Menu

Pleśniawka

Produkty powiązane z pleśniawka
Aphtin, płyn do jamy ustnej, 200 mg/g
Aphtin, płyn do jamy ustnej, 200 mg/g
Dentosept A, płyn do jamy ustnej
Dentosept A, płyn do jamy ustnej
Dentosept, koncentrat
Dentosept, koncentrat
Dezaftan MED, żel do jamy ustnej
Dezaftan MED, żel do jamy ustnej
Eludril Classic, płyn
Eludril Classic, płyn
Mucosit, żel
Mucosit, żel
Sachol Kids, żel
Sachol Kids, żel
Sachol, żel, 87,1 mg + 0,1 mg/g
Sachol, żel, 87,1 mg + 0,1 mg/g
APAP dla dzieci Forte, smak pomarańczowy, zawiesina doustna, 40 mg/ml
APAP dla dzieci Forte, smak pomarańczowy, zawiesina doustna, 40 mg/ml
Aftargent Nano, żel
Aftargent Nano, żel
Anaftin żel na afty, żel do jamy ustnej
Anaftin żel na afty, żel do jamy ustnej
Aphtihelp, żel
Aphtihelp, żel
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Cefepime Kabi, 1 g – dawkowanie leku
  2. Symbicort Turbuhaler, (160 mcg + 4,5 mcg)/ – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Symbicort Turbuhaler, (320 mcg + 9 mcg)/da – wskazania – na co działa?
  4. Symbicort Turbuhaler, (320 mcg + 9 mcg)/da – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Symbicort Turbuhaler, (160 mcg + 4,5 mcg)/ – wskazania – na co działa?
  6. Flukonazol Actavis, 100 mg – stosowanie w ciąży
  7. Ceftazidime Kabi, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Ceftazidime Kabi – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Meropenem Kabi, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Nableran, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Aspulmo – dawkowanie leku
  12. Helides, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Flumycon
  14. Ultop, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Taromentin, (400 mg + 57 mg)/5 m – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Flixotide Dysk, 50 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?
  17. Flixotide Dysk, 50 mcg/dawkę inh. – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Flixotide Dysk, 50 mcg/dawkę inh. – dawkowanie leku
  19. Flutixon, 250 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?
  20. Flutixon, 250 mcg/dawkę inh. – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Flutixon, 250 mcg/dawkę inh. – skład leku
  22. Flutixon, 125 mcg/dawkę inh. – skład leku
  23. Flutixon, 125 mcg/dawkę inh. – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Emanera, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cefepime Kabi, 1 g – dawkowanie leku

    Cefepime Kabi to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta i czynności nerek. Dorośli i młodzież o masie ciała >40 kg zazwyczaj otrzymują 2 g co 12 godzin, a dzieci ≤40 kg 50 mg/kg mc. co 12 godzin. U pacjentów z zaburzeniami nerek dawkę należy dostosować. Lek jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na cefepim lub inne antybiotyki beta-laktamowe. Może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne i zaburzenia czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Symbicort Turbuhaler, (160 mcg + 4,5 mcg)/ – działania niepożądane i skutki uboczne

    Symbicort Turbuhaler to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to kołatanie serca, drżenia, pleśniawki, podrażnienie gardła, bóle głowy i zapalenie płuc. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują niepokój, zaburzenia snu, zawroty głowy, nudności, przyspieszone bicie serca, siniaki, kurcze mięśni i nieostre widzenie. Rzadkie skutki uboczne to wysypka, skurcz oskrzeli, małe stężenie potasu we krwi i nierówne bicie serca. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują depresję, zmiany zachowania, ból w klatce piersiowej, zwiększone stężenie cukru we krwi, zaburzenia smaku i zmiany ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z…

  • Ilustracja poradnika Symbicort Turbuhaler, (320 mcg + 9 mcg)/da – wskazania – na co działa?

    Symbicort Turbuhaler to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP. Zawiera budezonid i formoterolu fumaran dwuwodny, które działają synergistycznie, aby złagodzić objawy tych schorzeń. Lek jest przeznaczony do systematycznego leczenia astmy u dorosłych i młodzieży oraz do objawowego leczenia POChP u dorosłych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i stopnia nasilenia choroby. Najczęstsze działania niepożądane to kołatanie serca, drżenia, pleśniawki, podrażnienie gardła, kaszel, chrypka oraz bóle głowy. Lek można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

  • Ilustracja poradnika Symbicort Turbuhaler, (320 mcg + 9 mcg)/da – działania niepożądane i skutki uboczne

    Symbicort Turbuhaler to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to kołatanie serca, drżenia, pleśniawki, podrażnienie gardła, kaszel, chrypka, bóle głowy i zapalenie płuc. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują niepokój, zaburzenia snu, zawroty głowy, nudności, przyspieszone bicie serca, siniaki, kurcze mięśni i nieostre widzenie. Rzadkie działania niepożądane to wysypka, skurcz oskrzeli, małe stężenie potasu we krwi i nierówne bicie serca. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują depresję, zmiany zachowania, ból w klatce piersiowej, zwiększone stężenie cukru we krwi, zaburzenia smaku i zmiany ciśnienia tętniczego krwi. Wziewne glikokortykosteroidy mogą również wpływać na wytwarzanie…

  • Ilustracja poradnika Symbicort Turbuhaler, (160 mcg + 4,5 mcg)/ – wskazania – na co działa?

    Symbicort Turbuhaler to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Zawiera budezonid i formoterolu fumaran dwuwodny, które działają przeciwzapalnie i rozszerzają oskrzela. Lek jest podawany wziewnie i dawkowanie ustalane jest indywidualnie przez lekarza. Przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na składniki leku oraz niektóre schorzenia. Najczęstsze działania niepożądane to kołatanie serca, drżenia, pleśniawki, podrażnienie gardła, kaszel, chrypka i bóle głowy.

  • Ilustracja poradnika Flukonazol Actavis, 100 mg – stosowanie w ciąży

    Flukonazol jest lekiem przeciwgrzybiczym, który nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, z wyjątkiem jednorazowej dawki do 150 mg. Alternatywne leki przeciwgrzybicze, takie jak nystatyna, klotrimazol, mikonazol i terbinafina, są bezpieczne dla tych grup pacjentek. Flukonazol może zwiększać ryzyko samoistnego poronienia i wad rozwojowych płodu, dlatego jego stosowanie powinno być ograniczone do sytuacji bezwzględnie koniecznych.

  • Ilustracja poradnika Ceftazidime Kabi, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ceftazidime Kabi to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym biegunki, obrzęki, wysypki, bóle głowy i brzucha, a także poważne reakcje alergiczne. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Lek może również wpływać na wyniki badań krwi, dlatego ważne jest poinformowanie personelu medycznego o jego stosowaniu.

  • Ilustracja poradnika Ceftazidime Kabi – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ceftazidime Kabi to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym biegunki, obrzęki, wysypki, bóle głowy i brzucha, a także poważne reakcje alergiczne i zaburzenia układu nerwowego. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Meropenem Kabi, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Meropenem Kabi to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, ból głowy, wysypkę, świąd skóry, ból i stan zapalny w miejscu podania, zwiększenie liczby płytek krwi oraz zmiany wyników badań krwi. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmiany we krwi, uczucie mrowienia, zakażenia grzybicze, zapalenie jelita, ból żył oraz inne zmiany we krwi. Rzadkie działania niepożądane to drgawki i ostra dezorientacja. Ciężkie reakcje alergiczne mogą obejmować ciężką wysypkę, obrzęk twarzy, warg, języka, zadyszkę oraz ciężkie reakcje skórne. Uszkodzenie krwinek czerwonych może objawiać się niespodziewaną dusznością i czerwonym lub brązowym…

  • Ilustracja poradnika Nableran, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Nableran, zawierający meropenem, jest stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, wysypka, świąd skóry, ból i stan zapalny w miejscu podania leku, zwiększenie liczby płytek krwi oraz zmiany wyników badań laboratoryjnych krwi. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub objawów uszkodzenia krwinek czerwonych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.

  • Ilustracja poradnika Aspulmo – dawkowanie leku

    Lek Aspulmo jest stosowany w leczeniu skurczu oskrzeli i zapobieganiu astmie wysiłkowej. Dawkowanie dla dorosłych to 1-2 inhalacje, maksymalnie 6 inhalacji dziennie, a dla dzieci 1-2 inhalacje, maksymalnie 4 inhalacje dziennie. Instrukcja użycia inhalatora obejmuje kroki takie jak zdjęcie nasadki, wstrząśnięcie inhalatorem, wykonanie wydechu, włożenie ustnika, naciśnięcie inhalatora, wstrzymanie oddechu i wypłukanie ust. W razie przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak przyspieszone bicie serca, bóle głowy, nadmierna pobudliwość i zmniejszenie stężenia potasu we krwi. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Helides, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Helides, zawierający ezomeprazol, jest stosowany w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak choroba refluksowa przełyku (GERD) oraz wrzody żołądka i dwunastnicy. Może powodować różne działania niepożądane, które są podzielone na częste, niezbyt częste, rzadkie, bardzo rzadkie oraz o nieznanej częstości występowania. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, objawy ze strony żołądka lub jelit oraz łagodne polipy żołądka. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak żółta skóra, ciemny mocz, nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem. Pacjenci z ciężkimi schorzeniami wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Helides.

  • Ilustracja poradnika Flumycon

    Flumycon to lek przeciwgrzybiczy zawierający flukonazol, stosowany w leczeniu różnych zakażeń grzybiczych, w tym pleśniawek, kryptokokowego zapalenia opon mózgowych oraz zakażeń drożdżakowych. Może być stosowany zarówno w leczeniu, jak i w zapobieganiu nawrotom tych zakażeń. Lek jest dostępny w formie syropu i można go przyjmować niezależnie od posiłków. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby. Flumycon może powodować działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne oraz problemy z wątrobą.

  • Ilustracja poradnika Ultop, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ultop, zawierający omeprazol, jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zaburzenia żołądka lub jelit oraz łagodne polipy żołądka. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak zaburzenia krwi, zmiany w stanie psychicznym, zaburzenia wzroku, ciężkie choroby nerek i wątroby. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Taromentin, (400 mg + 57 mg)/5 m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Taromentin to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności i wymioty. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje, takie jak zapalenie błon ochronnych mózgu czy ciężkie reakcje skórne. Pacjenci powinni być świadomi możliwych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Flixotide Dysk, 50 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?

    Flixotide Dysk to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Substancją czynną jest flutykazonu propionian, który działa przeciwzapalnie w płucach. Lek jest dostępny w różnych mocach i jest przeznaczony do podawania wziewnego. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką alergią na białka mleka oraz u pacjentów z nadwrażliwością na flutykazonu propionian lub laktozę jednowodną. Możliwe działania niepożądane obejmują pleśniawki, chrypkę, bezgłos, zapalenie płuc, łatwiejsze siniaczenie oraz bardzo rzadko zahamowanie czynności kory nadnerczy, hiperglikemię, bóle stawów, niestrawność, lęk, zaburzenia snu i zmiany w zachowaniu.

  • Ilustracja poradnika Flixotide Dysk, 50 mcg/dawkę inh. – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flixotide Dysk to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, zapalenie płuc, pleśniawki, chrypkę, hiperglikemię, bóle stawów, niestrawność, lęk, depresję, krwawienie z nosa i nieostre widzenie. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Najczęstsze działania niepożądane to pleśniawki i chrypka. Bardzo rzadko lek może wpływać na poziom cukru we krwi.

  • Ilustracja poradnika Flixotide Dysk, 50 mcg/dawkę inh. – dawkowanie leku

    Flixotide Dysk to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i stopnia nasilenia choroby. Dorośli i dzieci powyżej 16 lat stosują od 100 do 1000 μg dwa razy na dobę, a dzieci powyżej 4 lat od 50 do 100 μg dwa razy na dobę. Lek należy stosować codziennie, a jego działanie występuje w ciągu 4 do 7 dni. Instrukcja użycia aparatu do inhalacji Dysk obejmuje otwieranie, ustawienie dawki, wykonanie wdechu i zamykanie. Możliwe działania niepożądane to pleśniawki, chrypka, zapalenie płuc i łatwiejsze siniaczenie.

  • Ilustracja poradnika Flutixon, 250 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?

    Flutixon to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Substancja czynna, propionian flutykazonu, działa przeciwzapalnie w płucach. Lek jest dostępny w formie proszku do inhalacji i jest przeznaczony wyłącznie do podawania wziewnego. Dawkowanie zależy od stopnia nasilenia choroby i indywidualnej reakcji pacjenta. Flutixon nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki. Możliwe działania niepożądane obejmują pleśniawki, chrypkę, zapalenie płuc, siniaki, skórne reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, paradoksalny skurcz oskrzeli, zaburzenia wytwarzania hormonów steroidowych, hiperglikemię, bóle stawów, niestrawność, niepokój, zaburzenia snu, zmiany w zachowaniu oraz nieostre widzenie.

  • Ilustracja poradnika Flutixon, 250 mcg/dawkę inh. – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flutixon to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Może powodować działania niepożądane, takie jak pleśniawki, chrypka, bezgłos, zapalenie płuc u pacjentów z POChP oraz łatwe powstawanie siniaków. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Niektórym działaniom niepożądanym można zapobiegać, na przykład płukając jamę ustną wodą po każdej inhalacji.

  • Ilustracja poradnika Flutixon, 250 mcg/dawkę inh. – skład leku

    Flutixon to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Głównym składnikiem aktywnym jest propionian flutykazonu, a substancje pomocnicze to laktoza bezwodna, laktoza jednowodna, hypromeloza i czarny tusz. Lek ten jest bezpieczny dla większości pacjentów, ale może powodować pewne działania niepożądane, które należy monitorować.

  • Ilustracja poradnika Flutixon, 125 mcg/dawkę inh. – skład leku

    Flutixon to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Zawiera flutykazonu propionian jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze: laktoza bezwodna, laktoza jednowodna, hypromeloza i czarny tusz (w kapsułkach 250 mikrogramów). Lek działa przeciwzapalnie, ale może powodować działania niepożądane, takie jak pleśniawki, chrypka, zapalenie płuc, łatwe powstawanie siniaków, skórne reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, paradoksalny skurcz oskrzeli, zaburzenia hormonalne, hiperglikemia, bóle stawów, niestrawność, niepokój, zaburzenia snu i zmiany w zachowaniu.

  • Ilustracja poradnika Flutixon, 125 mcg/dawkę inh. – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flutixon to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Może powodować różne działania niepożądane, w tym pleśniawki, chrypkę, bezgłos, zapalenie płuc, łatwe powstawanie siniaków, skórne reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, zespół Cushinga, hiperglikemię, bóle stawów, niestrawność, niepokój, zaburzenia snu, zmiany w zachowaniu oraz nieostre widzenie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Emanera, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Emanera, zawierający ezomeprazol, może powodować różne działania niepożądane, od częstych jak ból głowy i biegunka, po rzadkie jak ciężkie reakcje skórne i zaburzenia krwi. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku niepokojących objawów. Regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas terapii jest kluczowe.