Menu

Wrzód żołądka

Produkty powiązane z wrzód żołądka
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
IBUM Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
IBUM Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
Nurofen Mięśnie i stawy, żel, 50 mg/g
Nurofen Mięśnie i stawy, żel, 50 mg/g
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Apo-Napro Fast, kapsułki miękkie, 220 mg
Apo-Napro Fast, kapsułki miękkie, 220 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Dektac, tabletki, 25 mg
Dektac, tabletki, 25 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
  1. Cortineff, 100 mcg – skład leku
  2. Cortineff, 100 mcg – przeciwwskazania
  3. Cortineff, 100 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Controloc 40, 40 mg
  5. Controloc 40, 40 mg – profil bezpieczenstwa
  6. Controloc 40, 40 mg – dawkowanie leku
  7. Clexane, 2000 j.m. (20 mg)/0, – przeciwwskazania
  8. Clexane, 4000 j.m. (40 mg)/0, – przeciwwskazania
  9. Clemastinum, 1 mg – przeciwwskazania
  10. Clemastinum WZF – dawkowanie leku
  11. Clemastinum WZF – wskazania – na co działa?
  12. Clemastinum WZF – przeciwwskazania
  13. Cholinex, 150 mg – profil bezpieczenstwa
  14. Celestone, 4 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Cebion, 0,1 g/ml – przeciwwskazania
  16. Calcium dobesilate Galena, 250 mg – przeciwwskazania
  17. Buscolysin, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  18. Rivaldo, 1,5 mg – przeciwwskazania
  19. Barium sulfuricum Medana, 1 g/ml – wskazania – na co działa?
  20. Aspimag, 150 mg + 21 mg – skład leku
  21. Aspirin, 500 mg – wskazania – na co działa?
  22. Texibax, 20 mg
  23. Texibax, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  24. Texibax, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cortineff, 100 mcg – skład leku

    Lek Cortineff zawiera fludrokortyzonu octan jako główny składnik aktywny oraz substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, żelatyna i magnezu stearynian. Fludrokortyzon działa na przemianę soli i związków mineralnych w organizmie. Substancje pomocnicze wspomagają działanie leku i zapewniają jego stabilność. Możliwe działania niepożądane obejmują obrzęki, zwiększenie ciśnienia krwi, zaburzenia pracy serca, osłabienie mięśni, osteoporozę, zwiększenie masy ciała, nudności, bóle brzucha, wrzód żołądka, trudniejsze gojenie się ran, bezsenność, zawroty głowy, nieregularne miesiączkowanie, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, cukrzycę oraz zwiększone ryzyko tworzenia się skrzepów we krwi.

  • Ilustracja poradnika Cortineff, 100 mcg – przeciwwskazania

    Lek Cortineff jest stosowany w leczeniu niewydolności kory nadnerczy i zespołu nadnerczowo-płciowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fludrokortyzon i układowe zakażenia bez leczenia. Ważne jest monitorowanie zdrowia podczas terapii, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania. Leku nie należy stosować w ciąży ani podczas karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. obrzęki, osteoporoza i wrzód żołądka.

  • Ilustracja poradnika Cortineff, 100 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Cortineff może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak obrzęki, zastoinowa niewydolność krążenia, zwiększenie ciśnienia krwi, zaburzenia pracy serca, osłabienie mięśni, osteoporoza, zwiększenie apetytu i masy ciała, nudności, bóle brzucha, wrzody żołądka, trudniejsze gojenie się ran, bezsenność, zespół Cushinga, zwiększenie stężenia cukru we krwi oraz zwiększone ryzyko tworzenia się skrzepów we krwi. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Controloc 40, 40 mg

    Controloc 40 to lek zawierający pantoprazol, który jest inhibitorem pompy protonowej. Stosowany jest w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Działa poprzez zmniejszenie wydzielania kwasu w żołądku, co pomaga w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz wrzodów żołądka i dwunastnicy. Może być również stosowany w terapii eradykacji Helicobacter pylori. Dawkowanie zależy od schorzenia i może być dostosowane przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Controloc 40, 40 mg – profil bezpieczenstwa

    Profil bezpieczeństwa stosowania leku Controloc 40 obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem, aby ocenić korzyści i ryzyko związane z leczeniem. Controloc 40 nie ma istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak mogą wystąpić zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia, ponieważ może on nasilać objawy chorób żołądka. U seniorów nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie muszą zmniejszać dawki, a lek nie kumuluje się w organizmie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować dawki większej niż 20 mg, a leczenie skojarzone z antybiotykami…

  • Ilustracja poradnika Controloc 40, 40 mg – dawkowanie leku

    Controloc 40 to lek stosowany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, eradykacji Helicobacter pylori, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, w niektórych przypadkach zwiększona do dwóch tabletek. Lek należy przyjmować 1 godzinę przed posiłkiem, połykając w całości i popijając wodą. Controloc 40 nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Specjalne zalecenia dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz pacjentów w podeszłym wieku.

  • Ilustracja poradnika Clexane, 2000 j.m. (20 mg)/0, – przeciwwskazania

    Lek Clexane, zawierający enoksaparynę sodową, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, reakcji na heparynę, nasilonego krwawienia, planowanych zabiegów chirurgicznych w znieczuleniu podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym oraz w innych określonych sytuacjach zdrowotnych. Przed rozpoczęciem stosowania leku Clexane należy skonsultować się z lekarzem i przeprowadzić odpowiednie badania krwi.

  • Ilustracja poradnika Clexane, 4000 j.m. (40 mg)/0, – przeciwwskazania

    Lek Clexane, zawierający enoksaparynę sodową, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go przyjmować w przypadku uczulenia na enoksaparynę sodową, heparynę lub inne heparyny drobnocząsteczkowe. Lek jest również przeciwwskazany, jeśli wystąpiła reakcja na heparynę powodująca spadek liczby płytek krwi w ciągu ostatnich 100 dni. Nie stosować leku Clexane w przypadku nasilonego krwawienia lub stanu medycznego związanego z podwyższonym ryzykiem krwawienia, a także przed planowanym nakłuciem lędźwiowym lub zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Przed rozpoczęciem stosowania leku Clexane należy omówić to z lekarzem w przypadku występowania innych schorzeń lub…

  • Ilustracja poradnika Clemastinum, 1 mg – przeciwwskazania

    Clemastinum WZF to lek przeciwalergiczny, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, u dzieci poniżej 12 miesięcy oraz podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent cierpi na jaskrę, wrzody żołądka, rozrost prostaty, astmę, nadczynność tarczycy, choroby układu krążenia, porfirię lub jest w wieku powyżej 60 lat. Ważne jest również unikanie jednoczesnego stosowania Clemastinum WZF z niektórymi lekami, takimi jak barbiturany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki stosowane w parkinsonizmie oraz silne leki przeciwbólowe.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum WZF – dawkowanie leku

    Lek Clemastinum WZF jest stosowany w leczeniu wspomagającym we wstrząsie anafilaktycznym oraz obrzęku naczynioruchowym, a także zapobiegawczo przed zabiegami mogącymi wywołać uwolnienie histaminy. Należy go podawać dożylnie lub domięśniowo, rozcieńczając przed podaniem dożylnym. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Najczęstsze działania niepożądane to uspokojenie, senność i zaburzenia koordynacji. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum WZF – wskazania – na co działa?

    Lek Clemastinum WZF jest stosowany w leczeniu wspomagającym we wstrząsie anafilaktycznym, obrzęku naczynioruchowym oraz profilaktycznie przed zabiegami mogącymi spowodować uwolnienie histaminy. Należy zachować ostrożność w przypadku jaskry, wrzodów żołądka i dwunastnicy, rozrostu prostaty, astmy, nadczynności tarczycy, chorób układu krążenia oraz porfirii. Najczęstsze działania niepożądane to uspokojenie, senność, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, bóle brzucha, zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia oraz zwiększenie gęstości wydzieliny w drogach oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum WZF – przeciwwskazania

    Przed zastosowaniem leku Clemastinum WZF należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku czy jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Ważne jest również zachowanie środków ostrożności w przypadku jaskry, wrzodów żołądka, rozrostu prostaty, astmy, nadczynności tarczycy, chorób układu krążenia, porfirii oraz u pacjentów powyżej 60. roku życia. Stosowanie leku z innymi lekami może wpływać na jego działanie oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane to uspokojenie, senność, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, bóle brzucha, zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia oraz zwiększenie gęstości wydzieliny w drogach oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Cholinex, 150 mg – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku Cholinex, skupiając się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania leku, a seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii. Cholinex nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale zaleca się ostrożność w przypadku spożywania alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Celestone, 4 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Celestone może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak reakcje anafilaktyczne, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia metabolizmu i odżywiania, zaburzenia psychiczne oraz zaburzenia układu nerwowego. Inne skutki uboczne obejmują problemy z widzeniem, hipokaliemię, osteoporozę, zaćmę, jaskrę, wzrost masy ciała i zmiany nastroju. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych zagrożeń i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Cebion, 0,1 g/ml – przeciwwskazania

    Artykuł omawia przeciwwskazania do zażywania leku Cebion, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, kamica nerkowa, zwiększone stężenie kwasu moczowego, zaburzenia spichrzania żelaza oraz choroba wrzodowa żołądka. Przedstawia również ostrzeżenia i środki ostrożności, interakcje z innymi lekami oraz zalecenia dotyczące stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Calcium dobesilate Galena, 250 mg – przeciwwskazania

    Calcium Dobesilate Galena to lek stosowany w leczeniu mikroangiopatii i przewlekłej niewydolności żylnej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz stosowanie u dzieci. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobą wrzodową, niewydolnością nerek, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz osób z nietolerancją laktozy. Możliwe działania niepożądane to m.in. bóle w nadbrzuszu, nudności, biegunki, wymioty, reakcje skórne, bóle stawów, bóle i zawroty głowy oraz gorączka.

  • Ilustracja poradnika Buscolysin, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Buscolysin to lek stosowany w leczeniu skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego i dróg moczowych, zapalenia żołądka i dwunastnicy, kolki żółciowej oraz w położnictwie i ginekologii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na hioscynę, jaskrę, rozrost gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu, przewężenie w obrębie przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, dławicę piersiową, niewydolność serca oraz rozszerzenie okrężnicy. Możliwe działania niepożądane to m.in. zaburzenia akomodacji oka, tachykardia, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, zaparcia, reakcje anafilaktyczne, rozszerzenie źrenic, obniżenie ciśnienia krwi, zaczerwienienie skóry, zatrzymanie moczu oraz zmniejszenie wydzielania potu.

  • Ilustracja poradnika Rivaldo, 1,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Rivaldo, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Przed rozpoczęciem terapii należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na rywastygminę lub reakcje skórne po plastrach. Należy również omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak nieregularny rytm serca, wrzód żołądka, trudności w oddawaniu moczu, napady padaczkowe, astma, zaburzenia czynności nerek i wątroby, drżenie mięśniowe, mała masa ciała oraz reakcje żołądkowo-jelitowe. Rywastygmina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki cholinolityczne, metoklopramid i leki beta-adrenolityczne. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Barium sulfuricum Medana, 1 g/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Barium sulfuricum Medana jest stosowany w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego, umożliwiając wykrycie różnych schorzeń i dolegliwości, takich jak zwężenia przełyku, wrzody żołądka, guzy przewodu pokarmowego, polipy jelita grubego oraz zapalenie jelit. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą, niedrożność jelit, zapalenie otrzewnej, wstrząs septyczny, podejrzenie lub rozpoznanie perforacji przewodu pokarmowego, wrzodziejące zapalenie okrężnicy oraz obecność przetoki tchawiczo-przełykowej. Działania niepożądane mogą obejmować migrenowe bóle głowy, zmiany w zapisie EKG, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, zaparcia, biegunki, kurczowe bóle brzucha, reakcje nadwrażliwości oraz inne powikłania związane z niewłaściwą techniką podania leku.

  • Ilustracja poradnika Aspimag, 150 mg + 21 mg – skład leku

    Artykuł omawia szczegółowy skład leku Aspimag, który zawiera kwas acetylosalicylowy i tlenek magnezu jako składniki aktywne oraz sacharozę, skrobię ziemniaczaną, krzemionkę koloidalną bezwodną, kwas stearynowy i talk jako substancje pomocnicze. Każdy składnik pełni określoną rolę, która jest istotna dla skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku. Omówiono również możliwe działania niepożądane oraz sposób przechowywania leku.

  • Ilustracja poradnika Aspirin, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Aspirin to lek przeciwbólowy, przeciwzapalny i przeciwgorączkowy stosowany w leczeniu bólów o małym lub umiarkowanym nasileniu oraz gorączki. Zalecana dawka dla dorosłych to 500-1000 mg jednorazowo, a dla młodzieży powyżej 12 lat 500 mg jednorazowo. Lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12 lat, w ostatnim trymestrze ciąży oraz u osób z nadwrażliwością, skazą krwotoczną, ostrą chorobą wrzodową, ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek, oraz astmą oskrzelową. Możliwe działania niepożądane to m.in. bóle żołądka, zgaga, nudności, wymioty, krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy, szumy uszne, zwiększone ryzyko krwawień, wylew krwi do mózgu, zaburzenia czynności nerek, reakcje…

  • Ilustracja poradnika Texibax, 20 mg

    Texibax to lek zawierający ezomeprazol, który należy do grupy inhibitorów pompy protonowej. Stosowany jest w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka oraz w celu zapobiegania wrzodom związanym z przyjmowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Lek zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego, co przynosi ulgę w objawach zgagi i bólu. Może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i młodzieży powyżej 12. roku życia. Ważne jest, aby stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza. Lek może powodować działania niepożądane, dlatego należy monitorować stan zdrowia podczas jego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Texibax, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Texibax, zawierający ezomeprazol, jest stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią. Ezomeprazol ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, ale w przypadku zawrotów głowy lub zaburzeń widzenia, nie należy prowadzić pojazdów. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii. U seniorów nie ma konieczności dostosowania dawki, ale należy monitorować ryzyko złamań kości. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawki, ale zaleca się ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.

  • Ilustracja poradnika Texibax, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Texibax, zawierający ezomeprazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym nelfinawirem, atazanawirem, klopidogrelem, ketokonazolem, diazepamem, fenytoiną, warfaryną, cylostazolem, cyzaprydem, digoksyną, metotreksatem, takrolimusem, ryfampicyną i zielem dziurawca. Może również wchodzić w interakcje z pokarmem, sacharozą i sodem. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie.