Menu

Kandydoza

Produkty powiązane z kandydoza
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Gynoxin Optima, kapsułki dopochwowe, 200 mg
Gynoxin Optima, kapsułki dopochwowe, 200 mg
Gynoxin Uno, kapsułki dopochwowe, 600 mg
Gynoxin Uno, kapsułki dopochwowe, 600 mg
Lactovaginal, kapsułki dopochwowe
Lactovaginal, kapsułki dopochwowe
Corsodyl, płyn do jamy ustnej
Corsodyl, płyn do jamy ustnej
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucorta, tabletki, 200 mg
Flucorta, tabletki, 200 mg
Flumycon, kapsułki twarde, 100 mg
Flumycon, kapsułki twarde, 100 mg
Flumycon, kapsułki twarde, 150 mg
Flumycon, kapsułki twarde, 150 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
  1. Daktarin – stosowanie u dzieci
  2. Dafnegin, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Dafnegin, 10 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Dafnegin, 10 mg/g – stosowanie u dzieci
  5. Cymevene, 500 mg – wskazania – na co działa?
  6. Clotrimazolum GSK, 100 mg – dawkowanie leku
  7. Ceclor MR, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Ceclor MR, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Ceclor MR, 375 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Ceclor MR, 375 mg – dawkowanie leku
  11. Ceclor, 125 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Biseptol 960, 800 mg + 160 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Biseptol, (200 mg + 40 mg)/5 m – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Biseptol 120, 100 mg + 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Betadine VAG, 200 mg – stosowanie u dzieci
  17. Batrafen – stosowanie u dzieci
  18. Ancotil, 10 mg/ml
  19. Ancotil, 10 mg/ml – stosowanie w ciąży
  20. Ancotil, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci
  21. Amoksiklav, 500 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Amoksiklav, 1000 mg + 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. AmBisome liposomal, 50 mg
  24. AmBisome liposomal, 50 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Daktarin – stosowanie u dzieci

    Daktarin, zawierający mikonazol, może być stosowany u dzieci, ale nie u noworodków ze względu na ryzyko żółtaczki. Alternatywne leki przeciwgrzybicze dla dzieci to klotrimazol, nystatyna i terbinafina. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia dziecka.

  • Ilustracja poradnika Dafnegin, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dafnegin, zawierający cyklopiroks z olaminą, jest stosowany w leczeniu zakażeń pochwy i sromu wywołanych przez grzyby Candida spp. Najczęstsze działania niepożądane to świąd i łagodne pieczenie. Rzadziej mogą wystąpić kontaktowe zapalenie skóry i reakcje nadwrażliwości. Działania niepożądane należy zgłaszać do odpowiednich organów. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dafnegin, 10 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Dafnegin, zawierający cyklopiroks z olaminą, nie ma znanych interakcji z innymi lekami. Pacjentki powinny unikać stosowania innych środków miejscowych dopochwowo i na okolice sromu i odbytu bez konsultacji z lekarzem. Brak jest informacji na temat interakcji leku z alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Dafnegin, 10 mg/g – stosowanie u dzieci

    Lek Dafnegin nie jest zalecany dla dzieci ze względu na brak danych dotyczących jego skuteczności i bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej. Alternatywne leki przeciwgrzybicze dla dzieci to Nystatyna, Klotrimazol i Mikonazol. W przypadku wątpliwości dotyczących leczenia zakażeń grzybiczych u dzieci, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Cymevene to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu i zapobieganiu chorobom wywoływanym przez wirus cytomegalii (CMV) u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym. Lek jest podawany przez wlew dożylny i dawkowanie zależy od masy ciała, wieku, czynności nerek oraz morfologii krwi pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na gancyklowir, walgancyklowir oraz karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to mała liczba białych i czerwonych krwinek, pleśniawki, zakażenie górnych dróg oddechowych, brak apetytu, ból głowy, kaszel, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, wyprysk, uczucie zmęczenia i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Clotrimazolum GSK, 100 mg – dawkowanie leku

    Clotrimazolum GSK to lek przeciwgrzybiczy stosowany dopochwowo. Dawkowanie dla dorosłych to 2 razy po 1 tabletce przez 3 dni lub 1 tabletka na dobę przez 6-7 dni. Nie stosować u dzieci poniżej 12 lat. Tabletki należy wprowadzać głęboko do pochwy, najlepiej na noc. Jeśli objawy nie ustąpią po 7 dniach, należy skonsultować się z lekarzem. W razie przedawkowania mogą wystąpić zawroty głowy, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Ceclor MR, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ceclor MR to antybiotyk zawierający cefaklor, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, wysypka, pokrzywka, świąd, kandydoza i zapalenie pochwy. Rzadziej mogą wystąpić reakcje podobne do choroby posurowiczej, eozynofilia, bóle i zawroty głowy, senność, przemijające zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych oraz azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi. W przypadku wystąpienia objawów alergii należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Ceclor MR może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych.

  • Ilustracja poradnika Ceclor MR, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ceclor MR to antybiotyk z grupy cefalosporyn stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, niestrawność oraz wysypka, pokrzywka lub świąd. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ceclor MR może również wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych.

  • Ilustracja poradnika Ceclor MR, 375 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ceclor MR to antybiotyk zawierający cefaklor, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, wysypka, pokrzywka, świąd i kandydoza. Rzadkie skutki uboczne obejmują reakcje podobne do choroby posurowiczej, przemijające zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych i azotu mocznikowego oraz reakcje anafilaktoidalne. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Ceclor MR może wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi, probenecydem oraz wpływać na wyniki niektórych testów laboratoryjnych.

  • Ilustracja poradnika Ceclor MR, 375 mg – dawkowanie leku

    Ceclor MR to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia oraz wieku pacjenta. Lek należy przyjmować podczas posiłku. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza o uczuleniu na antybiotyki, chorobach nerek, przebytej chorobie jelita grubego oraz cukrzycy. Podczas stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, wysypka, pokrzywka, eozynofilia, kandydoza i zapalenie pochwy.

  • Ilustracja poradnika Ceclor, 125 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ceclor to antybiotyk z grupy cefalosporyn, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, upławy, swędzenie pochwy, zawroty głowy i nadpobudliwość. Rzadziej występują poważniejsze reakcje, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit, eozynofilia, trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, neutropenia, żółtaczka cholestatyczna i śródmiąższowe zapalenie nerek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 960, 800 mg + 160 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Biseptol może powodować różne działania niepożądane, w tym wysypkę, nudności, hiperkaliemię, kandydozę, guzkowe zapalenie okołotętnicze, bóle brzucha, nadwrażliwość na światło, zwiększone wydalanie moczu, hipoglikemię, leukopenię, agranulocytozę, niedokrwistość, methemoglobinemię, hiponatremię, apatię, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie trzustki, hiperbilirubinemię, bóle stawów i mięśni, krystalurię, niewydolność nerek oraz zespół Sweeta. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Biseptol może powodować różne działania niepożądane, w tym zmiany skórne, dolegliwości ze strony układu pokarmowego i zwiększone stężenie potasu we krwi. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia układu immunologicznego, żołądka i jelit, skóry, nerek i dróg moczowych oraz metabolizmu i odżywiania. Bardzo rzadko mogą pojawić się zaburzenia krwi, układu immunologicznego, metabolizmu, psychiczne, oka, żołądka i jelit, wątroby, mięśniowo-szkieletowe oraz nerek. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biseptol, (200 mg + 40 mg)/5 m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Biseptol może prowadzić do różnych działań niepożądanych, od częstych, takich jak hiperkaliemia i ból głowy, po rzadkie i poważne, jak zespół Stevensa-Johnsona i anafilaksja. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia natychmiast skontaktowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 120, 100 mg + 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Biseptol to lek przeciwbakteryjny, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zmiany skórne, dolegliwości ze strony układu pokarmowego i hiperkaliemia. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zakażenia grzybicze. Rzadkie skutki uboczne to m.in. guzkowe zapalenie okołotętnicze, bóle brzucha i nadwrażliwość na światło. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują leukopenię, małopłytkowość, agranulocytozę i inne poważne zaburzenia. Działania niepożądane o nieznanej częstotliwości to zespół Sweeta. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Betadine VAG, 200 mg – stosowanie u dzieci

    Betadine VAG nie jest zalecany dla dzieci przed okresem pokwitania z powodu ryzyka nadwrażliwości i zaburzeń tarczycy. Bezpieczne alternatywy to clotrimazol, nystatyna i metronidazol, które są skuteczne w leczeniu zakażeń grzybiczych i bakteryjnych.

  • Ilustracja poradnika Batrafen – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Batrafen u dzieci jest możliwe tylko po dokładnej ocenie przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, karmienie piersią i otwarte rany. Alternatywne leki przeciwgrzybicze dla dzieci to klotrimazol, mikonazol i nystatyna.

  • Ilustracja poradnika Ancotil, 10 mg/ml

    Ancotil to lek przeciwgrzybiczy zawierający flucytozynę, stosowany w leczeniu różnych chorób grzybiczych, takich jak kandydoza, kryptokokoza oraz chromoblastomikoza. Działa skutecznie przeciwko drożdżakom z rodzaju Candida oraz gatunkowi Cryptococcus neoformans. Lek może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci, a jego działanie jest często wzmacniane przez jednoczesne podawanie amfoterycyny B. Przed zastosowaniem leku należy zwrócić uwagę na przeciwwskazania, takie jak uczulenie na flucytozynę czy stosowanie niektórych leków przeciwwirusowych. Ancotil może powodować działania niepożądane, w tym zaburzenia składu krwi oraz problemy z wątrobą. Należy regularnie monitorować stan zdrowia pacjenta podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ancotil, 10 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Ancotil, zawierający flucytozynę, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu ryzyka teratogenności i braku danych dotyczących przenikania do mleka matki. Bezpieczniejsze alternatywy to nystatyna, klotrimazol i amfoterycyna B, ale ich stosowanie powinno być skonsultowane z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ancotil, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Ancotil może być stosowany u dzieci, ale wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania stężenia leku we krwi. Alternatywne leki przeciwgrzybicze, takie jak flukonazol, amfoterycyna B i kaspofungina, mogą być bezpieczniejsze i równie skuteczne w leczeniu różnych infekcji grzybiczych u dzieci. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii przeciwgrzybiczej u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Amoksiklav, 500 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amoksiklav to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, kandydoza, nudności i wymioty. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, zapalenie jelita grubego, ciężkie reakcje skórne, kryształy w moczu, zapalenie wątroby, żółtaczka, śródmiąższowe zapalenie nerek, przedłużony czas krzepnięcia krwi, pobudzenie ruchowe, drgawki, czarny język i rozwój zakażenia. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Amoksiklav, 1000 mg + 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amoksiklav to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak pleśniawki, biegunka, wysypka skórna, nudności, wymioty, zawroty głowy, ból głowy, rumień wielopostaciowy, reakcje alergiczne, zapalenie jelita grubego, ostre zapalenie trzustki, zapalenie jelit indukowane lekami, ciężkie reakcje skórne, kryształy w moczu, zapalenie błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie kanalików nerkowych, przedłużony czas krzepnięcia krwi, drgawki, znaczne zmniejszenie liczby krwinek białych oraz niedokrwistość hemolityczna. W razie wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika AmBisome liposomal, 50 mg

    AmBisome to liposomalny antybiotyk przeciwgrzybiczy, którego substancją czynną jest amfoterycyna B. Stosowany jest w leczeniu poważnych zakażeń grzybiczych, takich jak kandydoza, aspergiloza, mukormikoza oraz kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Lek podawany jest dożylnie w szpitalu przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz wskazania do leczenia. AmBisome może powodować działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne oraz uszkodzenie nerek. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących przygotowania i podawania leku.

  • Ilustracja poradnika AmBisome liposomal, 50 mg – dawkowanie leku

    AmBisome to lek przeciwgrzybiczy stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia i stanu pacjenta, zwykle wynosi od 1 do 5 mg/kg masy ciała na dobę. Lek podawany jest w infuzji dożylnej przez 30-60 minut. Ważne jest monitorowanie stanu pacjenta podczas leczenia, aby zapobiec ewentualnym działaniom niepożądanym.