczne
Trójfosforan acyklowiru stanowi substrat dla wirusowej polimerazy DNA i jest przez nią wbudowywany w wirusowy DNA, co w rezultacie powoduje zakończenie syntezy łańcucha DNA wirusa i hamuje jego replikację.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Acyklowir tylko częściowo wchłania się z przewodu pokarmowego. W stanie stacjonarnym średnie stężenie maksymalne w osoczu (CSSmaks) po podawaniu produktu leczniczego w dawce 200 mg co 4 godz. wynosi 3,1 µM (0,7 µg/ml), a odpowiednie stężenie minimalne (CSSmin) wynosi 1,8 µM (0,4 µg/ml). Po podawaniu produktu leczniczego w dawkach 400 mg i 800 mg co 4 godz. CSSmaks wynosi odpowiednio 5,3 µM (1,2 µg/ml) i 8 µM (1,8 µg/ml), a CSSmin 2,7 µM (0,6 µg/ml) i 4 µM (0,9 µg/ml). U dorosłych po dożylnym podaniu acyklowiru okres półtrwania w osoczu wynosi ok. 2,9 godziny. Większość produktu leczniczego jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej. Klirens nerkowy acyklowiru jest znacznie większy od klirensu kreatyniny, co wskazuje na udział wydzielania kanalikowego obok przesączania kłębuszkowego w wydalaniu produktu leczniczego przez nerki.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakokinetyczne
Najistotniejszym metabolitem acyklowiru jest 9-karboksymetoksymetyloguanina, wydalana z moczem w ilości odpowiadającej ok. 10-15% podanej dawki. Podanie 1 g probenecydu na 60 minut przed zastosowaniem acyklowiru wydłuża okres półtrwania acyklowiru o 18%, a powierzchnię pola pod krzywą zależności stężenia produktu leczniczego w osoczu od czasu zwiększa o 40%. U dorosłych średnie stężenia maksymalne (CSSmaks) po jednogodzinnej infuzji dożylnej acyklowiru w dawkach 2,5 mg/kg mc., 5 mg/kg mc. i 10 mg/kg mc. wynosiły odpowiednio 22,7 µM (5,1 µg/ml), 43,6 µM (9,8 µg/ml) i 92 µM (20,7 µg/ml). Stężenia CSSmin po 7 godzinach wynosiły odpowiednio 2,2 µM (0,5 µg/ml), 3,1 µM (0,7 µg/ml) i 10,2 µM (2,3 µg/ml). Gdy dzieciom powyżej jednego roku życia zamiast dawki 5 mg/kg mc. podano 250 mg/m2 powierzchni ciała, a zamiast dawki 10 mg/kg mc., dawkę 500 mg/m2 powierzchni ciała, obserwowano podobne jak u dorosłych stężenia CSSmaks i CSSmin. U noworodków i niemowląt do 3.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakokinetyczne
miesiąca życia, leczonych acyklowirem w dawkach 10 mg/kg mc., podawanych co 8 godzin w jednogodzinnej infuzji dożylnej, CSSmaks wynosiło 61,2 µM (13,8 µg/ml), a CSSmin – 10,1 µM (2,3 µg/ml). W oddzielnej grupie noworodków i niemowląt leczonych acyklowirem w dawkach 15 mg/kg mc., podawanych co 8 godzin, występowało zbliżone zwiększenie stężeń, proporcjonalne do dawki, z Cmax wynoszącym 83,5 µM (18,8 µg/ml), a Cmin – 14,1 µM (3,2 µg/ml). Okres półtrwania produktu leczniczego w osoczu wyniósł wówczas 3,8 godziny. U pacjentów w podeszłym wieku całkowity klirens ustrojowy acyklowiru zmniejsza się wraz z klirensem kreatyniny, choć zmiany okresu półtrwania produktu leczniczego w osoczu są niewielkie. U pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami czynności nerek średni okres półtrwania acyklowiru wynosi 19,5 godz. Średni okres półtrwania acyklowiru podczas hemodializy wynosi 5,7 godz. Stężenie produktu leczniczego w osoczu podczas dializy zmniejsza się o ok. 60%.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenie acyklowiru w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi ok. 50% stężenia w osoczu. Wiązanie acyklowiru z białkami osocza jest stosunkowo niewielkie (9-33%) i dlatego nie występują interakcje związane z konkurencyjnym wypieraniem przez inne leki acyklowiru z miejsca wiązania.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki licznych badań in vitro oraz in vivo właściwości mutagennych acyklowiru wskazują, że nie stanowi on zagrożenia genetycznego dla człowieka. Długotrwałe badania przeprowadzone na szczurach i myszach nie wykazały właściwości rakotwórczych acyklowiru. W badaniach standardowych ogólnoustrojowe podanie acyklowiru królikom, myszom i szczurom nie było embriotoksyczne ani teratogenne. W niestandardowych badaniach samic szczura obserwowano wady płodów jedynie po podskórnym podaniu tak dużych dawek, że u matek występowały objawy toksyczności. Nie jest znane kliniczne znaczenie tych obserwacji. Acyklowir podany szczurom i psom w dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane terapeutycznie wykazywał szkodliwy wpływ na spermatogenezę, mijający w większości przypadków po odstawieniu produktu leczniczego. W badaniach dwóch pokoleń myszy, acyklowir podawany doustnie nie wykazywał żadnego wpływu na płodność.
CHPL leku o rpl_id: 100021772
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Celuloza mikrokrystaliczna Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) Powidon K30 Magnezu stearynian 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Brak danych. 6.3. Okres ważności 5 lat. 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Blister z folii PVC/PVDC/Aluminium, zawierający 5 tabletek. W tekturowym pudełku znajduje się 25 tabletek (5 blistrów). 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zovirax Intensive, 50 mg/g, krem 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 g kremu zawiera 50 mg acyklowiru (Aciclovirum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: glikol propylenowy, alkohol cetostearylowy, sodu laurylosiarczan. 1 g kremu zawiera 400 mg glikolu propylenowego, 67,5 mg alkoholu cetostearylowego oraz 7,5 mg sodu laurylosiarczanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Krem
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Zovirax Intensive w postaci kremu jest wskazany w leczeniu nawrotowej opryszczki warg i twarzy, wywołanej przez wirusa opryszczki pospolitej Herpes simplex.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Produkt leczniczy Zovirax Intensive w postaci kremu jest przeznaczony do stosowania na skórę. Produkt należy nakładać 5 razy na dobę na chorobowo zmienione miejsca na skórze w odstępach około czterogodzinnych, z przerwą nocną. Produkt działa najskuteczniej, jeśli leczenie rozpoczyna się jak najszybciej po pojawieniu się pierwszych objawów opryszczki, jak np. pieczenie, swędzenie lub zaczerwienienie. Leczenie można również rozpocząć w późniejszym okresie choroby, gdy wystąpią grudki lub pęcherzyki. Leczenie należy prowadzić co najmniej przez 4 dni. Jeżeli nie nastąpiło zagojenie zmian skórnych leczenie można przedłużyć do 10 dni. Jeśli zmiany chorobowe nie ustąpią po 10 dniach, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem. Aby zapobiec nasileniu się lub przeniesieniu zakażenia, należy umyć ręce przed nałożeniem i po nałożeniu produktu, a także unikać niepotrzebnego pocierania zmian chorobowych lub dotykania ich ręcznikiem.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na acyklowir, walacyklowir, glikol propylenowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt Zovirax Intensive krem powinien być stosowany wyłącznie na opryszczkę umiejscowioną na wargach i twarzy. Nie należy stosować produktu na błony śluzowe np. ust lub oczu, nie wolno stosować produktu Zovirax Intensive krem w leczeniu opryszczki narządów płciowych. Należy stosować produkt bardzo ostrożnie, aby nie dopuścić do kontaktu produktu z oczami. Pacjenci, u których wystąpiła szczególnie ciężka nawrotowa opryszczka wargowa, powinni zwrócić się do lekarza. Osoby zarażone opryszczką należy przestrzegać przed rozprzestrzenianiem wirusa, zwłaszcza w trakcie występowania czynnych zmian skórnych. Nie zaleca się stosowania Zovirax Intensive krem przez osoby z obniżoną odpornością. Osoby z obniżoną odpornością powinny skonsultować się z lekarzem w sprawie leczenia jakiegokolwiek zakażenia. Produkt leczniczy zawiera 400 mg glikolu propylenowego w każdym gramie kremu.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na zawartość substancji pomocniczej glikolu propylenowego, produkt może powodować podrażnienie skóry. Nie należy stosować tego produktu leczniczego u dzieci w wieku poniżej 4 tygodni, na otwarte rany lub duże powierzchnie zranionej lub uszkodzonej skóry (np. oparzonej), bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Produkt leczniczy zawiera 7,5 mg sodu laurylosiarczanu w każdym gramie kremu. Sodu laurylosiarczan może spowodować miejscowe podrażnienie skóry (takie jak kłucie lub palenie) albo nasilenie reakcji skórnej, spowodowanej przez inne leki stosowane na ten sam obszar skóry. Pacjenci z osłabioną barierą skórną, np. atopowym zapaleniem skóry są bardziej wrażliwi na drażniące właściwości sodu laurylosiarczanu. Ze względu na zawartość alkoholu cetostearylowego, produkt może powodować miejscową reakcję skórną (np. kontaktowe zapalenie skóry).
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie są znane.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produkt może być stosowany w okresie ciąży jedynie wówczas, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu różnych postaci produktu leczniczego Zovirax Intensive na rynek, udokumentowano przypadki stosowania acyklowiru przez kobiety w ciąży. Wyniki tych badań nie wykazały zwiększenia liczby wad u dzieci urodzonych przez kobiety, które stosowały Zovirax Intensive, w porównaniu do ogólnej populacji. Nie wykazano związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wystąpieniem wad u dzieci, a stosowaniem przez matki w okresie ciąży acyklowiru. Ogólnoustrojowe działanie acyklowiru po miejscowym zastosowaniu produktu Zovirax Intensive krem jest bardzo małe. Acyklowir podawany w postaci o działaniu ogólnoustrojowym w standardowych badaniach nie wykazywał działania embriotoksycznego lub teratogennych u królików, szczurów i myszy.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W badaniach niestandardowych przeprowadzonych na szczurach obserwowano wystąpienie wad u płodu po podskórnym podaniu dużych dawek acyklowiru, jednocześnie działających toksycznie na ciężarne samice. Karmienie piersi? Acyklowir przenika do mleka matki po podaniu w postaci o działaniu ogólnoustrojowym. Jednakże dawka przyjęta przez niemowlę karmione piersią po zastosowaniu przez matkę kremu z acyklowirem na skórę nie miałaby znaczenia klinicznego.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Zovirax Intensive krem nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podczas klasyfikacji częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następujące kryteria: działania bardzo częste (występujące u powyżej 10% pacjentów), częste (występujące u od 1% do 10% pacjentów), niezbyt częste (występujące u od 0,1% do 1% pacjentów), rzadkie (występujące u od 0,01% do 0,1% pacjentów), bardzo rzadkie (występujące u poniżej 0,01% pacjentów). Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt częste: łagodne wysuszenie lub złuszczenie skóry przemijające uczucie pieczenia, kłucia lub mrowienia po zastosowaniu kremu swędzenie. Rzadkie: rumień kontaktowe zapalenie skóry po zastosowaniu produktu Zovirax Intensive krem (przeprowadzone testy wrażliwości wykazywały, że wpływ na to miały częściej składniki podłoża kremu niż acyklowir). Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadkie: nagłe reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa. Tel. (22) 49 21 301, Faks (22) 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie należy spodziewać się wystąpienia niepożądanych objawów, nawet w przypadku spożycia całej zawartości 2 gramowej tuby produktu Zovirax Intensive krem zawierającej 100 mg acyklowiru.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania miejscowego. Kod ATC: D06B B03 Acyklowir jest lekiem przeciwwirusowym, o silnym działaniu na wirusa Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2 in vitro oraz wirusa półpaśca. Toksyczność acyklowiru wobec komórek gospodarzy u ssaków jest mała. Po wniknięciu do komórek zakażonych wirusem opryszczki, acyklowir ulega fosforylacji do postaci czynnej – trójfosforanu acyklowiru. Pierwszy etap tego procesu jest zależny od obecności kinazy tymidyny wrażliwej na HSV. Trójfosforan acyklowiru działa jako inhibitor i substrat swoistej polimerazy DNA wirusa opryszczki. W ten sposób zapobiega dalszej syntezie wirusowego DNA bez zakłócania normalnych procesów komórkowych. Przeprowadzono dwa wieloośrodkowe, randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą, w których uczestniczyło 1385 pacjentów leczonych przez 4 dni na nawrotową opryszczkę wargową i twarzy.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie zbiorczej analizy danych zebranych z dwóch badań, potwierdzony przez lekarza klinicystę średni czas od rozpoczęcia leczenia do zagojenia się zmian (czas leczenia opryszczki) wynosił 4,6 dni przy użyciu kremu Zovirax Intensive i 5,0 dni przy użyciu placebo (p <0,001). Potwierdzony przez lekarza klinicystę średni czas trwania opryszczki wynosił 4,0 dni przy użyciu kremu Zovirax Intensive (25% -Ile = 3,0 dni, 75% -Ile = 6,0 dni) i 4,3 dni przy użyciu placebo (25% -Ile = 3,1 dni, 75% -Ile = 6,6 dni), z współczynnikiem ryzyka wynoszącym 1,22 (p <0,001). Potwierdzony przez pacjentów po samoocenie średni czas trwania opryszczki wynosił 2,9 dni przy użyciu kremu Zovirax Intensive i 3 dni przy użyciu placebo, ze współczynnikiem ryzyka wynoszącym 1,22 (p <0,001). Około 60% pacjentów rozpoczynało leczenie we wczesnym okresie choroby (okres zwiastunów lub rumień), a około 40% pacjentów rozpoczynało leczenie w późniejszym okresie choroby (stadium grudek lub pęcherzyków).
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
Rozpoczęcie leczenia na wczesnym etapie prowadziło do skrócenia czasu trwania choroby (HR = 1,16; p = 0,034), jak również skrócenia średniego czasu trwania bólu (HR = 1,20; p = 0,008) przy zastosowaniu kremu Zovirax Intensive, w porównaniu do placebo. Analogicznie rozpoczęcie leczenia w późnej fazie doprowadziło do skrócenia średniego czasu trwania choroby (HR = 1,38; p <0,001), jak również skróciło średni czas trwania bólu (HR = 1,23; p = 0,016) w przypadku stosowania kremu Zovirax Intensive w porównaniu z placebo. W grupie pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie przed pojawieniem się pęcherzyka, odsetek tych u których nie pojawił się pęcherzyk był podobny w obydwu badanych grupach [30% grupy stosującej krem Zovirax Intensive wobec 28% grupy, która stosowała placebo z odpowiednim ilorazem niezgodności 1,1 (p = 0,372)].
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Badania farmakologiczne wykazały nieznaczne wchłanianie acyklowiru do krwi po wielokrotnym podaniu miejscowym produktu Zovirax Intensive krem.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki badań in vitro oraz in vivo nie wskazują na ryzyko działania genotoksycznego acyklowiru u ludzi. Długotrwałe badania przeprowadzone na szczurach i myszach nie wykazały działania karcynogennego acyklowiru. W badaniach na szczurach i psach odnotowano działania niepożądane (w znacznym stopniu odwracalne) na spermatogenezę jedynie po podaniu acyklowiru w postaci o działaniu ogólnoustrojowym, w dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane w celach leczniczych. Badania przeprowadzone na dwóch pokoleniach myszy nie wykazały wpływu acyklowiru podawanego doustnie na płodność. Nie ma doświadczenia dotyczącego wpływu acyklowiru stosowanego miejscowo na płodność kobiet. Wykazano, że acyklowir wielokrotnie podawany doustnie mężczyznom z normalną liczbą plemników, nie ma klinicznie określonego wpływu na ilość plemników, ich morfologię lub ruchliwość.
CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy wazelina biała alkohol cetostearylowy parafina ciekła Arlacel 165 poloksamer 407 sodu laurylosiarczan dimetykon woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nieznane. 6.3 Okres ważności 3 lata w tubach aluminiowych. 2 lata w plastikowym dyspenserze w formie pompki. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 25°C. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Aluminiowa tuba, zabezpieczona membraną, wewnątrz pokryta epoksy-fenolowym lakierem zamknięta zakrętką PE białego koloru i pompka PP z zakrętką PE białego koloru. Tuba aluminiowa – zawierająca 2 g kremu, umieszczona w tekturowym pudełku. Plastikowy dyspenser w formie pompki – zawierający 2 g kremu, umieszczony w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak szczególnych wymagań.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Valtrex, 500 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera chlorowodorek walacyklowiru w ilości odpowiadającej 500 mg walacyklowiru (valaciclovirum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana Białe, obustronnie wypukłe tabletki o wydłużonym kształcie, z białym lub prawie białym rdzeniem i z napisem „GX CF1”, wytłoczonym po jednej stronie.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV) – półpasiec Valtrex jest wskazany w leczeniu półpaśca i półpaśca ocznego u pacjentów dorosłych z prawidłową odpornością (patrz punkt 4.4). Valtrex jest wskazany w leczeniu półpaśca u pacjentów dorosłych z odpornością osłabioną w stopniu lekkim lub umiarkowanym (patrz punkt 4.4). Zakażenia wirusem opryszczki (HSV) Valtrex jest wskazany w leczeniu i ograniczaniu zakażeń skóry i błon śluzowych, wywołanych wirusem opryszczki zwykłej (HSV), w tym: w leczeniu pierwszego wystąpienia i nawrotów opryszczki narządów płciowych u dorosłych i młodzieży z prawidłową odpornością oraz dorosłych z osłabioną odporności? leczeniu nawrotów opryszczki narządów płciowych u dorosłych i młodzieży z prawidłową odpornością oraz dorosłych z osłabioną odporności? hamowaniu nawrotów opryszczki narządów płciowych u dorosłych i młodzieży z prawidłową odpornością oraz dorosłych z osłabioną odporności?
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Wskazania do stosowania
w leczeniu i zapobieganiu nawrotom opryszczki ocznej u dorosłych i młodzieży z prawidłową odpornością oraz dorosłych z osłabioną odpornością (patrz punkt 4.4). Nie przeprowadzono badań klinicznych z udziałem zakażonych wirusem HSV pacjentów z odpornością osłabioną z przyczyn innych niż zakażenie wirusem HIV (patrz punkt 5.1). Zakażenia wirusem cytomegalii (CMV) Valtrex jest wskazany w zapobieganiu zakażeniom wirusem cytomegalii (CMV) i chorobie cytomegalowirusowej występującej po przeszczepianiu narządów u dorosłych i młodzieży (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV) – półpasiec i półpasiec oczny Należy poradzić pacjentowi, aby rozpoczął stosowanie leku jak najszybciej po rozpoznaniu półpaśca. Brak danych dotyczących leczenia rozpoczętego po czasie dłuższym niż 72 godziny od wystąpienia wysypki półpaścowej. Dorośli z prawidłową odporności? Dawka u pacjentów z prawidłową odpornością wynosi 1000 mg trzy razy na dobę (dawka dobowa 3000 mg), przez 7 dni. Dawkę należy zmniejszyć w zależności od klirensu kreatyniny (patrz poniżej: Zaburzenia czynności nerek). Dorośli z osłabioną odporności? Dawka u pacjentów z osłabioną odpornością wynosi 1000 mg trzy razy na dobę (dawka dobowa 3000 mg), przez co najmniej 7 dni oraz przez 2 dni po przekształceniu się zmian w strupki. Dawkę należy zmniejszyć w zależności od klirensu kreatyniny (patrz poniżej: Zaburzenia czynności nerek).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
U pacjentów z osłabioną odpornością leczenie przeciwwirusowe zaleca się, jeśli upłynął nie więcej niż tydzień od pojawienia się pęcherzyków lub w dowolnym momencie przed całkowitym przekształceniem się zmian w strupki. Leczenie zakażenia wirusem opryszczki zwykłej (HSV) u dorosłych i młodzieży (≥12 lat) Dorośli i młodzież (≥12 lat) z prawidłową odporności? Dawka produktu Valtrex wynosi 500 mg dwa razy na dobę (dawka dobowa 1000 mg). Dawkę należy zmniejszyć w zależności od klirensu kreatyniny (patrz poniżej: Zaburzenia czynności nerek). W nawrotach opryszczki leczenie należy kontynuować przez 3 do 5 dni. W leczeniu pierwszego wystąpienia zakażenia, które może mieć cięższy przebieg, może być konieczne wydłużenie okresu podawania leku do 10 dni. Podawanie leku należy rozpocząć jak najwcześniej. W leczeniu nawrotów opryszczki zwykłej najkorzystniejsze jest rozpoczęcie podawania leku w okresie prodromalnym lub tuż po pojawieniu się pierwszych zmian lub objawów.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
Valtrex może zapobiegać rozwinięciu się zmian, w przypadku zastosowania go zaraz po pojawieniu się pierwszych zmian lub objawów w nawrotach opryszczki zwykłej. Opryszczka wargowa W opryszczce wargowej walacyklowir w dawce 2000 mg dwa razy na dobę przez jeden dzień stanowi skuteczne leczenie u dorosłych i młodzieży. Drugą dawkę należy przyjąć około 12 godzin (nie wcześniej niż 6 godzin) po przyjęciu pierwszej. Dawkę należy zmniejszyć w zależności od klirensu kreatyniny (patrz poniżej: Zaburzenia czynności nerek). W przypadku opisanego schematu dawkowania leczenie nie powinno trwać dłużej niż 1 dzień, ponieważ nie wykazano dodatkowych korzyści klinicznych z jego wydłużenia. Leczenie należy rozpocząć z chwilą pojawienia się najwcześniejszych objawów (mrowienie, świąd lub pieczenie). Dorośli z osłabioną odporności?
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
W leczeniu opryszczki u dorosłych z osłabioną odpornością stosuje się dawkę 1000 mg dwa razy na dobę przez minimum 5 dni, na podstawie oceny ciężkości stanu klinicznego i oceny stanu odporności. W leczeniu opryszczki występującej po raz pierwszy, która może mieć cięższy przebieg, może być konieczne przedłużenie leczenia do dziesięciu dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej. Dawkę należy zmniejszyć w zależności od klirensu kreatyniny (patrz poniżej: Zaburzenia czynności nerek). Aby uzyskać największą korzyść kliniczną leczenie należy rozpocząć w ciągu 48 godzin. Zaleca się ścisłą kontrolę ewolucji zmian. 4.3 Zapobieganie nawrotom opryszczki zwykłej u dorosłych i młodzieży (≥12 lat) Dorośli i młodzież (≥12 lat) z prawidłową odporności? Dawka produktu leczniczego Valtrex wynosi 500 mg podawane raz na dobę.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
Niektórzy pacjenci z bardzo częstymi nawrotami (≥10 zakażeń rocznie bez leczenia) mogą uzyskać dodatkową korzyść, jeśli stosują dawkę dobową 500 mg w dwóch dawkach podzielonych (250 mg dwa razy na dobę). Dawkę należy zmniejszyć w zależności od klirensu kreatyniny (patrz poniżej: Zaburzenia czynności nerek). Leczenie należy zweryfikować po 6–12 miesiącach. Dorośli z osłabioną odporności? Dawka produktu leczniczego Valtrex wynosi 500 mg dwa razy na dobę. Dawkę należy zmniejszyć w zależności od klirensu kreatyniny (patrz poniżej: Zaburzenia czynności nerek). Leczenie należy zweryfikować po 6-12 miesiącach. 4.4 Zapobieganie zakażeniom wirusem cytomegalii (CMV) i chorobie cytomegalowirusowej u dorosłych i młodzieży (≥12 lat) Dawka produktu leczniczego Valtrex wynosi 2000 mg cztery razy na dobę. Stosowanie produktu leczniczego należy rozpocząć jak najszybciej po przeszczepieniu. Dawkę należy zmniejszyć w zależności od klirensu kreatyniny (patrz poniżej: Zaburzenia czynności nerek).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
Czas trwania terapii to zazwyczaj 90 dni, ale u pacjentów wysokiego ryzyka może być konieczność jej wydłużenia. 4.5 Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia zaburzeń czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku (patrz: Zaburzenia czynności nerek). Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu pacjenta. Zaburzenia czynności nerek Należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Valtrex u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu pacjenta. Dawkę produktu leczniczego Valtrex należy zmniejszyć u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jak przedstawiono w tabeli 1 poniżej. U pacjentów poddawanych hemodializie przerywanej Valtrex należy podawać po zakończeniu zabiegu hemodializy. Należy regularnie kontrolować klirens kreatyniny, szczególnie w okresach, kiedy czynność nerek ulega szybkiej zmianie, np. natychmiast po przeszczepieniu lub po wszczepieniu nerki.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
Należy odpowiednio dostosować dawkowanie produktu leczniczego Valtrex. Zaburzenia czynności wątroby Badania z zastosowaniem dawki 1000 mg walacyklowiru wykazały, że u dorosłych pacjentów z marskością wątroby niewielkiego lub umiarkowanego stopnia (tzn. gdy zachowane są procesy biosyntez wątrobowych), modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Dane farmakokinetyczne uzyskane u dorosłych pacjentów z zaawansowaną marskością wątroby (tzn. gdy procesy biosyntez wątrobowych są upośledzone oraz z udokumentowanym przeciekiem wrotno-systemowym), nie wskazują na konieczność modyfikacji dawkowania; jednakże doświadczenie kliniczne w tym zakresie jest ograniczone. Dla większych dawek (4000 mg lub więcej na dobę), patrz punkt 4.4. 4.6 Tabela 1. DOSTOSOWANIE DAWKOWANIA U PACJENTÓW Z ZABURZENIAMI CZYNNOŚCI NEREK Wskazanie terapeutyczne Klirens kreatyniny (ml/min) Dawkowanie walacyklowiru Zakażenie wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV) Leczenie półpaśca dorośli pacjenci z zaburzeniami i bez zaburzeń odporności ≥50: 1000 mg trzy razy na dobę 30 do 49: 1000 mg dwa razy na dobę 10 do 29: 1000 mg raz na dobę <10: 500 mg raz na dobę Zakażenie wirusem opryszczki (HSV) Leczenie opryszczki dorośli i młodzież bez zaburzeń odporności ≥30: 500 mg dwa razy na dobę <30: 500 mg raz na dobę dorośli z osłabioną odporności?
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
≥30: 1000 mg dwa razy na dobę <30: 1000 mg raz na dobę Leczenie opryszczki wargowej u dorosłych i młodzieży bez zaburzeń odporności (alternatywny schemat 1-dniowy) ≥50: 2000 mg dwukrotnie w ciągu 1 doby 30 do 49: 1000 mg dwukrotnie w ciągu 1 doby 10 do 29: 500 mg dwukrotnie w ciągu 1 doby <10: 500 mg pojedyncza dawka Zapobieganie nawrotowi opryszczki dorośli i młodzież bez zaburzeń odporności ≥30: 500 mg raz na dobę <30: 250 mg raz na dobę dorośli z osłabioną odporności? ≥30: 500 mg dwa razy na dobę <30: 500 mg raz na dobę Zakażenia wirusem cytomegalii (CMV) Zapobieganie cytomegalii u dorosłych i młodzieży – biorców przeszczepów ≥75: 2000 mg cztery razy na dobę 50 do <75: 1500 mg cztery razy na dobę 25 do <50: 1500 mg trzy razy na dobę 10 do <25: 1500 mg dwa razy na dobę <10 lub pacjenci dializowani: 1500 mg raz na dobę U pacjentów poddawanych hemodializie przerywanej dawkę produktu Valtrex należy podać po wykonaniu zabiegu w dniu hemodializy.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
W zapobieganiu nawrotom zakażenia HSV u pacjentów bez zaburzeń odporności z ≥10 nawrotami w ciągu roku lepsze wyniki można uzyskać stosując dawkę 250 mg dwa razy na dobę. 4.7 Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność produktu leczniczego Valtrex u dzieci w wieku poniżej 12 lat nie zostały ustalone.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na walacyklowir lub acyklowir lub którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcja polekowa z towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS). Występowanie zespołu DRESS, który może zagrażać życiu lub prowadzić do śmierci, raportowano w związku z leczeniem walacyklowirem. Podczas przepisywania leku, pacjent powinien być poinformowany o oznakach i objawach oraz ściśle monitorowany pod względem wystąpienia reakcji skórnych. W przypadku wystąpienia objawów charakterystycznych dla zespołu DRESS, należy natychmiast przerwać stosowanie walacyklowiru i rozważyć zastosowanie alternatywnego leczenia (w razie potrzeby). Jeśli u pacjenta po zastosowaniu walacyklowiru wystąpił zespół DRESS, leczenia walacyklowirem u tego pacjenta nigdy nie należy wznawiać. Stan nawodnienia Należy zapewnić przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów przez pacjentów z ryzykiem odwodnienia, szczególnie w podeszłym wieku.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku Acyklowir jest usuwany z organizmu przez nerki. Z tego względu dawkę walacyklowiru należy zmniejszyć u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Prawdopodobieństwo zaburzeń czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku jest większe, dlatego też należy rozważyć zmniejszenie dawki walacyklowiru w tej grupie pacjentów. Zarówno pacjenci w podeszłym wieku, jak i z zaburzeniami czynności nerek, narażeni są na zwiększone ryzyko działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego. Należy ich uważnie obserwować ze względu na możliwość wystąpienia takich działań. W zgłoszonych przypadkach działania te zasadniczo ustępowały po zaprzestaniu leczenia (patrz punkt 4.8). Zastosowanie większych dawek walacyklowiru u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i po przeszczepieniu wątroby Nie są dostępne dane dotyczące zastosowania dawek walacyklowiru (równych lub większych niż 4000 mg na dobę) u pacjentów z chorobami wątroby.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie przeprowadzono szczegółowych badań z walacyklowirem po przeszczepieniu wątroby i dlatego należy zachować ostrożność stosując u tych pacjentów dawki większe niż 4000 mg na dobę. Zastosowanie w leczeniu półpaśca Należy wnikliwie obserwować odpowiedź kliniczną, szczególnie u pacjentów z osłabioną odpornością. Należy rozważyć zastosowanie dożylnego leczenia przeciwwirusowego, gdy odpowiedź na doustne leczenie przeciwwirusowe jest niewystarczająca. U pacjentów z półpaścem powikłanym, w tym ze zmianami narządowymi, zmianami rozsianymi, neuropatiami ruchowymi, zapaleniem mózgu i powikłaniami mózgowo-naczyniowymi, należy stosować dożylne leczenie przeciwwirusowe. Ponadto pacjenci z osłabioną odpornością z półpaścem ocznym lub z dużym ryzykiem rozsiewu choroby i zajęcia narządów wewnętrznych powinni otrzymywać leczenie dożylne.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Przeniesienie opryszczki narządów płciowych Należy pouczyć pacjenta, aby unikał kontaktów seksualnych, kiedy objawy są obecne, nawet jeśli została rozpoczęta terapia lekiem przeciwwirusowym. Podczas zapobiegawczego stosowania leku przeciwwirusowego częstość rozprzestrzeniania wirusa jest istotnie zmniejszona; niemniej przeniesienie zakażenia nadal jest możliwe. Dlatego, oprócz terapii walacyklowirem, zalecane jest, aby pacjent stosował bezpieczniejsze zachowania seksualne. Stosowanie w zakażeniach oczu wirusem HSV Należy u tych pacjentów ściśle kontrolować reakcję kliniczną na leczenie. Należy rozważyć dożylne leczenie przeciwwirusowe, jeśli uzyskanie zadowalającej odpowiedzi na leczenie doustne jest mało prawdopodobne. Stosowanie w zakażeniach wirusem CMV Dane dotyczące skuteczności walacyklowiru uzyskane od pacjentów po przeszczepach (~200) z dużym ryzykiem wystąpienia cytomegalii (tj.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
dawca z wykrywalnymi przeciwciałami przeciw CMV – biorca bez wykrywalnych przeciwciał przeciw CMV lub zastosowanie terapii globuliną antytymocytową) wskazują, że walacyklowir może być stosowany jedynie u tych pacjentów, u których względy bezpieczeństwa wykluczają zastosowanie walgancyklowiru lub gancyklowiru. Podczas stosowania dużych dawek walacyklowiru, takich jak w zapobieganiu cytomegalii, działania niepożądane, w tym nieprawidłowości OUN, mogą występować z częstością większą niż podczas podawania mniejszych dawek stosowanych w innych wskazaniach (patrz punkt 4.8). U pacjenta należy uważnie obserwować stan czynności nerek i odpowiednio zmodyfikować dawkę (patrz punkt 4.2). 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Należy zachować ostrożność, stosując jednocześnie z walacyklowirem produkty lecznicze nefrotoksyczne, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W razie konieczności należy zapewnić odpowiednią kontrolę czynności nerek.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Dotyczy to stosowania jednocześnie z aminoglikozydami, organicznymi związkami platyny, jodowanymi środkami cieniującymi, metotreksatem, pentamidyną, foskarnetem, cyklosporyną i takrolimusem. Acyklowir jest usuwany głównie w postaci niezmienionej z moczem, poprzez mechanizm aktywnego wydzielania cewkowego. Po podaniu 1000 mg walacyklowiru cymetydyna i probenecyd zmniejszają nerkowy klirens acyklowiru i zwiększają AUC acyklowiru odpowiednio o ok. 25% i 45% poprzez hamowanie aktywnego wydzielania acyklowiru w cewkach nerkowych. Cymetydyna i probenecyd stosowane jednocześnie z walacyklowirem zwiększały AUC acyklowiru o ok. 65%. Inne produkty lecznicze (w tym np. tenofowir), hamujące lub konkurujące z nim o aktywne wydzielanie cewkowe, przyjmowane jednocześnie z walacyklowirem, mogą zwiększać osoczowe stężenie acyklowiru. Podobnie, podanie walacyklowiru może prowadzić do zwiększenia w osoczu stężenia jednocześnie podawanych leków.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów narażonych na większe stężenia acyklowiru pochodzącego z walacyklowiru (np. w dawkach stosowanych w leczeniu półpaśca lub zapobieganiu CMV) należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków, które hamują aktywne wydzielanie w cewkach nerkowych. Podczas jednoczesnego podawania acyklowiru i nieczynnego metabolitu mykofenolanu mofetylu, leku immunosupresyjnego stosowanego u pacjentów po przeszczepieniu narządów, obserwowano zwiększenie AUC tych leków. Nie obserwowano zmian maksymalnych stężeń ani AUC po jednoczesnym podaniu walacyklowiru i mykofenolanu mofetylu zdrowym ochotnikom. Doświadczenia kliniczne dotyczące jednoczesnego stosowania tych leków są ograniczone. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Ograniczone dane dotyczące stosowania walacyklowiru w okresie ciąży, dostępne z rejestrów ciąż (dokumentujących wyniki narażenia kobiet w ciąży na walacyklowir lub na stosowany doustnie lub dożylnie acyklowir – aktywny metabolit walacyklowiru; 111 i 1246 przypadków, odpowiednio 29 i 756 narażonych w pierwszym trymestrze ciąży) i doświadczenie po wprowadzeniu produktu na rynek, nie wskazują na teratogenność lub toksyczność w okresie płodowym lub noworodkowym.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Badania na zwierzętach nie wykazują toksycznego wpływu walacyklowiru na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Walacyklowir można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwane korzyści z leczenia przeważają potencjalne zagrożenie. Karmienie piersi? Acyklowir, główny metabolit walacyklowiru przenika do mleka kobiecego. Jednakże po zastosowaniu walacyklowiru w dawkach terapeutycznych, oddziaływanie na karmione piersią noworodki lub niemowlęta nie jest spodziewane, ponieważ dawka przyjęta przez dziecko jest mniejsza niż 2% dożylnej dawki terapeutycznej acyklowiru stosowanej w leczeniu opryszczki noworodków (patrz punkt 5.2). Walacyklowir należy stosować ostrożnie w czasie karmienia piersią i tylko wtedy, gdy istnieje kliniczne wskazanie do stosowania. Płodność Walacyklowir podawany doustnie szczurom, nie wpływał na ich płodność. Po pozajelitowym podaniu dużych dawek acyklowiru szczurom i psom obserwowano atrofię jąder i aspermatogenezę.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
U ludzi nie przeprowadzono badań wpływu walacyklowiru na płodność, ale u 20 pacjentów, którym podawano doustnie acyklowir, w dawkach od 400 mg do 1000 mg na dobę przez okres do 6 miesięcy, nie obserwowano wpływu na liczbę, morfologię lub ruchliwość plemników. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań wpływu walacyklowiru na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas oceny zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy brać pod uwagę stan kliniczny pacjenta i profil działań niepożądanych produktu leczniczego Valtrex. Ponadto należy pamiętać, że na podstawie danych farmakologicznych, dotyczących samej substancji czynnej, nie sposób przewidzieć wpływu na powyższe rodzaje aktywności. 4.8 Działania niepożądane Najczęstsze działania niepożądane, zgłaszane w przynajmniej jednym ze wskazań u pacjentów, stosujących Valtrex w badaniach klinicznych, to ból głowy i nudności.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Cięższe działania niepożądane, takie jak zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół hemolityczno-mocznicowy, ostra niewydolność nerek, zaburzenia neurologiczne oraz zespół DRESS (patrz punkt 4.4) są omówione w szczegółach w innych częściach tej charakterystyki. Działania niepożądane są wymienione poniżej, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów i częstością występowania. Następujące zasady zostały przyjęte dla sporządzenia klasyfikacji częstości występowania: bardzo często 1/10, często 1/100 do 1/10, niezbyt często 1/1000 do 1/100, rzadko 1/10 000, do 1/1000, bardzo rzadko 1/10 000, nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Badania kliniczne wykorzystano do przyporządkowania kategorii częstości poszczególnym działaniom niepożądanym, jeśli w badaniu wykazano ich związek przyczynowo-skutkowy z zastosowaniem walacyklowiru.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Dla działań niepożądanych uzyskanych na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu leku na rynek, lecz nieobserwowanych w badaniach klinicznych, podstawę do przypisania kategorii częstości stanowiła najbardziej konserwatywna wartość szacunkowa („reguła trzech”). Dla działań niepożądanych związanych ze stosowaniem walacyklowiru, uzyskanych na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu leku na rynek i obserwowanych także w badaniach klinicznych, podstawę do przypisania kategorii częstości stanowiła częstość występowania w badaniach klinicznych. Baza danych dotyczących bezpieczeństwa, pochodzących z badań klinicznych, została utworzona na podstawie obserwacji 5855 uczestników narażonych na walacyklowir w badaniach klinicznych obejmujących liczne wskazania (leczenie półpaśca, leczenie i zapobieganie opryszczce narządów płciowych oraz leczenie opryszczki wargowej).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Dane z badań klinicznych Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: ból głowy Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności Dane po wprowadzeniu produktu leczniczego na rynek Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: leukopenia, małopłytkowość. Leukopenię obserwowano głównie u pacjentów z osłabioną odpornością. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: anafilaksja Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego Często: zawroty głowy Niezbyt często: dezorientacja, omamy, zaburzona świadomość, drżenia, pobudzenie Rzadko: ataksja, zaburzenia mowy, drgawki, encefalopatia, śpiączka, objawy psychotyczne, delirium Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: duszność Zaburzenia żołądka i jelit Często: wymioty, biegunka Niezbyt często: dolegliwości w obrębie brzucha Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: przemijające zwiększenie wartości parametrów czynności wątroby (np.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
bilirubina, enzymy wątrobowe) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: wysypka, w tym spowodowana nadwrażliwością na światło, świąd Niezbyt często: pokrzywka Rzadko: obrzęk naczynioruchowy Nieznane: reakcja polekowa z towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: ból nerek, krwiomocz (często związany z innymi zaburzeniami nerek) Rzadko: zaburzenie czynności nerek, ostra niewydolność nerek (szczególnie u pacjentów w wieku podeszłym lub pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, otrzymujących dawki większe niż zalecane) Częstość nieznana: cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek Ból nerek może być związany z niewydolnością nerek. Notowano także wytrącanie się kryształków acyklowiru wewnątrz cewek nerkowych. Podczas leczenia należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Inne informacje dotyczące szczególnych populacji pacjentów Obserwowano niewydolność nerek, mikroangiopatyczną niedokrwistość hemolityczną i małopłytkowość (czasami w połączeniu) u dorosłych pacjentów z ciężkim osłabieniem odporności (zwłaszcza w zaawansowanym stadium zakażenia wirusem HIV) otrzymujących w badaniach klinicznych duże dawki (8000 mg na dobę) walacyklowiru przez dłuższy czas. Te same objawy obserwowano także u pacjentów nieleczonych walacyklowirem, u których występowały te same choroby podstawowe lub schorzenia współistniejące. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. 4.9 Przedawkowanie Objawy przedmiotowe i podmiotowe U pacjentów otrzymujących walacyklowir w dawkach większych niż terapeutyczne notowano ostrą niewydolność nerek oraz objawy neurologiczne, obejmujące splątanie, omamy, pobudzenie, zaburzenia świadomości i śpiączkę. Mogą także wystąpić nudności i wymioty. Konieczna jest ostrożność, aby nie dopuścić do niezamierzonego przedawkowania.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Wiele ze zgłoszonych przypadków dotyczyło pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i pacjentów w wieku podeszłym, wielokrotnie otrzymujących nadmierne dawki z powodu niezastosowania odpowiedniego zmniejszenia dawki. Leczenie Należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy toksyczności. Hemodializa znacznie zwiększa usuwanie acyklowiru z krwi i dlatego też może być rozważana jako sposób postępowania w przypadku objawowego przedawkowania.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Należy zachować ostrożność, stosując jednocześnie z walacyklowirem produkty lecznicze nefrotoksyczne, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W razie konieczności należy zapewnić odpowiednią kontrolę czynności nerek. Dotyczy to stosowania jednocześnie z aminoglikozydami, organicznymi związkami platyny, jodowanymi środkami cieniującymi, metotreksatem, pentamidyną, foskarnetem, cyklosporyną i takrolimusem. Acyklowir jest usuwany głównie w postaci niezmienionej z moczem, poprzez mechanizm aktywnego wydzielania cewkowego. Po podaniu 1000 mg walacyklowiru cymetydyna i probenecyd zmniejszają nerkowy klirens acyklowiru i zwiększają AUC acyklowiru odpowiednio o ok. 25% i 45% poprzez hamowanie aktywnego wydzielania acyklowiru w cewkach nerkowych. Cymetydyna i probenecyd stosowane jednocześnie z walacyklowirem zwiększały AUC acyklowiru o ok. 65%. Inne produkty lecznicze (w tym np.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
tenofowir), hamujące lub konkurujące z nim o aktywne wydzielanie cewkowe, przyjmowane jednocześnie z walacyklowirem, mogą zwiększać osoczowe stężenie acyklowiru. Podobnie, podanie walacyklowiru może prowadzić do zwiększenia w osoczu stężenia jednocześnie podawanych leków. U pacjentów narażonych na większe stężenia acyklowiru pochodzącego z walacyklowiru (np. w dawkach stosowanych w leczeniu półpaśca lub zapobieganiu CMV) należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków, które hamują aktywne wydzielanie w cewkach nerkowych. Podczas jednoczesnego podawania acyklowiru i nieczynnego metabolitu mykofenolanu mofetylu, leku immunosupresyjnego stosowanego u pacjentów po przeszczepieniu narządów, obserwowano zwiększenie AUC tych leków. Nie obserwowano zmian maksymalnych stężeń ani AUC po jednoczesnym podaniu walacyklowiru i mykofenolanu mofetylu zdrowym ochotnikom. Doświadczenia kliniczne dotyczące jednoczesnego stosowania tych leków są ograniczone.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Ograniczone dane dotyczące stosowania walacyklowiru w okresie ciąży, dostępne z rejestrów ciąż (dokumentujących wyniki narażenia kobiet w ciąży na walacyklowir lub na stosowany doustnie lub dożylnie acyklowir – aktywny metabolit walacyklowiru; 111 i 1246 przypadków, odpowiednio 29 i 756 narażonych w pierwszym trymestrze ciąży) i doświadczenie po wprowadzeniu produktu na rynek, nie wskazują na teratogenność lub toksyczność w okresie płodowym lub noworodkowym. Badania na zwierzętach nie wykazują toksycznego wpływu walacyklowiru na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Walacyklowir można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwane korzyści z leczenia przeważają potencjalne zagrożenie. Karmienie piersi? Acyklowir, główny metabolit walacyklowiru przenika do mleka kobiecego.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
Jednakże po zastosowaniu walacyklowiru w dawkach terapeutycznych, oddziaływanie na karmione piersią noworodki lub niemowlęta nie jest spodziewane, ponieważ dawka przyjęta przez dziecko jest mniejsza niż 2% dożylnej dawki terapeutycznej acyklowiru stosowanej w leczeniu opryszczki noworodków (patrz punkt 5.2). Walacyklowir należy stosować ostrożnie w czasie karmienia piersią i tylko wtedy, gdy istnieje kliniczne wskazanie do stosowania. Płodność Walacyklowir podawany doustnie szczurom, nie wpływał na ich płodność. Po pozajelitowym podaniu dużych dawek acyklowiru szczurom i psom obserwowano atrofię jąder i aspermatogenezę. U ludzi nie przeprowadzono badań wpływu walacyklowiru na płodność, ale u 20 pacjentów, którym podawano doustnie acyklowir, w dawkach od 400 mg do 1000 mg na dobę przez okres do 6 miesięcy, nie obserwowano wpływu na liczbę, morfologię lub ruchliwość plemników.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań wpływu walacyklowiru na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas oceny zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy brać pod uwagę stan kliniczny pacjenta i profil działań niepożądanych produktu leczniczego Valtrex. Ponadto należy pamiętać, że na podstawie danych farmakologicznych, dotyczących samej substancji czynnej, nie sposób przewidzieć wpływu na powyższe rodzaje aktywności. 4.8 Działania niepożądane Najczęstsze działania niepożądane, zgłaszane w przynajmniej jednym ze wskazań u pacjentów, stosujących Valtrex w badaniach klinicznych, to ból głowy i nudności. Cięższe działania niepożądane, takie jak zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół hemolityczno-mocznicowy, ostra niewydolność nerek, zaburzenia neurologiczne oraz zespół DRESS (patrz punkt 4.4) są omówione w szczegółach w innych częściach tej charakterystyki.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
Działania niepożądane są wymienione poniżej, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów i częstością występowania. Następujące zasady zostały przyjęte dla sporządzenia klasyfikacji częstości występowania: bardzo często 1/10, często 1/100 do 1/10, niezbyt często 1/1000 do 1/100, rzadko 1/10 000, do 1/1000, bardzo rzadko 1/10 000, nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Badania kliniczne wykorzystano do przyporządkowania kategorii częstości poszczególnym działaniom niepożądanym, jeśli w badaniu wykazano ich związek przyczynowo-skutkowy z zastosowaniem walacyklowiru. Dla działań niepożądanych uzyskanych na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu leku na rynek, lecz nieobserwowanych w badaniach klinicznych, podstawę do przypisania kategorii częstości stanowiła najbardziej konserwatywna wartość szacunkowa („reguła trzech”).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
Dla działań niepożądanych związanych ze stosowaniem walacyklowiru, uzyskanych na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu leku na rynek i obserwowanych także w badaniach klinicznych, podstawę do przypisania kategorii częstości stanowiła częstość występowania w badaniach klinicznych. Baza danych dotyczących bezpieczeństwa, pochodzących z badań klinicznych, została utworzona na podstawie obserwacji 5855 uczestników narażonych na walacyklowir w badaniach klinicznych obejmujących liczne wskazania (leczenie półpaśca, leczenie i zapobieganie opryszczce narządów płciowych oraz leczenie opryszczki wargowej). Dane z badań klinicznych Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: ból głowy Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności Dane po wprowadzeniu produktu leczniczego na rynek Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: leukopenia, małopłytkowość. Leukopenię obserwowano głównie u pacjentów z osłabioną odpornością.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: anafilaksja Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego Często: zawroty głowy Niezbyt często: dezorientacja, omamy, zaburzona świadomość, drżenia, pobudzenie Rzadko: ataksja, zaburzenia mowy, drgawki, encefalopatia, śpiączka, objawy psychotyczne, delirium Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: duszność Zaburzenia żołądka i jelit Często: wymioty, biegunka Niezbyt często: dolegliwości w obrębie brzucha Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: przemijające zwiększenie wartości parametrów czynności wątroby (np. bilirubina, enzymy wątrobowe) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: wysypka, w tym spowodowana nadwrażliwością na światło, świąd Niezbyt często: pokrzywka Rzadko: obrzęk naczynioruchowy Nieznane: reakcja polekowa z towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: ból nerek, krwiomocz (często związany z innymi zaburzeniami nerek) Rzadko: zaburzenie czynności nerek, ostra niewydolność nerek (szczególnie u pacjentów w wieku podeszłym lub pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, otrzymujących dawki większe niż zalecane) Częstość nieznana: cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek Ból nerek może być związany z niewydolnością nerek. Notowano także wytrącanie się kryształków acyklowiru wewnątrz cewek nerkowych. Podczas leczenia należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta (patrz punkt 4.4). Inne informacje dotyczące szczególnych populacji pacjentów Obserwowano niewydolność nerek, mikroangiopatyczną niedokrwistość hemolityczną i małopłytkowość (czasami w połączeniu) u dorosłych pacjentów z ciężkim osłabieniem odporności (zwłaszcza w zaawansowanym stadium zakażenia wirusem HIV) otrzymujących w badaniach klinicznych duże dawki (8000 mg na dobę) walacyklowiru przez dłuższy czas.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
Te same objawy obserwowano także u pacjentów nieleczonych walacyklowirem, u których występowały te same choroby podstawowe lub schorzenia współistniejące. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
4.9 Przedawkowanie Objawy przedmiotowe i podmiotowe U pacjentów otrzymujących walacyklowir w dawkach większych niż terapeutyczne notowano ostrą niewydolność nerek oraz objawy neurologiczne, obejmujące splątanie, omamy, pobudzenie, zaburzenia świadomości i śpiączkę. Mogą także wystąpić nudności i wymioty. Konieczna jest ostrożność, aby nie dopuścić do niezamierzonego przedawkowania. Wiele ze zgłoszonych przypadków dotyczyło pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i pacjentów w wieku podeszłym, wielokrotnie otrzymujących nadmierne dawki z powodu niezastosowania odpowiedniego zmniejszenia dawki. Leczenie Należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy toksyczności. Hemodializa znacznie zwiększa usuwanie acyklowiru z krwi i dlatego też może być rozważana jako sposób postępowania w przypadku objawowego przedawkowania.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Ograniczone dane dotyczące stosowania walacyklowiru w okresie ciąży, dostępne z rejestrów ciąż (dokumentujących wyniki narażenia kobiet w ciąży na walacyklowir lub na stosowany doustnie lub dożylnie acyklowir – aktywny metabolit walacyklowiru; 111 i 1246 przypadków, odpowiednio 29 i 756 narażonych w pierwszym trymestrze ciąży) i doświadczenie po wprowadzeniu produktu na rynek, nie wskazują na teratogenność lub toksyczność w okresie płodowym lub noworodkowym. Badania na zwierzętach nie wykazują toksycznego wpływu walacyklowiru na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Walacyklowir można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwane korzyści z leczenia przeważają potencjalne zagrożenie. Karmienie piersi? Acyklowir, główny metabolit walacyklowiru przenika do mleka kobiecego.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jednakże po zastosowaniu walacyklowiru w dawkach terapeutycznych, oddziaływanie na karmione piersią noworodki lub niemowlęta nie jest spodziewane, ponieważ dawka przyjęta przez dziecko jest mniejsza niż 2% dożylnej dawki terapeutycznej acyklowiru stosowanej w leczeniu opryszczki noworodków (patrz punkt 5.2). Walacyklowir należy stosować ostrożnie w czasie karmienia piersią i tylko wtedy, gdy istnieje kliniczne wskazanie do stosowania. Płodność Walacyklowir podawany doustnie szczurom, nie wpływał na ich płodność. Po pozajelitowym podaniu dużych dawek acyklowiru szczurom i psom obserwowano atrofię jąder i aspermatogenezę. U ludzi nie przeprowadzono badań wpływu walacyklowiru na płodność, ale u 20 pacjentów, którym podawano doustnie acyklowir, w dawkach od 400 mg do 1000 mg na dobę przez okres do 6 miesięcy, nie obserwowano wpływu na liczbę, morfologię lub ruchliwość plemników.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań wpływu walacyklowiru na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas oceny zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy brać pod uwagę stan kliniczny pacjenta i profil działań niepożądanych produktu leczniczego Valtrex. Ponadto należy pamiętać, że na podstawie danych farmakologicznych, dotyczących samej substancji czynnej, nie sposób przewidzieć wpływu na powyższe rodzaje aktywności.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęstsze działania niepożądane, zgłaszane w przynajmniej jednym ze wskazań u pacjentów, stosujących Valtrex w badaniach klinicznych, to ból głowy i nudności. Cięższe działania niepożądane, takie jak zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół hemolityczno-mocznicowy, ostra niewydolność nerek, zaburzenia neurologiczne oraz zespół DRESS (patrz punkt 4.4) są omówione w szczegółach w innych częściach tej charakterystyki. Działania niepożądane są wymienione poniżej, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów i częstością występowania. Następujące zasady zostały przyjęte dla sporządzenia klasyfikacji częstości występowania: bardzo często 1/10, często 1/100 do 1/10, niezbyt często 1/1000 do 1/100, rzadko 1/10 000, do 1/1000, bardzo rzadko 1/10 000, nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Działania niepożądane
Badania kliniczne wykorzystano do przyporządkowania kategorii częstości poszczególnym działaniom niepożądanym, jeśli w badaniu wykazano ich związek przyczynowo-skutkowy z zastosowaniem walacyklowiru. Dla działań niepożądanych uzyskanych na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu leku na rynek, lecz nieobserwowanych w badaniach klinicznych, podstawę do przypisania kategorii częstości stanowiła najbardziej konserwatywna wartość szacunkowa („reguła trzech”). Dla działań niepożądanych związanych ze stosowaniem walacyklowiru, uzyskanych na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu leku na rynek i obserwowanych także w badaniach klinicznych, podstawę do przypisania kategorii częstości stanowiła częstość występowania w badaniach klinicznych. Baza danych dotyczących bezpieczeństwa, pochodzących z badań klinicznych, została utworzona na podstawie obserwacji 5855 uczestników narażonych na walacyklowir w badaniach klinicznych obejmujących liczne wskazania (leczenie półpaśca, leczenie i zapobieganie opryszczce narządów płciowych oraz leczenie opryszczki wargowej).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Działania niepożądane
Dane z badań klinicznych Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: ból głowy Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności Dane po wprowadzeniu produktu leczniczego na rynek Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: leukopenia, małopłytkowość. Leukopenię obserwowano głównie u pacjentów z osłabioną odpornością. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: anafilaksja Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego Często: zawroty głowy Niezbyt często: dezorientacja, omamy, zaburzona świadomość, drżenia, pobudzenie Rzadko: ataksja, zaburzenia mowy, drgawki, encefalopatia, śpiączka, objawy psychotyczne, delirium Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: duszność Zaburzenia żołądka i jelit Często: wymioty, biegunka Niezbyt często: dolegliwości w obrębie brzucha Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: przemijające zwiększenie wartości parametrów czynności wątroby (np.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Działania niepożądane
bilirubina, enzymy wątrobowe) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: wysypka, w tym spowodowana nadwrażliwością na światło, świąd Niezbyt często: pokrzywka Rzadko: obrzęk naczynioruchowy Nieznane: reakcja polekowa z towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: ból nerek, krwiomocz (często związany z innymi zaburzeniami nerek) Rzadko: zaburzenie czynności nerek, ostra niewydolność nerek (szczególnie u pacjentów w wieku podeszłym lub pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, otrzymujących dawki większe niż zalecane) Częstość nieznana: cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek Ból nerek może być związany z niewydolnością nerek. Notowano także wytrącanie się kryształków acyklowiru wewnątrz cewek nerkowych. Podczas leczenia należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Działania niepożądane
Inne informacje dotyczące szczególnych populacji pacjentów Obserwowano niewydolność nerek, mikroangiopatyczną niedokrwistość hemolityczną i małopłytkowość (czasami w połączeniu) u dorosłych pacjentów z ciężkim osłabieniem odporności (zwłaszcza w zaawansowanym stadium zakażenia wirusem HIV) otrzymujących w badaniach klinicznych duże dawki (8000 mg na dobę) walacyklowiru przez dłuższy czas. Te same objawy obserwowano także u pacjentów nieleczonych walacyklowirem, u których występowały te same choroby podstawowe lub schorzenia współistniejące. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedmiotowe i podmiotowe U pacjentów otrzymujących walacyklowir w dawkach większych niż terapeutyczne notowano ostrą niewydolność nerek oraz objawy neurologiczne, obejmujące splątanie, omamy, pobudzenie, zaburzenia świadomości i śpiączkę. Mogą także wystąpić nudności i wymioty. Konieczna jest ostrożność, aby nie dopuścić do niezamierzonego przedawkowania. Wiele ze zgłoszonych przypadków dotyczyło pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i pacjentów w wieku podeszłym, wielokrotnie otrzymujących nadmierne dawki z powodu niezastosowania odpowiedniego zmniejszenia dawki. Leczenie Należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy toksyczności. Hemodializa znacznie zwiększa usuwanie acyklowiru z krwi i dlatego też może być rozważana jako sposób postępowania w przypadku objawowego przedawkowania.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego Grupa farmakoterapeutyczna: Nukleozydy i nukleotydy, z wyjątkiem inhibitorów odwrotnej transkryptazy; kod ATC: J05AB11. Mechanizm działania Walacyklowir to L-walinowy ester acyklowiru, będącego analogiem nukleozydu purynowego (guaniny). W organizmie człowieka walacyklowir szybko i niemal całkowicie ulega rozkładowi do acyklowiru i waliny, najprawdopodobniej z udziałem enzymu zwanego hydrolazą walacyklowiru. Acyklowir wybiórczo hamuje namnażanie wirusów grupy Herpes, wykazując in vitro działanie na wirusy: opryszczki pospolitej (Herpes simplex virus, HSV) typu 1 oraz typu 2, ospy wietrznej i półpaśca (Varicella-zoster virus, VZV), cytomegalii (CMV), Epsteina-Barr (EBV) oraz na ludzkiego wirusa Herpes 6 (HHV-6). Po fosforylacji do czynnej postaci – trójfosforanu acyklowiru – lek hamuje syntezę DNA wirusów grupy Herpes. W pierwszym etapie fosforylacji konieczny jest udział enzymu swoistego dla wirusa.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku HSV, VZV oraz EBV enzymem tym jest wirusowa kinaza tymidynowa (TK), która znajduje się tylko w komórkach zakażonych przez wirusa. W przypadku CMV swoistość fosforylacji jest przynajmniej częściowo zapewniana przez fosfotransferazę, będącą produktem genu UL97. Konieczność aktywacji acyklowiru przez enzym swoisty dla wirusa w dużym stopniu wyjaśnia wybiórcze działania leku. Dokończenie procesu fosforylacji (przemiana z mono- w trójfosforan) dokonuje się dzięki kinazom komórkowym. Trójfosforan acyklowiru jest konkurencyjnym inhibitorem wirusowej polimerazy DNA, a wbudowanie do cząsteczki DNA tego analogu nukleozydu powoduje obligatoryjne zakończenie syntezy łańcucha, co hamuje syntezę wirusowego DNA, a tym samym namnażanie wirusa. Działanie farmakodynamiczne Oporność na acyklowir jest zwykle związana z fenotypem wirusa, cechującym się brakiem kinazy tymidynowej. Wirus taki ma nikłe szanse rozwoju w komórce naturalnego gospodarza.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rzadko opisywano zmniejszoną wrażliwość na acyklowir w wyniku nieznacznych zmian struktury wirusowej kinazy tymidynowej lub polimerazy DNA. Zjadliwość (wirulentność) takich odmian jest podobna do zjadliwości szczepu dzikiego wirusa. Badania szczepów wirusów HSV i VZV, izolowanych od pacjentów leczonych acyklowirem lub otrzymujących lek zapobiegawczo, wykazały, że u osób o prawidłowej odporności szczepy o zmniejszonej wrażliwości na acyklowir występują niezmiernie rzadko. Szczepy takie występują częściej u osób ze znacznie osłabioną odpornością, np. u pacjentów po przeszczepieniu narządów lub szpiku kostnego, osób otrzymujących chemoterapię z powodu chorób nowotworowych lub zakażonych HIV. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV) Valtrex przyspiesza ustępowanie bólu: zmniejsza czas trwania i odsetek pacjentów z bólem, związanym z półpaścem, w tym z neuralgią ostrą i – u pacjentów w wieku powyżej 50 lat – także neuralgią popółpaścową.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Valtrex zmniejsza ryzyko powikłań okulistycznych półpaśca ocznego. Terapia dożylna jest zasadniczo uważana za standardową w leczeniu półpaśca u pacjentów z osłabioną odpornością, niemniej nieliczne dane wskazują, że stosowanie walacyklowiru w leczeniu zakażenia wirusem VZV (półpaśca) u wybranych pacjentów z osłabioną odpornością, w tym u pacjentów z nowotworem narządów litych, HIV, chorobą autoimmunologiczną, chłoniakiem, białaczką i po przeszczepieniu komórek macierzystych, może przynieść korzyści kliniczne. Zakażenia wirusem opryszczki zwykłej (HSV) Walacyklowir w zakażeniu HSV struktur oka należy podawać zgodnie z obowiązującymi standardami terapeutycznymi. Badania z zastosowaniem walacyklowiru w leczeniu i ograniczaniu opryszczki narządów płciowych wykonano u pacjentów zakażonych jednocześnie HIV i HSV z medianą ilości komórek CD4 >100/mm3.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Walacyklowir w dawce 500 mg dwa razy na dobę był skuteczniejszy w zapobieganiu objawowym nawrotom zakażenia niż w dawce 1000 mg raz na dobę. Walacyklowir w dawce 1000 mg dwa razy na dobę w leczeniu nawrotów był z kolei porównywalnie skuteczny jak acyklowir doustnie w dawce 200 mg pięć razy na dobę. Walacyklowir nie był badany u pacjentów z ciężkim osłabieniem odporności. Potwierdzono także skuteczność walacyklowiru w leczeniu innych zakażeń skóry wywołanych wirusem HSV. Wykazano skuteczność walacyklowiru w leczeniu opryszczki wargowej, zapalenia błony śluzowej w przebiegu chemio- i radioterapii, nawrotów zakażenia HSV po zabiegach kosmetycznych i opryszczki gladiatorów. Z doświadczeń, dotyczących stosowania acyklowiru w przeszłości, wynika, że skuteczność walacyklowiru jest podobna do skuteczności acyklowiru w leczeniu rumienia wielopostaciowego, wyprysku opryszczkowego i zanokcicy opryszczkowej.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dowiedziono, że stosowany zapobiegawczo walacyklowir, jednocześnie z bezpieczniejszymi zachowaniami seksualnymi, zmniejsza ryzyko przeniesienia opryszczki narządów płciowych u dorosłych z prawidłową odpornością. Podwójnie zaślepione badanie kontrolowane placebo zostało przeprowadzone z udziałem 1484 par heteroseksualnych z prawidłową odpornością niezgodnych co do zakażenia HSV-2. Wyniki wskazywały na znaczące ograniczenie ryzyka przeniesienia zakażenia o 75% (objawy nabycia HSV-2), 50% (serokonwersji HSV-2) i 48% (całkowitego nabycia HSV-2) dla walacyklowiru w porównaniu z placebo. W analizie subpopulacji z udziałem osobników rozsiewających wirusa, walacyklowir znacząco zmniejszał rozsiewanie o 73% w porównaniu do placebo (aby uzyskać dodatkowe informacje dotyczące zmniejszenia przeniesienia wirusa, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zakażenia wirusem cytomegalii (patrz punkt 4.4) Zapobieganie zakażeniu CMV za pomocą walacyklowiru u pacjentów otrzymujących przeszczepy narządów (nerki, serce) zmniejsza częstość ostrego odrzucenia przeszczepu, wystąpienia zakażeń oportunistycznych i innych zakażeń wirusami grupy Herpes (HSV, VZV). Nie istnieją bezpośrednie badania porównawcze w stosunku do walgancyklowiru, umożliwiające określenie optymalnego rodzaju terapii u pacjentów otrzymujących przeszczepy narządów.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Walacyklowir jest prolekiem acyklowiru. Biodostępność acyklowiru z walacyklowiru jest około 3,3 do 5,5-krotnie większa niż obserwowana dawniej po doustnym podaniu acyklowiru. Po podaniu doustnym walacyklowir wchłania się dobrze i szybko oraz niemal całkowicie ulega przekształceniu do acyklowiru i waliny. To przekształcenie zachodzi prawdopodobnie za pośrednictwem enzymu, wyizolowanego z ludzkiej wątroby, zwanego hydrolazą walacyklowiru. Po podaniu walacyklowiru w dawce 1000 mg, biodostępność acyklowiru wynosi 54% i nie zmienia się podczas przyjmowania leku wraz z pokarmem. Farmakokinetyka walacyklowiru nie jest proporcjonalna do dawki. Szybkość i stopień wchłaniania ulega zmniejszeniu wraz ze zwiększeniem dawki, dając w konsekwencji mniej niż proporcjonalny wzrost Cmax w zakresie dawek terapeutycznych i zmniejszoną biodostępność w zakresie dawek powyżej 500 mg.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Przybliżone parametry farmakokinetyczne acyklowiru po podaniu pojedynczej dawki od 250 do 2000 mg walacyklowiru zdrowym ochotnikom z prawidłową czynnością nerek przedstawiono w poniższej tabeli. Parametry farmakokinetyczne acyklowiru 250 mg (N=15): Cmax mikrogramy/ml 2,20 ± 0,38 500 mg (N=15): Cmax mikrogramy/ml 3,37 ± 0,95 1000 mg (N=15): Cmax mikrogramy/ml 5,20 ± 1,92 2000 mg (N=8): Cmax mikrogramy/ml 8,30 ± 1,43 Tmax godziny (h): 0,75 (0,75–1,5), 1,0 (0,75–2,5), 2,0 (0,75–3,0), 2,0 (1,5–3,0) AUC mikrogramy.h/ml: 5,50 ± 0,82, 11,1 ± 1,75, 18,9 ± 4,51, 29,5 ± 6,36 Cmax = stężenie maksymalne; Tmax = czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego; AUC = pole pod krzywą zależności stężenia od czasu. Wartości Cmax i AUC oznaczają średnią ± odchylenie standardowe. Wartości Tmax oznaczają medianę i zakres.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Maksymalne stężenie niezmienionego walacyklowiru w osoczu wynosi tylko 4% maksymalnego stężenia acyklowiru i występuje zazwyczaj 30-100 min po podaniu leku, a po trzech godzinach jest nieoznaczalne. Profil farmakokinetyczny walacyklowiru i acyklowiru jest podobny po podaniu jednorazowym i po podaniu wielokrotnym. Zakażenie wirusem ospy wietrznej i półpaśca, wirusem opryszczki zwykłej i HIV nie zmienia w sposób istotny parametrów farmakokinetycznych walacyklowiru i acyklowiru po podaniu doustnym walacyklowiru w porównaniu ze zdrowymi dorosłymi. U biorców przeszczepów, przyjmujących walacyklowir w dawce 2000 mg 4 razy na dobę, maksymalne stężenie acyklowiru jest podobne lub większe od stwierdzanego u zdrowych ochotników, otrzymujących taką samą dawkę. Wyliczone dobowe AUC są istotnie większe. Dystrybucja Wiązanie walacyklowiru z białkami osocza jest bardzo słabe (15%).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF), określone jako stosunek AUC w płynie mózgowo-rdzeniowym i w osoczu, nie zależy od czynności nerek i wynosiło około 25% dla acyklowiru i metabolitu 8-OH-ACV oraz około 2,5% dla metabolitu CMMG. Metabolizm Po podaniu doustnym walacyklowir jest przekształcany w acyklowir i L-walinę w wyniku metabolizmu pierwszego przejścia w jelitach lub wątrobie. Acyklowir jest przekształcany w małym stopniu do metabolitów 9(karboksymetoksy)metyloguaniny (CMMG) za pośrednictwem dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej i do 8-hydroksy-acyklowiru (8-OH-ACV) za pośrednictwem oksydazy aldehydowej. Około 88% całkowitego osoczowego narażenia jest związane z acyklowirem, 11% z CMMG i 1% z 8-OH-ACV. Ani walacyklowir ani acyklowir nie są metabolizowane przez enzymy cytochromu P450. Eliminacja Walacyklowir jest wydalany z moczem, głównie jako acyklowir (ponad 80% dawki) oraz jako metabolit CMMG (około 14% dawki).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolit 8-OH-ACV jest wykrywany w moczu jedynie w małych ilościach (<2% dawki). Mniej niż 1% przyjętej dawki walacyklowiru jest wykrywane w moczu w postaci niezmienionej. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, okres półtrwania acyklowiru w fazie eliminacji z osocza, zarówno po podaniu pojedynczym, jak i wielokrotnym, wynosi około 3 godzin. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Wydalanie acyklowiru zależy od czynności nerek, a narażenie na acyklowir zwiększa się ze wzrostem nasilenia zaburzeń czynności nerek. U pacjentów ze schyłkową chorobą nerek, średni okres półtrwania acyklowiru w fazie eliminacji po podaniu walacyklowiru wynosi około 14 godzin, w porównaniu do 3 godzin w przypadku prawidłowej czynności nerek (patrz punkt 4.2). Narażenie na acyklowir i jego metabolity: CMMG i 8-OH-ACV w osoczu i płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) były oceniane w stanie stacjonarnym po wielokrotnym podaniu walacyklowiru u 6 uczestników z prawidłową czynnością nerek (średni klirens kreatyniny 111 ml/min, zakres 91-144 ml/min), którym podawano 2000 mg co 6 godzin i u 3 uczestników z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (średni klirens kreatyniny 26 ml/min, zakres 17-31 ml/min), którym podawano 1500 mg co 12 godzin.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zarówno w osoczu jak i w CSF stężenia acyklowiru, CMMG i 8-OH-ACV były średnio odpowiednio 2, 4 i 5-6-krotnie większe u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek w porównaniu do oznaczanych u osób z prawidłową czynnością nerek. Zaburzenie czynności wątroby Dane farmakokinetyczne wskazują, że zaburzenie czynności wątroby zmniejsza szybkość, lecz nie stopień, przekształcania walacyklowiru do acyklowiru. Okres półtrwania acyklowiru nie jest zaburzony. Kobiety w ciąży Badania farmakokinetyki walacyklowiru i acyklowiru w okresie późnej ciąży wskazują, że ciąża nie wpływa na farmakokinetykę walacyklowiru. Przenikanie do mleka kobiecego Po doustnym podaniu walacyklowiru w dawce 500 mg, maksymalne stężenia acyklowiru (Cmax) w mleku kobiecym wynosiły od 0,5 do 2,3 krotności wartości stężeń acyklowiru w surowicy matki. Mediana stężeń acyklowiru w mleku kobiecym wynosiła 2,24 mikrogramy/ml (9,95 mikromola/l).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Podawanie matce walacyklowiru w dawce 500 mg dwa razy na dobę może powodować narażenie karmionego oseska na doustną dobową dawkę acyklowiru około 0,61 mg/kg mc./dobę. Okres półtrwania acyklowiru w fazie eliminacji z mleka kobiecego był podobny do otrzymanego dla surowicy. Walacyklowir w postaci niezmienionej nie był wykrywany w surowicy matki, mleku kobiecym ani moczu oseska.
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane z badań nieklinicznych uzyskane na podstawie konwencjonalnych testów bezpieczeństwa, badań toksyczności dawek wielokrotnych, genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. Walacyklowir podawany doustnie samicom i samcom szczura nie wykazywał wpływu na płodność. Walacyklowir nie wykazywał właściwości teratogennych w badaniach przeprowadzonych na szczurach i królikach. Walacyklowir jest prawie całkowicie metabolizowany do acyklowiru. W badaniach standardowych, acyklowir podawany podskórnie szczurom lub królikom nie wykazywał właściwości teratogennych. W dodatkowych badaniach u samic szczura obserwowano wady płodów i toksyczność dla matek po podskórnym podaniu dawek zapewniających stężenie leku w osoczu na poziomie 100 mikrogramów/ml (>10-krotnie większych niż po pojedynczej dawce 2000 mg u ludzi z prawidłową czynnością nerek).
CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń Celuloza mikrokrystaliczna Krospowidon Powidon Magnezu stearynian Krzemionka koloidalna bezwodna Otoczka Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E 171) Makrogol 400 Polisorbat 80 Wosk Carnauba 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry PCW/Al w tekturowym pudełku. Opakowania zawierające 10, 30, 42 lub 112 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Aciclovir Jelfa, 250 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci acyklowiru sodowego Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji (liofilizowany) Biała lub prawie biała masa (liofilizat) w postaci zestalonej lub częściowo rozdrobnionej.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zakażenia opryszczkowe skóry i błon śluzowych (Herpes simplex typu I i II) oraz ich nawroty u chorych z niedoborami immunologicznymi. Zakażenia wirusem Varicella zoster u chorych z niedoborami immunologicznymi. Opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych u chorych powyżej 6. miesiąca życia. Leczenie początkowej fazy opryszczkowego zakażenia narządów płciowych (Herpes genitalis) o ciężkim przebiegu klinicznym.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Leczenie należy rozpocząć możliwie najszybciej po pojawieniu się objawów i rozpoznaniu. Przedstawione poniżej dawkowanie dotyczy dorosłych i dzieci z prawidłową czynnością nerek (patrz także: Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów). Zakażenia skóry i śluzówek wirusem Herpes simplex u chorych z niedoborami immunologicznymi. Lek podaje się w ciągłym wlewie dożylnym trwającym nie krócej niż 1 godzinę. Leczenie trwa 7 dni. Dorośli: 15 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych (5 mg/kg mc. acyklowiru co 8 godzin). Dzieci powyżej 6. miesiąca życia do 12 lat: 750 mg/m2pc./dobę w dawkach podzielonych (250 mg/m2pc. co 8 godzin). Ciężkie klinicznie postaci zakażeń Herpes genitalis. Dorośli i dzieci powyżej 6. miesiąca życia: Leczenie trwa 5 dni. Dawki, sposób i częstość podawania jak w zakażeniach skórnych i śluzówkowych wirusem Herpes simplex u osób z niedoborami immunologicznymi (patrz powyżej).
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
Zakażenia wirusem Varicella zoster u chorych z niedoborami immunologicznymi Lek podaje się w ciągłym wlewie dożylnym, trwającym nie krócej niż 1 godzinę. Leczenie trwa 7 dni. Dorośli: 10 mg/kg mc. co 8 godzin. Dzieci powyżej 6. miesiąca życia do 12 lat: 500 mg/m2pc. co 8 godzin. Opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Lek podaje się w ciągłym wlewie dożylnym trwającym nie krócej niż 1 godzinę. Leczenie trwa 10 dni. Dorośli: 10 mg/kg mc. co 8 godzin. Dzieci powyżej 6. miesiąca życia do 12 lat: 500 mg/m2pc. co 8 godzin. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z niewydolnością nerek Dawki lub odstępy między dawkami należy zmieniać zależnie od klirensu kreatyniny zgodnie z zaleceniami w tabeli poniżej. Klirens kreatyniny (ml/min/1,73m2pc.) % zalecanej dawki odstęp między dawkami (h) > 50 100% 8 25 – 50 100% 12 10 – 25 100% 24 0 – 10 50% 24 Uwaga: w trakcie stosowania acyklowiru należy stale monitorować klirens kreatyniny lub jej stężenie w surowicy.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
Pacjenci poddawani hemodializie Podczas dializy stężenie acyklowiru zmniejsza się. Po każdej dializie należy odpowiednio dobrać dawkę leku. Pacjenci poddawani dializie otrzewnowej Nie jest konieczna zmiana dawek przy odpowiednio zachowanych odstępach między dawkami. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku wydolność nerek może być w różnym stopniu zmniejszona. Lek należy stosować po dokonaniu oceny stanu nerek. Dawkowanie należy modyfikować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi chorych z niewydolnością nerek (patrz: tabela powyżej). Pacjenci ze znaczną nadwag? Przeciętna dawka wynosi 10 mg/kg mc. należnej masy ciała. UWAGA: nie należy przekraczać dawki 500 mg/m2pc. co 8 godzin. Przygotowanie roztworu produktu leczniczego Aciclovir Jelfa Do fiolki z liofilizatem dodać 10 ml wody do wstrzykiwań lub 10 ml roztworu chlorku sodu 0,9% do wstrzykiwań. Uzyskany roztwór zawiera 25 mg acyklowiru w 1 ml.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
Nie wolno stosować rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy lub parahrdroksybenzoesany (może wytrącić się osad). Po rozpuszczeniu suchej substancji w fiolce, przed połączeniem z płynem do wlewów uzyskany roztwór należy staranie obejrzeć celem wykrycia ewentualnych zanieczyszczeń. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w temperaturze poniżej 25ºC. Roztwór acyklowiru sodowego ma pH 10,5 – 12, co może być przyczyną reakcji z metalem (np. częściami strzykawki). Odpowiednią dawkę acyklowiru należy dodać do płynu infuzyjnego, tak, aby stężenie nie przekraczało 7 mg/ml. U dorosłych o masie ciała 70 kg zaleca się podawanie jednorazowej dawki w objętości 60 – 150 ml. U dzieci ilość płynu infuzyjnego należy dostosować do wieku i masy ciała. Roztwór pierwotny acyklowiru można dodać do następujących płynów do wlewów dożylnych: roztwór chlorku sodu 0,45% lub 0,9%; roztwór chlorku sodu 0,45% z roztworem glukozy 2,5%; złożony roztwór mleczanu sodu (roztwór Hartmanna).
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
Roztwór produktu leczniczego Aciclovir Jelfa należy przygotowywać w warunkach jałowych bezpośrednio przed podaniem. Jeśli pojawi się zmętnienie lub krystalizacja (przed lub podczas wlewu), roztwór należy wyrzucić. Przygotowany roztwór podaje się w powolnym wlewie dożylnym ze stałą szybkością, w czasie nie krótszym niż 1 godzina. UWAGA: Nie stosować produktu leczniczego w szybkich wstrzyknięciach dożylnych, ani w stężeniach wyższych niż zalecane. Wstrzyknięcie domięśniowe lub podskórne może być przyczyną miejscowego podrażnienia tkanek (pH roztworu acyklowiru sodowego wynosi ok. 11).
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną i walacyklowir.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Z uwagi na ryzyko kumulacji leku, u pacjentów z niewydolnością nerek należy koniecznie modyfikować dawki, zależnie od klirensu kreatyniny (patrz: Dawkowanie i sposób podawania). Należy zachować szczególną ostrożność u chorych odwodnionych, leczonych dużymi dawkami acyklowiru, mających w wywiadzie choroby nerek lub otrzymujących jednocześnie inne leki o działaniu nefrotoksycznym. Wymienione stany zwiększają ryzyko uszkodzenia nerek przez acyklowir. Takich chorych należy starannie monitorować przez cały czas leczenia. Acyklowiru nie wolno podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym, ponieważ grozi to uszkodzeniem nerek z powodu zwiększonego ryzyka krystalizacji acyklowiru w kanalikach nerkowych. Może to być przyczyną ostrej niewydolności nerek. Roztwory acyklowiru należy podawać wyłącznie w powolnym wlewie dożylnym o odpowiednim stężeniu (patrz: Przygotowanie roztworu Aciclovir Jelfa).
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Roztwory o większym stężeniu mogą być przyczyną zapalenia żył i uszkodzenia nerek. Roztworów acyklowiru nie wolno stosować miejscowo, domięśniowo, podskórnie, doustnie ani do oczu (są to roztwory silnie alkaliczne, pH 10,5 – 12). Jeśli dojdzie do kontaktu produktu leczniczego ze skórą lub śluzówkami, należy zmyć go dokładnie wodą z mydłem. W przypadku dostania się roztworu do oczu należy je szybko przemyć dużą ilością wody, najlepiej bieżącej. Stosowanie dożylne acyklowiru wymaga utrzymywania odpowiedniego nawodnienia pacjenta. Na dostateczne nawodnienie zapobiegające krystalurii wskazuje dobowa diureza nie mniejsza niż 500 ml/1g podanego produktu leczniczego. Zaleca się podawanie płynów w ilości nie mniejszej niż 1 litr/1 g podanego acyklowiru na dobę. Acyklowir podawany we wlewie dożylnym może być przyczyną zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność przy podawaniu acyklowiru pacjentom, u których uprzednie podanie związane było z wystąpieniem zaburzeń neurologicznych. Zwiększone ryzyko takich zaburzeń istnieje także u chorych z niewydolnością nerek, wątroby, znacznymi zaburzeniami elektrolitowymi i znacznie niedotlenionych oraz leczonych równocześnie dokanałowo metotreksatem lub interferonem. Należy brać pod uwagę, że obniżona aktywność wirusowej kinazy tymidynowej prowadzi do mniejszej skuteczności acyklowiru. Przypadki takie obserwowano przy stosowaniu acyklowiru dożylnie u chorych z ciężkimi niedoborami immunologicznymi, a także po przeszczepach szpiku. Nie oceniono korelacji między aktywnością przeciwwirusową leku in vitro a skutecznością kliniczną.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji. Acyklowir jest wydalany głównie w postaci nie zmienionej z moczem poprzez aktywne wydzielanie w kanalikach nerkowych. Jakiekolwiek leki podawane jednocześnie, które współzawodniczą o ten mechanizm mogą podwyższać stężenie acyklowiru w osoczu krwi. Probenecyd i cymetydyna zwiększają pole powierzchni pod krzywą (ang. Area Under the Curve, AUC) acyklowiru w tym mechanizmie i zmniejszają klirens nerkowy. Jednak nie ma konieczności zmiany dawkowania ze względu na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru. Należy zachować ostrożność podając Aciclovir Jelfa w infuzji razem z lekami, które współzawodniczą z acyklowirem o wydalanie, ze względu na możliwość zwiększenia się stężenia w osoczu jednego lub obu leków, czy też ich metabolitów.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje
Podczas jednoczesnego stosowania wykazano zwiększenie pola pod krzywą (AUC) acyklowiru i mykofenolanu mofetylu, jednego z nieaktywnych metabolitów leku immunosupresyjnego podawanego pacjentom po przeszczepach. Należy zachować także ostrożność (z monitorowaniem zmian w czynności nerek) podczas podawania dożylnie produktu Aciclovir Jelfa razem z lekami wpływającymi na czynność nerek (cyklosporyna, takrolimus).
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dostępna jest niewielka liczba danych dotyczących stosowania acyklowiru u kobiet ciężarnych. Acyklowir można stosować w ciąży wyłącznie jeśli w opinii lekarza spodziewana korzyść z jego podania matce przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersi? Okres karmienia piersią. Po podaniu doustnym acyklowiru stwierdzano jego obecność w mleku kobiecym w stężeniu niekiedy przekraczającym stężenie w surowicy. Nie oceniono ewentualnych zagrożeń dla karmionego piersią dziecka. W przypadku konieczności leczenia acyklowirem zaleca się przerwanie karmienia piersią.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn U osób leczonych acyklowirem we wlewach dożylnych notowano liczne zaburzenia ośrodkowe (patrz: Działania niepożądane), między innymi drgawki, pobudzenie, zaburzenia świadomości. Objawy takie zaburzają sprawność psychoruchową i uniemożliwiają prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Przedstawione poniżej częstości działań niepożądanych są jedynie przybliżone. W większości przypadków nie było dostępnych danych, umożliwiających oszacowanie częstości występowania działań niepożądanych, która może również zmieniać się w zależności od wskazań do leczenia. Częstości występowania określono według wzorca: Bardzo często: ≥ 1/10 Często: ≥1/100 do < 1/10 Niezbyt często: ≥ 1/1000 do < 1/100 Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1000 Bardzo rzadko: < 1/10 000. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Niezbyt często: zmniejszenie wskaźników hematologicznych (niedokrwistość, małopłytkowość, zmniejszenie liczby krwinek białych) Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego: Bardzo rzadko: bóle głowy, zawroty głowy, pobudzenie, dezorientacja, drżenia, niezborność ruchowa, zaburzenia mowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, senność, encefalopatia, śpiączka Powyższe zdarzenia są zwykle przemijające i na ogół stwierdzane u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub innymi czynnikami predysponującymi (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe: Często: zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Bardzo rzadko: duszność Zaburzenia żołądka i jelit: Często: nudności, wymioty Bardzo rzadko: biegunka, bóle brzucha Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Często: przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi Bardzo rzadko: przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczka, zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Często: świąd, pokrzywka, wysypka (w tym nadwrażliwość na światło) Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Często: zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny Obserwowano czasami nagłe zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy u pacjentów otrzymujących acyklowir dożylnie.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
Należy sądzić, że zależało to od maksymalnego stężenia leku w osoczu i od stanu nawodnienia pacjenta. Aby tego uniknąć, produktu leczniczego nie należy podawać w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, ale wyłącznie w postaci powolnego wlewu dożylnego trwającego ponad jedną godzinę. Bardzo rzadko: zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek Należy utrzymywać właściwy stan nawodnienia pacjenta. Zaburzenie czynności nerek zwykle szybko ustępuje po uzupełnieniu płynów u pacjenta i (lub) po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. W wyjątkowych przypadkach może jednak dojść do ostrej niewydolności nerek. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Bardzo rzadko: zmęczenie, gorączka, miejscowe reakcje zapalne Po przypadkowym podaniu acyklowiru w postaci roztworu do infuzji poza naczynie, obserwowano ciężkie miejscowe reakcje zapalne, czasami prowadzące do uszkodzeń skóry.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 fax: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania notowano w przypadkach podania leku w szybkim wstrzyknięciu dożylnym lub w nadmiernej dawce, oraz u chorych, u których była zaburzona równowaga wodno-elektrolitowa. Obserwowano zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi, zaburzenia czynności nerek. Mogą wystąpić zaburzenia świadomości znacznego stopnia, drgawki i śpiączka. Do krystalizacji acyklowiru w kanalikach nerkowych dochodzi, kiedy stężenie w kanaliku przekracza 2,5 mg/ml. Zaleca się podawanie płynów w ilości zapewniającej diurezę przekraczającą 500 ml/1 g produktu leczniczego podanego we wlewie. Hemodializa 6 godzinna może obniżyć stężenie acyklowiru w surowicy o 60%. W przypadku niewydolności nerek i anurii chory wymaga hemodializy do czasu powrotu czynności nerek.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego; leki działające bezpośrednio na wirusy, kod ATC: J 05 AB 01. Acyklowir – cykliczna guanozyna – jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego o działaniu przeciwwirusowym. Stosowany jest w zakażeniach wirusami z rodzaju Herpesviridae. W stężeniach uzyskiwanych po dawkach terapeutycznych acyklowir wykazuje największą skuteczność kliniczną w leczeniu zakażeń wirusem Herpes simplex typu I (HSV-I), nieco mniejszą – typu II (HSV-II) i jeszcze mniejszą w zakażeniach wirusem Varicella zoster (VZV). Niewielką aktywność przeciwwirusową, jednak zwykle bez znaczenia klinicznego, wykazuje wobec wirusów cytomegalii (CMV) i Epsteina-Barra (EBV). Acyklowir jest lekiem prekursorowym. W zakażonych wirusem komórkach jest fosforylowany przy udziale kinazy wirusowej, w wyniku czego powstaje trifosforan acyklowiru, który działa jako inhibitor oraz substrat wirusowej polimerazy DNA.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Włączenie trifosforanu acyklowiru w łańcuch nowosyntetyzowanego wirusowego DNA wyklucza lub bardzo ogranicza jego dalszą replikację. Procesy fosforylacji i akumulacji trifosforanu acyklowiru zachodzą tylko w komórkach zakażonych wirusem bez zaburzania normalnych procesów komórkowych, dzięki czemu toksyczność leku dla komórki człowieka jest niewielka.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po jednogodzinnym wlewie acyklowiru w dawce 5 mg/kg mc. lub 10 mg/kg mc. co 8 godzin, średnie stężenie maksymalne w stanie stacjonarnym wynosi odpowiednio 9,8 i 20,7 mikrograma/ml. Po siedmiogodzinnej przerwie stężenia w surowicy wynosiły odpowiednio 0,7 i 2,3 mikrograma/ml. U dzieci powyżej 1 roku zbliżone stężenia występowały po dawkach 250 mg/m2 pc. i 500 mg/m2 pc. Dystrybucja Objętość dystrybucji wynosi 0,8 l/kg. Stężenia acyklowiru w płynie mózgowo-rdzeniowym sięgają 50% stężeń w surowicy. Stopień wiązania z białkami wynosi 11% do 19%. Liniowość lub nieliniowość Farmakokinetyka acyklowiru stosowanego dożylnie w badanych dawkach (patrz powyżej) nie ma charakteru liniowego. Eliminacja Podstawową drogą eliminacji jest wydalanie w postaci niezmetabolizowanej (45 – 91% po podaniu dożylnym) przez filtrację i czynne wydalanie kanalikowe.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W niewielkiej ilości acyklowir wydalany jest w postaci zmetabolizowanej; głównym metabolitem jest 9-karboksymetoksymetyloguanina. Okres półtrwania acyklowiru w fazie końcowej wynosi 3,8 h (2,2 – 5,0 h). U chorych z przewlekłą niewydolnością nerek okres półtrwania acyklowiru był przedłużony do około 19 godzin. Przeciętny okres półtrwania podczas hemodializy wynosi 5,7 godziny. Hemodializa obniża stężenie acyklowiru nawet o 60%. U chorych w podeszłym wieku klirens ogólnoustrojowy acyklowiru obniża się proporcjonalnie do klirensu kreatyniny; nie odbija się to znacząco na okresie półtrwania w fazie końcowej.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Przeprowadzone badania z użyciem standardowych testów dla acyklowiru stosowanego ogólnie nie wykazały działań embriotoksycznych i teratogennych u królików, szczurów i myszy. Niekorzystny wpływ acyklowiru na rozwój płodów w badaniach na szczurach obserwowano po stosowaniu dużych dawek podskórnie. Znaczenie kliniczne tych obserwacji u człowieka nie jest znane.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Nie zawiera. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Liofilizatu nie wolno rozpuszczać w roztworach zawierających bakteriostatyczne parahydroksybenzoesany lub alkohol benzylowy. 6.3 Okres ważności 3 lata. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w temperaturze poniżej 25ºC. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Lek przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 5 fiolek szklanych w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór acyklowiru należy przygotowywać w warunkach jałowych bezpośrednio przed podaniem. Roztwór, w którym pojawi się zmętnienie lub krystalizacja (przed lub podczas wlewu) należy wyrzucić.
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
Przygotowanie roztworu acyklowiru: Do fiolki z liofilizatem dodać 10 ml wody do wstrzykiwań lub 10 ml roztworu chlorku sodu 0,9% do wstrzykiwań. Uzyskany roztwór zawiera 25 mg acyklowiru w 1 ml. Nie wolno stosować rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy lub parahydroksybenzoesany (może wytrącić się osad). Po rozpuszczeniu suchej substancji w fiolce uzyskany roztwór przed połączeniem z płynem do wlewów należy starannie obejrzeć celem wykrycia ewentualnych zanieczyszczeń. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w temperaturze poniżej 25ºC. Roztwory acyklowiru mają pH 10,5 – 12 co może być przyczyną reakcji z metalem (np. częściami strzykawki). Odpowiednią dawkę acyklowiru należy dodać do płynu infuzyjnego, tak, aby stężenie nie przekraczało 7 mg/ml (patrz także punkt 4.2). Roztworów acyklowiru nie wolno stosować miejscowo, domięśniowo, podskórnie, doustnie ani do oczu (są to roztwory silnie alkaliczne, pH 10,5 – 12).
CHPL leku Aciclovir Jelfa, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli dojdzie do kontaktu roztworu acyklowiru ze skórą lub błonami śluzowymi, należy go dokładnie zmyć wodą z mydłem. W przypadku dostania się roztworu do oka należy szybko przemyć je dużą ilością wody, najlepiej bieżącej. Przed zastosowaniem leku należy sprawdzić termin ważności podany na opakowaniu i nie stosować leku po jego upływie.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Heviran, 200 mg, tabletki powlekane Heviran, 400 mg, tabletki powlekane Heviran, 800 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera odpowiednio 200 mg, 400 mg lub 800 mg acyklowiru (Aciclovirum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki powlekane Tabletki 200 mg i 400 mg są barwy białej, okrągłe, obustronnie wypukłe. Tabletki 800 mg są barwy białej, podłużne, obustronnie wypukłe, z linią podziału. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt wskazany jest do stosowania: w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex virus), w tym pierwotnego i nawracającego opryszczkowego zakażenia narządów płciowych, w zapobieganiu nawrotom opryszczki pospolitej (Herpes simplex virus) u pacjentów z prawidłową odpornością, w zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex virus) u pacjentów ze zmniejszoną odpornością, w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirus ospy wietrznej i półpaśca (Varicella-Zoster virus).
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie u dorosłych Leczenie zakażeń wywołanych przez wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex virus) Produkt należy podawać w dawce 200 mg pięć razy na dobę, mniej więcej co 4 godziny, z przerwą nocną. Produkt stosować przez 5 dni, a w przypadku ciężkich zakażeń pierwotnych kurację można przedłużyć. Pacjentom ze znacznie zmniejszoną odpornością (np. po przeszczepieniu szpiku) dawkę można podwoić do 400 mg. Podawanie acyklowiru należy rozpocząć jak najwcześniej po rozpoznaniu zakażenia. W zakażeniach nawracających szczególnie ważne jest rozpoczęcie leczenia w okresie prodromalnym lub tuż po pojawieniu się pierwszych zmian. Zapobieganie nawrotom opryszczki pospolitej (Herpes simplex virus) u pacjentów z prawidłową odporności? U pacjentów z prawidłową odpornością produkt należy podawać w dawce 200 mg cztery razy na dobę, mniej więcej co 6 godzin.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Dawkowanie
U wielu pacjentów skuteczne oraz wygodniejsze może być podawanie produktu dwa razy na dobę, co 12 godzin, w dawce 400 mg. Zapobiegawczo może również działać dawka zmniejszana stopniowo do 200 mg trzy razy na dobę, mniej więcej co 8 godzin, lub nawet dwa razy na dobę, mniej więcej co 12 godzin. U niektórych pacjentów reakcja na zapobiegawcze podawanie leku występuje po zastosowaniu całkowitej dawki dobowej produktu wynoszącej 800 mg. Stosowanie leku należy przerywać co 6 do 12 miesięcy w celu obserwacji ewentualnych zmian w przebiegu choroby. Zapobieganie zakażeniom wywołanym przez wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex virus) u pacjentów ze zmniejszoną odporności? W celu zapobiegania zakażeniu wirusem opryszczki pospolitej u pacjentów ze zmniejszoną odpornością produkt należy podawać w dawce 200 mg cztery razy na dobę, mniej więcej co 6 godzin. Pacjentom ze znacznie zmniejszoną odpornością (np. po przeszczepieniu szpiku) dawkę można podwoić do 400 mg.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Dawkowanie
Leczenie zakażeń wywołanych przez wirus ospy wietrznej i półpaśca (VZV) Produkt należy podawać w dawce 800 mg pięć razy na dobę (mniej więcej co 4 godziny), z przerwą nocną. Leczenie należy kontynuować przez 7 dni. Leczenie trzeba rozpocząć bezzwłocznie po rozpoznaniu zakażenia. Najlepsze wyniki leczenia zarówno ospy wietrznej, jak i półpaśca uzyskuje się podając produkt w ciągu 24 godzin po wystąpieniu pierwszych zmian skórnych – wysypki. Dawkowanie u dzieci i młodzieży Leczenie zakażeń wywołanych przez wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex virus) oraz zapobieganie zakażeniom wywołanym przez wirus opryszczki pospolitej u pacjentów ze zmniejszoną odpornością: Dzieci w wieku 2 lat i powyżej – dawka jak dla dorosłych. Dzieci w wieku poniżej 2 lat – po łowa dawki dla dorosłych. Leczenie zakażeń wirusem ospy wietrznej: Dzieci w wieku od 6 lat – 800 mg cztery razy na dobę. Dzieci w wieku 2 do 5 lat – 400 mg cztery razy na dobę.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Dawkowanie
Dzieci w wieku poniżej 2 lat – 200 mg cztery razy na dobę. Dawkę można też określić dokładniej podając 20 mg/kg masy ciała (do maksymalnej dawki 800 mg) cztery razy na dobę. Leczenie należy kontynuować przez 5 dni. Brak szczegółowych danych na temat zapobiegania nawrotom zakażeń wirusem opryszczki pospolitej oraz leczenia półpaśca u dzieci z prawidłową odpornością. Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku należy brać pod uwagę możliwość zaburzenia czynności nerek i odpowiednio dostosować dawkę leku (patrz: Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek). U pacjentów w podeszłym wieku przyjmujących duże dawki doustne acyklowiru należy utrzymywać poziom właściwego nawodnienia organizmu. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Należy zachować ostrożność stosując acyklowir u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy utrzymywać odpowiedni poziom nawodnienia organizmu u tych pacjentów.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Dawkowanie
Podczas leczenia zakażeń wirusem opryszczki pospolitej lub zapobiegania im u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności nerek stosowanie zalecanych dawek doustnych nie doprowadzi do kumulacji acyklowiru w organizmie w stężeniach większych niż uznane za bezpieczne podczas podawania acyklowiru dożylnie. Jednak pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 200 mg dwa razy na dobę mniej więcej co 12 godzin. Podczas leczenia zakażeń wirusem ospy wietrznej i półpaśca u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 10-25 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 800 mg trzy razy na dobę, mniej więcej co 8 godzin, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 800 mg dwa razy na dobę, mniej więcej co 12 godzin.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, walacyklowir lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt należy ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, zwłaszcza odwodnionych i leczonych dużymi dawkami acyklowiru lub otrzymujących jednocześnie inne leki mogące uszkodzić nerki. Podczas podawania dużych dawek acyklowiru należy zapewnić pacjentowi odpowiednią podaż płynów, aby uniknąć ryzyka uszkodzenia nerek. Osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci z niewydolnością nerek należą do grupy zwiększonego ryzyka działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego i z tego względu obie te grupy należy uważnie obserwować. Zgłaszane dotąd objawy zwykle ustępowały po przerwaniu podawania leku (patrz punkt 4.8). Obecnie dostępne dane z badań klinicznych nie są wystarczające, aby wnioskować, że leczenie acyklowirem zmniejsza możliwość wystąpienia powikłań związanych z półpaścem u pacjentów z prawidłową odpornością.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Sód Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Acyklowir jest wydalany głównie w postaci niezmienionej, w mechanizmie aktywnego wydzielania w kanalikach nerkowych. Jakiekolwiek leki podawane jednocześnie, które współzawodniczą o ten mechanizm, mogą zwiększać stężenia acyklowiru w osoczu. Probenecyd i cymetydyna w wyniku działania takiego mechanizmu zwiększają pole pod krzywą (AUC) acyklowiru oraz zmniejszają klirens nerkowy acyklowiru. Podobne zwiększenia stężeń acyklowiru w osoczu i nieaktywnego metabolitu – mykofenolanu mofetylu, leku immunosupresyjnego stosowanego u pacjentów po przeszczepach, obserwowano podczas jednoczesnego podawania tych leków. Jednak nie ma konieczności zmiany dawkowania ze względu na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru. Doświadczenie przeprowadzone u pięciu pacjentów płci męskiej wykazało, że jednoczesne stosowanie acyklowiru i podawanej ogólnie teofiliny powoduje zwiększenie AUC teofiliny o około 50%.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
Zaleca się kontrolowanie stężenia teofiliny w osoczu podczas jednoczesnego stosowania z acyklowirem.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania acyklowiru u kobiet w okresie ciąży. Produkt Heviran może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu. Dane z badań toksyczności reprodukcyjnej (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Po doustnym podaniu acyklowiru w dawce 200 mg pięć razy na dobę stężenie acyklowiru w mleku kobiecym wynosiło od 60% do 410% stężenia leku mierzonego w osoczu. Takie stężenie acyklowiru w mleku matki mogłoby spowodować przyjmowanie leku przez oseska w dawce dobowej do 0,3 mg/kg masy ciała, dlatego należy zachować ostrożność podając lek kobietom karmiącym piersią. Płodność Brak danych dotyczących wpływu acyklowiru na płodność u kobiet.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W badaniu z udziałem 20 mężczyzn z prawidłową liczbą plemników w nasieniu, którym podawano doustnie acyklowir w dawkach do 1 g na dobę przez okres do 6 miesięcy, nie obserwowano znaczącego klinicznie wpływu na liczbę, morfologię lub ruchliwość ludzkich plemników.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań wpływu acyklowiru na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas oceny zdolności prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn przez pacjenta należy brać pod uwagę jego stan kliniczny i profil działań niepożądanych acyklowiru.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Następujące zasady zostały przyjęte dla sporządzenia klasyfikacji częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko: niedokrwistość, zmniejszenie liczby krwinek białych, małopłytkowość. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcja anafilaktyczna. Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego Często: bóle głowy, zawroty głowy. Bardzo rzadko: pobudzenie, dezorientacja, drżenia, ataksja, zaburzenia wymowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, senność, encefalopatia, śpiączka. Powyższe objawy są zwykle przemijające i występowały głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z innymi czynnikami predysponującymi (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: duszność. Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko: przemijające zwiększanie stężenia bilirubiny oraz aktywności enzymów wątrobowych we krwi. Bardzo rzadko: zapalenie wątroby, żółtaczka. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: świąd, wysypka (w tym z nadwrażliwością na światło). Niezbyt często: pokrzywka, przyspieszone, rozsiane wypadanie włosów. Ponieważ przyspieszone, rozsiane wypadanie włosów może być związane z wieloma chorobami oraz ze stosowaniem wielu leków, jego związek z działaniem acyklowiru nie jest pewny. Rzadko: obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko: zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. Bardzo rzadko: ostra niewydolność nerek, ból nerek. Ból nerek może być związany z niewydolnością nerki (nerek). Należy utrzymywać właściwy stan nawodnienia pacjenta.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
Zaburzenie czynności nerek zwykle szybko ustępuje po uzupełnieniu płynów u pacjenta i (lub) po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. W wyjątkowych przypadkach może jednak dojść do ostrej niewydolności nerek. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: zmęczenie, gorączka. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy: acyklowir tylko częściowo jest wchłaniany z przewodu pokarmowego. Jednorazowe przyjęcie przez pacjenta dawki acyklowiru do 20 g zwykle nie wywołuje objawów toksyczności. Nieumyślne, powtarzające się doustne przedawkowanie acyklowiru przez okres kilku dni związane było z objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) i objawami neurologicznymi (ból głowy, splątanie). Po przedawkowaniu dożylnej postaci acyklowiru obserwowano zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, azotu mocznikowego we krwi i następnie niewydolność nerek. Objawy neurologiczne, w tym splątanie, omamy, pobudzenie, napady drgawek i śpiączka opisywano również po przedawkowaniu postaci dożylnej acyklowiru. Postępowanie: należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy toksyczności. Hemodializa znacząco zwiększa usuwanie acyklowiru z krwi i może być rozważana, jako sposób leczenia w przypadku wystąpienia objawów przedawkowania.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego, nukleozydy i nukleotydy, z wyjątkiem inhibitorów odwrotnej transkryptazy. Kod ATC: J05AB01 Acyklowir jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego, który in vitro i in vivo hamuje namnażanie patogennych dla człowieka wirusów grupy herpes, takich jak: wirus Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2 oraz wirus Varicella-Zoster (VZV). Hamujące działanie acyklowiru na namnażanie wymienionych wirusów jest wysoce wybiórcze. W komórkach niezakażonych endogenna kinaza tymidynowa (TK) nie wykorzystuje skutecznie acyklowiru, jako substratu, skutkiem czego toksyczne działanie leku na komórki ssaków jest niewielkie. Natomiast TK pochodzenia wirusowego, kodowana przez HSV i VZV, fosforyluje acyklowir do pochodnej monofosforanowej (analogu nukleozydu), która następnie ulega fosforylacji przez enzymy komórkowe, kolejno do dwufosforanu i trójfosforanu acyklowiru.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Trójfosforan acyklowiru stanowi substrat dla wirusowej polimerazy DNA i jest przez nią wbudowywany w wirusowy DNA, co w rezultacie powoduje zakończenie syntezy łańcucha DNA wirusa i hamuje jego replikację. Długotrwałe podawanie acyklowiru lub powtarzane cykle leczenia w przypadku pacjentów ze znacznie zmniejszoną odpornością mogą spowodować selekcję szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości na lek. Większość wyizolowanych szczepów o zmniejszonej wrażliwości wykazuje względny niedobór TK, jednak opisano także szczepy ze zmienioną wirusową TK lub polimerazą DNA. W badaniach in vitro również wykazano możliwość powstania szczepów HSV o zmniejszonej wrażliwości. Nie jest znana zależność pomiędzy określoną in vitro wrażliwością wirusa HSV na acyklowir a kliniczną reakcją na leczenie.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Acyklowir tylko częściowo wchłania się z przewodu pokarmowego. W stanie stacjonarnym średnie stężenie maksymalne w osoczu (CSSmaks) po podawaniu leku w dawce 200 mg co 4 godziny wynosi 3,1 μM (0,7 μg/ml), a odpowiednie stężenie minimalne (CSSmin) wynosi 1,8 μM (0,4 μg/ml). Po podawaniu leku w dawkach 400 mg i 800 mg co 4 godziny CSSmaks wynosi odpowiednio 5,3 μM (1,2 μg/ml) i 8 μM (1,8 μg/ml), a CSSmin 2,7 μM (0,6 μg/ml) i 4 μM (0,9 μg/ml). U dorosłych po dożylnym podaniu acyklowiru okres półtrwania w osoczu wynosi ok. 2,9 godziny. Większość leku jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej. Klirens nerkowy acyklowiru jest znacznie większy od klirensu kreatyniny, co wskazuje na udział wydzielania kanalikowego obok przesączania kłębuszkowego w wydalaniu leku przez nerki. Najistotniejszym metabolitem acyklowiru jest 9-karboksymetoksymetyloguanina, wydalana z moczem w ilości odpowiadającej ok. 10-15% podanej dawki.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Podanie 1 g probenecydu na 60 minut przed zastosowaniem acyklowiru wydłuża okres półtrwania acyklowiru o 18%, a powierzchnię pola pod krzywą zależności stężenia leku w osoczu od czasu zwiększa o 40%. U dorosłych średnie stężenia maksymalne (CSSmaks) po jednogodzinnym wlewie dożylnym acyklowiru w dawkach 2,5 mg/kg mc., 5 mg/kg mc. i 10 mg/kg mc. wynosiły odpowiednio 22,7 µM (5,1 µg/ml), 43,6 µM (9,8 µg/ml) i 92 µM (20,7 µg/ml). Stężenia CSSmin po 7 godzinach wynosiły odpowiednio 2,2 µM (0,5 µg/ml), 3,1 µM (0,7 µg/ml) i 10,2 µM (2,3 µg/ml). Gdy dzieciom powyżej jednego roku życia zamiast dawki 5 mg/kg mc. podano 250 mg/m2 powierzchni ciała, a zamiast dawki 10 mg/kg mc., dawkę 500 mg/m2 powierzchni ciała, obserwowano podobne jak u dorosłych stężenia CSSmaks i CSSmin. U noworodków i niemowląt do 3. miesiąca życia, leczonych acyklowirem w dawkach 10 mg/kg mc., podawanych co 8 godzin w jednogodzinnym wlewie dożylnym, CSSmaks wynosiło 61,2 µM (13,8 µg/ml), a CSSmin – 10,1 µM (2,3 µg/ml).
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W oddzielnej grupie noworodków i niemowląt do 3 miesiąca życia leczonych acyklowirem w dawkach 15 mg/kg mc., podawanych co 8 godzin, występowało zbliżone zwiększenie stężeń, proporcjonalne do dawki, z Cmax wynoszącym 83,5 µM (18,8 µg/ml), a Cmin – 14,1 µM (3,2 µg/ml). Okres półtrwania leku w osoczu wyniósł wówczas 3,8 godziny. U pacjentów w podeszłym wieku całkowity klirens ustrojowy acyklowiru zmniejsza się wraz z klirensem kreatyniny, choć zmiany okresu półtrwania leku w osoczu są niewielkie. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek średni okres półtrwania acyklowiru wynosi 19,5 godziny. Średni okres półtrwania acyklowiru podczas hemodializy wynosi 5,7 godzin. Stężenie leku w osoczu podczas dializy zmniejsza się o około 60%. Stężenie acyklowiru w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 50% stężenia w osoczu.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie acyklowiru z białkami osocza jest stosunkowo niewielkie (9-33%) i dlatego nie występują interakcje związane z konkurencyjnym wypieraniem przez inne leki acyklowiru z miejsca wiązania.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Mutagenność Wyniki licznych badań dotyczących mutagenności przeprowadzanych w warunkach in vitro i in vivo wskazują na małe prawdopodobieństwo tego, że acyklowir stanowi jakiekolwiek zagrożenie genetyczne dla człowieka. Rakotwórczość W długookresowych badaniach na szczurach i na myszach nie stwierdzono, aby acyklowir wywierał działanie rakotwórcze. Wpływ na płodność Acyklowir podany szczurom i psom w dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane terapeutycznie wykazywał szkodliwy wpływ na spermatogenezę, mijający w większości przypadków po odstawieniu leku. W badaniach dwóch pokoleń myszy, acyklowir podawany doustnie nie wykazywał żadnego wpływu na płodność. Działanie teratogenne Ogólnoustrojowe podawanie acyklowiru, w uznanych międzynarodowo standardowych testach, nie powodowało działania embriotoksycznego ani teratogennego u królików, szczurów i myszy.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach niestandardowych na szczurach występowanie wad płodów odnotowano jedynie po podaniu podskórnym acyklowiru w tak dużych dawkach, że były toksyczne dla matek. Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest znane.
CHPL leku Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Celuloza mikrokrystaliczna Powidon Karboksymetyloskrobia sodowa Magnezu stearynian Otoczka tabletki Hypromeloza Makrogol 6000 Tytanu dwutlenek Trietylu cytrynian Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii PVC/Aluminium. Tekturowe pudełka zawierają 30 tabletek oraz ulotkę. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO ACIX 500, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 fiolka zawiera 500 mg acyklowiru (Aciclovirum) w postaci soli sodowej acyklowiru (548,8 mg). 1 fiolka zawiera 48,8 mg sodu. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Opryszczkowe zapalenie mózgu. Ciężkie pierwotne zakażenia wirusem opryszczki (Herpes simplex) narządów płciowych. Ospa wietrzna, półpasiec (zakażenia wirusem Varicella-zoster). Zakażenia skóry i błon śluzowych, wywołane wirusem opryszczki u osób z wrodzonym upośledzeniem odporności lub z wtórnymi zaburzeniami odporności podczas leczenia immunosupresyjnego lub cytostatycznego. Zapobieganie zakażeniom wirusem opryszczki pospolitej u osób ze zmniejszoną odpornością, np. podczas intensywnego leczenia immunosupresyjnego. Zakażenie wirusem opryszczki u noworodków.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka acyklowiru w przeliczeniu na kilogram masy ciała jest taka sama dla wszystkich pacjentów. Dawka acyklowiru dla dzieci w wieku od 3 miesięcy do 12 lat przelicza się na powierzchnię ciała w celu uniknięcia podania za małych dawek. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek lek podaje się trzy razy na dobę, co 8 godzin. Niżej przedstawiono zalecane dawkowanie. Tabela 1. Dorośli, dzieci w wieku powyżej 12 lat, niemowlęta w wieku poniżej 3 miesięcy i noworodki. a) Pacjenci z prawidłową odporności? Wskazania Dawka pojedyncza acyklowiru (mg/kg mc.) Dawka dobowa u osób z prawidłową czynnością nerek (mg/kg mc.) Średni czas leczenia (dni) Pierwotna opryszczka narządów płciowych 5 15 5* Półpasiec 5 15 5* Opryszczkowe zapalenie mózgu 10 30 10 Opryszczka noworodków 10 30 10 b) Pacjenci ze zmniejszoną odporności?
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
Wskazania Dawka pojedyncza acyklowiru (mg/kg mc.) Dawka dobowa u osób z prawidłową czynnością nerek (mg/kg mc.) Średni czas leczenia (dni) Opryszczka 5 15 5* Ospa wietrzna 10 30 5* Półpasiec 10 30 5* * W pojedynczych przypadkach, w zależności od rodzaju i czasu trwania choroby, produkt leczniczy może być podawany dłużej. Tabela 2. Dzieci w wieku od 3 miesięcy do 12 lat a) Pacjenci z prawidłową odporności? Wskazania Dawka pojedyncza acyklowiru (mg/m2 pc.) Dawka dobowa u osób z prawidłową czynnością nerek (mg/m2 pc.) Średni czas leczenia (dni) Pierwotna opryszczka narządów płciowych 250 750 5* Półpasiec 250 750 5* Opryszczkowe zapalenie mózgu 500 1500 10 b) Pacjenci ze zmniejszoną odporności? Wskazania Dawka pojedyncza acyklowiru (mg/m2 pc.) Dawka dobowa u osób z prawidłową czynnością nerek (mg/m2 pc.) Średni czas leczenia (dni) Opryszczka 250 750 5* Ospa wietrzna 500 1500 5* Półpasiec 500 1500 5* * W pojedynczych przypadkach, w zależności od rodzaju i czasu trwania choroby, produkt leczniczy może być podawany dłużej.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Acyklowir podawany dożylnie w postaci infuzji należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy utrzymywać właściwe nawodnienie organizmu pacjenta. Tabela 3. Dawkowanie u osób dorosłych i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek Klirens kreatyniny Dawkowanie 25 do 50 ml/min Dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy podawać co 12 godzin. 10 do 25 ml/min Dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy podawać co 24 godziny. 0 (anuria) do 10 ml/min U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis, CAPD) dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny. U pacjentów poddawanych hemodializie dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny i po cyklu dializy. Tabela 4.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
Dawkowanie u niemowląt i dzieci z zaburzeniami czynności nerek Klirens kreatyniny Dawkowanie 25 do 50 ml/min/1,73 m2 Dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy podawać co 12 godzin. 10 do 25 ml/min/1,73 m2 Dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy podawać co 24 godziny. 0 (anuria) do 10 ml/min/1,73 m2 U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny. U pacjentów poddawanych hemodializie dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny i po cyklu dializy. Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku bardziej prawdopodobne jest wystąpienie niewydolności nerek, zaleca się u nich dokładne monitorowanie czynności nerek. W razie konieczności dawkę produktu ACIX należy modyfikować zgodnie z tabelą 3.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
Należy utrzymywać właściwe nawodnienie organizmu pacjenta. Podczas stosowania dużych dawek acyklowiru (np. w trakcie leczenia opryszczkowego zapalenia mózgu) należy kontrolować czynność nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz pacjentów przyjmujących małe ilości płynów. Sposób podawania Sporządzony roztwór do infuzji należy podawać w powolnej infuzji dożylnej przez co najmniej 60 minut (patrz punkt 4.4). Jeżeli ACIX 500 podaje się za pomocą pompy infuzyjnej, stężenie acyklowiru powinno wynosić 2,5% (25 mg/ml).
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na acyklowir, walacyklowir lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy utrzymywać właściwe nawodnienie organizmu pacjenta. Produkt leczniczy w postaci infuzji dożylnej należy podawać przez 1 godzinę w celu uniknięcia wytrącaniu się acyklowiru w nerkach. Należy unikać szybkiego podawania produktu leczniczego ani nie podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus). Ryzyko zaburzeń czynności nerek zwiększa się podczas stosowania innych leków nefrotoksycznych. Konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania dożylnej postaci acyklowiru jednocześnie z innymi lekami nefrotoksycznymi. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów w podeszłym wieku. Acyklowir usuwany jest przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). U pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek może być osłabiona, dlatego należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki w tej grupie wiekowej.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na zwiększone ryzyko neurologicznych działań niepożądanych, u pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy uważnie kontrolować, czy nie występują objawy wskazujące na takie działanie acyklowiru. W odnotowanych przypadkach reakcje te ustępowały na ogół po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.8). Długotrwałe lub wielokrotne stosowanie acyklowiru u niektórych pacjentów z znacznie zmniejszoną odpornością może powodować wyselekcjonowanie szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości, mogących nie reagować na dalsze leczenie acyklowirem (patrz punkt 5.1). U pacjentów otrzymujących w infuzji dożylnej duże dawki acyklowiru (np. w leczeniu opryszczkowego zapalenia mózgu) należy szczególnie uważnie kontrolować czynność nerek. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów odwodnionych lub mających jakiekolwiek zaburzenia czynności nerek. Wartość pH sporządzonego roztworu do infuzji wynosi około 11,0 i dlatego nie należy go podawać doustnie.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy nie zawiera środków konserwujących. Roztwór należy sporządzać w warunkach aseptycznych, bezpośrednio przed użyciem. Produkt leczniczy zawiera sód (patrz punkt 2). Produkt leczniczy zawiera 48,8 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2,4% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Produkt może być rozcieńczany w 0,9% roztworze NaCl (patrz punkt 6.6). Zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika powinna być brana pod uwagę w obliczeniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Acyklowir jest wydalany głównie w postaci niezmienionej, w moczu, w wyniku aktywnego wydzielania w kanalikach nerkowych. Każdy stosowany jednocześnie lek, który współzawodniczy o ten mechanizm, może zwiększyć stężenie acyklowiru w osoczu. Probenecyd i cymetydyna zwiększają w tym mechanizmie wartość AUC acyklowiru i zmniejszają jego wydalanie nerkowe. Ze względu na szeroki przedział terapeutyczny acyklowiru zmiana dawkowania nie jest jednak konieczna. U pacjentów otrzymujących dożylnie acyklowir należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków, które współzawodniczą z acyklowirem o mechanizm wydalania, ze względu na możliwość zwiększenia się stężenia w surowicy jednego lub obu leków (lub ich metabolitów).
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Interakcje
Jednoczesne podawanie acyklowiru i mykofenolanu mofetylu (leku immunosupresyjnego stosowanego u pacjentów po przeszczepieniu narządu) prowadzi do zwiększenia wartości AUC acyklowiru i nieczynnego metabolitu mykofenolanu mofetylu. Podczas jednoczesnego stosowania litu i dużej dawki podawanego dożylnie acyklowiru należy kontrolować stężenie litu w surowicy ze względu na ryzyko jego toksyczności. Należy zachować ostrożność i kontrolować czynność nerek podczas jednoczesnego stosowania dożylnie acyklowiru i podawania leków wpływających na czynność nerek (takich jak cyklosporyna i takrolimus). Badanie z udziałem pięciu mężczyzn wskazuje, że jednoczesne stosowanie acyklowiru zwiększa o około 50% wartość AUC podawanej ogólnie teofiliny. Zaleca się oznaczanie stężenia teofiliny w osoczu podczas leczenia skojarzonego z acyklowirem.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Stosowanie acyklowiru można rozważać jedynie w przypadku, gdy oczekiwane korzyści stosowania leku u matki przewyższają możliwość wystąpienia zagrożeń u płodu. Rejestry ciąż z okresu po wprowadzeniu acyklowiru do obrotu przedstawiają dane dotyczące kobiet, które w okresie ciąży otrzymywały acyklowir w jakiejkolwiek postaci farmaceutycznej. Dane te nie wskazują na większą liczbę wad wrodzonych niż w ogólnej populacji. Nie wykazano również, aby któraś z wad wrodzonych była swoista dla acyklowiru ani nie wykazano żadnej spójności w odniesieniu do ich wspólnej przyczyny. Patrz również „Działanie teratogenne” w punkcie 5.3. Karmienie piersi? Po doustnym podaniu acyklowiru w dawce 200 mg pięć razy na dobę stężenie leku w mleku kobiecym było od 0,6 do 4,1-krotnie większe niż stężenie w osoczu. Takie stężenie w mleku matki mogłoby spowodować przyjmowanie acyklowiru przez karmione piersią niemowlę w dawkach do 0,3 mg/kg mc./dobę.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Z tego względu zaleca się ostrożność podczas stosowania acyklowiru u kobiet karmiących piersią. Płodność Brak informacji dotyczących wpływu acyklowiru na płodność u kobiet. W badaniu przeprowadzonym z udziałem 20 pacjentów płci męskiej z prawidłową liczbą plemników w nasieniu wykazano, że acyklowir podawany doustnie przez maksymalnie 6 miesięcy w dawkach do 1 g na dobę nie miał istotnego klinicznie wpływu na liczbę plemników, ich ruchliwość lub budowę.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Acyklowir w postaci infuzji dożylnych podawany jest na ogół pacjentom hospitalizowanym, więc informacja o wpływie produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie ma tu zazwyczaj zastosowania. Ponadto nie ma badań, które oceniałyby wpływ acyklowiru na wykonywanie tych czynności.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość wymienionych działań niepożądanych jest jedynie przybliżona, gdyż w większości przypadków dokładne dane nie są dostępne. Ponadto częstość działań niepożądanych może różnić się zależnie od wskazań. W ocenie częstości działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: zmniejszenie wartości wskaźników hematologicznych (niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia). Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne. Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko: ból głowy, zawroty głowy, stan pobudzenia, splątanie, drżenie, niezborność ruchowa, zaburzenia mowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, senność, encefalopatia, śpiączka.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Działania niepożądane
Objawy te są na ogół przemijające i zwykle stwierdzane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z innymi sprzyjającymi czynnikami (patrz punkt 4.4). Zaburzenia naczyniowe Często: zapalenie żyły. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: duszność. Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności, wymioty. Bardzo rzadko: biegunka, ból brzucha. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często: przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi. Bardzo rzadko: przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczka, zapalenie wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: świąd, pokrzywka, wysypka (w tym nadwrażliwość na światło). Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy. Uważa się, że szybkie zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi związane jest z maksymalnym stężeniem leku w osoczu i stanem nawodnienia pacjenta.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Działania niepożądane
Aby uniknąć takiego działania, sporządzonego roztworu do infuzji nie należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym, ale w powolnej infuzji dożylnej, podawanej przez co najmniej 60 minut. Bardzo rzadko: zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, ból nerek. Ból nerek może się wiązać z niewydolnością nerek. Należy odpowiednio nawodnić pacjenta. Zaburzenia czynności nerek ustępują zazwyczaj szybko po uzupełnieniu płynów u pacjenta i (lub) zmniejszeniu dawki produktu albo jego odstawieniu. W pojedynczych przypadkach może dojść do ostrej niewydolności nerek. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo rzadko: uczucie zmęczenia, gorączka, miejscowe stany zapalne. Ciężkie miejscowe stany zapalne, prowadzące czasami do martwicy tkanek, mogą wystąpić na skutek nieprawidłowego podania acyklowiru poza naczynie. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedmiotowe i podmiotowe Przedawkowanie acyklowiru podanego dożylnie powoduje zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, azotu mocznikowego we krwi i następnie niewydolność nerek. Opisywano także objawy ze strony układu nerwowego, w tym splątanie, omamy, pobudzenie, drgawki, śpiączkę. Postępowanie Pacjentów należy uważnie obserwować, czy nie występują u nich objawy zatrucia. Hemodializa w znacznym stopniu usuwa acyklowir z krwi i może być rozważana jako metoda postępowania w przypadku wystąpienia objawów przedawkowania.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego; leki działające bezpośrednio na wirusy; nukleozydy i nukleotydy, z wyjątkiem inhibitorów odwrotnej transkryptazy. Kod ATC: J05AB01 Acyklowir jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego, który in vitro i in vivo hamuje namnażanie wirusów typu herpes, w tym Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2, wirusa Varicella-zoster (VZV), wirusa Epsteina-Barr (EBV) i wirusa cytomegalii (CMV). W kulturach komórkowych acyklowir wykazuje najsilniejsze działanie przeciwwirusowe na wirusa HSV-1, a następnie (według malejącej aktywności) na HSV-2, VZV, EBV i CMV. Hamujące działanie acyklowiru na HSV-1, HSV-2, VZV i EBV jest wysoce wybiórcze. Acyklowir nie jest substratem enzymu kinazy tymidynowej (TK) w zdrowych, niezakażonych komórkach, dlatego jego toksyczność dla komórek ssaków jest mała.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jednak TK pochodzenia wirusowego, kodowana przez HSV, VZV i EBV, przekształca acyklowir do monofosforanu acyklowiru, analogu nukleozydu, a enzymy komórkowe przekształcają go do difosforanu i wreszcie do trifosforanu. Trifosforan acyklowiru stanowi substrat wirusowej polimerazy DNA, jest przez nią wbudowywany w wirusowy DNA, hamuje jego replikację i w konsekwencji powoduje przerwanie syntezy łańcucha DNA. Proces ten ogranicza replikację wirusa. U pacjentów ze znacznie zmniejszoną odpornością, długotrwałe lub powtarzane leczenie acyklowirem może prowadzić do selekcji szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości. Tym samym, ci pacjenci mogą nie reagować na dalsze leczenie acyklowirem. Większość wyizolowanych szczepów wirusów o zmniejszonej wrażliwości na acyklowir wykazywało deficyt kinazy tymidynowej. W części szczepów stwierdzono zmiany kinazy tymidynowej lub zmiany polimerazy DNA.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Poddawanie in vitro wirusa HSV działaniu acyklowiru prowadzi także do powstania szczepów o zmniejszonej wrażliwości. Związki pomiędzy wrażliwością izolowanych wirusów HSV określoną in vitro, a działaniem leczniczym acyklowiru są jak dotychczas niewyjaśnione. Zakres działania in vitro Bardzo wrażliwe: wirus opryszczki pospolitej typu 1 i 2, wirus ospy wietrznej i półpaśca. Wrażliwe: wirus Epsteina-Barr. Częściowo wrażliwe i oporne: wirus cytomegalii. Oporne: wirusy RNA, adenowirusy, pokswirusy.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne U osób dorosłych okres półtrwania acyklowiru po podaniu dożylnym wynosi około 2,9 godziny. Większość leku wydalana jest przez nerki w postaci niezmienionej. Klirens nerkowy acyklowiru jest znacznie większy niż klirens kreatyniny, co wskazuje, że w wydalaniu leku, obok przesączania kłębuszkowego, bierze udział wydzielanie kanalikowe. Jedynym istotnym metabolitem acyklowiru jest 9-karboksymetoksymetyloguanina, która stanowi od 10 do 15% dawki wydalanej w moczu. Podanie 1 g probenecydu na 60 minut przed podaniem acyklowiru wydłuża okres półtrwania acyklowiru o 18% i zwiększa wartość AUC o 40%. Średnie największe stężenia w stanie stacjonarnym (Cssmax) po jednogodzinnej infuzji acyklowiru w dawce 2,5 mg/kg mc., 5 mg/kg mc. i 10 mg/kg mc. wynosiły, odpowiednio, 22,7 μmol/l (5,1 μg/ml), 43,6 μmol/l (9,8 μg/ml) i 92 μmol/l (20,7 μg/ml).
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wartości (Cssmin) po 7 godzinach wynosiły, odpowiednio, 2,2 μmol/l (0,5 μg/ml), 3,1 μmol/l (0,7 μg/ml) i 10,2 μmol/l (2,3 μg/ml). U dzieci w wieku powyżej 1 roku obserwowano podobne wartości (Cssmax) i (Cssmin), gdy dawkę 5 mg/kg mc. zastąpiono dawką 250 mg/m2 pc., a dawkę 10 mg/kg mc. dawką 500 mg/m2 pc. U noworodków i niemowląt do 3 miesiąca życia leczonych acyklowirem w dawce 10 mg/kg mc. podawanym w jednogodzinnych infuzjach co 8 godzin, wartość (Cssmax) wynosiła 61,2 μmol/l (13,8 μg/ml), a (Cssmin) 10,1 μmol/l (2,3 μg/ml). Okres półtrwania w osoczu wyniósł u tych pacjentów 3,8 godziny. U pacjentów w podeszłym wieku całkowity klirens ustrojowy acyklowiru zmniejsza się z wiekiem i jest związany ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny, choć zmiany w okresie półtrwania leku w osoczu są niewielkie. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek średni okres półtrwania wynosi 19,5 godziny, a podczas hemodializy 5,7 godziny. Dializa zmniejsza ilość acyklowiru w osoczu o około 60%.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniu klinicznym z udziałem 7 chorobliwie otyłych kobiet, którym podawano dożylnie acyklowir w dawce dostosowanej do ich masy ciała, stężenie acyklowiru w osoczu było dwukrotnie większe niż u 5 pacjentek o prawidłowej masie ciała. Stężenie acyklowiru w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 50% stężenia w osoczu. Acyklowir wiąże się w niewielkim stopniu z białkami osocza (od 9 do 33%), dlatego mało prawdopodobne są interakcje związane z wypieraniem acyklowiru przez inne leki z miejsc wiązania.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Genotoksyczność i rakotwórczość Wyniki szeregu badań in vitro i in vivo wskazują, że acyklowir nie stanowi zagrożenia genetycznego dla człowieka. W długotrwałych badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono działania rakotwórczego acyklowiru. Działanie teratogenne W uznanych międzynarodowo standardowych testach ogólnoustrojowe podanie acyklowiru nie powodowało działania embriotoksycznego czy teratogennego u królików, szczurów i myszy. W niestandardowych badaniach na szczurach wystąpienie wad płodów obserwowano jedynie po podaniu podskórnym acyklowiru w tak dużych dawkach, że były toksyczne dla matek. Znaczenie kliniczne tych obserwacji nie jest znane. Wpływ na płodność Po podaniu szczurom i psom acyklowiru w dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, obserwowano przemijające w znacznym stopniu działania niepożądane na spermatogenezę związane z ogólną toksycznością.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Brak wpływu acyklowiru podanego doustnie na płodność wykazano w badaniu obejmującym dwa pokolenia myszy.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Nie zawiera. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie należy mieszać roztworu acyklowiru z kwasowymi lub buforowanymi roztworami do infuzji. 6.3 Okres ważności 4 lata Sporządzony roztwór do infuzji: przechowywać do 48 godzin w temperaturze poniżej 25 ºC. Nie zamrażać. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Warunki przechowywania sporządzonego roztworu do infuzji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki z bezbarwnego szkła zamykane gumowymi korkami oraz kapslami aluminiowymi i dyskami z polipropylenu, na tacce z polistyrenu, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 10 fiolek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór do infuzji należy sporządzać w warunkach aseptycznych, bezpośrednio przed użyciem.
CHPL leku Acix 500, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Do rozpuszczania produktu i pobierania z fiolki stężonego roztworu zaleca się stosowanie igieł o średnicy do 0,8 mm. Zawartość fiolki rozpuścić przez dodanie 20 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu chlorku sodu. Otrzymany stężony roztwór lub jego część natychmiast rozcieńczyć (jednorazowo przynajmniej 100 ml, maksymalnie 500 ml). Jako rozcieńczalnik należy stosować 0,9% roztwór chlorku sodu bez żadnych dodatkowych składników. Nie stosować roztworu, w którym przed rozpoczęciem lub w trakcie infuzji pojawi się zmętnienie lub wytrącą się kryształki. Niewykorzystaną część suchej substancji lub roztworu należy wyrzucić. Uwaga: pH stężonego roztworu produktu ACIX wynosi około 11. Nie podawać doustnie.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Herpex, 50 mg/g, krem 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 g kremu zawiera 50 mg acyklowiru (Aciclovirum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 g kremu zawiera 150 mg glikolu propylenowego i 15 mg alkoholu cetylowego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Krem.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Miejscowe leczenie zakażeń skóry (opryszczki warg i narządów płciowych), wywołanych przez wirus opryszczki zwykłej Herpes simplex typu 1 i 2.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Cienką warstwę kremu Herpex nakładać na zakażoną powierzchnię skóry 5 razy na dobę co 4 godziny (z przerwą nocną). Sposób stosowania i czas trwania leczenia: Produkt Herpex należy nakładać za pomocą pałeczki kosmetycznej, nabierając ilość kremu wystarczającą do nałożenia na zakażoną powierzchnię skóry. Krem należy stosować nie tylko na widoczne zmiany chorobowe wywołane przez opryszczkę (pęcherzyki, grudki obrzękowe, zaczerwienienie), ale i na sąsiadującą z nimi powierzchnię skóry. W przypadku nakładania kremu bezpośrednio palcami, przed i po zastosowaniu kremu należy dokładnie umyć ręce, aby nie dopuścić do zakażenia zmienionej chorobowo powierzchni skóry (np. przez bakterie) oraz rozprzestrzenienia wirusa opryszczki na niezakażoną błonę śluzową i skórę. Krem stosuje się zwykle przez 5 dni. Jeżeli nie nastąpiło zagojenie zmian skórnych, leczenie można kontynuować do czasu wygojenia zmian lub utworzenia się strupów.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Dawkowanie
Czas leczenia nie powinien jednak być dłuższy niż 10 dni. Produkt jest najbardziej skuteczny, jeżeli jest zastosowany natychmiast po wystąpieniu pierwszych objawów zakażenia wirusem opryszczki (pieczenie, swędzenie, uczucie napięcia i zaczerwienienie). Leczenie nie jest skuteczne w stadium, gdy wykwity skórne utworzą strupy.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na acyklowir, walacyklowir, glikol propylenowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą produktu.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Kremu nie należy stosować na błony śluzowe (np. jamy ustnej, oczu, pochwy) ze względu na możliwość podrażnienia. Szczególnie należy unikać kontaktu produktu z oczami. Stosowanie kremu Herpex na narządy płciowe i w okolicy odbytu może zmniejszyć wytrzymałość prezerwatywy z lateksu na rozdarcie. Parafina i wazelina zawarte w kremie Herpex mogą zmniejszyć bezpieczeństwo stosowania prezerwatyw. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami układu odpornościowego (np. pacjentów z AIDS lub po przeszczepieniu szpiku kostnego) należy rozważyć podawanie acyklowiru w postaci doustnej. Pacjenci ci powinni zasięgnąć porady lekarza w sprawie leczenia każdego zakażenia. Produkt leczniczy zawiera 150 mg glikolu propylenowego w 1 g kremu. Glikol propylenowy może powodować podrażnienie skóry. Nie należy stosować tego produktu u dzieci w wieku poniżej 4 tygodni na otwarte rany lub duże powierzchnie zranionej lub uszkodzonej skóry (np.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Specjalne środki ostrozności
oparzonej) bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Produkt leczniczy zawiera alkohol cetylowy, dlatego może wywołać miejscową reakcję skórną (np. kontaktowe zapalenie skóry).
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie są znane istotne klinicznie interakcje.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność Patrz punkt 5.3. Ciąża Stosowanie acyklowiru w czasie ciąży można rozważać jedynie w przypadkach, gdy potencjalne korzyści przeważają nad możliwym nieznanym ryzykiem, chociaż ogólnoustrojowa ekspozycja na acyklowir zastosowany miejscowo w postaci kremu jest bardzo mała. Rejestry ciąż z okresu po wprowadzeniu acyklowiru do obrotu przedstawiają dane dotyczące kobiet, które w okresie ciąży otrzymywały acyklowir w jakiejkolwiek postaci farmaceutycznej. Dane te nie wskazują na zwiększenie liczby wad wrodzonych w porównaniu z ogólną populacją. Nie wykazano również, aby któraś z wad wrodzonych była swoista dla acyklowiru ani nie wykazano żadnej spójności w odniesieniu do ich wspólnej przyczyny. Standardowe testy na królikach, szczurach lub myszach nie wykazały embriotoksycznego ani teratogennego działania acyklowiru podawanego ogólnie.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W niestandardowych testach przeprowadzonych na szczurach wady rozwojowe płodów obserwowano jedynie po podskórnym podaniu acyklowiru w takich dawkach, które były toksyczne dla matek. Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest ustalone. Karmienie piersi? Ograniczone dane uzyskane u ludzi wskazują, że acyklowir podawany w postaci o ogólnoustrojowym działaniu przenika do mleka kobiecego. Jednak dawka otrzymywana przez niemowlę z pokarmem matki stosującej acyklowir w kremie jest nieznaczna.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt nie zaburza zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W ocenie częstości działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację: zm. shelf life bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10 000) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często: Przemijające uczucie pieczenia lub kłucia bezpośrednio po nałożeniu kremu. Nieznaczne wysuszenie lub złuszczenie skóry. Świąd. Rzadko: Rumień. Kontaktowe zapalenie skóry po zastosowaniu produktu (przeprowadzone testy wrażliwości wykazywały, że wpływ na to miały częściej składniki podłoża kremu niż sam acyklowir). Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko: Natychmiastowe reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/ strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie opisywano objawów przedawkowania po miejscowym stosowaniu acyklowiru. Przyjęcie doustne zawartości całej tubki kremu (500 mg acyklowiru) nie spowodowało żadnych działań niepożądanych.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: chemioterapeutyki do stosowania miejscowego. Leki przeciwwirusowe. Kod ATC: D06BB03 Acyklowir jest lekiem przeciwwirusowym, syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego, o silnym działaniu na wirusa opryszczki Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2 oraz na wirusa Varicella zoster (VZV). Hamujące działanie acyklowiru na HSV-1 i HSV-2 jest wysoce wybiórcze. Acyklowir po wniknięciu do zakażonej komórki ulega fosforylacji do czynnej biologicznie postaci trifosforanu. Pierwszy etap tego procesu jest zależny od obecności kinazy tymidynowej kodowanej przez HSV. Acyklowir nie jest substratem dla enzymu kinazy tymidynowej w zdrowych, niezakażonych komórkach, dlatego jego toksyczność dla komórek ssaków jest mała. Kinaza tymidynowa pochodzenia wirusowego, kodowana przez HSV, przekształca acyklowir do monofosforanu acyklowiru, analoga nukleozydu, a enzymy komórkowe przekształcają go do difosforanu i wreszcie do trifosforanu.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
Trifosforan acyklowiru stanowi substrat dla wirusowej polimerazy DNA, jest przez nią wbudowywany w DNA wirusa, hamuje jego replikację i w konsekwencji powoduje przerwanie syntezy łańcucha DNA. Proces ten ogranicza namnażanie wirusa. zm. shelf life W przypadku pacjentów ze znacznie zmniejszoną odpornością, długotrwałe lub powtarzane leczenie acyklowirem może prowadzić do selekcji szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości i spowodować brak reakcji na dalsze leczenie acyklowirem. Większość wyizolowanych szczepów wirusów o zmniejszonej wrażliwości na acyklowir wykazywało deficyt kinazy tymidynowej. W części szczepów stwierdzono zmiany kinazy tymidynowej lub zmiany polimerazy DNA. Poddawanie in vitro wirusa HSV działaniu acyklowiru prowadzi także do powstania szczepów o obniżonej wrażliwości. Związki pomiędzy wrażliwością izolowanych wirusów HSV określoną in vitro, a działaniem leczniczym acyklowiru są jak dotychczas niewyjaśnione.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Badania nad wchłanianiem acyklowiru z kremu Sześć osób leczono acyklowirem w postaci kremu przez kolejne 4 dni, stosując krem 5 razy na dobę na skórę pleców o powierzchni 710 cm2. Krem wcierano aż do całkowitego wniknięcia w skórę. Podczas badania acyklowir nie osiągał wykrywalnych stężeń w surowicy krwi. Granica wykrywalności acyklowiru wynosiła <0,01 µmol/l. Acyklowir mógł być wykryty w moczu drugiego dnia. Stężenie acyklowiru zwiększało się nieco w trakcie leczenia i czwartego dnia wyniosło 0,6 µmol/l, co stanowi mniej niż 0,1% ilości acyklowiru zastosowanej na skórę. Wyniki te potwierdzają, że acyklowir w postaci kremu wchłania się w niewielkich ilościach i nie wywołuje działania ogólnoustrojowego.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki badań in vitro oraz in vivo nie wskazują na ryzyko działania genotoksycznego acyklowiru u ludzi. Długotrwałe badania przeprowadzone na szczurach i myszach wykazały działanie karcinogenne acyklowiru. W badaniach na szczurach i psach odnotowano działania niepożądane (w znacznym stopniu odwracalne) na spermatogenezę jedynie po podaniu acyklowiru w postaci o działaniu ogólnoustrojowym, w dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane w celach leczniczych. Badania przeprowadzone na dwóch pokoleniach myszy nie wykazały wpływu acyklowiru podawanego doustnie na płodność. Nie ma doświadczenia dotyczącego wpływu acyklowiru stosowanego miejscowo na płodność kobiet.
CHPL leku Herpex, krem, 50 mg/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Makrogologlicerydów stearyniany Dimetykon 350 Alkohol cetylowy Wazelina biała Parafina ciekła Glikol propylenowy Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata zm. shelf life 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tuba aluminiowa w tekturowym pudełku zawierająca 2 g lub 5 g kremu. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Viru-POS, 30 mg/g, maść do oczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 g maści zawiera 30 mg acyklowiru (Aciclovirum) Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Maść do oczu
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Viru-POS maść do oczu wskazany jest w leczeniu opryszczkowego zapalenia rogówki – Herpes simplex keratitis.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Około 10 mm wyciśniętej maści należy wprowadzić do dolnego worka spojówkowego pięć razy na dobę w odstępach około 4-godzinnych, z przerwą nocną. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 3 dni po wygojeniu zmian. Sposób podawania Odchylić nieco głowę do tyłu i odciągnąć dolną powiekę, umieścić odpowiednią ilość maści w dolnym worku spojówkowym. Następnie zamknąć powoli powiekę. Po użyciu tubę zamknąć starannie zakrętką.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na acyklowir, walacyklowir lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia przemijającego uczucia kłucia o niewielkim nasileniu, bezpośrednio po zastosowaniu maści. Pacjenci powinni unikać stosowania soczewek kontaktowych podczas stosowania produktu Viru-POS maść do oczu.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie stwierdzono klinicznie znaczących interakcji produktu Viru-POS maść do oczu z innymi lekami.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność Patrz badania kliniczne punkt 5.2 Ciąża Podawanie produktu Viru-POS maść do oczu należy rozważać jedynie wtedy, gdy oczekiwane korzyści ze stosowania leku przewyższają możliwość wystąpienia zagrożeń dla płodu. Rejestr prowadzony po wprowadzeniu acyklowiru do obrotu dokumentuje jego wpływ na przebieg ciąży u kobiet narażonych na różne postaci acyklowiru. U osób stosujących acyklowir nie stwierdzono zwiększenia liczby wad wrodzonych w porównaniu do populacji ogólnej. Nie wykazano również, aby obserwowane przypadki wad wrodzonych wykazywały cechy pozwalające na stwierdzenie ich związku przyczynowego z lekiem. W standardowych badaniach według przyjętych międzynarodowych norm nie wykazano embriotoksycznego lub teratogennego wpływu na zarodki królików, szczurów lub myszy w wyniku ogólnoustrojowego podawania acyklowiru.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W niestandardowym badaniu przeprowadzanym na szczurach obserwowano nieprawidłowości u płodu, ale jedynie w następstwie podawania podskórnie wysokich dawek toksycznych dla matki. Kliniczne znaczenie tych wyników jest jednak niejasne. Karmienie piersi? Nieliczne dane uzyskane z doniesień po ogólnoustrojowym stosowaniu acyklowiru u ludzi wskazują, że lek przenika do mleka matki. Jednak dawka otrzymywana przez karmione niemowlę po zastosowaniu u karmiącej matki acyklowiru w postaci maści do oczu prawdopodobnie nie jest istotna.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Z powodu swej konsystencji maść przejściowo pogarsza ostrość widzenia, co należy uwzględnić prowadząc pojazdy, obsługując urządzenia mechaniczne lub posługując się niebezpiecznymi narzędziami.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane uszeregowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA, a w każdej grupie według częstości występowania, od najczęstszych do najrzadziej występujących. Częstość występowania: Bardzo często: (≥ 1/10) Często: (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często: (≥ 1/1000 do <1/100) Rzadko: (≥ 1/10 000 do < 1/1000) Bardzo rzadko: (<1/10 000) Aby przypisać działania niepożądane do odpowiednich kategorii częstości, wykorzystano dane uzyskane podczas badań klinicznych maści do oczu zawierającej 3% acyklowiru. Rodzaj obserwowanych działań niepożądanych nie pozwala stwierdzić, które objawy należy przypisać działaniu leku a które były wynikiem samej choroby. Objawy obserwowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu oceniono na podstawie zgłoszeń spontanicznych. Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: natychmiastowe reakcje nadwrażliwości z obrzękiem naczynioruchowym i pokrzywka.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Działania niepożądane
Zaburzenia oka Bardzo często: powierzchowna, ogniskowa keratopatia. Nie musi ona wymagać przedwczesnego przerwania terapii i goi się bez widocznych szkodliwych następstw. Często: przemijające, lekkie kłucie lub pieczenie oka, występujące bezpośrednio po podaniu; zapalenie spojówek. Rzadko: zapalenie brzegów powiek.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po zastosowaniu większej niż zalecana dawki lub po przypadkowym połknięciu nawet całej zawartości tuby produktu Viru-POS maść do oczu, zawierającej 135 mg acyklowiru, wystąpienie objawów toksyczności jest mało prawdopodobne.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki okulistyczne stosowane w zakażeniach, leki przeciwwirusowe, kod ATC: S01AD 03. Acyklowir jest lekiem przeciwwirusowym, silnie działającym in vitro przeciw wirusom Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2, oraz wirusowi Varicella zoster (VZV). Toksyczne działanie acyklowiru na komórki ssaków jest niewielkie. Po przeniknięciu do komórki zakażonej wirusem, acyklowir jest fosforylowany do czynnego związku – trifosforanu acyklowiru. Pierwszy etap tego procesu zależy od kodowanej przez wirusa kinazy tymidynowej. Trifosforan acyklowiru stanowi substrat wirusowej polimerazy DNA i jest przez nią wbudowywany do wirusowego DNA. Powoduje to przerwanie syntezy łańcucha DNA i zahamowanie replikacji wirusa, nie wywierając szkodliwego wpływu na prawidłowe procesy zachodzące w komórce.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Acyklowir z maści do oczu przenika przez nabłonek rogówki i inne powierzchniowe struktury gałki ocznej i szybko osiąga stężenie lecznicze w cieczy wodnistej. Po miejscowym zastosowaniu produktu Viru-POS maść do oczu nie wykrywa się acyklowiru we krwi dostępnymi metodami analitycznymi, natomiast wykrywa się nieistotne terapeutycznie stężenia w moczu.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki licznych badań właściwości mutagennych in vitro oraz in vivo nie wskazują, by acyklowir stanowił zagrożenie genetyczne dla człowieka. Długotrwałe badania przeprowadzane na szczurach i myszach nie wykazały właściwości rakotwórczych acyklowiru. Acyklowir podany szczurom i psom w dawkach znacznie większych niż dawki terapeutyczne, wykazywał szkodliwy wpływ na spermatogenezę, w większości przypadków przemijający po odstawieniu. Nie obserwowano wpływu na płodność acyklowiru podawanego doustnie dwóm pokoleniom myszy. Brak jest danych dotyczących wpływu produktu Viru-POS maść do oczu na płodność u kobiet. Nie wykazano znaczącego wpływu produktu Viru-POS stosowanego doustnie na liczbę, morfologię lub ruchliwość plemników ludzkich.
CHPL leku Viru-Pos, maść do oczu, 30 mg/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Wazelina biała 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Brak danych. 6.3 Okres ważności 3 lata Termin ważności po pierwszym otwarciu tuby: 1 miesiąc. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Aluminiowa tuba z kaniulą polietylenową i zakrętką polietylenową, zawierająca 4,5 g maści, w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zovirax Duo, (50 mg + 10 mg)/g, krem 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 g kremu zawiera 50 mg acyklowiru (Aciclovirum) i 10 mg hydrokortyzonu (Hydrocortisonum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: alkohol cetostearylowy 67,5 mg/g kremu, sodu laurylosiarczanu 8 mg/g kremu i glikol propylenowy 200 mg/g kremu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie wczesnych objawów przedmiotowych i podmiotowych nawracającej opryszczki warg w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia wrzodziejącej opryszczki warg u immunokompetentnych dorosłych i młodzieży (w wieku 12 lat i powyżej).
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i młodzież (w wieku powyżej 12 lat) Produkt leczniczy Zovirax Duo należy stosować pięć razy na dobę przez 5 dni ( np. w przybliżeniu co 3-4 godziny z pominięciem nocy). Leczenie należy rozpocząć najwcześniej, jak to jest możliwe, nalepiej natychmiast po wystąpieniu pierwszych objawów przedmiotowych i podmiotowych. Każdorazowo należy nałożyć odpowiednią ilość leku na zmienione chorobowo obszary skóry, a także, jeśli to możliwe, na sąsiadującą z nimi powierzchnię skóry. Leczenie powinno trwać 5 dni. Jeżeli zmiany są nadal obecne po 5 dniach po zakończeniu leczenia, pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem. Dzieci Bezpieczeństwo i skuteczność leku Zovirax Duo u dzieci w wieku poniżej 12 lat nie zostały ustalone. Sposób podawania Wyłącznie do stosowania na skórę.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Dawkowanie
Pacjenci powinni umyć ręce przed nałożeniem i po nałożeniu kremu oraz unikać niepotrzebnego pocierania zmian chorobowych lub dotykania ich ręcznikiem, aby uniknąć zaostrzenia lub przeniesienia zakażenia.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne, walacyklowir lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie w przypadku chorobowych zmian skórnych wywołanych innym wirusem, niż wirus opryszczki zwykłej oraz w przypadku grzybiczych, bakteryjnych lub pasożytniczych zakażeń skóry.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Wyłącznie do stosowania na skórę: nakładać produkt leczniczy na zmienioną chorobowo skórę ust i skóry w okolicy ust. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego na błony śluzowe (np. oczu, jamy ustnej lub nosa oraz na narządy płciowe). Nie należy stosować produktu Zovirax Duo w leczeniu opryszczki narządów płciowych. Należy zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć kontaktu produktu z oczami. U pacjentów z ciężką nawracającą opryszczką wargową, należy wykluczyć inne przyczyny choroby. Nie należy stosować leku wraz z opatrunkiem okluzyjnym takim jak plastry opatrunkowe czy plaster na opryszczkę. Produkt leczniczy Zovirax Duo nie jest zalecany do stosowania przez pacjentów z obniżoną odpornościąze względu na możliwość rozwoju pseudooportunistycznych zakażeń lub rozwoju opornych na leki szczepów, które wymagają ogólnego leczenia przeciwwirusowego.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Specjalne środki ostrozności
Osoby z obniżoną odpornością powinny skonsultować się z lekarzem w sprawie leczenia jakiegokolwiek zakażenia. Pacjenci zarażeni wirusem opryszczki powinni unikać rozprzestrzeniania się wirusa, zwłaszcza gdy występują zmiany chorobowe (np. należy myć ręce przed zastosowaniem i po zastosowaniu kremu). Należy unikać długotrwałego leczenia. Nie stosować dłużej niż przez 5 dni. Nie przeprowadzono badań dotyczących leczenia u pacjentów, u których występowały jednocześnie zapalenia skóry innego pochodzenia. Produkt zawiera alkohol cetostearylowy, który może powodować miejscowe reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry). Ten produkt leczniczy zawiera 200 mg glikolu propylenowego. Ten produkt leczniczy zawiera 8 mg sodu laurylosiarczanu. Sodu laurylosiarczan może powodować miejscowe reakcje skórne (takie jak kłucie lub uczucie pieczenia) lub nasilać reakcje skórne spowodowane przez inne produkty stosowane w tym samym obszarze.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia widzenia mogą wystąpić w wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania kortykosteroidów. Jeżeli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do których może należeć zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR), którą notowano po stosowaniu kortykosteroidów o ogólnoustrojowym i miejscowym działaniu.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Stosowanie produktu leczniczego Zovirax Duo można rozważać jedynie gdy potencjalne korzyści przeważają możliwe, nieznane ryzyko. Ogólnoustrojowa ekspozycja na acyklowir i hydrokortyzon po miejscowym zastosowaniu kremu jest jednak bardzo mała. Rejestr ciąży zgłoszonych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, dokumentuje wyniki badań ciąży u kobiet narażonych na różne postaci acyklowiru. Zgromadzone dane nie wykazały zwiększenia liczby wad wrodzonych u dzieci narażonych na acyklowir, w porównaniu do ogólnej populacji. Obszerne, dostępne dane kliniczne odnoszące się do hydrokortyzonu nie wskazują na zwiększone ryzyko jego działania teratogennego podczas klinicznego, miejscowego stosowania kortykosteroidów. W badaniach na zwierzętach przy niskiej ekspozycji obserwowano niepożądane działania związane z toksycznym wpływem na rozwój.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Acyklowir i hydrokortyzon przenikają do mleka po podaniu ogólnoustrojowym, jednakże dawki przyjmowane przez dziecko karmione piersią, którego matka stosowała produkt leczniczy Zovirax Duo, byłyby nieistotne. Nie należy jednak stosować produktu leczniczego Zovirax Duo w okresie karmienia piersią, o ile nie jest to absolutnie konieczne. Płodność Nie ma dostępnych danych z badań przeprowadzonych na ludziach, aby ocenić wpływ na płodność po miejscowym zastosowaniu leku Zovirax Duo.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Zovirax Duo nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniżej wyszczególniono działania niepożądane zgodnie z klasyfikacją układowo narządową oraz częstością występowania. Częstość występowania zdefiniowano jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Działania niepożądane

Klasyfikacja organowo narządowa Działanie niepożądane Częstość
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysuszenie i łuszczenie skóry Często
Przemijające pieczenie, mrowienie lubkłucie (po zastosowaniu produktu)Świąd Niezbyt często
RumieńZmiany pigmentacjiW badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania w odniesieniu do skóry obserwowano kontaktowe zapalenie skóry po zastosowaniu produktu pod opatrunkiem okluzyjnym. Wykonane testy wrażliwości wykazały, że substancją powodującą wystąpienie reakcji skórnych był hydrokoryzon lub składniki podłoża kremu.Odczyny w miejscu zastosowania, w tymprzedmiotowe i podmiotowe objawy stanu zapalnego. Rzadko
Zaburzenia układuimmunologicznego Nagłe reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy Bardzo rzadko
Zaburzenie oka Nieostre widzenie Nie znana

CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Działania niepożądane
Na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego z jedną substancją czynną acyklowirem, nagłe reakcje nadwrażliwości w tym obrzęk naczynioruchowy zidentyfikowane zostały jako działania niepożądane występujące bardzo rzadko. Dzieci i młodzież Profil bezpieczeństwa u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) jest podobny jak u dorosłych pacjentów. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych , Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel. (22) 49 21 301, faks (22) 49 21 309.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Działania niepożądane
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie należy spodziewać się żadnych nieoczekiwanych działań, w przypadku gdy cała zawartość 2 g tuby produktu leczniczego Zovirax Duo została zażyta doustnie lub zastosowana miejscowo, ze względu na jego minimalne działanie ogólne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwirusowe do stosowania miejscowego. Kod ATC: D06BB53 Produkt leczniczy Zovirax Duo zawiera acyklowir 5% w/w w skojarzeniu z hydrokortyzonem 1% w/w. Mechanizm działania Acyklowir jest lekiem przeciwwirusowym o silnym działaniu in vitro na wirusa opryszczki zwykłej ( Herpes simplex virus – HSV) typu 1 i 2. Po przeniknięciu do komórek zakażonych wirusem opryszczki, acyklowir ulega fosforylacji do czynnego trójfosforanu acyklowiru. Pierwszy etap tego procesu uzależniony jest od obecności enzymu kinazy tymidynowej, kodowanej przez HSV. Trójfosforan acyklowiru działa jako inhibitor i substrat specyficznej dla wirusa opryszczki polimerazy DNA, w wyniku czego zapobiega dalszej syntezie łańcucha DNA wirusa, nie zaburzając prawidłowych procesów komórkowych. Hydrokortyzon jest słabo działającym kortykosteroidem, o działaniu immunomodulującym.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Właściwości farmakodynamiczne
Po zastosowaniu miejscowym jego głównym działaniem jest opanowanie stanów zapalnych skóry. Zovirax Duo łączący przeciwirusowe działanie acyklowiru z działaniem przeciwzapalnym hydrokortyzonu, ogranicza rozwój opryszczki, aby nie powstały wrzodziejące zmiany. Dokładny mechanizm działania nie został dokładnie określony. Przypuszcza się, że działanie tego produktu leczniczego polega na usuwaniu wirusa i osłabieniu miejscowej reakcji zapalnej na wardze, co prowadzi do zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych zakażenia. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dorośli: W randomizowanym badaniu klinicznym z zastosowaniem podwójnie ślepej próby u 1143 pacjentów z nawracającą opryszczką warg, zastosowano produkt leczniczy Zovirax Duo, 5% acyklowir na podłożu produktu leczniczego oraz samo podłoże. Podstawowym punktem końcowym było zapobieganie rozwojowi opryszczki warg w zmiany wrzodziejące.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Właściwości farmakodynamiczne
Zmiany wrzodziejące rozwinęły się u 58% pacjentów leczonych produktem leczniczym Zovirax Duo w porównaniu do 65% pacjentów leczonych acyklowirem na podłożu produktu leczniczego Zovirax Duo (p=0,014) i 74% pacjentów leczonych podłożem (p<0,0001). U tych pacjentów, u których rozwinęły się zmiany wrzodziejące, średni czas utrzymywania się zmian wynosił odpowiednio 5,7, 5,9 i 6,5 dnia dla produktu Zovirax Duo, 5% acyklowiru na podłożu produktu leczniczego Zovirax Duo i samego podłoża, odpowiednio (p=0,008 porównanie pomiędzy produktem Zovirax Duo a samym podłożem) . Dzieci i młodzież: Przeprowadzono otwarte badanie kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu u młodzieży, którym objęto 254 pacjentów w wieku od 12 do17 lat. Zastosowano leczenie takimi samymi dawkami, jak u dorosłych pacjentów, a pacjentów obserwowano, czy nie wystąpiły u nich działania niepożądane. Profil bezpieczeństwa i skuteczności był podobny, jak u dorosłych.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z obniżoną odpornością: Bezpieczeństwo stosowania produktu było oceniane w randomizowanym badaniu klinicznym kontrolowanym podwójnie ślepą próbą, którym objęto 107 dorosłych pacjentów z obniżeniem odporności o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, leczonych albo produktem Zovirax Duo albo acyklowirem 5% na podłożu produktu leczniczego. Bezpieczeństwo stosowania produktu oraz częstość nawrotów wirusa opryszczki zwykłej podczas trwającej 1 rok obserwacji następczej po leczeniu, była podobna w obydwu leczonych grupach.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących farmakokinetyki produktu Zovirax Duo. Wchłanianie Ze względu na ograniczone wchłanianie, przewiduje się małą ekspozycję ogólnoustrojową na acyklowir po miejscowym podaniu kremu z acyklowirem i hydrokortyzonem. Glikokortykosteroidy mają zdolność przenikania do warstwy rogowej naskórka i wpływają na głębokie warstwy komórek. Zazwyczaj tylko niewielka część zastosowanej dawki ulega wchłanianiu, z tego względu nie należy spodziewać się wpływu leku na równowagę hormonalną. Ogólnoustrojowe działania glikokortykosteroidów mogą wystąpić w przypadku zwiększonego wchłaniania, (np. gdy produkt zastosowano na dużą powierzchnię zmienionej zapalnie skóry lub na obszary skóry, gdzie warstwa rogowa naskórka jest uszkodzona). Zastosowanie opatrunku okluzyjnego zwiększa wchłanianie produktu.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po wielokrotnym podaniu, toksycznego wpływu na reprodukcję, genotoksyczności i rakotwórczości.
CHPL leku Zovirax Duo, krem, (50 mg + 10 mg)/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Parafina ciekła Wazelina biała Izopropylu mirystynian Sodu laurylosiarczan Alkohol cetostearylowy Poloksamer 188 Glikol propylenowy Kwas cytrynowy, jednowodny Sodu wodorotlenek Kwas solny Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu tuby: 3 miesiące. 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Przechowywać w temperaturze poniżej 25 0 C. Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tuba aluminiowa laminowana HDPE, z zakrętką z HDPE, zawierająca 2g kremu, lub tuba aluminiowa pokryta od wewnątrz lakierem epoksyfenolowym, z zakrętką z HDPE, zawierająca 2g kremu, umieszczona w tekturowym pudełku. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania Brak szczególnych wymagań.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Klasyfikacja organowo narządowa	Działanie niepożądane	Częstość
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Wysuszenie i łuszczenie skóry	Często
Przemijające pieczenie, mrowienie lubkłucie (po zastosowaniu produktu)Świąd	Niezbyt często
RumieńZmiany pigmentacjiW badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania w odniesieniu do skóry obserwowano kontaktowe zapalenie skóry po zastosowaniu produktu pod opatrunkiem okluzyjnym. Wykonane testy wrażliwości wykazały, że substancją powodującą wystąpienie reakcji skórnych był hydrokoryzon lub składniki podłoża kremu.Odczyny w miejscu zastosowania, w tymprzedmiotowe i podmiotowe objawy stanu zapalnego.	Rzadko
Zaburzenia układuimmunologicznego	Nagłe reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy	Bardzo rzadko
Zaburzenie oka	Nieostre widzenie	Nie znana

Denotywir – mechanizm działania

Spis treści

Czym jest mechanizm działania substancji czynnej?

Jak denotywir działa na organizm?

Losy denotywiru w organizmie – co dzieje się po zastosowaniu?

Badania nad bezpieczeństwem stosowania denotywiru

Denotywir jako skuteczny środek na opryszczkę

Pytania i odpowiedzi

Jak działa denotywir?

Czy denotywir przenika do krwi?

Czy denotywir zapobiega nawrotom opryszczki?

Czy istnieją badania przedkliniczne denotywiru?

Stosowanie denotywiru na różnych etapach opryszczki

Przewaga działania miejscowego

Ograniczenia stosowania denotywiru

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gWskazania do stosowania

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gDawkowanie

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gPrzeciwwskazania

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gInterakcje

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gDziałania niepożądane

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gDziałania niepożądane

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gPrzedawkowanie

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/gDane farmaceutyczne

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gWskazania do stosowania

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gDawkowanie

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gDawkowanie

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gPrzeciwwskazania

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gInterakcje

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gDziałania niepożądane

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gDziałania niepożądane

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gPrzedawkowanie

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/gDane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku o rpl_id: 100021772Wskazania do stosowania

CHPL leku o rpl_id: 100021772Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100021772Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100021772Przeciwwskazania

CHPL leku o rpl_id: 100021772Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100021772Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100021772Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100021772Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100021772Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100021772Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku o rpl_id: 100021772Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku o rpl_id: 100021772Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku o rpl_id: 100021772Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100021772Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100021772Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100021772Przedawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100021772Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku o rpl_id: 100021772Dane farmaceutyczne

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/gNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/gWskazania do stosowania

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/gDawkowanie

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/gPrzeciwwskazania

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/gInterakcje

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Wskazania do stosowania

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Dawkowanie

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Przeciwwskazania

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Interakcje

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Działania niepożądane

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Działania niepożądane

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Przedawkowanie

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Vratizolin, krem, 30 mg/g
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Wskazania do stosowania

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Dawkowanie

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Dawkowanie

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Przeciwwskazania

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Interakcje

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Działania niepożądane

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Działania niepożądane

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Przedawkowanie

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Erazaban 10% krem, krem, 100 mg/g
Dane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Wskazania do stosowania

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Przeciwwskazania

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Przedawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku o rpl_id: 100021772
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Wskazania do stosowania

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Dawkowanie

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Przeciwwskazania

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Interakcje

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Działania niepożądane

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Działania niepożądane

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Przedawkowanie

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Zovirax Intensive, krem, 50 mg/g
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Valtrex, tabletki powlekane, 500 mg
Wskazania do stosowania