Menu

Pochodna sulfonylomocznika

Produkty powiązane z pochodna sulfonylomocznika
Abasaglar, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Abasaglar, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Amaryl 1, tabletki, 1 mg
Amaryl 1, tabletki, 1 mg
Amaryl 2, tabletki, 2 mg
Amaryl 2, tabletki, 2 mg
Amaryl 3, tabletki, 3 mg
Amaryl 3, tabletki, 3 mg
Amaryl 4, tabletki, 4 mg
Amaryl 4, tabletki, 4 mg
Apidra, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Apidra, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Baqsimi, proszek do nosa, 3 mg
Baqsimi, proszek do nosa, 3 mg
Fiasp, roztwór do wstrz., 100 j.m./ml
Fiasp, roztwór do wstrz., 100 j.m./ml
Forxiga, tabletki powlekane, 10 mg
Forxiga, tabletki powlekane, 10 mg
Gensulin M30 (30/70), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M30 (30/70), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M40 (40/60), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M40 (40/60), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M50 (50/50), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M50 (50/50), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Malwina Krause
Malwina Krause
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Dorota Cieślak
Dorota Cieślak
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Maciej Birecki
Maciej Birecki
  1. Mifoglame, 50 mg – dawkowanie leku
  2. Mifoglame, 50 mg – przeciwwskazania
  3. Mifoglame, 50 mg – wskazania – na co działa?
  4. Ansifora, 50 mg – stosowanie w ciąży
  5. Ansifora, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Ansifora, 50 mg – przeciwwskazania
  7. Ansifora, 50 mg – wskazania – na co działa?
  8. Metformin hydrochloride STADA, 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  9. Metformin hydrochloride STADA, 850 mg – profil bezpieczenstwa
  10. Metformin hydrochloride STADA, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  11. Sitagliptin Aurovitas, 100 mg – stosowanie w ciąży
  12. Sitagliptin Aurovitas, 100 mg – dawkowanie leku
  13. Sitagliptin Aurovitas, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Sitagliptin Aurovitas, 100 mg – wskazania – na co działa?
  15. Symetlip, 50 mg + 1000 mg – wskazania – na co działa?
  16. Symetlip, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?
  17. Symetlip, 50 mg + 850 mg – profil bezpieczenstwa
  18. Symetlip, 50 mg + 850 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Symetlip, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku
  20. Metformin hydrochloride Teva, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  21. Metformin hydrochloride Teva, 850 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Gliptivil Combo, 50 mg + 1000 mg – wskazania – na co działa?
  23. Nurofen Express Forte Mini, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Mifoglame, 50 mg – dawkowanie leku

    Jak prawidłowo dawkować lek Mifoglame? Lek Mifoglame zawiera sytagliptynę, stosowaną w leczeniu cukrzycy typu 2. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawka może być zmniejszona do 50 mg lub 25 mg raz na dobę. Nie jest konieczne dostosowywanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ani u osób w podeszłym wieku. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W razie pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej, ale nie stosować podwójnej dawki. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mifoglame, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Mifoglame, zawierający sytagliptynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, cukrzycy typu 1 oraz kwasicy ketonowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem ewentualne zapalenie trzustki, choroby nerek oraz reakcje uczuleniowe. Lek może wchodzić w interakcje z digoksyną, pochodnymi sulfonylomocznika i insuliną. W razie wystąpienia reakcji uczuleniowej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mifoglame, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Mifoglame, zawierający sytagliptynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Może być stosowany w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak metformina, pochodne sulfonylomocznika, insulina oraz agoniści receptora PPARγ. Zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę. Lek ten nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na sytagliptynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Możliwe działania niepożądane obejmują hipoglikemię, nudności, wzdęcia, wymioty, ból żołądka, biegunkę, zaparcia, senność, grypę, suchość w jamie ustnej, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie kości i stawów, ból ramienia lub nogi, zawroty głowy, świąd, zmniejszoną liczbę płytek…

  • Ilustracja poradnika Ansifora, 50 mg – stosowanie w ciąży

    Lek Ansifora, zawierający sytagliptynę, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na brak wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, które są bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, to insulina, metformina i glibenklamid.

  • Ilustracja poradnika Ansifora, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ansifora to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia oraz obrzęk rąk lub nóg. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak silny ból brzucha, reakcje alergiczne lub objawy zapalenia trzustki, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Ansifora, 50 mg – przeciwwskazania

    Ansifora to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom cukru we krwi. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na sytagliptynę, cukrzycy typu 1 oraz kwasicy ketonowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących lub przeszłych schorzeniach, które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania leku. Ważne jest również, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza digoksynie. Ansifora nie powinna być stosowana w ciąży ani w okresie karmienia piersią. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza w połączeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną.

  • Ilustracja poradnika Ansifora, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Ansifora, zawierający sytagliptynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może być stosowany w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak metformina, pochodne sulfonylomocznika, agonista receptora PPARγ oraz insulina. Zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na sytagliptynę, cukrzycę typu 1 oraz kwasicę ketonową. Możliwe działania niepożądane to hipoglikemia, nudności, wzdęcia, wymioty, ból żołądka, biegunkę, zaparcia, senność, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie kości i stawów oraz ból ramienia lub nogi.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride STADA, 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformina jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Kobiety karmiące piersią powinny unikać jej stosowania ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Metformina w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi może powodować hipoglikemię. Spożywanie alkoholu podczas przyjmowania metforminy zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów konieczna jest regularna kontrola czynności nerek. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i niewydolnością wątroby.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride STADA, 850 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformin Hydrochloride Stada jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących, ponieważ przenika do mleka ludzkiego. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, chyba że jest stosowany z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, które mogą powodować hipoglikemię. Należy unikać nadmiernego spożycia alkoholu podczas przyjmowania leku, aby zmniejszyć ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów konieczna jest regularna kontrola czynności nerek, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby lek jest przeciwwskazany.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride STADA, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformina jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania metforminy, ponieważ przenika ona do mleka ludzkiego. Metformina w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwcukrzycowych. Spożywanie alkoholu podczas leczenia metforminą zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Seniorzy powinni regularnie kontrolować czynność nerek, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni unikać stosowania metforminy.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Aurovitas, 100 mg – stosowanie w ciąży

    Sitagliptin Aurovitas nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak insulina, metformina i glibenklamid, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Pacjentki powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Aurovitas, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Sitagliptin Aurovitas stosuje się w leczeniu cukrzycy typu 2. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkę należy dostosować: 50 mg raz na dobę dla umiarkowanych zaburzeń i 25 mg raz na dobę dla ciężkich zaburzeń. Lek można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków. Nie należy stosować leku u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub z cukrzycą typu 1. W razie pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej, ale nie stosować podwójnej dawki. Leku nie należy stosować w ciąży ani podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Aurovitas, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sitagliptin Aurovitas stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to niskie stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia i grypa. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują ból żołądka, biegunkę, zaparcia, senność i suchość w jamie ustnej. Rzadko występuje zmniejszona liczba płytek krwi. Do działań niepożądanych o nieznanej częstości należą zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, zaburzenia nerek, śródmiąższowa choroba płuc i pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Aurovitas, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sitagliptin Aurovitas jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może być stosowany w monoterapii, w dwuskładnikowej terapii doustnej, w trójskładnikowej terapii doustnej oraz jako lek uzupełniający w stosunku do insuliny. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną. Należy zachować ostrożność w przypadku chorób trzustki, kamieni żółciowych i uzależnienia od alkoholu. Najczęstsze działania niepożądane to niskie stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Symetlip, 50 mg + 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Symetlip to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sytagliptynę i metforminę. Jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów, u których inne metody leczenia nie przyniosły wystarczających rezultatów. Może być stosowany jako monoterapia lub w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Dawkowanie zależy od aktualnego schematu leczenia pacjenta, a maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny. Symetlip jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężką niewydolnością nerek, ostrym zatruciem alkoholowym, chorobami wątroby oraz u kobiet karmiących piersią. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wzdęcia, wymioty, ból brzucha, biegunka oraz małe stężenie cukru we krwi. W rzadkich przypadkach…

  • Ilustracja poradnika Symetlip, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Symetlip jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, którzy nie osiągnęli odpowiedniej kontroli glikemii za pomocą diety, ćwiczeń fizycznych oraz innych leków przeciwcukrzycowych. Zawiera dwie substancje czynne: sytagliptynę i metforminę, które działają w sposób komplementarny, poprawiając kontrolę poziomu cukru we krwi. Lek ten może być stosowany w monoterapii metforminą, w leczeniu skojarzonym oraz w leczeniu potrójnie skojarzonym. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostrą kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby oraz ostre zatrucie alkoholowe.

  • Ilustracja poradnika Symetlip, 50 mg + 850 mg – profil bezpieczenstwa

    Symetlip jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, który zawiera sytagliptynę i metforminę. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy unikać spożywania alkoholu podczas przyjmowania leku, aby zmniejszyć ryzyko kwasicy mleczanowej. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek powinni być regularnie monitorowani. Symetlip może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi.

  • Ilustracja poradnika Symetlip, 50 mg + 850 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Symetlip to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia, wymioty, ból głowy oraz zakażenie górnych dróg oddechowych. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak kwasica mleczanowa, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Symetlip, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku

    Symetlip to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sytagliptynę i metforminę. Dawkowanie zależy od aktualnego schematu leczenia pacjenta i jego tolerancji. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku. Dawkowanie może wymagać dostosowania w zależności od stanu zdrowia pacjenta, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby. Symetlip jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą kwasicą metaboliczną, ciężką niewydolnością nerek, zaburzeniami czynności wątroby oraz u kobiet karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride Teva, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania metforminy, skupiając się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Metformina przenika do mleka ludzkiego, ale nie zaleca się jej stosowania podczas karmienia piersią. Stosowana w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy zachować ostrożność przy stosowaniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Spożywanie alkoholu zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę metforminy należy dostosować, a u pacjentów z niewydolnością wątroby jest przeciwwskazana.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride Teva, 850 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformina jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania metforminy, ponieważ przenika ona do mleka ludzkiego. Metformina w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy zachować ostrożność przy stosowaniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Spożywanie nadmiernych ilości alkoholu zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów konieczna jest regularna kontrola czynności nerek. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z GFR < 30 ml/min oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Gliptivil Combo, 50 mg + 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Gliptivil Combo jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne nie są wystarczające do kontrolowania poziomu cukru we krwi. Zalecana dawka to jedna tabletka powlekana 50 mg + 850 mg lub 50 mg + 1000 mg stosowana dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, niewyrównaną cukrzycę, niedawno przebyty zawał serca, znacznie zmniejszoną czynność nerek, ciężkie zakażenie, choroby wątroby, nadmierne spożycie alkoholu oraz karmienie piersią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zawroty głowy, ból głowy, drżenie, metaliczny posmak w ustach oraz niskie stężenie glukozy we krwi.

  • Ilustracja poradnika Nurofen Express Forte Mini, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Nurofen Express Forte Mini może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Lek może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak sorbitol, czerwień koszenilowa (E 124) i lecytyna sojowa. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Nurofen Express Forte Mini może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza tych związanych z przewodem pokarmowym i ośrodkowym układem nerwowym.

  • Ilustracja poradnika Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Jest wskazany w przypadkach, gdy monoterapia metforminą nie jest wystarczająca, oraz w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Dawkowanie leku zależy od aktualnego schematu leczenia oraz skuteczności i tolerancji leku przez pacjenta. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne, ciężką niewydolnością nerek, ostrą lub przewlekłą chorobą, która może spowodować niedotlenienie tkanek, zaburzeniami czynności wątroby, ostrym zatruciem alkoholowym oraz u kobiet karmiących piersią.