Menu

Kaszel

Produkty powiązane z kaszel
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Pelavo Nos i Zatoki, syrop
Pelavo Nos i Zatoki, syrop
Pelavo Oskrzela, syrop
Pelavo Oskrzela, syrop
Septogard, aerozol do jamy ustnej, 1,5 mg/ml
Septogard, aerozol do jamy ustnej, 1,5 mg/ml
Septogard, smak miodowo-pomarańczowy, pastylki do ssania, 3 mg
Septogard, smak miodowo-pomarańczowy, pastylki do ssania, 3 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Uniben Silver, aerozol do stosowania w jamie ustnej i gardle
Uniben Silver, aerozol do stosowania w jamie ustnej i gardle
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
AMOL, płyn
AMOL, płyn
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Cylazapryl – profil bezpieczeństwa
  2. Erlotynib – wskazania – na co działa?
  3. Erlotynib – profil bezpieczeństwa
  4. Erlotynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Febuksostat – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Indakaterol – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Iwakaftor – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Tymol – stosowanie u dzieci
  9. Tymol – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Akalabrutynib
  11. Apremilast Aristo, 10 mg; 20 mg; 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Bosutinib Zentiva, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Bosutinib Zentiva, 400 mg – przeciwwskazania
  14. Bosutinib Zentiva, 100 mg – przeciwwskazania
  15. Bosutinib Zentiva, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Bosutinib Stada, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Bosutinib Stada, 100 mg – przeciwwskazania
  18. Pirfenidon Medical Valley, 801 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Pirfenidon Medical Valley, 534 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Pirfenidon Medical Valley, 534 mg – wskazania – na co działa?
  21. Pirfenidon Cipla, 801 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Leflunomid Egis, 20 mg – dawkowanie leku
  23. Budipulmi, 0,5 mg/ml – stosowanie w ciąży
  24. Budipulmi, 0,5 mg/ml – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cylazapryl – profil bezpieczeństwa

    Cylazapryl to substancja czynna stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, dostępna zarówno w postaci pojedynczego leku, jak i w preparatach złożonych z innymi substancjami, np. hydrochlorotiazydem. Bezpieczeństwo stosowania cylazaprylu zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, obecność chorób towarzyszących, czy też zaburzenia pracy nerek i wątroby. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące środków ostrożności, możliwych działań niepożądanych oraz zasad stosowania cylazaprylu w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Erlotynib – wskazania – na co działa?

    Erlotynib to lek przeciwnowotworowy, który pomaga hamować rozwój komórek raka, szczególnie w niedrobnokomórkowym raku płuca i raku trzustki z przerzutami. Działa poprzez blokowanie specyficznego białka, które jest często aktywne w komórkach nowotworowych, co prowadzi do zatrzymania ich wzrostu i śmierci. Lek ten jest stosowany zarówno jako terapia pierwszego rzutu, jak i w przypadku niepowodzenia wcześniejszego leczenia. Erlotynib wymaga potwierdzenia obecności mutacji w genie EGFR, co wpływa na skuteczność leczenia. Jego stosowanie może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, takich jak biegunka, wysypka skórna czy zaburzenia wątroby, dlatego ważne jest odpowiednie monitorowanie pacjenta podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Erlotynib – profil bezpieczeństwa

    Erlotynib to lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki. Jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów, zwłaszcza u osób z zaburzeniami wątroby lub nerek oraz u palaczy tytoniu, ponieważ palenie obniża stężenie leku w organizmie. Lek może wywoływać działania niepożądane, takie jak biegunka czy zmiany skórne, a także rzadkie, ale poważne powikłania, w tym śródmiąższową chorobę płuc. Kobiety w ciąży oraz karmiące piersią powinny unikać stosowania erlotynibu ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka.12

  • Ilustracja poradnika Erlotynib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Erlotynib to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów, takich jak niedrobnokomórkowy rak płuca i rak trzustki. Jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane, które różnią się w zależności od postaci leku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej pojawiają się wysypka i biegunka, zwykle łagodne i ustępujące samoistnie. Warto jednak znać także inne możliwe reakcje organizmu, by odpowiednio reagować w razie ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Febuksostat – działania niepożądane i skutki uboczne

    Febuksostat to substancja stosowana głównie w leczeniu dny moczanowej, która pomaga kontrolować poziom kwasu moczowego we krwi. Jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Działania te mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych, takich jak ból głowy czy nudności, po rzadsze i poważniejsze reakcje, jak ciężkie reakcje skórne. Warto poznać najczęściej występujące objawy, by móc szybko zareagować i odpowiednio postępować podczas leczenia febuksostatem.

  • Ilustracja poradnika Indakaterol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Indakaterol to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od dawki, postaci leku oraz indywidualnej reakcji organizmu. Najczęściej zgłaszane objawy to łagodne do umiarkowanych dolegliwości, takie jak kaszel czy bóle głowy, które zwykle ustępują podczas dalszego stosowania. Warto poznać potencjalne skutki uboczne, aby lepiej rozumieć, jak działa indakaterol i na co zwracać uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Iwakaftor – działania niepożądane i skutki uboczne

    Iwakaftor to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych chorób genetycznych, która może wywoływać różne działania niepożądane. Warto wiedzieć, że choć większość pacjentów dobrze toleruje leczenie, niektóre osoby mogą doświadczyć objawów takich jak ból głowy, bóle brzucha czy wysypka. Działania te różnią się w zależności od formy leku, dawki, wieku pacjenta oraz tego, czy iwakaftor jest stosowany samodzielnie czy w połączeniu z innymi lekami. Zrozumienie możliwych skutków ubocznych pomaga lepiej radzić sobie z leczeniem i świadomie podejmować decyzje dotyczące zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Tymol – stosowanie u dzieci

    Tymol to substancja czynna występująca w różnych lekach, przede wszystkim w kroplach do oczu stosowanych w leczeniu jaskry oraz w preparatach do stosowania na skórę i syropach. Bezpieczeństwo stosowania tymolu u dzieci jest szczególnie ważne ze względu na różnice w metabolizmie i reakcji organizmu dziecka w porównaniu z dorosłymi. W przypadku tymolu dostępne są różne postacie leków, co wpływa na zakres stosowania oraz dawkowanie u najmłodszych pacjentów. Warto poznać, w jakim wieku i przy jakich wskazaniach tymol może być stosowany u dzieci oraz jakie środki ostrożności należy zachować, aby terapia była skuteczna i bezpieczna.

  • Ilustracja poradnika Tymol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tymol to substancja czynna stosowana w różnych formach leków, głównie w kroplach do oczu oraz preparatach na skórę. Choć jest skuteczna, może powodować różne działania niepożądane, które różnią się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Działania te mogą obejmować reakcje alergiczne, podrażnienia, a w przypadku stosowania okulistycznego także objawy ogólnoustrojowe charakterystyczne dla leków beta-adrenolitycznych. Zrozumienie potencjalnych skutków ubocznych pomaga świadomie korzystać z terapii z tymolem.

  • Ilustracja poradnika Akalabrutynib

    Akalabrutynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej u dorosłych. Jako selektywny inhibitor kinazy Brutona, hamuje rozwój nieprawidłowych limfocytów B, co pozwala na skuteczną kontrolę choroby. Dostępny jest w formie kapsułek i tabletek, co ułatwia jego stosowanie i dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Apremilast Aristo, 10 mg; 20 mg; 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Apremilast Aristo to lek stosowany w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów, łuszczycy plackowatej oraz choroby Behçeta. Może powodować różne działania niepożądane, w tym biegunka, nudności, ból głowy oraz zakażenia górnych dróg oddechowych. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują wysypkę, pokrzywkę, utratę wagi, reakcje alergiczne oraz myśli samobójcze. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i zgłaszali je swojemu lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Bosutinib Zentiva, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bosutinib Zentiva, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wymioty, ból brzucha, nudności, gorączka, obrzęk, zmęczenie, infekcje układu oddechowego, zmniejszenie apetytu, ból stawów, ból pleców, ból głowy, wysypka, kaszel, duszność i świąd. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują gorączkę neutropeniczną, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, ostry obrzęk płuc, wykwity skórne, zapalenie osierdzia, granulocytopenię, rumień wielopostaciowy i zespół rozpadu guza. Rzadkie działania niepożądane to zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i śródmiąższowa choroba płuc. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bosutinib Zentiva, 400 mg – przeciwwskazania

    Przed zażyciem leku Bosutinib Zentiva należy upewnić się, że nie ma przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość na składniki leku lub uszkodzenie wątroby. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszelkich istniejących chorobach, zwłaszcza dotyczących wątroby, nerek, serca oraz o wszelkich reakcjach alergicznych. Należy również zachować ostrożność w przypadku wystąpienia biegunki, wymiotów, krwawienia, zakażeń oraz zatrzymania płynów. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bosutinib Zentiva, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Bosutinib Zentiva jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z obecnością chromosomu Philadelphia (Ph+). Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na bosutynib lub inne składniki leku, uszkodzona wątroba, choroby wątroby, biegunka i wymioty, krwawienie, zakażenie, zatrzymanie płynów, choroby serca, choroby nerek, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B, choroby trzustki, ciężkie wysypki skórne, zespół rozpadu guza, ochrona przed słońcem oraz stosowanie u dzieci i młodzieży. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia i poinformować o wszelkich istniejących schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Bosutinib Zentiva, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bosutinib Zentiva to lek stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej. Może powodować różne działania niepożądane, w tym biegunki, wymioty, ból brzucha, nudności, zmęczenie, gorączkę, obrzęki, wysypki, kaszel i zawroty głowy. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują gorączkę neutropeniczną, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, ostry obrzęk płuc, zapalenie osierdzia, rumień wielopostaciowy i zespół rozpadu guza. Rzadkie działania niepożądane to zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i śródmiąższowa choroba płuc. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bosutinib Stada, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bosutinib Stada stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wymioty, ból brzucha, nudności, gorączka, obrzęk, zmęczenie, infekcje układu oddechowego, zmniejszenie apetytu, ból stawów i pleców, ból głowy, wysypka skórna, kaszel i świąd. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują gorączkę neutropeniczną, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, ostry obrzęk płuc, wykwity skórne, zapalenie osierdzia, granulocytopenię, rumień wielopostaciowy i zespół rozpadu guza. Rzadkie działania niepożądane to zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i śródmiąższowa choroba płuc. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak zaburzenia krwi, wątroby, żołądka i jelit, choroby serca, reaktywacja zakażenia wirusem zapalenia…

  • Ilustracja poradnika Bosutinib Stada, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Bosutinib Stada jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z obecnością chromosomu Philadelphia. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na bosutynib oraz uszkodzenie wątroby. Przed rozpoczęciem terapii pacjenci powinni omówić z lekarzem historię chorób wątroby, biegunki, wymiotów, krwawień, zakażeń, zatrzymania płynów, chorób serca, nerek, trzustki oraz ewentualne zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B. Ważne jest również stosowanie ochrony przed słońcem. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wymioty, ból brzucha, nudności, gorączka, obrzęk, zmęczenie, zakażenie układu oddechowego, zapalenie nosa i gardła, zmiany wyników badań krwi, zmniejszenie apetytu, ból stawów, ból pleców, ból głowy, wysypka skórna, kaszel, skrócenie oddechu, uczucie braku równowagi…

  • Ilustracja poradnika Pirfenidon Medical Valley, 801 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Pirfenidon Medical Valley stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zakażenia gardła, nudności, problemy żołądkowe, biegunka, utrata masy ciała, zmniejszenie apetytu, zaburzenia snu, zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, duszność, kaszel i bóle stawów. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują małe stężenie sodu we krwi i zmniejszenie liczby białych krwinek. Rzadkie skutki uboczne to obrzęk naczynioruchowy, uszkodzenie wątroby i zespół Stevensa-Johnsona. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidon Medical Valley, 534 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Pirfenidon Medical Valley stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zakażenia gardła, nudności, problemy żołądkowe, utrata masy ciała, zaburzenia snu, zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, duszność, kaszel i bóle stawów. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują małe stężenie sodu we krwi i zmniejszenie liczby białych krwinek. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne to obrzęk naczynioruchowy, uszkodzenie wątroby i zespół Stevensa-Johnsona. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidon Medical Valley, 534 mg – wskazania – na co działa?

    Pirfenidon Medical Valley jest lekiem stosowanym w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u dorosłych. IPF to przewlekła choroba płuc prowadząca do bliznowacenia tkanki płucnej, co utrudnia oddychanie. Lek pomaga zmniejszyć bliznowacenie i obrzmienie płuc, poprawiając funkcję oddechową. Dawkowanie leku jest stopniowo zwiększane do 2403 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pirfenidon, obrzęk naczynioruchowy, jednoczesne stosowanie fluwoksaminy, ciężką niewydolność wątroby oraz ciężką niewydolność nerek wymagającą dializoterapii. Ważne jest unikanie słońca, kontrola czynności wątroby, zaprzestanie palenia, ostrożność podczas prowadzenia pojazdów oraz kontrola masy ciała. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia gardła, nudności, problemy żołądkowe, biegunka, niestrawność, utrata masy ciała, zmniejszenie apetytu, zaburzenia…

  • Ilustracja poradnika Pirfenidon Cipla, 801 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Pirfenidon Cipla stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc może powodować różnorodne działania niepożądane, od częstych problemów żołądkowych po rzadkie, ale poważne reakcje skórne i uszkodzenia wątroby. Najczęstsze skutki uboczne to nudności, problemy żołądkowe, biegunka, utrata masy ciała, zmniejszenie apetytu, zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, duszność, kaszel i bóle stawów. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk twarzy, żółte zabarwienie oczu lub skóry, czerwona wysypka z pęcherzami, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zgłosić się po pomoc medyczną. Regularne badania krwi i monitorowanie stanu zdrowia są kluczowe dla bezpiecznego stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Leflunomid Egis, 20 mg – dawkowanie leku

    Leflunomid Egis jest lekiem stosowanym w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów i artropatii łuszczycowej. Zalecana dawka początkowa to 100 mg raz na dobę przez pierwsze trzy doby, a następnie dawka podtrzymująca wynosi 10-20 mg raz na dobę dla reumatoidalnego zapalenia stawów i 20 mg raz na dobę dla artropatii łuszczycowej. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, zaburzenia czynności wątroby i nerek, ciężkie zakażenia oraz ciążę i karmienie piersią. Ważne jest regularne monitorowanie parametrów krwi i ciśnienia krwi podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Budipulmi, 0,5 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Budipulmi przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest generalnie bezpieczne, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem. Istnieją również alternatywne leki, takie jak beklometazon, flutikazon i montelukast, które mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Budipulmi, 0,5 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Budipulmi jest bezpiecznym lekiem dla dzieci od 6. miesiąca życia, stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej i zespołu krupu. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i sposobu podawania leku. Alternatywne leki, takie jak flutykazon, montelukast i salmeterol, mogą być stosowane, jeśli Budipulmi nie jest odpowiedni dla dziecka.