Menu

Suchość jamy ustnej

Produkty powiązane z suchość jamy ustnej
Lokomotiv, smak landrynkowy, syrop
Lokomotiv, smak landrynkowy, syrop
Lokomotiv, tabletki
Lokomotiv, tabletki
Aviomarin Natural, tabletki
Aviomarin Natural, tabletki
Aviomarin, tabletki, 50 mg
Aviomarin, tabletki, 50 mg
Perspiblock Forte, tabletki
Perspiblock Forte, tabletki
Perspiblock, tabletki
Perspiblock, tabletki
Supremin Max, syrop, 1,5 mg/ml
Supremin Max, syrop, 1,5 mg/ml
Supremin, syrop
Supremin, syrop
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
AFLOFARM Maxipulmon, syrop, 3 mg/ml
AFLOFARM Maxipulmon, syrop, 3 mg/ml
Abasaglar, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Abasaglar, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Maria Bialik
Maria Bialik
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Glycopyrronium Dr. August Wolff, 2,2 mg/dozę – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Glycopyrronium Dr. August Wolff, 2,2 mg/dozę – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Glycopyrronium Dr. August Wolff, 2,2 mg/dozę – przedawkowanie leku
  4. Dagrafors, 10 mg – przedawkowanie leku
  5. Dagrafors – przedawkowanie leku
  6. Sertraline Medreg, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Soloxelam, 7,5 mg – wskazania – na co działa?
  8. Soloxelam, 7,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Tibumoca, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Moreme, 300 mg – wskazania – na co działa?
  11. Moreme, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Moreme, 150 mg – wskazania – na co działa?
  13. Xevoben, 100 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?
  14. Xevoben, 100 mg + 25 mg – dawkowanie leku
  15. Rilmenidine Grindeks, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Ketotifen Stulln, 0,25 mg/ml – wskazania – na co działa?
  17. Ketotifen Stulln, 0,25 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Symkinet MR, 30 mg – wskazania – na co działa?
  19. Symkinet MR, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Dimastin, 1 mg/g – dawkowanie leku
  21. Dimastin, 1 mg/g – przedawkowanie leku
  22. Tractiva, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Vocaflam, 8,75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Escitalopram Grindeks – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Glycopyrronium Dr. August Wolff, 2,2 mg/dozę – interakcje z lekami i alkoholem

    Axhidrox może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak topiramat, uspokajające leki przeciwhistaminowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory monoaminooksydazy, neuroleptyki i opioidy. Substancje pomocnicze zawarte w leku, takie jak alkohol benzylowy, glikol propylenowy i alkohol cetostearylowy, mogą powodować reakcje alergiczne lub podrażnienia. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji Axhidroxu z alkoholem, jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Glycopyrronium Dr. August Wolff, 2,2 mg/dozę – działania niepożądane i skutki uboczne

    Axhidrox to lek stosowany w leczeniu ciężkiej pierwotnej nadpotliwości pach. Może powodować różne działania niepożądane, w tym suchość w jamie ustnej, podrażnienia skóry i bóle głowy. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne i problemy z sercem. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Glycopyrronium Dr. August Wolff, 2,2 mg/dozę – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Axhidrox może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak suchość w jamie ustnej, suchość skóry, suchość oczu, suchość nosa, rozszerzenie źrenic, przegrzanie organizmu, tachykardia i zmiany stanu psychicznego. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami i unikać stosowania go na inne części ciała niż pachy.

  • Ilustracja poradnika Dagrafors, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dagrafors może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak odwodnienie, hipotensja i hipoglikemia. Pojedyncze doustne dawki do 500 mg nie wywoływały toksycznych efektów u zdrowych ochotników. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie polega na podjęciu odpowiednich działań podtrzymujących.

  • Ilustracja poradnika Dagrafors – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dagrafors może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hipoglikemia, odwodnienie, hipotensja oraz wzrost stężenia kreatyniny. Dawki przekraczające 500 mg są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala oraz zabrać ze sobą opakowanie leku.

  • Ilustracja poradnika Sertraline Medreg, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sertraline Medreg może wywoływać różne działania niepożądane, w tym bezsenność, zawroty głowy, senność, bóle głowy, biegunka, nudności, suchość w jamie ustnej, zaburzenia ejakulacji i zmęczenie. Rzadziej mogą wystąpić poważne skutki uboczne, takie jak ciężka reakcja alergiczna, wysokie stężenie cholesterolu, zmniejszenie liczby białych krwinek, śpiączka, jaskra, zawał serca, zapalenie trzustki, żółtaczka i rozpad tkanki mięśniowej. Przerwanie stosowania leku może prowadzić do objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, drętwienie, zaburzenia snu, pobudzenie, bóle głowy, nudności i drżenie.

  • Ilustracja poradnika Soloxelam, 7,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Soloxelam jest stosowany w leczeniu przedłużonych, ostrych napadów drgawkowych u dzieci i młodzieży. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i wynosi od 2,5 mg do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na midazolam, miastenię, ciężką niewydolność oddechową, zespół bezdechu sennego oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki przeciwpadaczkowe, antybiotyki i leki przeciwgrzybiczne. Możliwe działania niepożądane to trudności z oddychaniem, atak serca, obrzęk twarzy, nudności, wymioty, senność, wysypka, pobudzenie, ból głowy, zawroty głowy, niskie ciśnienie krwi, skurcz krtani, zaparcia, suchość w jamie ustnej, zmęczenie i czkawka.

  • Ilustracja poradnika Soloxelam, 7,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Soloxelam, zawierający midazolam, jest lekiem stosowanym w leczeniu napadów drgawkowych u dzieci i młodzieży. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, senność, utrata przytomności, wysypka, świąd, pobudzenie, skurcze mięśni, ból głowy, zawroty głowy, drgawki, czasowa utrata pamięci, niskie ciśnienie krwi, skurcz krtani, zaparcia, suchość w jamie ustnej, zmęczenie i czkawka. Ważne jest, aby pacjenci i ich opiekunowie byli świadomi możliwych skutków ubocznych i wiedzieli, jak postępować w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Tibumoca, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tibumoca może powodować różne działania niepożądane, w tym krwawienie z nosa, ból głowy, gorzki smak w ustach i nieprzyjemny zapach. Niezbyt częste skutki uboczne to podrażnienie nosa, suchość w nosie, kaszel i suchość gardła. Rzadkie działania niepożądane obejmują suchość w jamie ustnej, a bardzo rzadkie to zawroty głowy, zaćma, jaskra, uszkodzenie skóry i błony śluzowej nosa, złe samopoczucie, wysypka i skurcz oskrzeli. Częstość nieznana obejmuje nieostre widzenie i owrzodzenie błony śluzowej nosa. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Moreme, 300 mg – wskazania – na co działa?

    MOREME to lek stosowany w leczeniu epizodów ciężkiej depresji. Zalecana dawka początkowa to 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg. Lek nie jest wskazany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bezsenność, ból głowy, suchość w jamie ustnej, nudności i wymioty. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na bupropion, napady drgawkowe, ciężką marskość wątroby oraz leczenie inhibitorami MAO.

  • Ilustracja poradnika Moreme, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    MOREME to lek stosowany w leczeniu depresji, który może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to trudności w zasypianiu, ból głowy, suchość w jamie ustnej oraz nudności i wymioty. W przypadku wystąpienia poważniejszych objawów, takich jak napady drgawkowe czy reakcje alergiczne, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest również unikanie alkoholu podczas stosowania leku MOREME.

  • Ilustracja poradnika Moreme, 150 mg – wskazania – na co działa?

    MOREME to lek stosowany w leczeniu epizodów ciężkiej depresji. Zalecana dawka początkowa to 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z napadami drgawkowymi, nowotworami OUN oraz nagłym odstawieniem alkoholu. Pacjenci powinni unikać alkoholu i być monitorowani pod kątem myśli samobójczych. Możliwe działania niepożądane to bezsenność, ból głowy, suchość w jamie ustnej oraz napady drgawkowe.

  • Ilustracja poradnika Xevoben, 100 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Xevoben jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, zespołu parkinsonowskiego oraz zespołu niespokojnych nóg. Zawiera lewodopę i benserazyd, które pomagają uzupełnić niedobór dopaminy w mózgu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wiek poniżej 25 lat, ciężkie zaburzenia endokrynologiczne, metaboliczne, wątroby, nerek lub szpiku kostnego, ciężką chorobę serca, zaburzenia umysłowe, jednoczesne podawanie rezerpiny lub nieselektywnych inhibitorów MAO, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania oraz ciążę. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej oraz zmniejszenie apetytu.

  • Ilustracja poradnika Xevoben, 100 mg + 25 mg – dawkowanie leku

    Lek Xevoben jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Dawkowanie zależy od stopnia ciężkości objawów i indywidualnej tolerancji pacjenta. Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej na 30 minut przed posiłkiem lub 1 godzinę po posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, wiek poniżej 25 lat, ciężkie zaburzenia endokrynologiczne, metaboliczne, wątroby, nerek lub szpiku kostnego, ciężką chorobę serca, zaburzenia umysłowe, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania oraz ciążę. Możliwe działania niepożądane to m.in. infekcje, zmniejszona liczba płytek krwi, zmniejszony apetyt, zaburzenia psychiczne, ruchy mimowolne, zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, nieregularny rytm serca, obniżone ciśnienie krwi, nudności,…

  • Ilustracja poradnika Rilmenidine Grindeks, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Rilmenidine Grindeks stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to lęk, depresja, bezsenność, senność, ból głowy, zawroty głowy, palpitacje, uczucie zimna w kończynach, ból w górnej części brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, zaparcia, świąd, wysypka, skurcze mięśni, zaburzenia czynności seksualnych, astenia, zmęczenie i obrzęk. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują uderzenia gorąca, niedociśnienie ortostatyczne i nudności. Rzadko mogą wystąpić duszności, a bradykardia jest działaniem niepożądanym o nieznanej częstości. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Ketotifen Stulln, 0,25 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Ketotifen Stulln jest stosowany w leczeniu objawów ocznych związanych z sezonowym alergicznym zapaleniem spojówek. Zalecana dawka to jedna kropla do worka spojówkowego dwa razy na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 3 roku życia oraz osób uczulonych na jego składniki. Możliwe działania niepożądane obejmują podrażnienie oczu, ból oczu oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Ketotifen Stulln, 0,25 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ketotifen Stulln to lek stosowany w leczeniu objawów ocznych kataru siennego. Może powodować działania niepożądane, takie jak podrażnienie oka, ból oka, stan zapalny oka i uszkodzenie nabłonka rogówki. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują niewyraźne widzenie, zespół suchego oka, podrażnienie powiek, zapalenie spojówek, zwiększoną wrażliwość oczu na światło, widoczne krwawienie w twardówce oka, ból głowy, senność, wysypkę, wyprysk, suchość w jamie ustnej i reakcje alergiczne. Rzadkie działania niepożądane to nadwrażliwość. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Symkinet MR, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Symkinet MR jest stosowany w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Zawiera metylofenidat, który poprawia uwagę i koncentrację. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i stopnia nasilenia objawów. Możliwe działania niepożądane obejmują zmniejszenie apetytu, ból głowy i nerwowość. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na metylofenidat, zaburzenia czynności tarczycy, jaskrę i niektóre zaburzenia psychiczne.

  • Ilustracja poradnika Symkinet MR, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Symkinet MR, stosowany w leczeniu ADHD, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zmniejszony apetyt, ból głowy, nerwowość, bezsenność, nudności i suchość w jamie ustnej. Niezbyt częste działania obejmują myśli samobójcze, omamy, zespół Tourette’a, objawy uczulenia i wahania nastroju. Rzadko występuje mania, a bardzo rzadko zawał serca, drgawki, łuszczenie się skóry, skurcze mięśni, porażenie, zmniejszenie liczby komórek krwi i złośliwy zespół neuroleptyczny. Działania o nieznanej częstości to nawracające niepożądane myśli, utrata przytomności, nietrzymanie moczu, szczękościsk i jąkanie. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dimastin, 1 mg/g – dawkowanie leku

    Lek Dimastin stosuje się 2 do 4 razy na dobę, nakładając cienką warstwę żelu na zmienioną chorobowo skórę. Unikać stosowania na duże obszary skóry, zwłaszcza u małych dzieci. W razie przedawkowania lub utrzymujących się objawów, skontaktować się z lekarzem. Możliwe działania niepożądane to suchość skóry, uczucie pieczenia i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Dimastin, 1 mg/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dimastin może prowadzić do poważnych objawów, takich jak senność, pobudzenie, halucynacje, skurcze mięśni, suchość w jamie ustnej, zaczerwienienie twarzy, spadek ciśnienia tętniczego, zatrzymanie moczu i gorączka. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i postępować zgodnie z jego zaleceniami. Nie ma specyficznego antidotum, dlatego ważne jest podtrzymywanie podstawowych funkcji życiowych i unikanie leków z grupy analeptyków.

  • Ilustracja poradnika Tractiva, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tractiva, zawierający arypiprazol, stosowany jest w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym cukrzycę, zaburzenia snu, lęk, akatyzję, drżenie, ból głowy, zmęczenie, senność, nudności i wymioty. Niezbyt częste skutki uboczne to m.in. zmiany w poziomie prolaktyny, depresja, dystonia, podwójne widzenie, szybkie bicie serca i czkawka. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zmniejszoną liczbę białych krwinek, reakcje alergiczne, myśli samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny, zakrzepy krwi, zapalenie trzustki, zażółcenie skóry, łysienie, nietrzymanie moczu i przedłużony wzwód. U dzieci i młodzieży mogą wystąpić senność, niepokój ruchowy, ból w górnej części brzucha, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy…

  • Ilustracja poradnika Vocaflam, 8,75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vocaflam to lek zawierający flurbiprofen, stosowany w leczeniu dolegliwości gardła. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym zapalenie jamy ustnej, zawroty głowy, ból głowy, podrażnienie gardła, owrzodzenia w jamie ustnej, nudności i biegunkę. Rzadziej mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, żółtaczka, krwawienie z przewodu pokarmowego i obrzęk naczynioruchowy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i zgłaszali wszelkie niepokojące objawy lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Escitalopram Grindeks – wskazania – na co działa?

    Escitalopram Grindeks jest lekiem stosowanym w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 10-20 mg na dobę, w zależności od schorzenia i reakcji pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to mdłości, bóle głowy, lęk, niepokój, trudności w zasypianiu, senność, zawroty głowy, drżenia, biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej, nasilone pocenie się, bóle mięśni i stawów, zaburzenia seksualne oraz uczucie zmęczenia. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na escytalopram, jednoczesne leczenie inhibitorami MAO, wrodzone nieprawidłowe rytmy serca oraz stosowanie leków wpływających na rytm serca.