Menu

Lęk

Produkty powiązane z lęk
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Melisal Forte, syrop
Melisal Forte, syrop
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
Sertralina KRKA, tabletki powlekane, 100 mg
Sertralina KRKA, tabletki powlekane, 100 mg
Sertralina KRKA, tabletki powlekane, 50 mg
Sertralina KRKA, tabletki powlekane, 50 mg
Valused uspokajający, płyn doustny
Valused uspokajający, płyn doustny
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Sara Janowska
Sara Janowska
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
  1. Velafax, 75 mg – dawkowanie leku
  2. Velafax, 75 mg – stosowanie w ciąży
  3. Citabax 40, 40 mg – profil bezpieczenstwa
  4. Citabax 40, 40 mg – dawkowanie leku
  5. Citabax 10, 10 mg – dawkowanie leku
  6. Senzop, 7,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Oxazepam Espefa, 10 mg – stosowanie w ciąży
  8. Oxazepam Espefa, 10 mg – stosowanie u dzieci
  9. Paxtin 20, 20 mg – wskazania – na co działa?
  10. Adrenalina WZF, 300 mcg/0,3 ml – wskazania – na co działa?
  11. Olanzaran, 10 mg – dawkowanie leku
  12. Zolafren, 10 mg – wskazania – na co działa?
  13. Zolafren, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Zolafren, 5 mg – wskazania – na co działa?
  15. Zolafren, 7,5 mg – wskazania – na co działa?
  16. Zolafren, 7,5 mg – stosowanie w ciąży
  17. Lametta – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Rispolept Consta, 25 mg – wskazania – na co działa?
  19. Rispolept Consta, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Rispolept Consta, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Morfeo, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Morfeo, 10 mg – dawkowanie leku
  23. Megalia – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Fem 7 Combi, faza I: 50 mcg/24 h – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Velafax, 75 mg – dawkowanie leku

    Velafax to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Zwykle zalecana dawka wynosi 75 mg na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. W przypadku ciężkiej depresji dawka może być zwiększana do maksymalnie 375 mg na dobę. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze czy pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, mogą wymagać dostosowania dawki. Należy unikać nagłego odstawienia leku, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawienia. Tabletki należy przyjmować doustnie, podczas posiłku, nie dzieląc ich ani nie żując.

  • Ilustracja poradnika Velafax, 75 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Velafax przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak sertralina, fluoksetyna i bupropion, mogą być bezpieczniejsze. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Citabax 40, 40 mg – profil bezpieczenstwa

    Citabax, zawierający cytalopram, jest lekiem przeciwdepresyjnym z grupy SSRI. Kobiety karmiące powinny zachować ostrożność, ponieważ lek przenika do mleka matki. Prowadzenie pojazdów może być utrudnione z powodu zawrotów głowy i senności. Unikanie alkoholu jest zalecane, aby nie nasilać objawów depresji i lęku. Seniorzy powinni stosować zmniejszoną dawkę, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani ze względu na wolniejsze eliminowanie leku z organizmu.

  • Ilustracja poradnika Citabax 40, 40 mg – dawkowanie leku

    Lek Citabax, zawierający cytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 20-40 mg na dobę, a dla osób starszych 10-20 mg na dobę. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W przypadku zaburzeń czynności wątroby dawka wynosi 10-20 mg na dobę. Lek należy przyjmować raz na dobę, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Nagłe odstawienie leku może powodować objawy odstawienia, dlatego dawkę należy stopniowo zmniejszać.

  • Ilustracja poradnika Citabax 10, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Citabax, zawierający cytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 20-40 mg na dobę, a dla seniorów 10-20 mg na dobę. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W przypadku zaburzeń czynności wątroby dawka wynosi 10-20 mg na dobę. Lek należy przyjmować raz na dobę, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Należy unikać nagłego odstawienia leku, aby ograniczyć ryzyko reakcji odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Senzop, 7,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Senzop, zawierający zopiklon, jest stosowany w leczeniu bezsenności. Może powodować działania niepożądane, takie jak gorzki smak w ustach, suchość błony śluzowej jamy ustnej i zmęczenie rano. Rzadziej występują nudności, bóle głowy i reakcje alergiczne. Bardzo rzadko mogą pojawić się amnezja, koszmary nocne i obrzęk naczynioworuchowy. Po zakończeniu terapii mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak ból głowy, lęk i drażliwość. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Oxazepam Espefa, 10 mg – stosowanie w ciąży

    Oxazepam jest skutecznym lekiem przeciwlękowym, ale nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Bezpieczniejsze alternatywy to buspiron, SSRI oraz hydroksyzyna. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii farmakologicznej w ciąży lub podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Oxazepam Espefa, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Oxazepam Espefa nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 lat, a jego stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat jest ograniczone. Alternatywne leki dla dzieci to hydroksyzyna, melatonina, buspiron oraz SSRI. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii farmakologicznej u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Paxtin 20, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Paxtin to lek stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, fobia społeczna, zaburzenia lękowe uogólnione i zaburzenia stresowe pourazowe. Zalecane dawki różnią się w zależności od schorzenia, a leczenie może trwać wiele miesięcy. Paxtin nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, zmiany popędu płciowego, bezsenność, senność, zawroty głowy, drżenie, ból głowy, trudności w koncentracji, pobudzenie, niewyraźne widzenie, ziewanie, suchość w jamie ustnej, biegunka, zaparcie, wymioty, zwiększenie masy ciała i pocenie się.

  • Ilustracja poradnika Adrenalina WZF, 300 mcg/0,3 ml – wskazania – na co działa?

    Adrenalina WZF jest lekiem stosowanym w nagłych przypadkach ciężkich reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Lek ten jest przeznaczony do stosowania w stanach zagrożenia życia i może być wywołany przez kontakt z alergenem, takim jak użądlenia owadów, pokarmy, leki czy lateks. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 30 kg wynosi zazwyczaj 300 mikrogramów (0,3 ml). W stanach zagrożenia życia nie ma bezwzględnych przeciwwskazań do zastosowania adrenaliny, jednak nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze może stanowić przeciwwskazanie. Najczęstsze działania niepożądane to kołatanie serca, przyspieszenie czynności serca, nadmierna potliwość, nudności, wymioty, trudności w oddychaniu, bladość skóry, zawroty głowy, ból głowy, osłabienie,…

  • Ilustracja poradnika Olanzaran, 10 mg – dawkowanie leku

    Olanzaran to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg na dobę dla epizodów manii. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz osoby palące, mogą wymagać dostosowania dawki. Lek należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o stałej porze, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku. Nie należy nagle przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem. Możliwe działania niepożądane obejmują zwiększenie masy ciała, senność i zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Zolafren to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Pomaga w redukcji objawów tych schorzeń, poprawiając jakość życia pacjentów. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę, a lek może być przyjmowany niezależnie od posiłków. Zolafren nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Zolafren, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zwiększenie masy ciała, senność, zawroty głowy i wzmożone uczucie głodu. Ważne jest, aby pacjenci regularnie monitorowali swoją wagę i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak cukrzyca, choroby serca czy napady drgawek. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Zolafren jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Pomaga w stabilizacji nastroju i zapobiega nawrotom choroby. Zalecana dawka początkowa wynosi od 5 do 20 mg na dobę. Zolafren nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na olanzapinę oraz ryzyko wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 7,5 mg – wskazania – na co działa?

    Zolafren, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę, a dawkowanie może być dostosowywane w zakresie od 5 do 20 mg na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy, zwiększenie stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów, cukromocz, zwiększenie apetytu, akatyzja, parkinsonizm, leukopenia, neutropenia, dyskineza, niedociśnienie ortostatyczne, działanie przeciwcholinergiczne, przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, wysypka, astenia, zmęczenie, gorączka, bóle stawów, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, duża aktywność gamma glutamylotransferazy, duże stężenie kwasu moczowego, duża aktywność fosfokinazy kreatyninowej i obrzęk. Zolafren nie jest zalecany do…

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 7,5 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Zolafren przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest związane z ryzykiem. W ciąży lek powinien być stosowany tylko wtedy, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem. Podczas karmienia piersią nie zaleca się stosowania Zolafrenu. Alternatywne leki, które mogą być bezpieczniejsze, to kwetiapina, aripiprazol i risperidon. Zawsze należy konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lametta – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lametta, zawierająca letrozol, jest lekiem stosowanym w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie. Może powodować różne działania niepożądane, w tym uderzenia gorąca, hipercholesterolemię, uczucie zmęczenia, nasilone pocenie się oraz ból kości i stawów. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują lęk, bezsenność, zapalenie ścięgna, wydzielinę z dróg rodnych oraz suchość pochwy. Rzadkie działania niepożądane to udar, zawał serca, zakrzepica, zapalenie wątroby oraz reakcje alergiczne. Podczas stosowania leku, pacjentki powinny być pod ścisłą kontrolą medyczną, a lekarz może zlecić pomiar gęstości kości przed leczeniem, w trakcie i po zakończeniu leczenia.

  • Ilustracja poradnika Rispolept Consta, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Rispolept Consta jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu podtrzymującym schizofrenii. Pomaga złagodzić objawy choroby i zapobiec ich nawrotom. Lek jest podawany domięśniowo co dwa tygodnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rysperydon. Najczęstsze działania niepożądane to bezsenność, lęk, ból głowy, infekcje górnych dróg oddechowych, parkinsonizm i depresja.

  • Ilustracja poradnika Rispolept Consta, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Rispolept Consta to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak objawy przeziębienia i trudności ze snem, po rzadkie i bardzo rzadkie, takie jak zakrzepy krwi i złośliwy zespół neuroleptyczny. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Rispolept Consta, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Rispolept Consta, stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to objawy przeziębienia, trudności z zasypianiem, depresja, lęk, parkinsonizm oraz ból głowy. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zakażenie dróg oddechowych, zakażenie pęcherza moczowego, zmniejszenie liczby białych krwinek, reakcje alergiczne oraz obecność cukru w moczu. Rzadkie działania niepożądane to zakrzepy krwi w żyłach, gorączka, zesztywnienie mięśni, priapizm oraz ciężka reakcja alergiczna. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują zagrażające życiu powikłania związane z niewyrównaną cukrzycą, ciężką reakcję alergiczną z obrzękiem oraz brak czynności jelit. Działania niepożądane o nieznanej częstości to ciężka lub zagrażająca życiu wysypka oraz szybkie…

  • Ilustracja poradnika Morfeo, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Morfeo, zawierający zaleplon, jest stosowany w leczeniu bezsenności. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak senność, zaburzenia pamięci, parestezje i bolesne miesiączkowanie. Rzadziej mogą wystąpić zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia koordynacji ruchów, ataksja, zmniejszona koncentracja, apatia, depresja, dezorientacja, omamy, podwójne widzenie, przeczulica słuchowa, omamy węchowe, zaburzenia mowy, niedoczulica, nudności, zmniejszone łaknienie, przeczulica na światło i złe samopoczucie. Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne. Stosowanie leku może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Morfeo, 10 mg – dawkowanie leku

    Morfeo to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu bezsenności. Zalecana dawka wynosi 10 mg na dobę, przyjmowana bezpośrednio przed położeniem się do łóżka. Nie należy przyjmować drugiej dawki w ciągu tej samej nocy. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Po zakończeniu przyjmowania leku mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak zmiany nastroju, lęk i niepokój.

  • Ilustracja poradnika Megalia – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Megalia, zawierający octan megestrolu, jest stosowany w leczeniu anoreksji i utraty masy ciała związanej z chorobą nowotworową lub AIDS. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, wysypka, krwawienia z macicy, impotencja, osłabienie, ból i obrzęki. Istnieją również działania niepożądane o częstości nieznanej, takie jak szybki przyrost masy guza, niewydolność nadnerczy, zespół Cushinga, cukrzyca, zmiany nastroju, zespół cieśni nadgarstka, letarg, niewydolność krążenia, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, nadciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca do głowy, duszność, zaparcia, łysienie, częste oddawanie moczu i przyrost masy ciała. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Fem 7 Combi, faza I: 50 mcg/24 h – przedawkowanie leku

    Fem 7 Combi to lek stosowany w hormonalnej terapii zastępczej. Przedawkowanie może prowadzić do objawów takich jak tkliwość piersi, obrzęki, uczucie lęku, pobudzenie, nudności i wymioty. W przypadku przedawkowania należy usunąć plaster i skonsultować się z lekarzem. Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie skóry, podrażnienie i opuchnięcie skóry.