Menu

Kwas moczowy

Produkty powiązane z kwas moczowy
Milurit, tabletki, 100 mg
Milurit, tabletki, 100 mg
Milurit, tabletki, 300 mg
Milurit, tabletki, 300 mg
Olfen hydrożel, 10 mg/g
Olfen hydrożel, 10 mg/g
Allupol, tabletki, 100 mg
Allupol, tabletki, 100 mg
Allupol, tabletki, 300 mg
Allupol, tabletki, 300 mg
Difortan, żel, 100 mg/g
Difortan, żel, 100 mg/g
Dip Rilif, żel, 50 mg+30 mg/g
Dip Rilif, żel, 50 mg+30 mg/g
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna, pasta doustna
Fitolizyna, pasta doustna
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Hydrochlorothiazide Orion, tabletki, 12,5 mg
Hydrochlorothiazide Orion, tabletki, 12,5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Carzap HCT – dawkowanie leku
  2. Indapen, 2,5 mg – przeciwwskazania
  3. Indapen, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Polopiryna C Plus, 500 mg + 300 mg + 20 – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Polopiryna C Plus, 500 mg + 300 mg + 20 – dawkowanie leku
  6. ULTRAPIRYNA FORTE, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Dicloberl retard, 100 mg – wskazania – na co działa?
  8. Pluscard, 100 mg + 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Trifas 200, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  10. Trifas 200, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Trifas 200, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  12. Trifas 10, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  13. Trifas 10, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Trifas 20, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Trifas 20, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Trifas 20, 5 mg/ml – dawkowanie leku
  17. Trifas 200, 200 mg – wskazania – na co działa?
  18. Trifas 200, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Trifas COR, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Trifas COR, 5 mg – wskazania – na co działa?
  21. Adriblastina PFS – profil bezpieczenstwa
  22. Adriblastina PFS – przeciwwskazania
  23. Adriblastina PFS – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Naproxen Polfarmex, 500 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Carzap HCT – dawkowanie leku

    Carzap HCT to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, przyjmowana z wodą, niezależnie od posiłku. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości, ciąży, ciężkich zaburzeń nerek i wątroby, hipokaliemii, hiperkalcemii oraz dny moczanowej. W razie pominięcia dawki, nie należy przyjmować podwójnej dawki. W przypadku przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Indapen, 2,5 mg – przeciwwskazania

    Indapen to lek moczopędny stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na indapamid, ciężką niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz hipokaliemię. Środki ostrożności obejmują monitorowanie funkcji wątroby i nerek, poziomu glukozy, kwasu moczowego, potasu i wapnia we krwi oraz unikanie ekspozycji na słońce. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Indapen, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Indapen, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to hipokaliemia i wysypki grudkowo-plamiste. Niezbyt często mogą wystąpić wymioty, plamica, małe stężenie sodu we krwi oraz impotencja. Rzadkie działania niepożądane obejmują uczucie zmęczenia, zawroty głowy, ból głowy, mrowienie, nudności, zaparcia, suchość w jamie ustnej, małe stężenie chlorków i magnezu we krwi. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne zaburzenia krwi, serca, trzustki, nerek, wątroby oraz reakcje skórne. Częstość nieznana obejmuje osłabienie wzroku, omdlenia, ciężkie zaburzenia rytmu serca, encefalopatię wątrobową, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, nasilenie objawów tocznia rumieniowatego układowego, reakcje uczuleniowe na światło, nieprawidłowe EKG serca oraz…

  • Ilustracja poradnika Polopiryna C Plus, 500 mg + 300 mg + 20 – interakcje z lekami i alkoholem

    Polopiryna C Plus może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwcukrzycowymi, przeciwzakrzepowymi, sulfonamidami, fenytoiną, digoksyną, metotreksatem, kwasem walproinowym, kortykosteroidami, innymi NLPZ, lekami moczopędnymi i przeciwnadciśnieniowymi. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak wapń, glikozydy nasercowe, moczopędne leki tiazydowe i witamina D. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Polopiryny C Plus jest niewskazane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna C Plus, 500 mg + 300 mg + 20 – dawkowanie leku

    Polopiryna C Plus to lek stosowany w leczeniu gorączki i bólu związanego z przeziębieniem i grypą. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dorośli mogą przyjmować 1-2 saszetki 3 razy na dobę, pacjenci w podeszłym wieku oraz młodzież powyżej 12 lat – 1 saszetkę 3 razy na dobę. Lek należy rozpuścić w letniej wodzie i przyjmować po posiłku. Nie stosować dłużej niż 3-5 dni bez konsultacji lekarskiej. W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika ULTRAPIRYNA FORTE, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    ULTRAPIRYNA FORTE może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z doustnymi środkami przeciwcukrzycowymi, lekami przeciwzakrzepowymi, metotreksatem, NLPZ, wankomycyną, probenecydem, digoksyną, barbituranami, związkami litu, sulfonamidami, kwasem walproinowym, antagonistami aldosteronu, lekami moczopędnymi pętlowymi, lekami przeciwnadciśnieniowymi, lekami przeciwdnawowymi oraz metamizolem. Długotrwałe stosowanie dużych dawek kwasu acetylosalicylowego może zwiększać wydalanie kwasu askorbowego (witaminy C). Picie alkoholu w trakcie leczenia kwasem acetylosalicylowym może nasilić działanie drażniące na przewód pokarmowy.

  • Ilustracja poradnika Dicloberl retard, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Dicloberl retard to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych. Jest skuteczny w leczeniu ostrych i przewlekłych zapaleń stawów, choroby Bechterewa, zaostrzeń choroby zwyrodnieniowej stawów i kręgosłupa, zapaleń tkanek miękkich oraz pourazowych stanów zapalnych i obrzęków. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Pluscard, 100 mg + 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Pluscard, zawierający kwas acetylosalicylowy i glicynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami konwertazy angiotensyny, acetazolamidem, lekami przeciwzakrzepowymi, kwasem walproinowym, lekami moczopędnymi, metotreksatem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, glikokortykosteroidami, lekami przeciwcukrzycowymi, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego, digoksyną, lekami trombolitycznymi, metamizolem oraz lekami spazmolitycznymi. Ponadto, glicyna może tworzyć kompleksy ze związkami metali. Alkohol zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego spowodowanych przez kwas acetylosalicylowy, dlatego nie należy go spożywać podczas leczenia Pluscard.

  • Ilustracja poradnika Trifas 200, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Trifas 200, zawierający torasemid, jest stosowany w leczeniu ciężkiej niewydolności nerek, obrzęków, wysięków i wysokiego ciśnienia krwi. Dawkowanie jest indywidualne, początkowo 5 ml na dobę, maksymalnie 20 ml na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niewydolność nerek z bezmoczem, śpiączkę wątrobową, niskie ciśnienie krwi, hipowolemię, hiponatremię, hipokaliemię oraz karmienie piersią. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inhibitory ACE, teofilina, leki przeciwcukrzycowe i antybiotyki aminoglikozydowe. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśniowe, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, niedobór potasu oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Trifas 200, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Trifas 200 to lek moczopędny stosowany w leczeniu ciężkich zaburzeń czynności nerek. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśniowe, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, niedobór potasu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz bóle i zawroty głowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Trifas 200, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Trifas 200 to lek stosowany w leczeniu ciężkiej niewydolności nerek. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, zaczynając od 5 ml na dobę, maksymalnie do 20 ml na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, niewydolność nerek z bezmoczem, śpiączkę wątrobową, niskie ciśnienie krwi, hipowolemię, hiponatremię, hipokaliemię, znaczne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego oraz karmienie piersią. Trifas 200 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Możliwe działania niepożądane to m.in. zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśni, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we…

  • Ilustracja poradnika Trifas 10, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Trifas 10, zawierający torasemid, jest stosowany w leczeniu obrzęków i przesięków związanych z niewydolnością serca. Zalecana dawka początkowa to 2 ml na dobę, a maksymalna dawka to 20 ml na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na torasemid, niewydolność nerek, śpiączkę wątrobową, niskie ciśnienie krwi, hipowolemię, hiponatremię, hipokaliemię, zaburzenia opróżniania pęcherza oraz karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśni, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, niedobór potasu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia, suchość w jamie ustnej, uczucie drętwienia i zimna w kończynach, zmniejszona ilość czerwonych i białych krwinek, reakcje alergiczne,…

  • Ilustracja poradnika Trifas 10, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Trifas 10, zawierający torasemid, jest stosowany w leczeniu obrzęków i przesięków związanych z niewydolnością serca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśniowe, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, niedobór potasu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz bóle i zawroty głowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Trifas 20, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Trifas 20, zawierający torasemid, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami ACE, teofiliną, lekami przeciwcukrzycowymi, salicylanami, antybiotykami aminoglikozydowymi, cisplatyną, cefalosporynami oraz solami litu. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak probenecid, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeczyszczające oraz hormony kory nadnerczy. Stosowanie alkoholu podczas leczenia Trifas 20 jest niewskazane, ponieważ może nasilać działanie leku na czas reakcji i zdolność prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Trifas 20, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Trifas 20 to lek moczopędny stosowany w leczeniu obrzęków i przesięków związanych z niewydolnością serca. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśni, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, niedobór potasu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz bóle i zawroty głowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Trifas 20, 5 mg/ml – dawkowanie leku

    Trifas 20 to lek moczopędny stosowany w leczeniu obrzęków i przesięków związanych z niewydolnością serca. Dawkowanie leku należy ustalać indywidualnie, zaczynając od 2 ml na dobę, a w razie potrzeby zwiększając dawkę. Roztwór podaje się dożylnie, w powolnym wstrzyknięciu. Lek nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia, niewydolności nerek, śpiączki wątrobowej, niskiego ciśnienia krwi, hipowolemii, hiponatremii, hipokalemii, zaburzeń opróżniania pęcherza oraz podczas karmienia piersią. Trifas 20 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a także powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśni, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, niedobór potasu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwiększenie aktywności…

  • Ilustracja poradnika Trifas 200, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Trifas 200 to lek moczopędny stosowany w leczeniu ciężkiej niewydolności nerek, obrzęków, wysięków i wysokiego ciśnienia krwi. Jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem. Możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśni, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, hipokaliemię, hiponatremię, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia oraz osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Trifas 200, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Trifas 200, zawierający torasemid, stosowany jest u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśni, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, hipokaliemię, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia i osłabienie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Trifas COR, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Trifas Cor to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia i obrzęków, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśni, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, niedobór potasu oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Trifas COR, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Trifas Cor to lek zawierający torasemid, stosowany w leczeniu nadciśnienia pierwotnego oraz obrzęków i wysięków związanych z niewydolnością serca. Lek działa moczopędnie i obniża ciśnienie krwi. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na torasemid, niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, niskie ciśnienie krwi, hipowolemię, hiponatremię, hipokaliemię, znaczne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego oraz karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśni, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, niedobór potasu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia oraz osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Adriblastina PFS – profil bezpieczenstwa

    ADRIBLASTINA PFS to lek przeciwnowotworowy zawierający doksorubicynę. Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku oraz przez co najmniej 10 dni po przyjęciu ostatniej dawki. Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów, ale zaleca się ostrożność. Unikaj spożywania alkoholu podczas leczenia. Nie ma konieczności dostosowania dawki u seniorów, ale lekarz może rozważyć mniejsze dawki początkowe. Nie oceniano wpływu leku na czynność nerek, więc pacjenci powinni być monitorowani. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, a dawki mogą wymagać dostosowania u pacjentów ze zwiększonym stężeniem bilirubiny.

  • Ilustracja poradnika Adriblastina PFS – przeciwwskazania

    Lek ADRIBLASTINA PFS nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na doksorubicynę lub inne składniki leku, z długotrwałym zahamowaniem czynności szpiku kostnego, ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością mięśnia sercowego, po niedawnym zawale serca, z ciężką arytmią oraz po przebyciu leczenia maksymalnymi skumulowanymi dawkami antracyklin. Przeciwwskazania te mają na celu ochronę pacjentów przed poważnymi działaniami niepożądanymi i komplikacjami zdrowotnymi.

  • Ilustracja poradnika Adriblastina PFS – interakcje z lekami i alkoholem

    ADRIBLASTINA PFS, zawierająca doksorubicynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak fenobarbital, fenytoina, ziele dziurawca, cyklosporyna, blokery kanału wapniowego, paklitaksel i sorafenib. Lek może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak sód. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia ADRIBLASTINA PFS. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i unikać alkoholu, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Naproxen Polfarmex, 500 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Naproxen Polfarmex, 500 mg, tabletki. Dawkowanie dla dorosłych zależy od rodzaju schorzenia, np. reumatoidalne zapalenie stawów: 750-1000 mg na dobę, a następnie 250-500 mg co 12 godzin. Dla dzieci powyżej 5 lat z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów: 10 mg/kg masy ciała w 2 dawkach podzielonych. Lek należy przyjmować w czasie posiłku lub z mlekiem. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy okres.