Menu

Kaszel

Produkty powiązane z kaszel
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Pelavo Nos i Zatoki, syrop
Pelavo Nos i Zatoki, syrop
Pelavo Oskrzela, syrop
Pelavo Oskrzela, syrop
Septogard, aerozol do jamy ustnej, 1,5 mg/ml
Septogard, aerozol do jamy ustnej, 1,5 mg/ml
Septogard, smak miodowo-pomarańczowy, pastylki do ssania, 3 mg
Septogard, smak miodowo-pomarańczowy, pastylki do ssania, 3 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Uniben Silver, aerozol do stosowania w jamie ustnej i gardle
Uniben Silver, aerozol do stosowania w jamie ustnej i gardle
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
AMOL, płyn
AMOL, płyn
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Bortezomib TZF, 3,5 mg – przeciwwskazania
  2. Bortezomib TZF, 3,5 mg – przedawkowanie leku
  3. Arbicen, 240 mg – stosowanie u dzieci
  4. JAXTERAN, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Xedine Ipra MAX, (0,5 mg + 0,6 mg)/ml – stosowanie u dzieci
  6. Framasnoa, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Framasnoa, 14 mg – przeciwwskazania
  8. Befoair, (200 mcg + 6 mcg)/da – wskazania – na co działa?
  9. Befoair, (200 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku
  10. Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku
  11. Teriflunomide Neuraxpharm, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Dimtelzo, 240 mg – stosowanie u dzieci
  13. Dimtelzo, 120 mg – stosowanie u dzieci
  14. Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Fumaran Dimetylu Adamed, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Fumaran Dimetylu Adamed – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Sunitinib Bluefish, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Sugammadex AptaPharma, 100 mg/ml – stosowanie u dzieci
  19. Sugammadex AptaPharma, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
  20. Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – profil bezpieczenstwa
  21. Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – przeciwwskazania
  22. Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – dawkowanie leku
  23. Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – przedawkowanie leku
  24. Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – stosowanie w ciąży
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Bortezomib TZF, 3,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Bortezomib TZF jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężkie choroby płuc i serca. Środki ostrożności dotyczą m.in. małej liczby krwinek, zaburzeń krwawienia, problemów z przewodem pokarmowym, omdleń, chorób nerek i wątroby, neuropatii, chorób serca, problemów z oddychaniem, drgawek, półpaśca, zespołu rozpadu guza i zaburzeń neurologicznych. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia.

  • Ilustracja poradnika Bortezomib TZF, 3,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Bortezomib TZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bolesne skurcze mięśni, osłabienie mięśni, splątanie, utrata lub zaburzenia widzenia, ślepota, drgawki, bóle głowy, duszność, obrzęk stóp, zmiana rytmu serca, wysokie ciśnienie krwi, zmęczenie, omdlenia, kaszel, trudności w oddychaniu oraz ucisk w klatce piersiowej. Zwykle stosowana dawka początkowa to 1,3 mg/m2 powierzchni ciała, podawana dwa razy w tygodniu. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Arbicen jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Bezpieczeństwo stosowania tego leku u dzieci poniżej 10 lat nie zostało ustalone. Alternatywne leki, które mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci, to interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod. Najczęstsze działania niepożądane leku Arbicen u dzieci to ból głowy, ból brzucha, wymioty, ból gardła, kaszel i bolesne miesiączkowanie.

  • Ilustracja poradnika JAXTERAN, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek JAXTERAN, stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności, bóle żołądka, wymioty, niestrawność, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz utrata włosów. Rzadziej mogą wystąpić poważne skutki uboczne, takie jak postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML), reakcje alergiczne, zmniejszenie liczby białych krwinek, półpasiec oraz zapalenie wątroby. Dzieci i młodzież mogą doświadczać podobnych działań niepożądanych, jednak niektóre z nich mogą występować częściej. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Xedine Ipra MAX, (0,5 mg + 0,6 mg)/ml – stosowanie u dzieci

    Xedine Ipra MAX nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Bezpieczne alternatywy dla dzieci obejmują solne roztwory do nosa, paracetamol, ibuprofen i syropy na kaszel. Najczęstsze działania niepożądane Xedine Ipra MAX to krwawienie z nosa i suchość błony śluzowej nosa.

  • Ilustracja poradnika Framasnoa, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Framasnoa, lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne, ciężkie zakażenia lub zapalenie płuc, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dzieci i młodzież w wieku 10 lat i starszych mogą również przyjmować lek Framasnoa, jednak mogą u nich wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki.

  • Ilustracja poradnika Framasnoa, 14 mg – przeciwwskazania

    Lek Framasnoa, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, ma kilka przeciwwskazań, w tym nadwrażliwość, ciężką wysypkę skórną, ciężką chorobę wątroby, ciążę, ciężkie choroby układu odpornościowego, ciężkie zaburzenia szpiku kostnego, ciężkie zakażenia, ciężkie choroby nerek oraz hipoproteinemię. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak zaburzenia czynności wątroby, zwiększone ciśnienie tętnicze krwi, zakażenia, reakcje skórne, objawy ze strony układu oddechowego, neuropatia obwodowa, szczepienia oraz interakcje z innymi lekami. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów.

  • Ilustracja poradnika Befoair, (200 mcg + 6 mcg)/da – wskazania – na co działa?

    Befoair to lek stosowany w leczeniu astmy, zawierający beklometazonu dipropionian i formoterolu fumaran dwuwodny. Jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, u których objawy astmy nie są wystarczająco kontrolowane innymi lekami wziewnymi. Zalecana dawka to dwie inhalacje dwa razy na dobę, a maksymalna dawka dobowa to 4 inhalacje. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki.

  • Ilustracja poradnika Befoair, (200 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku

    Lek Befoair jest stosowany w leczeniu astmy u dorosłych. Zalecana dawka to dwa rozpylenia dwa razy na dobę, maksymalnie 4 rozpylenia na dobę. Lek jest przeznaczony do stosowania wziewnego. Inhalator należy czyścić raz w tygodniu, bez użycia wody. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 18 lat. W przypadku pominięcia dawki, należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę, ale nie podwajać kolejnej. W razie przedawkowania, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku

    Lek Befoair jest stosowany w leczeniu astmy i POChP. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i indywidualnych potrzeb pacjenta. W astmie można stosować go z innym lekiem przynoszącym ulgę (1-2 rozpylenia dwa razy na dobę, maksymalnie 4 rozpylenia) lub jako jedyny lek (1 rozpylenie rano i 1 wieczorem, maksymalnie 8 rozpyleń). W POChP zalecana dawka to 2 rozpylenia rano i 2 wieczorem. Inhalator należy używać prawidłowo i regularnie czyścić. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma problemy zdrowotne.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Neuraxpharm, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Teriflunomide Neuraxpharm to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne, ciężkie zakażenia i zapalenie płuc. Rzadkie działania niepożądane to zapalenie lub uszkodzenie wątroby oraz nadciśnienie płucne. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki, zakażenia, zwiększenie aktywności CPK, parestezje i ból brzucha. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dimtelzo, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Dimtelzo jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Nie zaleca się jego stosowania u dzieci poniżej 10 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci to interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod, które mogą być bezpiecznie stosowane u młodszych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Dimtelzo, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Dimtelzo jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 10 roku życia. Alternatywne leki dla dzieci z RRMS to interferon beta-1a, octan glatirameru i fingolimod. U dzieci przyjmujących Dimtelzo mogą wystąpić działania niepożądane takie jak ból głowy, ból brzucha, wymioty, ból gardła, kaszel i bolesne miesiączki.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dimethyl fumarate Glenmark to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaczerwienienie skóry, biegunki, nudności, bóle żołądka oraz obecność ciał ketonowych w moczu. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, zmniejszenie liczby płytek krwi, a w bardzo rzadkich przypadkach postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) i zespół Fanconiego. Dzieci i młodzież mogą doświadczać podobnych skutków ubocznych, ale niektóre z nich mogą występować częściej. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fumaran Dimetylu Adamed, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Fumaran Dimetylu Adamed stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle lub skurcze żołądka. Ciężkie działania niepożądane obejmują postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) oraz reakcje anafilaktyczne. U dzieci i młodzieży niektóre skutki uboczne mogą występować częściej niż u dorosłych. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fumaran Dimetylu Adamed – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Fumaran Dimetylu Adamed stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle lub skurcze żołądka. Ciężkie działania niepożądane obejmują postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) oraz reakcje anafilaktyczne. Dzieci i młodzież mogą doświadczać podobnych działań niepożądanych jak dorośli, ale niektóre z nich mogą występować częściej. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Bluefish, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sunitinib Bluefish stosowany w leczeniu nowotworów może powodować różne działania niepożądane, takie jak zmniejszenie liczby płytek krwi, nadciśnienie, zmęczenie, obrzęk, ból w jamie ustnej, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, niedoczynność tarczycy, zawroty głowy, ból głowy, krwawienie z nosa, ból pleców, stawów, ramion i nóg, zmiany skórne, kaszel, gorączka oraz trudności z zasypianiem. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak choroby serca, płuc, nerek, krwawienia lub rozpad guza, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i konsultowanie się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex AptaPharma, 100 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Sugammadex AptaPharma nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 roku życia z powodu braku wystarczających badań klinicznych i informacji dotyczących bezpieczeństwa. Bezpieczne alternatywy dla najmłodszych pacjentów to neostygmina, edrofonium i fizostygmina. Najczęstsze działania niepożądane Sugammadex AptaPharma to kaszel, trudności w oddychaniu, lekkie znieczulenie oraz powikłania w czasie zabiegu.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex AptaPharma, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Sugammadex AptaPharma jest lekiem stosowanym do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium, szczególnie podczas operacji wymagających całkowitego rozkurczenia mięśni. Lek jest podawany przez lekarza anestezjologa i może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Najczęstsze działania niepożądane to kaszel, trudności w oddychaniu oraz zmniejszone ciśnienie tętnicze krwi. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne oraz ciężkie przypadki spowolnienia akcji serca.

  • Ilustracja poradnika Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – profil bezpieczenstwa

    Lek Gartior, zawierający tiotropium, jest stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Stosowanie leku u kobiet karmiących nie jest zalecane. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy, niewyraźnego widzenia lub bólu głowy. Brak specyficznych danych dotyczących interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność. Seniorzy mogą stosować lek w zalecanej dawce, ale zaleca się monitorowanie pod kątem działań niepożądanych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stosowanie leku może prowadzić do zwiększenia stężenia w osoczu, dlatego monitorowanie jest zalecane. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą stosować lek w zalecanej dawce, ponieważ niewydolność wątroby nie powinna mieć znaczącego wpływu…

  • Ilustracja poradnika Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – przeciwwskazania

    Lek Gartior, zawierający tiotropium, jest stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na tiotropium, atropinę lub jej pochodne. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku jaskry z wąskim kątem, problemów z prostatą, zaburzeń czynności nerek, chorób serca oraz w przypadku wystąpienia reakcji alergicznych. Leku nie należy stosować częściej niż raz na dobę. W razie kontaktu proszku z oczami, należy natychmiast przemyć oczy ciepłą wodą i zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Gartior, 18 mikrogramów/dawkę odmierzoną, proszek do inhalacji w kapsułce twardej. Zalecana dawka to inhalacja zawartości jednej kapsułki raz na dobę, za pomocą inhalatora Vertical-Haler, o tej samej porze każdego dnia. Lek jest przeznaczony tylko do stosowania wziewnego. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, mogą stosować lek w zalecanej dawce. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą oraz niezdolność do samodzielnej kontroli oddechu. Najczęstsze działania niepożądane to suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia…

  • Ilustracja poradnika Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – przedawkowanie leku

    Lek Gartior, zawierający tiotropium, jest stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie więcej niż jedną kapsułkę na dobę. Objawy przedawkowania obejmują suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu, tachykardię i niewyraźne widzenie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie objawowe może obejmować nawadnianie, podawanie leków przeciwdziałających działaniu przeciwcholinergicznemu oraz monitorowanie czynności serca.

  • Ilustracja poradnika Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Gartior przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane. Alternatywne leki, takie jak salbutamol, budezonid i ipratropium, są uznawane za bezpieczne w ciąży i podczas karmienia piersią. W przypadku wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.