Menu

Reakcja skórna

Produkty powiązane z reakcja skórna
NITOCLIN szampon leczniczy + grzebień, szampon + grzebień
NITOCLIN szampon leczniczy + grzebień, szampon + grzebień
Tormentalum, maść
Tormentalum, maść
Tormentile Forte, maść
Tormentile Forte, maść
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
  1. Biofuroksym, 250 mg – wskazania – na co działa?
  2. Biofuroksym, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Singulair 10, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Lamitrin S, 100 mg – przeciwwskazania
  5. Lamitrin S, 100 mg – dawkowanie leku
  6. Lamitrin S, 100 mg – stosowanie u dzieci
  7. Emla Plaster, 25 mg + 25 mg
  8. Emla Plaster, 25 mg + 25 mg – skład leku
  9. Emla Plaster, 25 mg + 25 mg – przeciwwskazania
  10. Emla Plaster, 25 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Cezarius, 500 mg – stosowanie u dzieci
  12. Diphergan, 5 mg/5 ml – wskazania – na co działa?
  13. Trimesan, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Trimesan, 100 mg – wskazania – na co działa?
  15. Trimesan, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  16. Tamoxifen-Egis, 20 mg – wskazania – na co działa?
  17. Tamoxifen-Egis, 20 mg – dawkowanie leku
  18. Prazol, 20 mg – stosowanie u dzieci
  19. Neurontin 400, 400 mg – wskazania – na co działa?
  20. Neurontin 400, 400 mg – przeciwwskazania
  21. Neurontin 400, 400 mg – stosowanie u dzieci
  22. Neurontin 100, 100 mg – przeciwwskazania
  23. Valtrex – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Venoruton forte, 500 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Biofuroksym, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Biofuroksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu zakażeń płuc, układu moczowego, skóry, tkanek miękkich oraz jamy brzusznej. Jest również używany do zapobiegania zakażeniom po operacjach. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz stanu zdrowia nerek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cefuroksym oraz ciężkie reakcje alergiczne na antybiotyki beta-laktamowe. Najczęstsze działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmiana liczby białych krwinek, wysypka skórna, pokrzywka, biegunka, nudności i ból brzucha.

  • Ilustracja poradnika Biofuroksym, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Biofuroksym to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmiana liczby białych krwinek i anemia. Niezbyt częste działania to wysypka skórna, biegunka, nudności, ból brzucha, zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie stężenia bilirubiny i dodatni wynik testu Coombs’a. Inne działania obejmują zakażenie grzybicze, wysoką temperaturę, reakcje alergiczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie nerek i naczyń krwionośnych, niedokrwistość hemolityczną, zmniejszenie liczby płytek krwi oraz zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skontaktowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Singulair 10, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Singulair 10 to lek stosowany w leczeniu astmy i sezonowych alergii. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha i ból głowy. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak zwiększona skłonność do krwawień, drżenie czy kołatanie serca. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne problemy, takie jak zespół Churga-Strauss, mała liczba płytek krwi, omamy, dezorientacja, myśli i próby samobójcze, obrzęk płuc, ciężkie reakcje skórne oraz zapalenie wątroby. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Lamitrin S, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Lamitrin S jest stosowany w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na lamotryginę, choroby nerek, wysypka po zastosowaniu lamotryginy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz zespół Brugadów. Przed rozpoczęciem terapii pacjenci powinni być świadomi ostrzeżeń, takich jak ryzyko reakcji alergicznych, HLH, myśli samobójczych oraz wpływu na hormonalne środki antykoncepcyjne. W razie wątpliwości pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lamitrin S, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Lamitrin S jest stosowany w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju choroby i innych przyjmowanych leków. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i powyżej zaczynają od 25 mg na dobę, a dawka podtrzymująca wynosi 100-200 mg na dobę. Dzieci w wieku od 2 do 12 lat zaczynają od 0,3 mg/kg masy ciała na dobę, a dawka podtrzymująca wynosi 1-15 mg/kg masy ciała na dobę. Dorośli w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych zaczynają od 25 mg na dobę, a dawka podtrzymująca wynosi 200 mg na dobę. Lek można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.…

  • Ilustracja poradnika Lamitrin S, 100 mg – stosowanie u dzieci

    Lamitrin S nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz ryzyka ciężkich reakcji skórnych. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to okskarbazepina, lewetyracetam, topiramat i gabapentyna. Te leki są skuteczne w leczeniu padaczki i mają mniej działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Emla Plaster, 25 mg + 25 mg

    EMLA PLASTER to lek zawierający lidokainę i prylokainę, stosowany do miejscowego znieczulenia skóry przed zabiegami medycznymi, takimi jak wkłucia igły czy drobne zabiegi chirurgiczne. Działa poprzez krótkotrwałe zniesienie czucia w powierzchownych warstwach skóry, co pomaga w łagodzeniu bólu. Plaster należy stosować na czystą i suchą skórę, a czas aplikacji zależy od wieku pacjenta oraz rodzaju zabiegu. U dzieci i niemowląt czas stosowania jest ograniczony, a w przypadku atopowego zapalenia skóry nie powinien przekraczać 30 minut. Lek może powodować działania niepożądane, w tym reakcje skórne, które zazwyczaj ustępują samoistnie.

  • Ilustracja poradnika Emla Plaster, 25 mg + 25 mg – skład leku

    EMLA PLASTER to lek miejscowo znieczulający zawierający lidokainę i prylokainę. Stosowany jest przed zabiegami medycznymi w celu zniesienia czucia w skórze. Oprócz substancji czynnych, lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak makrogologlicerolu hydroksystearynian, karboksypolimetylen, sodu wodorotlenek i woda oczyszczona. Możliwe działania niepożądane obejmują miejscowe reakcje skórne oraz methemoglobinemię. Lek może być stosowany u dzieci, z uwzględnieniem odpowiednich dawek i czasu stosowania.

  • Ilustracja poradnika Emla Plaster, 25 mg + 25 mg – przeciwwskazania

    Lek EMLA PLASTER jest stosowany do miejscowego znieczulenia skóry, ale ma pewne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, otwarte rany, noworodki urodzone przedwcześnie i dzieci poniżej 12 miesięcy leczone lekami indukującymi methemoglobinemię. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, methemoglobinemią i atopowym zapaleniem skóry. Ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć interakcji. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

  • Ilustracja poradnika Emla Plaster, 25 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek EMLA PLASTER, zawierający lidokainę i prylokainę, jest stosowany do miejscowego znieczulenia skóry przed różnymi zabiegami medycznymi. Najczęstsze działania niepożądane to przemijające reakcje skórne, takie jak bladość, zaczerwienienie i obrzęk. Rzadziej mogą wystąpić pieczenie, świąd, odczucie ciepła, reakcje alergiczne, methemoglobinemia, wybroczyny i podrażnienie oczu. Dzieci są bardziej narażone na methemoglobinemię. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cezarius, 500 mg – stosowanie u dzieci

    Lek CEZARIUS, zawierający lewetyracetam, nie jest zalecany w monoterapii dla dzieci poniżej 16 roku życia. Alternatywne leki przeciwpadaczkowe dla dzieci to lewetyracetam w postaci roztworu doustnego, kwas walproinowy i lamotrygina. Stosowanie leków przeciwpadaczkowych u dzieci wymaga dostosowania dawki, regularnego monitorowania i stopniowego odstawiania. Możliwe działania niepożądane to senność, zmęczenie, zmiany w zachowaniu oraz reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 5 mg/5 ml – wskazania – na co działa?

    Diphergan to lek w postaci syropu zawierający prometazyny chlorowodorek, który działa przeciwalergicznie, uspokajająco i przeciwwymiotnie. Stosowany jest w leczeniu chorób alergicznych, choroby lokomocyjnej, jako środek uspokajający przed i po zabiegach chirurgicznych oraz jako lek uzupełniający w leczeniu bólu pooperacyjnego. Możliwe działania niepożądane obejmują suchość w jamie ustnej, spadek ciśnienia krwi, zaburzenia widzenia i inne. Lek można stosować u dzieci powyżej 2 roku życia, z odpowiednim dostosowaniem dawki.

  • Ilustracja poradnika Trimesan, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Trimesan to lek przeciwbakteryjny stosowany w leczeniu różnych zakażeń. Może powodować działania niepożądane, takie jak wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość megaloblastyczna i methemoglobinemia. Skutki uboczne obejmują uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu, wysypki skórne, świąd, nadwrażliwość na światło, hiperkaliemię, hiponatremię, gorączkę oraz wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i bilirubiny we krwi. Pacjenci powinni być świadomi tych zagrożeń i konsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Trimesan, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Trimesan to lek przeciwbakteryjny stosowany w leczeniu zakażeń dróg moczowych, dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Substancją czynną jest trimetoprim. Lek nie jest zalecany w ciąży, przy niedokrwistości megaloblastycznej i ciężkiej niewydolności nerek. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju zakażenia. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje alergiczne, zaburzenia krwi, problemy żołądkowo-jelitowe i reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Trimesan, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Trimesan to lek przeciwbakteryjny, który nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni być świadomi swojego stanu zdrowia. Unikanie alkoholu jest zalecane podczas terapii. Seniorzy powinni stosować lek ostrożnie i być regularnie monitorowani. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają dostosowania dawki, a osoby z zaburzeniami czynności wątroby powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Tamoxifen-Egis, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Tamoxifen-EGIS to lek antyhormonalny stosowany głównie w leczeniu raka piersi. Zalecana dawka wynosi od 20 mg do 40 mg na dobę. Leku nie wolno stosować u kobiet w ciąży oraz u osób z nadwrażliwością na jego składniki. Należy zachować ostrożność w przypadku ryzyka reakcji skórnych oraz zespołu zakrzepowo-zatorowego. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, zatrzymanie płynów, wysypki skórne, uderzenia gorąca, zmęczenie, krwawienia z dróg rodnych oraz upławy.

  • Ilustracja poradnika Tamoxifen-Egis, 20 mg – dawkowanie leku

    Lek Tamoxifen-EGIS stosowany jest w leczeniu raka piersi. Zalecana dawka wynosi od 20 mg do 40 mg na dobę, podawanych doustnie. Przeciwwskazania obejmują ciążę oraz nadwrażliwość na składniki leku. Podczas stosowania mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, dlatego pacjentki powinny być ściśle monitorowane.

  • Ilustracja poradnika Prazol, 20 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Prazol, zawierający omeprazol, może być stosowany u dzieci w wieku powyżej 1 roku oraz o masie ciała ≥ 10 kg w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz objawowej zgagi i zarzucania kwaśnej treści żołądkowej. Alternatywy dla Prazolu to ranitydyna, famotydyna i esomeprazol. Ważne jest monitorowanie objawów, przeprowadzanie badań kontrolnych oraz unikanie interakcji lekowych.

  • Ilustracja poradnika Neurontin 400, 400 mg – wskazania – na co działa?

    Neurontin to lek stosowany w leczeniu padaczki i obwodowego bólu neuropatycznego. Substancją czynną jest gabapentyna. Lek jest wskazany dla dorosłych i dzieci w wieku 6 lat i starszych. Dawkowanie zależy od wieku i rodzaju schorzenia. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na gabapentynę. Możliwe działania niepożądane to senność, zawroty głowy i reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Neurontin 400, 400 mg – przeciwwskazania

    Neurontin, zawierający gabapentynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu padaczki i obwodowego bólu neuropatycznego. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na substancję czynną lub składniki pomocnicze, chorób nerek bez dostosowania dawki, ostrego zapalenia trzustki, chorób układu nerwowego i oddechowego bez konsultacji z lekarzem, ryzyka uzależnienia oraz ciężkich reakcji skórnych. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zwłaszcza opioidami. W ciąży i podczas karmienia piersią należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Neurontin 400, 400 mg – stosowanie u dzieci

    Neurontin jest stosowany u dzieci powyżej 6 lat w leczeniu padaczki. Alternatywy to lamotrygina, topiramat i levetiracetam. Ważne ostrzeżenia obejmują myśli samobójcze, reakcje skórne i uzależnienie.

  • Ilustracja poradnika Neurontin 100, 100 mg – przeciwwskazania

    Neurontin, zawierający gabapentynę, jest stosowany w leczeniu padaczki i obwodowego bólu neuropatycznego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobami nerek, poddawanych hemodializie, z ostrym zapaleniem trzustki, chorobami układu nerwowego i oddechowego, oraz osób z historią uzależnień. Neurontin może wchodzić w interakcje z opioidami i lekami zobojętniającymi sok żołądkowy. Stosowanie w ciąży jest dozwolone tylko w razie konieczności, a karmienie piersią nie jest zalecane.

  • Ilustracja poradnika Valtrex – działania niepożądane i skutki uboczne

    Valtrex to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu różnych infekcji wirusowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, nudności, zawroty głowy, wymioty, biegunka, reakcje skórne, dezorientacja, omamy, senność, drżenia, pobudzenie, duszność, dolegliwości brzucha, pokrzywka, ból nerek, krwiomocz, ataksja, zaburzenia mowy, napady drgawek, encefalopatia, śpiączka, splątanie, problemy z nerkami, zespół DRESS i cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Venoruton forte, 500 mg – dawkowanie leku

    Venoruton forte jest stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej i hemoroidów. Zalecana dawka początkowa to 1 tabletka 500 mg dwa razy na dobę, a dawka podtrzymująca to 1 tabletka raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany u dzieci oraz pacjentów z obrzękami spowodowanymi chorobami serca, wątroby lub nerek. Możliwe działania niepożądane to m.in. zaburzenia żołądka i jelit oraz reakcje skórne.