Menu

Pochodna sulfonylomocznika

Produkty powiązane z pochodna sulfonylomocznika
Abasaglar, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Abasaglar, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Amaryl 1, tabletki, 1 mg
Amaryl 1, tabletki, 1 mg
Amaryl 2, tabletki, 2 mg
Amaryl 2, tabletki, 2 mg
Amaryl 3, tabletki, 3 mg
Amaryl 3, tabletki, 3 mg
Amaryl 4, tabletki, 4 mg
Amaryl 4, tabletki, 4 mg
Apidra, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Apidra, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Baqsimi, proszek do nosa, 3 mg
Baqsimi, proszek do nosa, 3 mg
Fiasp, roztwór do wstrz., 100 j.m./ml
Fiasp, roztwór do wstrz., 100 j.m./ml
Forxiga, tabletki powlekane, 10 mg
Forxiga, tabletki powlekane, 10 mg
Gensulin M30 (30/70), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M30 (30/70), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M40 (40/60), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M40 (40/60), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M50 (50/50), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M50 (50/50), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Malwina Krause
Malwina Krause
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Dorota Cieślak
Dorota Cieślak
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Maciej Birecki
Maciej Birecki
  1. Sitagliptin TZF, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Sitagliptin TZF, 25 mg – dawkowanie leku
  3. Sitagliptin TZF, 50 mg – wskazania – na co działa?
  4. Sitagliptin TZF, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  5. Sitagliptin TZF, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Sitagliptin TZF, 50 mg – stosowanie w ciąży
  7. Sitagliptin TZF, 25 mg – wskazania – na co działa?
  8. Mifomet, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?
  9. Mifomet, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku
  10. Mifomet, 50 mg + 850 mg – stosowanie w ciąży
  11. Mifomet, 50 mg + 1000 mg – wskazania – na co działa?
  12. Mifomet, 50 mg + 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  13. Mifomet, 50 mg + 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Mifomet, 50 mg + 1000 mg – dawkowanie leku
  15. Metformin hydrochloride STADA, 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  16. Metformin hydrochloride STADA, 1000 mg – stosowanie w ciąży
  17. Metformin hydrochloride STADA, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  18. Metformin hydrochloride STADA, 750 mg – profil bezpieczenstwa
  19. Abmetfina XR, 750 mg – profil bezpieczenstwa
  20. Abmetfina XR, 750 mg – stosowanie w ciąży
  21. Abmetfina XR, 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Abmetfina XR, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  23. Abmetfina XR, 500 mg – stosowanie w ciąży
  24. Ultrapiryna Fast, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sitagliptin TZF, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sitagliptin TZF stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to hipoglikemia, grypa i obrzęk rąk lub nóg. Niezbyt częste obejmują ból brzucha, biegunka i senność. Rzadkie działania to zmniejszona liczba płytek krwi. Działania o nieznanej częstości to zapalenie trzustki, reakcje alergiczne i choroby nerek. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin TZF, 25 mg – dawkowanie leku

    Lek Sitagliptin TZF stosuje się w leczeniu cukrzycy typu 2. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków. Dawkowanie należy dostosować w przypadku zaburzeń czynności nerek. Lek nie jest zalecany dla dzieci, młodzieży oraz kobiet w ciąży. W razie pominięcia dawki, nie należy stosować dawki podwójnej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, cukrzycę typu 1 oraz kwasicę ketonową.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin TZF, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Sitagliptin TZF to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom cukru we krwi. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak metformina, pochodne sulfonylomocznika, insulina czy glitazony. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej. Możliwe działania niepożądane obejmują hipoglikemię, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia, wymioty, ból brzucha, biegunkę, zaparcia, senność, zawroty głowy, świąd, zmniejszoną liczbę płytek krwi, choroby nerek, bóle stawów, bóle mięśni, ból pleców, śródmiąższową chorobę płuc oraz pemfigoid pęcherzowy.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin TZF, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Sitagliptin TZF to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących, ponieważ nie wiadomo, czy przenika do mleka kobiecego. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale może powodować zawroty głowy i senność. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale pacjenci z cukrzycą powinni zachować ostrożność. U seniorów nie wymaga dostosowania dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin TZF, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sitagliptin TZF stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować różne działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, hipoglikemia, problemy żołądkowe, obrzęki, infekcje, bóle mięśni i stawów, śródmiąższowa choroba płuc oraz pemfigoid pęcherzowy. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest różna, od bardzo częstych do rzadkich. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do odpowiednich organów.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin TZF, 50 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Sitagliptin TZF u kobiet w ciąży i karmiących piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak insulina, metformina i glibenklamid, są bezpieczne dla matki i dziecka. Ważne jest, aby kobiety w ciąży i karmiące piersią skonsultowały się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin TZF, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sitagliptin TZF jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, pomagając w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, cukrzycę typu 1 i kwasicę ketonową. Możliwe działania niepożądane to hipoglikemia, zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości i pemfigoid pęcherzowy.

  • Ilustracja poradnika Mifomet, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Mifomet jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Zawiera sytagliptynę i metforminę, które wspólnie kontrolują poziom cukru we krwi. Wskazania do stosowania obejmują monoterapię metforminą, leczenie skojarzone z sytagliptyną, pochodną sulfonylomocznika, agonistą receptora PPARγ oraz insuliną. Dawkowanie zależy od aktualnego schematu leczenia pacjenta, a maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ostrą kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność nerek, ostre stany zmieniające czynność nerek, zaburzenia czynności wątroby, ostre zatrucie alkoholowe, alkoholizm oraz karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to hipoglikemia, zapalenie trzustki, kwasica mleczanowa oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Mifomet, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku

    Lek Mifomet, zawierający sytagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od aktualnego schematu leczenia pacjenta i jego tolerancji na lek. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku. Dawkowanie należy dostosować w zależności od czynności nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne, kwasicą metaboliczną, ciężką niewydolnością nerek, zaburzeniami czynności wątroby, alkoholizmem oraz u kobiet karmiących piersią. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Mifomet, 50 mg + 850 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Mifomet przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane. Alternatywne leki, takie jak insulina, glibenklamid i metformina w monoterapii, mogą być bezpiecznymi opcjami. W przypadku wątpliwości, pacjentki powinny skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mifomet, 50 mg + 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Mifomet jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Zawiera sytagliptynę i metforminę, które wspólnie poprawiają kontrolę glikemii. Wskazany jest w przypadkach, gdy monoterapia metforminą nie jest wystarczająca, oraz w leczeniu skojarzonym z sytagliptyną, pochodną sulfonylomocznika, agonistą receptora PPARγ lub insuliną. Dawkowanie jest indywidualne, a maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ostrą kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność nerek, ostre stany zmieniające czynność nerek, niedotlenienie tkanek, zaburzenia czynności wątroby, ostre zatrucie alkoholowe oraz karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to hipoglikemia, zapalenie trzustki, kwasica mleczanowa oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Mifomet, 50 mg + 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku Mifomet jest kluczowe dla pacjentów z cukrzycą typu 2. Kobiety karmiące nie powinny stosować tego leku, ponieważ metformina przenika do mleka ludzkiego, a nie wiadomo, czy sytagliptyna również przenika do mleka. Prowadzenie pojazdów wymaga ostrożności ze względu na możliwe zawroty głowy i senność. Spożywanie alkoholu należy unikać, ponieważ może to zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów konieczne jest regularne monitorowanie czynności nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni dostosować dawkę metforminy, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby nie powinni stosować tego leku.

  • Ilustracja poradnika Mifomet, 50 mg + 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Mifomet, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia i wymioty. Niezbyt częste obejmują ból żołądka, biegunkę, zaparcia i senność. Rzadkie to zmniejszona liczba płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości to choroby nerek, wymioty, bóle stawów, bóle mięśni, bóle pleców, śródmiąższowe choroby płuc i pemfigoid pęcherzowy. Kwasica mleczanowa jest bardzo rzadkim, ale poważnym działaniem niepożądanym, które może prowadzić do śpiączki. Reakcje alergiczne mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, pęcherze na skórze, łuszczenie się skóry oraz obrzęk twarzy, warg, języka i gardła.

  • Ilustracja poradnika Mifomet, 50 mg + 1000 mg – dawkowanie leku

    Lek Mifomet, zawierający sytagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od aktualnego schematu leczenia pacjenta oraz jego skuteczności i tolerancji. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, alkoholizm i karmienie piersią. Szczególne populacje wymagają dostosowania dawkowania. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride STADA, 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformina jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Kobiety karmiące powinny unikać jej stosowania ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Metformina nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, chyba że jest stosowana z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, które mogą powodować hipoglikemię. Spożywanie alkoholu podczas przyjmowania metforminy może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę metforminy należy dostosować, a czynność nerek monitorować regularnie. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z niewydolnością wątroby.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride STADA, 1000 mg – stosowanie w ciąży

    Metformina może być stosowana w ciąży, ale nie jest zalecana podczas karmienia piersią. Alternatywami są insulina, gliklazyd i glibenklamid.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride STADA, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformina jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Kobiety karmiące piersią powinny unikać jej stosowania, a pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów, zwłaszcza gdy stosują inne leki przeciwcukrzycowe. Spożywanie alkoholu może zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być szczególnie monitorowani podczas leczenia metforminą.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride STADA, 750 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformina jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Kobiety karmiące powinny unikać jej stosowania, a pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów, szczególnie w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być pod ścisłą kontrolą lekarską.

  • Ilustracja poradnika Abmetfina XR, 750 mg – profil bezpieczenstwa

    Abmetfina XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Kobiety karmiące nie powinny stosować tego leku, ponieważ metformina przenika do mleka ludzkiego. Metformina w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi może powodować hipoglikemię. Spożywanie nadmiernych ilości alkoholu podczas przyjmowania leku może zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów konieczna jest regularna kontrola czynności nerek. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z GFR < 30 ml/min oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby.

  • Ilustracja poradnika Abmetfina XR, 750 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Abmetfina XR w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga ostrożności i konsultacji z lekarzem. Metformina przenika przez łożysko i do mleka matki, ale nie zwiększa ryzyka wad wrodzonych ani toksyczności dla płodu/noworodka. Alternatywne leki, takie jak insulina, gliklazyd i glibenklamid, mogą być bezpieczne, ale ich stosowanie również wymaga konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Abmetfina XR, 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Abmetfina XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 i zespołu policystycznych jajników. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania metforminy, ponieważ przenika ona do mleka ludzkiego. Metformina w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy zachować ostrożność przy stosowaniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej. Seniorzy powinni regularnie kontrolować czynność nerek, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni unikać stosowania metforminy.

  • Ilustracja poradnika Abmetfina XR, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Abmetfina XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 i zespołu policystycznych jajników. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących z uwagi na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Metformina w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi może powodować hipoglikemię. Spożywanie nadmiernych ilości alkoholu podczas przyjmowania leku zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów konieczna jest regularna kontrola czynności nerek, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby metformina jest przeciwwskazana.

  • Ilustracja poradnika Abmetfina XR, 500 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Abmetfina XR przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga konsultacji z lekarzem. Metformina przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego, ale badania nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych ani toksyczności dla płodu/noworodka. Alternatywne leki, takie jak insulina, gliklazyd i glibenklamid, mogą być bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, ale ich stosowanie wymaga konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ultrapiryna Fast, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ultrapiryna Fast, zawierająca kwas acetylosalicylowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak metotreksat, leki przeciwzakrzepowe, NLPZ, SSRI, leki przeciwcukrzycowe, glikokortykosteroidy, inhibitory ACE i kwas walproinowy. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem, zwiększając ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku.