Menu

Ketokonazol

Produkty powiązane z ketokonazol
Nizoral leczniczy szampon przeciwłupieżowy, 20 mg/g
Nizoral leczniczy szampon przeciwłupieżowy, 20 mg/g
Nizoral, krem, 20 mg/g
Nizoral, krem, 20 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Zoxin-med szampon leczniczy przeciwłupieżowy, 20 mg/ml
Zoxin-med szampon leczniczy przeciwłupieżowy, 20 mg/ml
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Pirolam, zawiesina na skórę, 10 mg/g
Pirolam, zawiesina na skórę, 10 mg/g
Pirolam, żel, 10 mg/g
Pirolam, żel, 10 mg/g
Amaderm szampon przeciwłupieżowy
Amaderm szampon przeciwłupieżowy
Ciclolack, lakier do paznokci, 80 mg/g
Ciclolack, lakier do paznokci, 80 mg/g
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
ExoTar szampon dziegciowy
ExoTar szampon dziegciowy
Itrax, kapsułki twarde, 100 mg
Itrax, kapsułki twarde, 100 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Nimotop S, 30 mg – przeciwwskazania
  2. Navelbine, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Metypred, 16 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Metypred, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Medrol, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Medrol, 16 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Medazepam TZF, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Lorafen, 2,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Loperamid WZF, 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Lorafen, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Loperamid WZF, 2 mg – wskazania – na co działa?
  12. Loperamid WZF, 2 mg – przeciwwskazania
  13. Lamisil, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Lamisil, 125 mg – przeciwwskazania
  15. Lamisil, 125 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Lamisil, 125 mg – stosowanie u dzieci
  17. Kliogest, 2 mg + 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Hydroxyzinum VP, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Hydroxyzinum VP, 25 mg – przeciwwskazania
  20. Hydroxyzinum VP, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Hydroxyzinum VP, 10 mg – przeciwwskazania
  22. Hydrocortisonum Jelfa – przeciwwskazania
  23. Hydrocortisonum Jelfa – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Holoxan, 2 g – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Nimotop S, 30 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Nimotop S, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na nimodypinę, jednoczesne stosowanie leków przeciwpadaczkowych lub ryfampicyny. Należy zachować ostrożność u pacjentów z uogólnionym obrzękiem mózgu, znacznie obniżonym ciśnieniem tętniczym oraz u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową lub po niedawnym zawale mięśnia sercowego. Nimotop S może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Navelbine, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Navelbine może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym szczepionkami, lekami przeciwdrgawkowymi, przeciwgrzybiczymi, onkologicznymi oraz immunosupresyjnymi. Może również wchodzić w interakcje z substancjami wpływającymi na enzymy wątrobowe. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się jego unikanie podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Metypred, 16 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Metypred, zawierający metyloprednizolon, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami i induktorami CYP3A4, lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi, immunosupresyjnymi oraz NLPZ. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym oraz substancjami zmniejszającymi stężenie potasu. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Metypred ze względu na ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Metypred, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Metypred, zawierający metyloprednizolon, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwbakteryjnymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwdrgawkowymi, antycholinergicznymi, przeciwcukrzycowymi, przeciwwymiotnymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, immunosupresyjnymi, NLPZ i lekami zmniejszającymi stężenie potasu. Sok grejpfrutowy może zwiększać stężenie metyloprednizolonu w osoczu. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się unikanie jego spożywania podczas terapii Metypredem.

  • Ilustracja poradnika Medrol, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Medrol, zawierający metyloprednizolon, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami i induktorami CYP3A4, lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi oraz NLPZ. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i produktami mlecznymi. Zaleca się ostrożność w spożywaniu alkoholu podczas leczenia Medrolem, ponieważ może on nasilać działania niepożądane leku.

  • Ilustracja poradnika Medrol, 16 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Medrol, zawierający metyloprednizolon, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami i induktorami CYP3A4, lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi oraz przeciwcholinergicznymi. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i produktami mlecznymi. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania Medrolu, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Medazepam TZF, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Medazepam TZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z fluwoksaminą, fluoksetyną, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami stosowanymi w bezsenności, silnymi lekami przeciwbólowymi, lekami zwiotczającymi mięśnie szkieletowe i doustnymi lekami antykoncepcyjnymi. Alkohol nasila działanie uspokajające medazepamu i zwiększa ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu i informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Lorafen, 2,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lorafen, zawierający lorazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z fluwoksaminą, fluoksetyną, lekami przeciwhistaminowymi, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami stosowanymi w chorobie wrzodowej, rifampicyną, ketokonazolem, lekami stosowanymi do znieczulenia ogólnego, silnymi lekami przeciwbólowymi, lekami zwiotczającymi mięśnie szkieletowe, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona oraz doustnymi lekami antykoncepcyjnymi. Alkohol nasila działanie lorazepamu, co może prowadzić do niebezpiecznych reakcji paradoksalnych oraz zwiększać ryzyko senności, trudności w oddychaniu, śpiączki, a nawet zgonu. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas terapii i informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Loperamid WZF może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak rytonawir, chinidyna, desmopresyna, itrakonazol, ketokonazol i gemfibrozil. Może również wchodzić w interakcje z laktozą, co jest istotne dla osób z nietolerancją laktozy. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.

  • Ilustracja poradnika Lorafen, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lorafen, zawierający lorazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z fluwoksaminą, fluoksetyną, lekami przeciwhistaminowymi, lekami przeciwpadaczkowymi, cymetydyną, omeprazolem, rifampicyną, ketokonazolem, lekami stosowanymi do znieczulenia ogólnego, silnymi lekami przeciwbólowymi, lekami zwiotczającymi mięśnie szkieletowe oraz doustnymi lekami antykoncepcyjnymi. Alkohol nasila działanie uspokajające Lorafenu i może prowadzić do reakcji paradoksalnych. Pacjenci powinni unikać picia alkoholu podczas przyjmowania Lorafenu.

  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Loperamid WZF to lek przeciwbiegunkowy stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki oraz u pacjentów z przetoką jelita krętego. Dawkowanie zależy od wieku i rodzaju biegunki, a maksymalna dawka dla dorosłych wynosi 8 tabletek dziennie. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat oraz w przypadkach takich jak ostra czerwonka czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Ważne jest uzupełnianie płynów i elektrolitów podczas leczenia. Loperamid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a jego stosowanie może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zaparcia czy nudności.

  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg – przeciwwskazania

    Loperamid WZF jest lekiem przeciwbiegunkowym, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, u dzieci poniżej 6 lat, przy ostrej czerwonki, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, bakteryjnym zapaleniu jelit oraz rzekomobłoniastym zapaleniu jelit. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, przy ostrej biegunce oraz z zespołem jelita drażliwego. Lek może wchodzić w interakcje z rytonawirem, chinidyną, desmopresyną, itrakonazolem, ketokonazolem oraz gemfibrozilem. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Lamisil, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lamisil, zawierający terbinafinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak cymetydyna, flukonazol, ketokonazol, ryfampicyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i cyklosporyna. Może również wpływać na działanie kofeiny i doustnych środków antykoncepcyjnych. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność ze względu na możliwe obciążenie wątroby.

  • Ilustracja poradnika Lamisil, 125 mg – przeciwwskazania

    Lamisil to lek przeciwgrzybiczy stosowany w leczeniu zakażeń skóry, włosów i paznokci. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na terbinafinę, choroby wątroby i nerek. Ważne jest monitorowanie czynności wątroby oraz zwracanie uwagi na reakcje skórne. Lamisil może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak cymetydyna, flukonazol, ketokonazol, ryfampicyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, metoprolol i cyklosporyna.

  • Ilustracja poradnika Lamisil, 125 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lamisil, zawierający terbinafinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak cymetydyna, flukonazol, ketokonazol, ryfampicyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki blokujące receptory adrenergiczne β, leki selektywnie blokujące wychwyt zwrotny serotoniny, leki przeciwarytmiczne, inhibitory MAO typu B oraz cyklosporyna. Może również wpływać na stężenie kofeiny w osoczu. Pokarm wpływa na biodostępność terbinafiny w umiarkowanym stopniu. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia Lamisilem, aby nie obciążać dodatkowo wątroby.

  • Ilustracja poradnika Lamisil, 125 mg – stosowanie u dzieci

    Lamisil, zawierający terbinafinę, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki przeciwgrzybicze dla dzieci to gryzeofulwina, flukonazol i ketokonazol. Dawkowanie leków przeciwgrzybiczych musi być dostosowane do masy ciała dziecka, a czas trwania leczenia zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia.

  • Ilustracja poradnika Kliogest, 2 mg + 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Interakcje leku Kliogest z innymi lekami mogą wpływać na jego skuteczność. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym ziołach i suplementach. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale warto skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum VP, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Hydroxyzinum VP może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwcholinergicznymi, działającymi depresyjnie na OUN, betahistyną, inhibitorami cholinoesterazy, adrenaliną, fenytoiną, cymetydyną, inhibitorami MAO, lekami metabolizowanymi przez CYP2D6 oraz lekami hamującymi działanie dehydrogenazy alkoholowej i CYP3A4/5. Może również wpływać na wyniki testów alergicznych oraz testu prowokacji oskrzelowej z metacholiną. Podczas stosowania Hydroxyzinum VP należy unikać picia alkoholu, ponieważ nasila on działanie leku i zwiększa ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum VP, 25 mg – przeciwwskazania

    Hydroxyzinum VP to lek o działaniu przeciwlękowym, uspokajającym i przeciwświądowym. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, porfirii, wydłużenia odcinka QT, chorób układu krążenia, małego stężenia elektrolitów, przyjmowania leków wpływających na rytm serca, dziedzicznej nietolerancji cukrów, ciąży i karmienia piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz istniejących schorzeniach. Ważne jest również unikanie alkoholu podczas stosowania leku oraz przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum VP, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Hydroxyzinum VP może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwcholinergicznymi, działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, betahistyną, inhibitorami cholinoesterazy, adrenaliną, fenytoiną, cymetydyną, inhibitorami MAO oraz lekami metabolizowanymi przez CYP2D6 i hamującymi dehydrogenazę alkoholową oraz CYP3A4/5. Może również wpływać na wyniki testów alergicznych. Należy unikać picia alkoholu podczas stosowania leku, ponieważ nasila jego działanie.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum VP, 10 mg – przeciwwskazania

    Hydroxyzinum VP to lek przeciwlękowy, uspokajający i przeciwświądowy, który nie może być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, porfirii, wydłużenia odcinka QT, chorób układu krążenia, małego stężenia elektrolitów, ciąży i karmienia piersią. Przed jego stosowaniem należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma skłonność do drgawek, jaskrę, miastenię, otępienie, trudności w oddawaniu moczu lub przyjmuje inne leki. Hydroxyzinum VP może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Hydrocortisonum Jelfa – przeciwwskazania

    Hydrocortisonum Jelfa to lek stosowany w leczeniu różnych schorzeń, jednak jego stosowanie wiąże się z pewnymi przeciwwskazaniami i środkami ostrożności. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz układowe zakażenia grzybicze. Środki ostrożności dotyczą długotrwałego stosowania, współistniejących chorób, zakażeń wirusowych lub bakteryjnych, kontaktu z osobą chorującą na ospę wietrzną lub półpasiec, gruźlicy, zakażeń grzybiczych, świeżego zawału serca, nadciśnienia tętniczego, szczepień, osteoporozy, cukrzycy, padaczki oraz owrzodzeń przewodu pokarmowego. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak glikozydy nasercowe, leki przeciwcukrzycowe, szczepionki, fenytoina, fenobarbital, ryfampicyna, piramidon, karbamazepina, erytromycyna, ketokonazol oraz cyklosporyna. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i dokładnie…

  • Ilustracja poradnika Hydrocortisonum Jelfa – interakcje z lekami i alkoholem

    Hydrocortisonum Jelfa może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym glikozydami nasercowymi, lekami przeciwcukrzycowymi, szczepionkami, lekami przeciwzakrzepowymi, fenytoiną, fenobarbitalem, ryfampicyną, piramidonem, karbamazepiną, erytromycyną, ketokonazolem oraz cyklosporyną. Może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak sól i potas. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność w jego spożywaniu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Holoxan, 2 g – interakcje z lekami i alkoholem

    Holoxan, zawierający ifosfamid, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do zwiększenia toksyczności lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Spożywanie alkoholu podczas terapii może nasilać nudności i wymioty. Pacjenci powinni unikać stosowania preparatów z dziurawcem zwyczajnym, który może zwiększać produkcję toksycznych metabolitów ifosfamidu.