Menu

Ketokonazol

Produkty powiązane z ketokonazol
Nizoral leczniczy szampon przeciwłupieżowy, 20 mg/g
Nizoral leczniczy szampon przeciwłupieżowy, 20 mg/g
Nizoral, krem, 20 mg/g
Nizoral, krem, 20 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Zoxin-med szampon leczniczy przeciwłupieżowy, 20 mg/ml
Zoxin-med szampon leczniczy przeciwłupieżowy, 20 mg/ml
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Pirolam, zawiesina na skórę, 10 mg/g
Pirolam, zawiesina na skórę, 10 mg/g
Pirolam, żel, 10 mg/g
Pirolam, żel, 10 mg/g
Amaderm szampon przeciwłupieżowy
Amaderm szampon przeciwłupieżowy
Ciclolack, lakier do paznokci, 80 mg/g
Ciclolack, lakier do paznokci, 80 mg/g
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
ExoTar szampon dziegciowy
ExoTar szampon dziegciowy
Itrax, kapsułki twarde, 100 mg
Itrax, kapsułki twarde, 100 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Solu-Medrol, 125 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Rytmonorm 300, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Rytmonorm, 3,5 mg/ml – przeciwwskazania
  4. Rytmonorm, 3,5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Rispolept, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Rifamazid, 300 mg + 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Rifampicyna TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Rifamazid, 150 mg + 100 mg – wskazania – na co działa?
  9. Rifamazid, 150 mg + 100 mg – przeciwwskazania
  10. Rifamazid, 150 mg + 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Relanium, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Relanium, 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Neorelium, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  14. Neorelium, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Ranisan 150 mg – przeciwwskazania
  16. Ranisan 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Ranigast, 0,5 mg/ml – przeciwwskazania
  18. Ranigast, 0,5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Ranigast, 150 mg – przeciwwskazania
  20. Ranigast, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Ranimax Teva – wskazania – na co działa?
  22. Ranimax Teva – przeciwwskazania
  23. Ranimax Teva – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Pulmicort Turbuhaler, 200 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Solu-Medrol, 125 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Metyloprednizolon, substancja czynna leku SOLU-MEDROL, wchodzi w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami i induktorami enzymu CYP3A4, lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi oraz NLPZ. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym oraz alkoholem benzylowym. Spożywanie alkoholu podczas leczenia metyloprednizolonem nie jest zalecane, ponieważ może nasilać niektóre działania niepożądane kortykosteroidów.

  • Ilustracja poradnika Rytmonorm 300, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rytmonorm 300, zawierający propafenon, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami znieczulającymi miejscowo, β-adrenolitycznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwbakteryjnymi, przeciwzakrzepowymi oraz stosowanymi w leczeniu astmy. Sok grejpfrutowy może zwiększać stężenie propafenonu we krwi, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Rytmonorm, 3,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Rytmonorm, zawierający propafenonu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zespół Brugadów, istotne choroby serca, bradykardię, zaburzenia przewodzenia serca, ciężkie niedociśnienie, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobę płuc, miastenię oraz jednoczesne stosowanie rytonawiru. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem i monitorować EKG. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może nasilać działania niepożądane lub zmniejszać skuteczność leczenia.

  • Ilustracja poradnika Rytmonorm, 3,5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Rytmonorm, zawierający propafenonu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami znieczulającymi miejscowo, β-adrenolitycznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwbakteryjnymi, przeciwarytmicznymi i przeciwzakrzepowymi. Sok grejpfrutowy może zwiększać stężenie leku we krwi. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania.

  • Ilustracja poradnika Rispolept, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rispolept, zawierający rysperydon, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym uspokajającymi, wydłużającymi odstęp QT, zmniejszającymi stężenie potasu we krwi, stosowanymi w nadciśnieniu tętniczym, chorobie Parkinsona oraz psychostymulującymi. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak rifampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, chinidyna, leki przeciwdepresyjne, beta-adrenolityczne, fenotiazyny, cymetydyna, ranitydyna, itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, werapamil, sertralina i fluwoksamina. Alkohol może nasilać działanie uspokajające rysperydonu, dlatego należy unikać jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Rifamazid, 300 mg + 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rifamazid, lek stosowany w leczeniu gruźlicy, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wymagać dostosowania dawek lub zmiany terapii. Lek może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak leki zobojętniające sok żołądkowy i kwas p-aminosalicylowy. Podczas leczenia Rifamazidem nie wolno pić alkoholu, ponieważ zwiększa się ryzyko uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Rifampicyna TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rifampicyna TZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwdrgawkowymi, przeciwarytmicznymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi i immunosupresyjnymi. Może również wchodzić w interakcje z kwasem para-aminosalicylowym, lekami zobojętniającymi kwas solny i enalaprylem. Unikanie alkoholu podczas leczenia Rifampicyną TZF jest zalecane, aby nie zwiększać ryzyka uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Rifamazid, 150 mg + 100 mg – wskazania – na co działa?

    Rifamazid to lek stosowany w leczeniu gruźlicy, zawierający ryfampicynę i izoniazyd. Jest skuteczny w leczeniu wszystkich postaci gruźlicy płuc i pozapłucnej. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta, a kapsułki należy przyjmować raz na dobę, popijając wodą. Rifamazid może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Podczas leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak małopłytkowość, objawy grypopodobne, reakcje uczuleniowe i zaburzenia wątroby. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rifamazid, 150 mg + 100 mg – przeciwwskazania

    Rifamazid to lek stosowany w leczeniu gruźlicy, zawierający ryfampicynę i izoniazyd. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką niewydolność wątroby oraz leczenie sakwinawirem lub rytonawirem. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby, w podeszłym wieku oraz unikać spożywania alkoholu. Rifamazid może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami stosowanymi w chorobach serca, przeciwpadaczkowymi i doustnymi środkami antykoncepcyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Rifamazid, 150 mg + 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rifamazid, lek stosowany w leczeniu gruźlicy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wymagać dostosowania ich dawek lub zmiany terapii. Rifamazid może również wchodzić w interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy oraz kwasem p-aminosalicylowym (PAS). Podczas leczenia lekiem Rifamazid nie wolno pić alkoholu, ponieważ zwiększa się ryzyko uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Relanium, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Relanium, zawierający diazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak atazanawir, rytonawir, cymetydyna, ketokonazol, fluwoksamina, fluoksetyna, omeprazol, cyzapryd, disulfiram, izoniazyd, propranolol, rifampicyna, leki przeciwpsychotyczne, przeciwlękowe, nasenne, przeciwpadaczkowe, stosowane do znieczulenia ogólnego, przeciwhistaminowe oraz opioidowe leki przeciwbólowe. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak teofilina, buprenorfina i kwas walproinowy. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Relanium jest niewskazane, ponieważ może prowadzić do silnego uspokojenia, depresji oddechowej i śpiączki. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz unikać alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Relanium, 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Relanium, zawierające diazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak atazanawir, rytonawir, cymetydyna, ketokonazol, fluwoksamina, fluoksetyna, omeprazol, disulfiram, izoniazyd, propranolol, rifampicyna, opioidy i teofilina. Może również wchodzić w interakcje z buprenorfiną i kwasem walproinowym. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Relanium, ponieważ może to prowadzić do silnego uspokojenia, depresji oddechowej i sercowo-naczyniowej. Przed rozpoczęciem stosowania Relanium należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.

  • Ilustracja poradnika Neorelium, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Neorelium, zawierający diazepam, jest stosowany w leczeniu stanów lękowych, pobudzenia nerwowego, drgawek oraz jako środek uspokajający przed zabiegami chirurgicznymi. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu sennego, ciężka niewydolność wątroby, miastenia, fobie, natręctwa i przewlekłe psychozy. Należy również zachować ostrożność w przypadku tolerancji, uzależnienia, objawów odstawienia, zjawiska „z odbicia”, amnezji następczej, reakcji psychicznych i paradoksalnych oraz u specyficznych grup pacjentów. Neorelium może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Neorelium, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Neorelium, zawierający diazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z fluwoksaminą, fluoksetyną, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami zwiotczającymi mięśnie, lewodopą, lekami stosowanymi w chorobie wrzodowej, ketokonazolem oraz silnymi lekami przeciwbólowymi. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak glikol propylenowy, alkohol benzylowy oraz sodu benzoesan i kwas benzoesowy. Picie alkoholu podczas stosowania Neorelium jest niewskazane, ponieważ może nasilać działanie uspokajające leku oraz prowadzić do poważnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – przeciwwskazania

    RANISAN 150 mg to lek zawierający ranitydynę, stosowany w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych. Nie należy go przyjmować w przypadku uczulenia na składniki leku oraz ostrej porfirii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, dostosować dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zalecić zaprzestanie palenia oraz monitorować ryzyko zapalenia płuc u niektórych pacjentów. Ranitydyna może wpływać na wchłanianie, metabolizm i wydalanie nerkowe innych leków, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    RANISAN 150 mg, zawierający ranitydynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, pochodnymi kumaryny, triazolamem, midazolamem, ketokonazolem, atazanawirem, delawirydyną, gefitynibem, glipizydem, prokainamidem i N-acetyloprokainamidem. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak sukralfat i erlotynib. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać objawy choroby wrzodowej. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Ranigast jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej i nadmiernego wydzielania kwasu solnego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ostrą porfirię. Ważne jest monitorowanie interakcji z innymi lekami oraz dostosowanie dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Artykuł omawia interakcje leku Ranigast z innymi lekami i substancjami. Ranitydyna, substancja czynna leku, może wpływać na wchłanianie, metabolizm i wydalanie innych leków, takich jak diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol, teofilina, warfaryna, prokainamid, N-acetyloprokainamid, triazolam, midazolam, glipizyd, ketokonazol, atazanawir, delawirydyna, gefitynib. Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność ranitydyny, a lek zawiera sód, co jest istotne dla pacjentów z niewydolnością nerek. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zalecana jest konsultacja z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 150 mg – przeciwwskazania

    Ranigast to lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej i refluksowej przełyku. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na ranitydynę lub ostrą porfirię. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku niewydolności nerek, jednoczesnego stosowania NLPZ, chorób płuc, cukrzycy, zaburzeń odporności oraz niepewnej diagnozy choroby wrzodowej żołądka. Ranigast może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ranigast, zawierający ranitydynę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak ketokonazol, atazanawir, delawirydyna, gefitynib, benzodiazepiny, glipizyd, prokainamid i warfaryna. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak sukralfat i pokarm. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność w jego spożywaniu podczas leczenia ranitydyną.

  • Ilustracja poradnika Ranimax Teva – wskazania – na co działa?

    Ranimax Teva to lek stosowany w leczeniu zgagi, nadkwaśności soku żołądkowego i bólów w nadbrzuszu. Dawkowanie wynosi 1-2 tabletki dziennie, a lek nie powinien być stosowany dłużej niż 2 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ranitydynę, marskość wątroby z nadciśnieniem wrotnym oraz stosowanie u dzieci poniżej 16 lat. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami i powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, reakcje nadwrażliwości i zmiany morfologii krwi.

  • Ilustracja poradnika Ranimax Teva – przeciwwskazania

    Artykuł omawia przeciwwskazania do stosowania leku Ranimax Teva, w tym nadwrażliwość na składniki leku, marskość wątroby i wiek poniżej 16 lat. Zawiera również ostrzeżenia dotyczące stosowania leku u pacjentów z różnymi schorzeniami oraz interakcje z innymi lekami. Wskazuje na konieczność ostrożności w ciąży i laktacji oraz podczas prowadzenia pojazdów. Ważne jest również, że lek zawiera laktozę.

  • Ilustracja poradnika Ranimax Teva – interakcje z lekami i alkoholem

    Ranimax Teva, zawierający ranitydynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak ketokonazol, atazanawir, delawirdyna, gefitynib, erlotynib, triazolam, midazolam, glipizyd, warfaryna, prokainamid i fenytoina. Może również wchodzić w interakcje z substancjami, takimi jak leki zobojętniające, sukralfat i palenie tytoniu. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Pulmicort Turbuhaler, 200 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania

    Lek Pulmicort Turbuhaler jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na budezonid. Środki ostrożności dotyczą zapalenia płuc, przeziębienia, gruźlicy, problemów z wątrobą oraz innych chorób. Ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć interakcji.