PoltechMBrIDA to preparat radiofarmaceutyczny stosowany w diagnostyce obrazowej wątroby i dróg żółciowych. Przedawkowanie jest praktycznie niemożliwe, ale w przypadku nadmiernego podania mogą wystąpić reakcje alergiczne i narażenie na promieniowanie jonizujące. W razie przedawkowania, dawkę pochłoniętą można obniżyć poprzez podanie leków przeczyszczających lub wymuszoną diurezę.
PoltechMBrIDA może być stosowany u dzieci, ale wymaga starannego rozważenia przez lekarza specjalistę medycyny nuklearnej. Podanie leku wiąże się z narażeniem na promieniowanie jonizujące, co może prowadzić do ryzyka wywołania chorób nowotworowych i wad dziedzicznych. Alternatywne metody diagnostyczne, które nie wymagają użycia promieniowania jonizującego, to ultrasonografia, rezonans magnetyczny (MRI) oraz tomografia komputerowa (CT).
Jodek sodu Na 131 I POLATOM to radiofarmaceutyk stosowany w leczeniu różnych schorzeń tarczycy, takich jak wole guzkowe obojętne, nadczynność tarczycy, choroba Gravesa i Basedowa oraz zróżnicowany rak tarczycy. Lek jest podawany doustnie w postaci kapsułek, a dawkowanie ustala specjalista medycyny nuklearnej. Przeciwwskazania obejmują ciążę, karmienie piersią oraz nadwrażliwość na substancję czynną. Najczęstsze działania niepożądane to popromienne zapalenie tarczycy, popromienne zapalenie ślinianek, suchość jamy ustnej, nudności i wymioty oraz zwężenie tchawicy.
Przedawkowanie jodku sodu Na 131 I POLATOM jest rzadkie, ale może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak popromienne zapalenie tarczycy, popromienne zapalenie ślinianek, suchość jamy ustnej, nudności, wymioty oraz zwężenie tchawicy. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem specjalistą medycyny nuklearnej.
Stosowanie Jodku Sodu Na 131 I POLATOM u dzieci wymaga starannej analizy korzyści i ryzyka przez lekarza specjalistę medycyny nuklearnej. Alternatywne leki, takie jak metimazol, propylotiouracyl, lewotyroksyna oraz jodki, mogą być bezpieczniejsze i równie skuteczne w leczeniu chorób tarczycy u dzieci. Ważne jest, aby każda decyzja dotycząca leczenia była podejmowana przez lekarza specjalistę medycyny nuklearnej.
Fluorek sodu (NaF) to substancja czynna szeroko stosowana w profilaktyce próchnicy zębów – znajdziesz ją w pastach do zębów, płynach do płukania jamy ustnej, żelach i lakierach stomatologicznych. Działa wielokierunkowo: wbudowuje się w strukturę szkliwa, tworząc bardziej odporny na kwasy fluoroapatyt, hamuje metabolizm bakterii próchnicotwórczych i wspomaga remineralizację wczesnych uszkodzeń. Oficjalnie potwierdzono, że fluor przyczynia się do utrzymania mineralizacji zębów. Bezpieczna dzienna dawka dla dorosłych wynosi 3–4 mg, dla dzieci 0,25–2 mg. Nadmiar fluoru może prowadzić do fluorozy – plamek na szkliwie. Fluorek sodu jest też stosowany diagnostycznie jako radioizotop NaF-18 w badaniach PET.

