Menu

Wrzód żołądka

Produkty powiązane z wrzód żołądka
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
IBUM Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
IBUM Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
Nurofen Mięśnie i stawy, żel, 50 mg/g
Nurofen Mięśnie i stawy, żel, 50 mg/g
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Apo-Napro Fast, kapsułki miękkie, 220 mg
Apo-Napro Fast, kapsułki miękkie, 220 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Dektac, tabletki, 25 mg
Dektac, tabletki, 25 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
  1. Jamesi, 50 mg + 1000 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Valinger Med – przeciwwskazania
  3. Sademlip, 50 mg + 850 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Tulip Combo, 10 mg + 40 mg – przeciwwskazania
  5. Tulip Combo, 10 mg + 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Aviorexan – skład leku
  7. Aviorexan – przeciwwskazania
  8. Ibuprofen Strides, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Ibuprofen Strides, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Evertas, 13,3 mg/24 h – dawkowanie leku
  11. Evertas, 13,3 mg/24 h – wskazania – na co działa?
  12. Evertas, 13,3 mg/24 h – przeciwwskazania
  13. Evertas, 13,3 mg/24 h – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Fampridine Teva, 10 mg – przeciwwskazania
  15. Lakcid ENTERO, 250 mg – dawkowanie leku
  16. Ibuprom Ultramax Sprint, 600 mg – przeciwwskazania
  17. Rivaroxaban Ranbaxy, 10 mg – przeciwwskazania
  18. Rivaroxaban Ranbaxy, 20 mg – przeciwwskazania
  19. Rivaroxaban Ranbaxy, 2,5 mg – przeciwwskazania
  20. Xonvea, 10 mg + 10 mg – przeciwwskazania
  21. Epistatus, 10 mg – wskazania – na co działa?
  22. Oxytocin Grindeks – przeciwwskazania
  23. Oxytocin Grindeks – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Dabigatran Eteksylan Stada, 150 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jamesi, 50 mg + 1000 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Jamesi, lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak kortykosteroidy, leki moczopędne, NLPZ, inhibitory ACE, beta-sympatykomimetyki, środki kontrastowe zawierające jod, cymetydyna, ranolazyna, dolutegrawir, wandetanib i digoksyna. Spożywanie nadmiernych ilości alkoholu podczas przyjmowania leku Jamesi może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej. Zaleca się unikanie nadmiernego spożycia alkoholu i monitorowanie stężenia glukozy we krwi podczas stosowania leku Jamesi z innymi lekami przeciwcukrzycowymi.

  • Ilustracja poradnika Valinger Med – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Valinger Med obejmują uczulenie na składniki leku, stosowanie azotanów, leków uwalniających tlenek azotu, riocyguatu, poważne problemy z sercem lub wątrobą, niedawno przebyty udar lub zawał serca, dziedziczne choroby oczu oraz utratę wzroku w wyniku NAION. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma inne schorzenia, takie jak niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, białaczka, szpiczak mnogi, anatomiczne zniekształcenie prącia, choroba Peyroniego, wrzód żołądka lub zaburzenia krzepnięcia.

  • Ilustracja poradnika Sademlip, 50 mg + 850 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Sademlip, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak kortykosteroidy, leki moczopędne, NLPZ, inhibitory ACE, beta-sympatykomimetyki, środki kontrastowe zawierające jod, cymetydyna, ranolazyna, dolutegrawir, wandetanib i digoksyna. Interakcje te mogą wpływać na stężenie glukozy we krwi i czynność nerek, zwiększając ryzyko kwasicy mleczanowej. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku Sademlip również zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Pacjenci powinni unikać nadmiernego spożycia alkoholu i skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem innych leków.

  • Ilustracja poradnika Tulip Combo, 10 mg + 40 mg – przeciwwskazania

    Lek Tulip Combo, zawierający ezetymib i atorwastatynę, jest stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu we krwi. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, choroba wątroby, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, ciąża, karmienie piersią oraz stosowanie glekaprewiru z pibrentaswirem. Przed zastosowaniem leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent miał udar krwotoczny, chorobę nerek, hipotyroidyzm, bóle mięśni, stosował kwas fusydowy, spożywa alkohol lub jest w wieku powyżej 70 lat. Lek Tulip Combo może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może zmniejszać jego efektywność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Tulip Combo, 10 mg + 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Tulip Combo może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Ważne interakcje obejmują cyklosporynę, erytromycynę, ketokonazol, gemfibrozyl, blokery kanałów wapniowych, leki stosowane w leczeniu HIV i wirusowego zapalenia wątroby typu C, daptomycynę i kwas fusydowy. Lek może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak doustne środki antykoncepcyjne, styrypentol, cymetydyna, fenazon, leki zobojętniające, warfaryna, kolchicyna i ziele dziurawca zwyczajnego. Podczas stosowania leku Tulip Combo należy unikać spożywania zbyt dużych ilości alkoholu, ponieważ może to zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby i nasilać działania niepożądane leku.

  • Ilustracja poradnika Aviorexan – skład leku

    Lek Aviorexan zawiera dwie substancje czynne: dimenhydraminę (50 mg) i kofeinę (50 mg), które wspólnie działają na łagodzenie objawów choroby lokomocyjnej. Dodatkowo, lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon Typ A, powidon K 29/32, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 6000 i talk. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, porfirią, ostrym atakiem astmy, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, bezsennością, stanami lękowymi, padaczką, wrzodami żołądka i (lub) dwunastnicy, ciężkimi zaburzeniami wątroby, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz guzem chromochłonnym nadnerczy. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię,…

  • Ilustracja poradnika Aviorexan – przeciwwskazania

    Lek Aviorexan, zawierający dimenhydraminę i kofeinę, jest stosowany w leczeniu objawów choroby lokomocyjnej. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, porfirii, ostrego ataku astmy, ciężkich zaburzeń sercowo-naczyniowych, niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego, bezsenności, stanów lękowych, padaczki, wrzodów żołądka i dwunastnicy, ciężkich zaburzeń wątroby, jaskry z wąskim kątem przesączania oraz guza chromochłonnego nadnerczy. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma nadwrażliwość na inne leki przeciwhistaminowe, rozrost gruczołu krokowego, trudności w oddawaniu moczu, zwężający wrzód trawienny, nadczynność tarczycy, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania, choroby oskrzeli i płuc, zaburzenia rytmu serca, chorobę niedokrwienną serca lub cukrzycę.…

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen Strides, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ibuprofen Strides może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak kwas acetylosalicylowy, inne NLPZ, leki przeciwnadciśnieniowe, glikokortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, lit, metotreksat, cyklosporyna, takrolimus i SSRI. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak sorbitol, lecytyna sojowa i potas. Stosowanie ibuprofenu z alkoholem może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza dotyczących przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen Strides, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ibuprofen Strides może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, problemy z przewodem pokarmowym, układem nerwowym, oddechowym, sercowo-naczyniowym, moczowym oraz skórą. Najczęstsze skutki uboczne dotyczą przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Evertas, 13,3 mg/24 h – dawkowanie leku

    Lek Evertas, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu łagodnej do umiarkowanej postaci otępienia typu alzheimerowskiego. Leczenie rozpoczyna się od dawki 4,6 mg/24 h, a po 4 tygodniach może być zwiększone do 9,5 mg/24 h. W przypadku dobrej tolerancji, po 6 miesiącach dawka może być zwiększona do 13,3 mg/24 h. Plastry należy zmieniać co 24 godziny, przyklejając je na czystą, suchą i nieowłosioną skórę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywastygminę i reakcje skórne. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje skórne, nudności, wymioty i biegunka.

  • Ilustracja poradnika Evertas, 13,3 mg/24 h – wskazania – na co działa?

    Lek Evertas jest stosowany w leczeniu objawowym łagodnej do średniozaawansowanej postaci otępienia typu alzheimerowskiego. Substancją czynną jest rywastygmina, która zwiększa stężenie acetylocholiny w mózgu. Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza. Dawka początkowa to 4,6 mg/24 h, a dawka podtrzymująca to 9,5 mg/24 h, z możliwością zwiększenia do 13,3 mg/24 h po 6 miesiącach. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywastygminę i reakcje alergiczne w miejscu podania. Możliwe działania niepożądane to m.in. utrata apetytu, zawroty głowy, pobudzenie, senność, nietrzymanie moczu, zaburzenia rytmu serca, omamy, wrzód żołądka, odwodnienie, nadmierna ruchliwość i agresja.

  • Ilustracja poradnika Evertas, 13,3 mg/24 h – przeciwwskazania

    Lek Evertas, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego otępienia typu alzheimerowskiego. Przed rozpoczęciem terapii należy upewnić się, że pacjent nie ma przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na rywastygminę, reakcje alergiczne na podobne leki czy reakcje skórne. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich istniejących problemów zdrowotnych, takich jak problemy z sercem, wrzody żołądka, trudności w oddawaniu moczu, napady padaczkowe, astma, drżenie mięśniowe, mała masa ciała, reakcje ze strony żołądka i jelit oraz zaburzenia czynności wątroby. W razie wątpliwości lub pytań dotyczących stosowania leku Evertas, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Evertas, 13,3 mg/24 h – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Evertas, stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to utrata apetytu, zawroty głowy, pobudzenie lub senność oraz nietrzymanie moczu. Niezbyt częste działania obejmują zaburzenia rytmu serca, omamy, wrzód żołądka, odwodnienie, nadmierną ruchliwość i agresję. Rzadkie działania to upadki, a bardzo rzadkie to sztywność ramion lub nóg oraz drżenie rąk. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak omamy, wrzód żołądka, odwodnienie, nadmierna ruchliwość lub agresja, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Przed rozpoczęciem leczenia warto zapoznać się z pełną listą możliwych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w razie jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Fampridine Teva, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Fampridine Teva jest stosowany w celu poprawy chodu u dorosłych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na famprydynę lub inne składniki leku, napadów drgawkowych, umiarkowanej lub ciężkiej choroby nerek oraz przyjmowania innych leków zawierających famprydynę lub cymetydynę. Pacjenci z tendencją do zakażeń, czynnikami ryzyka napadów drgawkowych oraz osoby starsze powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lakcid ENTERO, 250 mg – dawkowanie leku

    Lakcid Entero to lek przeciwbiegunkowy zawierający drożdżaki Saccharomyces cerevisiae var. boulardii. Dawkowanie zależy od rodzaju biegunki i wieku pacjenta. Lek należy przyjmować doustnie przed posiłkiem, a kapsułkę można otworzyć i wymieszać z pokarmem lub płynem. Nie są znane ograniczenia czasu stosowania probiotyków. W przypadku przedawkowania nie jest wymagane żadne szczególne postępowanie. Pominięcie dawki nie wymaga stosowania dawki podwójnej. Przerwanie stosowania leku jest ogólnie nieszkodliwe.

  • Ilustracja poradnika Ibuprom Ultramax Sprint, 600 mg – przeciwwskazania

    IBUPROM ULTRAMAX SPRINT nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na ibuprofen lub inne składniki leku, reakcji alergicznych na inne NLPZ, ciężkiej niewydolności nerek, wątroby lub serca, niewyjaśnionych zaburzeń krwiotworzenia, krwawienia do mózgu lub innego czynnego krwawienia, wrzodów żołądka i dwunastnicy, ciężkiego odwodnienia, w ostatnim trymestrze ciąży oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Rivaroxaban Ranbaxy, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Rivaroxaban Ranbaxy nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, pacjentów z nadmiernym krwawieniem, chorobami zwiększającymi ryzyko krwawienia, jednocześnie stosujących inne leki przeciwzakrzepowe, z chorobami wątroby oraz kobiety w ciąży i karmiące piersią.

  • Ilustracja poradnika Rivaroxaban Ranbaxy, 20 mg – przeciwwskazania

    Rivaroxaban Ranbaxy jest lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, nadmierne krwawienie, choroby narządów, inne leki przeciwzakrzepowe, choroby wątroby oraz ciąża i karmienie piersią. Pacjenci powinni zachować ostrożność w przypadku zwiększonego ryzyka krwawienia, protez zastawek, zespołu antyfosfolipidowego oraz planowanych zabiegów chirurgicznych. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienie z nosa, krwawienie dziąseł, krwawienie z żołądka lub jelita, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwawienie do oka, krwawienie do tkanek lub jam ciała, pojawienie się krwi w plwocinie, krwawienie…

  • Ilustracja poradnika Rivaroxaban Ranbaxy, 2,5 mg – przeciwwskazania

    Rivaroxaban Ranbaxy to lek przeciwzakrzepowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, nadmiernego krwawienia, chorób narządów, stosowania innych leków przeciwzakrzepowych, ostrego zespołu wieńcowego, choroby wątroby, ciąży i karmienia piersią. Należy zachować ostrożność w przypadku zwiększonego ryzyka krwawienia, protez zastawek, zespołu antyfosfolipidowego oraz operacji. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, przeciwzapalnymi, przeciwbólowymi, stosowanymi w leczeniu depresji, padaczki, ziołowymi oraz antybiotykami.

  • Ilustracja poradnika Xonvea, 10 mg + 10 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Xonvea obejmują nadwrażliwość na składniki leku, stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy, silnych inhibitorów izoenzymów CYP450 oraz porfirię. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem wszelkie wcześniejsze choroby i leki, które mogą wchodzić w interakcje z lekiem Xonvea. Ważne jest również zachowanie ostrożności w przypadku stosowania innych leków, które mogą wpływać na działanie leku Xonvea.

  • Ilustracja poradnika Epistatus, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Epistatus to lek zawierający midazolam, stosowany w leczeniu przedłużających się, ostrych napadów drgawkowych u dzieci i młodzieży. Może być podawany przez rodziców lub opiekunów dzieci z padaczką. W przypadku niemowląt w wieku od 3 do 6 miesięcy leczenie powinno odbywać się w szpitalu. Epistatus nie jest zalecany dla pacjentów z nadwrażliwością na midazolam, miastenią gravis, ciężką niewydolnością oddechową, zespołem bezdechu sennego oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę płuc, problemy z nerkami, wątrobą lub sercem, stosuje inne leki uspokajające, regularnie pije alkohol lub zażywa leki nie w celach…

  • Ilustracja poradnika Oxytocin Grindeks – przeciwwskazania

    Oxytocin Grindeks nie powinien być stosowany w przypadkach nadwrażliwości na oksytocynę, przeszkód porodowych, nietypowo silnych skurczów macicy, zagrożenia płodu, nieprawidłowego ułożenia płodu, łożyska przodującego, odklejenia łożyska, przodowania lub wypadnięcia pępowiny, nadmiernego rozciągnięcia macicy, blizny macicy, po podaniu prostaglandyn, toksemii przedrzucawkowej oraz ciężkich chorób serca. Przed zastosowaniem leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku wcześniejszego cięcia cesarskiego, chorób serca, zaburzeń rytmu serca, podwyższonego ciśnienia krwi, wieku powyżej 35 lat, zaburzeń nerek, powikłań w trakcie ciąży oraz ciąży trwającej powyżej 40 tygodni. Lek może wchodzić w interakcje z prostaglandynami, lekami znieczulającymi, lekami powodującymi zespół wydłużonego odstępu QT oraz miejscowymi lekami…

  • Ilustracja poradnika Oxytocin Grindeks – interakcje z lekami i alkoholem

    Oxytocin Grindeks może wchodzić w interakcje z prostaglandynami, lekami znieczulającymi, lekami wydłużającymi odstęp QT oraz sympatykomimetykami. Może również wywołać reakcję alergiczną u pacjentek uczulonych na lateks. Brak jest informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się unikanie jego spożywania podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Dabigatran Eteksylan Stada, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Dabigatran Eteksylan Stada jest stosowany w prewencji udarów i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków, leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u dzieci i młodzieży. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na substancję czynną, ciężkie zaburzenia czynności nerek i aktywne krwawienie. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienia i reakcje alergiczne.