Menu

Nietrzymanie moczu

Produkty powiązane z nietrzymanie moczu
Feminost, tabletki
Feminost, tabletki
Jasnum uro, kapsułki
Jasnum uro, kapsułki
Panaseus Libido kobieta, kapsułki
Panaseus Libido kobieta, kapsułki
Alantan Plus, krem, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, krem, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, maść, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, maść, 20 mg + 50 mg/g
Alantan, maść, 20 mg/g
Alantan, maść, 20 mg/g
Alter Medica Wierzbownica drobnokwiatowa, tabletki
Alter Medica Wierzbownica drobnokwiatowa, tabletki
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 5 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 5 mg
Aricept, tabletki powlekane, 10 mg
Aricept, tabletki powlekane, 10 mg
Aricept, tabletki powlekane, 5 mg
Aricept, tabletki powlekane, 5 mg
Asequrella forte, tabletki
Asequrella forte, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maciej Birecki
Maciej Birecki
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Clexane, 8000 j.m. (80 mg)/0, – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Hytrin, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Venlectine, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Neorelium, 5 mg – wskazania – na co działa?
  5. Neorelium, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Dilatrend, 12,5 mg – skład leku
  8. Depakine, 400 mg (400 mg/4 ml) – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Xanax, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Ubretid, 5 mg – wskazania – na co działa?
  11. Ubretid, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM, 37,5 MBq/ml
  13. Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM, 37,5 MBq/ml – przeciwwskazania
  14. Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM, 37,5 MBq/ml – dawkowanie leku
  15. Jodek sodu Na 131I, roztwór do wstrzykiwań, 37-740 Mbq/ml – wskazania – na co działa?
  16. Rispolept, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Rispolept, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Relanium, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Prostamol Uno, 320 mg – przeciwwskazania
  20. Pernazinum, 100 mg – wskazania – na co działa?
  21. Ovestin, 2 mg
  22. Ovestin, 2 mg – wskazania – na co działa?
  23. Hipuran – 131^I do wstrzykiwań, 3,7-74 MBq/ml – przeciwwskazania
  24. Hipuran – 131^I do wstrzykiwań, 3,7-74 MBq/ml – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Clexane, 8000 j.m. (80 mg)/0, – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Clexane, zawierający enoksaparynę sodową, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi. Może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych do ciężkich. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienie, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, większa skłonność do powstawania zasinień oraz różowe plamy na skórze. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne, krwawienia, czy objawy zakrzepicy, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Hytrin, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Hytrin to lek stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego i nadciśnienia tętniczego. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, osłabienie i bolesna erekcja. W przypadku omdlenia należy położyć pacjenta i skontaktować się z lekarzem. Hytrin nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Venlectine, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Venlectine, zawierający wenlafaksynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym suchość w jamie ustnej, nudności, ból głowy, zawroty głowy i nadmierne pocenie się. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują omamy, niepokój psychoruchowy i krwiomocz, a rzadkie to drgawki, mania i nietrzymanie moczu. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstotliwość występowania, takie jak reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, zapalenie płuc, rabdomioliza i zapalenie wątroby. Pacjenci powinni być świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Neorelium, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Neorelium, zawierający diazepam, jest lekiem stosowanym w leczeniu stanów lękowych, objawów nagłego odstawienia alkoholu, stanów zwiększonego napięcia mięśniowego, jako środek uspokajający przed zabiegami oraz jako lek przeciwdrgawkowy. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz indywidualnej reakcji na lek. Neorelium nie powinno być stosowane w przypadku nadwrażliwości na diazepam, ciężkiej niewydolności oddechowej, miastenii gravis oraz ciężkiej niewydolności wątroby lub nerek. Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność, aby uniknąć uzależnienia i objawów odstawienia. Możliwe działania niepożądane to m.in. senność, zawroty głowy, reakcje paradoksalne oraz zaburzenia widzenia i czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Neorelium, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Neorelium, zawierający diazepam, jest lekiem stosowanym w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, objawów odstawienia alkoholu, stanów zwiększonego napięcia mięśniowego oraz jako lek przeciwdrgawkowy. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, spowolnienie reakcji, zmiany nastroju oraz niepamięć następcza. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, dezorientacja, czy zmiany w liczbie komórek krwi. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Klacid, zawierający klarytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Interakcje obejmują leki takie jak alkaloidy sporyszu, astemizol, cyzapryd, pimozyd, tikagrelor, kolchicyna, statyny, ryfampicyna, flukonazol, atazanawir, digoksyna, alprazolam, warfaryna, kwetiapina, karbamazepina, metyloprednizolon, omeprazol, cylostazol, cyklosporyna, syldenafil, ibrutynib, teofilina, tolterodyna, fenobarbital, dziurawiec zwyczajny i sulfonylomocznik. Klacid może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak żółcień chinolinowa i sód. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Klacidem.

  • Ilustracja poradnika Dilatrend, 12,5 mg – skład leku

    Lek Dilatrend zawiera substancję czynną karwedylol oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, sacharoza, powidon K 25, krospowidon typ A, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian oraz barwniki. Karwedylol jest beta-adrenolitykiem i lekiem rozszerzającym naczynia krwionośne, stosowanym w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego, stabilnej choroby wieńcowej oraz u pacjentów po zawale mięśnia sercowego. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i potencjalnych skutków ubocznych, aby mogli bezpiecznie i skutecznie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Depakine, 400 mg (400 mg/4 ml) – działania niepożądane i skutki uboczne

    Depakine, zawierający walproinian sodu, jest lekiem przeciwdrgawkowym stosowanym w leczeniu padaczki. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak drżenie, nudności, senność, zmniejszenie liczby płytek krwi, uszkodzenie wątroby, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, problemy z równowagą i koordynacją oraz myśli samobójcze. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Ważne jest również monitorowanie stanu zdrowia podczas leczenia oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji przez kobiety w wieku rozrodczym.

  • Ilustracja poradnika Xanax, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Xanax, zawierający alprazolam, jest stosowany w leczeniu stanów lękowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak uspokojenie, senność, ataksja, zaburzenia pamięci, zaburzenia mowy, zawroty głowy i ból głowy. Rzadkie skutki uboczne to m.in. hiperprolaktynemia, hipomania, niepamięć, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, nietrzymanie moczu i zespół odstawienia. Objawy odstawienia obejmują ból głowy, bóle mięśni, skrajny lęk, napięcie, niepokój, dezorientację, drażliwość, derealizację, depersonalizację, nadwrażliwość słuchową, drętwienie i swędzenie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i dotyk, omamy oraz napady padaczki. Przedawkowanie może prowadzić do senności, splątania, zmęczenia, ataksji, hipotoni, niedociśnienia, depresji oddechowej, śpiączki i bardzo rzadko zgonu.

  • Ilustracja poradnika Ubretid, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Ubretid to lek stosowany w leczeniu neurogennych zaburzeń opróżniania pęcherza moczowego, zaparć atonicznych oraz myasthenia gravis. Dawkowanie zależy od schorzenia i stanu pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na distygminy bromek, ciężki wstrząs pooperacyjny, ciężką niewydolność krążenia, astmę oskrzelową, ciężkie stany skurczowe oraz mechaniczne niedrożności. Najczęstsze działania niepożądane to spowolnienie rytmu serca, biegunka, nudności, wymioty oraz nadmierna potliwość.

  • Ilustracja poradnika Ubretid, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ubretid to lek stosowany w leczeniu neurogennych zaburzeń opróżniania pęcherza moczowego, zaparć atonicznych oraz miastenii. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, biegunka, bradykardia i nadmierna potliwość. W przypadku przedawkowania może wystąpić przełom cholinergiczny, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM, 37,5 MBq/ml

    Chlorek strontu 89 SrCl2 POLATOM to radiofarmaceutyk stosowany w terapii bólu wywołanego przerzutami nowotworowymi, głównie z gruczołu krokowego i piersi do układu kostnego. Lek podawany jest w postaci jednorazowego wstrzyknięcia dożylnego, a jego działanie przeciwbólowe występuje po 10-20 dniach. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z nietrzymaniem moczu oraz unikać stosowania leku u kobiet w ciąży i karmiących. Dawkowanie ustala lekarz, a pełne działanie leku może wymagać kilku tygodni. Po podaniu leku pacjenci powinni przestrzegać szczególnych zasad higieny związanych z wydalaniem moczu.

  • Ilustracja poradnika Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM, 37,5 MBq/ml – przeciwwskazania

    Chlorek strontu 89 SrCl2 POLATOM jest lekiem stosowanym w terapii bólu spowodowanego przerzutami nowotworowymi do kości. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciążę, karmienie piersią, obniżone wartości morfologii krwi oraz niewydolność nerek. Ważne jest monitorowanie morfologii krwi, unikanie ciąży po leczeniu oraz stosowanie leku wyłącznie w wyznaczonych placówkach klinicznych. Preparaty wapnia mogą obniżyć skuteczność leku, dlatego terapia wapniem powinna być przerwana na 14 dni przed podaniem leku.

  • Ilustracja poradnika Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM, 37,5 MBq/ml – dawkowanie leku

    Chlorek strontu 89 SrCl2 POLATOM to lek radiofarmaceutyczny stosowany w leczeniu bólu spowodowanego przerzutami nowotworowymi do kości. Standardowa dawka wynosi 150 MBq, a alternatywnie można podać 2 MBq/kg beztłuszczowej masy ciała. Pełne działanie przeciwbólowe występuje po 10-20 dniach. W przypadku nawracającego bólu można podać kolejną dawkę po minimum 3 miesiącach. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i kobiet w ciąży. Należy zachować środki ostrożności, szczególnie u pacjentów z nietrzymaniem moczu.

  • Ilustracja poradnika Jodek sodu Na 131I, roztwór do wstrzykiwań, 37-740 Mbq/ml – wskazania – na co działa?

    Jodek sodu Na 131 I jest lekiem radiofarmaceutycznym stosowanym w diagnostyce i terapii chorób tarczycy, takich jak nadczynność i niedoczynność tarczycy, wole guzkowe oraz rak zróżnicowany tarczycy. Lek ten jest podawany dożylnie i wymaga ścisłego nadzoru specjalisty medycyny nuklearnej. Przed jego podaniem należy uwzględnić przeciwwskazania oraz środki ostrożności, a także być świadomym możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Rispolept, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Rispolept może wywoływać różne działania niepożądane, w tym częste jak trudności z zasypianiem, parkinsonizm, uczucie senności, ból głowy, zwiększenie masy ciała oraz zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. Niezbyt częste działania obejmują zmniejszenie liczby białych krwinek, reakcje alergiczne, wystąpienie cukrzycy, drgawki, omdlenia i nietrzymanie moczu. Rzadkie skutki to zakrzepy krwi, złośliwy zespół neuroleptyczny, priapizm i ciężkie reakcje alergiczne. Bardzo rzadkie działania to zagrażające życiu powikłania związane z niewyrównaną cukrzycą, ciężkie reakcje alergiczne z obrzękiem i brak czynności jelit prowadzący do niedrożności. U dzieci i młodzieży działania niepożądane mogą występować częściej i obejmują uczucie senności, zmęczenie, ból głowy, zwiększony apetyt, wymioty,…

  • Ilustracja poradnika Rispolept, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Rispolept, zawierający rysperydon, jest stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia i epizody maniakalne. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym trudności z zasypianiem, parkinsonizm, uczucie senności oraz ból głowy. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak zakrzepy krwi, złośliwy zespół neuroleptyczny, priapizm lub ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dzieci i młodzież mogą przyjmować lek w leczeniu zaburzeń zachowania, ale nie jest zalecany w leczeniu schizofrenii lub manii u pacjentów poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Relanium, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Relanium, zawierający diazepam, jest lekiem stosowanym w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, skurczów mięśniowych oraz w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi. Najczęstsze działania niepożądane to zmęczenie, senność i osłabienie siły mięśniowej. Mogą również wystąpić reakcje paradoksalne, takie jak niepokój, pobudzenie i agresja. Inne możliwe skutki uboczne to bóle głowy, zawroty głowy, drżenia, podwójne widzenie, obniżenie ciśnienia krwi, depresja oddechowa, żółtaczka i nietrzymanie moczu. Nagłe odstawienie leku może prowadzić do objawów odstawienia, takich jak bóle głowy, bóle mięśniowe, skrajny lęk, splątanie, omamy i napady padaczkowe. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić senność, niezborność ruchów, upośledzenie mowy, oczopląs, bezdech, depresja krążeniowa i śpiączka.

  • Ilustracja poradnika Prostamol Uno, 320 mg – przeciwwskazania

    Prostamol Uno nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na jego składniki oraz przez dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia. Przed rozpoczęciem stosowania leku, a także w trakcie jego stosowania, pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia gorączki, skurczy, obecności krwi w moczu, bólu podczas oddawania moczu, nietrzymania moczu lub ostrego zatrzymania moczu.

  • Ilustracja poradnika Pernazinum, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Pernazinum jest stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii oraz ostrych zaburzeń psychotycznych. Dawkowanie zależy od rodzaju i nasilenia schorzenia oraz od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na perazynę, ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego, złośliwy zespół neuroleptyczny, stany śpiączkowe, ciążę i okres karmienia piersią, ostre zatrucie lekami działającymi na układ nerwowy, narkotykami i alkoholem oraz guzy zależne od prolaktyny. Najczęstsze działania niepożądane to spadek ciśnienia tętniczego krwi, zaburzenia rytmu serca, napadowe ruchy głowy, sztywność karku, szczękościsk, skurcze mięśni mimicznych twarzy oraz mięśni języka, uspokojenie, zaburzenia snu, stan splątania, ogólny niepokój, niewyraźne widzenie oraz zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego.

  • Ilustracja poradnika Ovestin, 2 mg

    Ovestin to lek stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet po menopauzie, który łagodzi objawy związane z niedoborem estrogenów, takie jak uderzenia gorąca, suchość pochwy oraz problemy z nietrzymaniem moczu. Zawiera estriol, żeński hormon płciowy, który pomaga w przywróceniu równowagi hormonalnej. Lek może być również stosowany w leczeniu niektórych form niepłodności oraz w celu przyspieszenia gojenia ran pooperacyjnych. Ovestin jest dostępny w postaci tabletek i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Regularne kontrole zdrowotne są zalecane podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Ovestin, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Ovestin jest stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet po menopauzie, w leczeniu niepłodności w przebiegu wrogości śluzu szyjkowego, w leczeniu przed- i pooperacyjnym kobiet po menopauzie oraz jako pomoc diagnostyczna w przypadku wątpliwego obrazu cytologicznego wymazu z szyjki macicy. Dawkowanie zależy od schorzenia, a przeciwwskazania obejmują m.in. raka piersi, estrogenozależne guzy złośliwe, niezdiagnozowane krwawienie, żylna chorobę zakrzepowo-zatorową, zaburzenia krzepnięcia, chorobę wątroby, nadwrażliwość na estriol oraz rzadkie dziedziczne schorzenia. Możliwe działania niepożądane to m.in. obrzęk piersi, krwawienie z pochwy, nudności, zatrzymanie płynu oraz objawy grypopodobne.

  • Ilustracja poradnika Hipuran – 131^I do wstrzykiwań, 3,7-74 MBq/ml – przeciwwskazania

    Hipuran-131 I do wstrzykiwań jest lekiem radiofarmaceutycznym stosowanym w diagnostyce nerek. Główne przeciwwskazania to ciąża i karmienie piersią. Należy zachować ostrożność u pacjentów z nietrzymaniem moczu oraz unikać niepotrzebnego narażenia na promieniowanie jonizujące. Furosemid wpływa na wydalanie leku, dlatego nie należy go stosować przed badaniem. W razie konieczności podania leku kobietom w wieku rozrodczym, należy upewnić się, że nie są w ciąży.

  • Ilustracja poradnika Hipuran – 131^I do wstrzykiwań, 3,7-74 MBq/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Hipuran-131 I może wchodzić w interakcje z furosemidem, lekiem moczopędnym, co wpływa na jego wydalanie. Pacjenci z nietrzymaniem moczu powinni zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć skażenia radioaktywnym moczem. Brak jest informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie przed badaniem.