Menu

HIV

Produkty powiązane z HIV
Vitaminum B Complex Hasco, tabletki
Vitaminum B Complex Hasco, tabletki
ALAnerv On, kapsułki
ALAnerv On, kapsułki
Aciclovir Ziaja, krem, 50 mg/g
Aciclovir Ziaja, krem, 50 mg/g
ActiFerol Fe, proszek, 7 mg
ActiFerol Fe, proszek, 7 mg
Actiferol Fe, proszek doustny, 15 mg
Actiferol Fe, proszek doustny, 15 mg
Aflofarm Alfarydyna, kapsułki
Aflofarm Alfarydyna, kapsułki
Allertec, syrop, 5 mg/5 ml
Allertec, syrop, 5 mg/5 ml
Allertec, tabletki powlekane, 10 mg
Allertec, tabletki powlekane, 10 mg
Amertil Bio, tabletki, 10 mg
Amertil Bio, tabletki, 10 mg
Amertil, tabletki powlekane, 10 mg
Amertil, tabletki powlekane, 10 mg
Apap, tabletki, 500 mg
Apap, tabletki, 500 mg
Arechin, tabletki, 250 mg
Arechin, tabletki, 250 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Karolina Wotlińska-Pełka
Karolina Wotlińska-Pełka
Maciej Birecki
Maciej Birecki
Sara Janowska
Sara Janowska
  1. Bortezomib Zentiva, 3,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Dermitopic, 0,1% – profil bezpieczenstwa
  3. Momester – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Neosine forte, 1000 mg – przeciwwskazania
  5. Neosine forte, 500 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Belara, 0,03 mg + 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Reltebon, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Reltebon, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Reltebon, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Reltebon, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Ipozumax, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, 10 mg + 10 mg – przeciwwskazania
  13. Sertraline Apotex – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Omeprazol Biofarm, 40 mg – wskazania – na co działa?
  15. Tenofovir Zentiva, 245 mg – skład leku
  16. Tenofovir Zentiva, 245 mg – wskazania – na co działa?
  17. Tenofovir Zentiva, 245 mg – profil bezpieczenstwa
  18. Tenofovir Zentiva, 245 mg – przeciwwskazania
  19. Tenofovir Zentiva, 245 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Tenofovir Zentiva, 245 mg – dawkowanie leku
  21. Tenofovir Zentiva, 245 mg – stosowanie u dzieci
  22. Pronasal, 50 mcg/dawkę – przeciwwskazania
  23. Metex PEN, 30 mg – przeciwwskazania
  24. Metex PEN, 25 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Bortezomib Zentiva, 3,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Bortezomib Zentiva może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak ketokonazol, rytonawir, rifampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ziele dziurawca oraz doustne leki przeciwcukrzycowe. Nie ma specyficznych informacji na temat interakcji z pokarmami, ale zaleca się konsultację z lekarzem. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia bortezomibem ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak zmęczenie, zawroty głowy i niewyraźne widzenie.

  • Ilustracja poradnika Dermitopic, 0,1% – profil bezpieczenstwa

    Dermitopic jest bezpieczny dla kobiet karmiących, minimalnie przenika do mleka. Podczas prowadzenia pojazdów zaleca się ostrożność z powodu możliwych zawrotów głowy. Alkohol może powodować zarumienienie i uczucie gorąca. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się ostrożność. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki, ale wymagana jest ścisła obserwacja.

  • Ilustracja poradnika Momester – interakcje z lekami i alkoholem

    Momester może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zwłaszcza z inhibitorami CYP3A, oraz z substancjami drażniącymi. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i unikać substancji drażniących.

  • Ilustracja poradnika Neosine forte, 1000 mg – przeciwwskazania

    Neosine forte to lek przeciwwirusowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na inozyny pranobeks, napadu dny moczanowej oraz zwiększonego stężenia kwasu moczowego we krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem historię dny moczanowej, kamicy nerkowej oraz zaburzeń czynności nerek. Lek może wchodzić w interakcje z lekami do leczenia dny moczanowej, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego, lekami immunosupresyjnymi oraz azydotymidyną.

  • Ilustracja poradnika Neosine forte, 500 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Neosine forte może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak inhibitory oksydazy ksantynowej, leki moczopędne, leki immunosupresyjne oraz azydotymidyna (AZT). Lek zawiera substancje pomocnicze, które mogą wpływać na jego stosowanie u niektórych pacjentów, w tym sacharozę, metylu parahydroksybenzoesan (E 218), propylu parahydroksybenzoesan oraz sód. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Belara, 0,03 mg + 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Belara może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym lekami przeciwpadaczkowymi, przeciwgruźliczymi, stosowanymi w leczeniu HIV i HCV, przeciwgrzybiczymi oraz produktami ziołowymi zawierającymi ziele dziurawca zwyczajnego. Substancje takie jak metoklopramid, węgiel aktywowany, kwas askorbinowy i paracetamol mogą wpływać na wchłanianie i tolerancję Belary. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Reltebon, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Reltebon, zawierający oksykodonu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego działanie oraz zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed przyjęciem innych leków. Reltebon może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak sok grejpfrutowy i alkohol, co może prowadzić do nasilenia jego działania i zwiększenia ryzyka działań niepożądanych. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu i soku grejpfrutowego podczas przyjmowania Reltebonu.

  • Ilustracja poradnika Reltebon, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Reltebon, zawierający oksykodonu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory MAO, leki uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, inhibitory proteazy, antybiotyki makrolidowe, leki przeciwgrzybicze, ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina oraz ziele dziurawca. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i alkoholem, co może nasilać jego działanie i prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Reltebonem jest zdecydowanie niewskazane.

  • Ilustracja poradnika Reltebon, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Reltebon, zawierający oksykodonu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, lekami uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, inhibitorami proteazy, antybiotykami makrolidowymi, lekami przeciwgrzybiczymi oraz induktorami CYP3A4. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i alkoholem, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Pacjenci powinni unikać spożywania tych substancji podczas stosowania leku Reltebon i konsultować się z lekarzem przed przyjęciem innych leków.

  • Ilustracja poradnika Reltebon, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Reltebon, zawierający oksykodonu chlorowodorek, jest silnym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu silnego bólu. Lek ten może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak inhibitory MAO, leki uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, inhibitory proteazy, antybiotyki makrolidowe, leki przeciwgrzybicze, ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina oraz ziele dziurawca. Reltebon może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym oraz alkoholem, co może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ipozumax, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ipozumax, zawierający itrakonazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwhistaminowymi, obniżającymi poziom cholesterolu, stosowanymi w arytmii serca, dusznicy bolesnej, migrenie, nadużywaniu leków, po przeszczepach narządów oraz w leczeniu HIV. Najlepiej przyjmować go po posiłku, a w przypadku leków zmniejszających kwasowość soku żołądkowego, popijać napojem typu „cola” (niedietetyczna). Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania.

  • Ilustracja poradnika Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, 10 mg + 10 mg – przeciwwskazania

    Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej choroby wieńcowej. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ciąży powyżej 3 miesięcy, obrzęku naczynioruchowego, stenozy aortalnej, niedociśnienia, niewydolności serca po zawale serca, cukrzycy i zaburzeń czynności nerek oraz stosowania sakubitrylu z walsartanem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Sertraline Apotex – interakcje z lekami i alkoholem

    Sertraline Apotex może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami MAO, pimozydem, amfetaminą, tramadolem, buprenorfiną, fentanylem, sumatryptanem, warfaryną, NLPZ, fenytoiną, litem i inhibitorami proteazy. Może również wchodzić w interakcje z ziołem dziurawca zwyczajnego i sokiem grejpfrutowym. Spożywanie alkoholu podczas stosowania sertraliny nie jest zalecane. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Omeprazol Biofarm, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Omeprazol Biofarm to lek z grupy inhibitorów pompy protonowej, stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku, owrzodzeń żołądka i dwunastnicy oraz w profilaktyce i leczeniu owrzodzeń związanych z zakażeniem Helicobacter pylori i przyjmowaniem NLPZ. Lek jest przeznaczony zarówno dla dorosłych, jak i dzieci. Dawkowanie zależy od schorzenia i wieku pacjenta. Omeprazol Biofarm nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na omeprazol lub jednoczesnego stosowania z nelfinawirem. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności/wymioty.

  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – skład leku

    Tenofovir Zentiva to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu HIV i HBV. Głównym składnikiem aktywnym jest tenofowir dizoproksyl, a lek zawiera również substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, povidon, kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, triacetyna i indygotyna. Pacjenci powinni być świadomi składników leku, zwłaszcza jeśli mają nietolerancję laktozy lub inne schorzenia, które mogą być wpływane przez substancje pomocnicze.

  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – wskazania – na co działa?

    Tenofovir Zentiva to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażeń HIV oraz przewlekłego zapalenia wątroby typu B (HBV). Lek ten jest przeznaczony dla dorosłych oraz młodzieży w wieku od 12 do mniej niż 18 lat. Zalecana dawka to jedna tabletka przyjmowana raz na dobę z jedzeniem. Możliwe działania niepożądane obejmują biegunki, wymioty, mdłości, zawroty głowy, wysypki oraz uczucie osłabienia. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne działania niepożądane, takie jak kwasica mleczanowa czy uszkodzenie komórek kanalików nerkowych.

  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – profil bezpieczenstwa

    Tenofovir Zentiva jest lekiem stosowanym w leczeniu zakażeń HIV i HBV. Kobiety karmiące piersią mogą stosować ten lek po konsultacji z lekarzem, ale kobiety zakażone HIV nie powinny karmić piersią. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli doświadczają zawrotów głowy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zalecana jest ostrożność. Seniorzy powinni być pod ścisłą kontrolą lekarską. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni mieć zmniejszoną dawkę i regularnie monitorować czynność nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być regularnie monitorowani i unikać przerwania leczenia.

  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – przeciwwskazania

    Tenofovir Zentiva to lek stosowany w leczeniu zakażeń HIV i wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, chorób nerek, osteoporozy, problemów z kośćmi, chorób wątroby, interakcji z innymi lekami, ciąży i karmienia piersią oraz u osób powyżej 65 lat bez konsultacji z lekarzem. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i konsultacje z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tenofovir Zentiva to lek stosowany w leczeniu zakażeń HIV i HBV. Może powodować różne działania niepożądane, w tym poważne, takie jak kwasica mleczanowa, zapalenie trzustki i uszkodzenie nerek. Najczęstsze skutki uboczne to biegunka, wymioty, mdłości, zawroty głowy, wysypka i uczucie osłabienia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i regularnie monitorowali swój stan zdrowia. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – dawkowanie leku

    Tenofovir Zentiva to lek stosowany w leczeniu HIV i przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży wynosi 245 mg raz na dobę z jedzeniem. Lek nie jest zalecany dla dzieci młodszych niż 12 lat. W przypadku pominięcia dawki, jeśli minęło mniej niż 12 godzin, należy przyjąć dawkę jak najszybciej; jeśli więcej niż 12 godzin, pominąć dawkę. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć zaostrzenia zapalenia wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wymioty, mdłości, zawroty głowy, wysypka i uczucie osłabienia.

  • Ilustracja poradnika Tenofovir Zentiva, 245 mg – stosowanie u dzieci

    Tenofovir Zentiva jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym w leczeniu zakażeń HIV i HBV. Jest bezpieczny dla młodzieży od 12 do mniej niż 18 lat, ale nie jest zalecany dla dzieci młodszych niż 12 lat. Alternatywne leki dla dzieci to m.in. Abakawir, Lamiwudyna, Emtrycytabina i Raltegrawir. Możliwe działania niepożądane Tenofovir Zentiva to m.in. biegunka, wymioty, mdłości, zawroty głowy, wysypka oraz uczucie osłabienia. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne działania niepożądane, takie jak kwasica mleczanowa czy uszkodzenie komórek kanalików nerkowych.

  • Ilustracja poradnika Pronasal, 50 mcg/dawkę – przeciwwskazania

    Pronasal to lek stosowany w leczeniu objawów kataru siennego, całorocznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz polipów nosa. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na mometazonu furoinian lub inne składniki leku, niewyleczonego zakażenia błony śluzowej nosa oraz po niedawnych zabiegach chirurgicznych lub urazach nosa. Przed rozpoczęciem stosowania leku Pronasal, należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania gruźlicy, innych zakażeń, stosowania innych kortykosteroidów lub mukowiscydozy. Niektóre leki, takie jak rytonawir i kobicystat, mogą nasilać działanie leku Pronasal.

  • Ilustracja poradnika Metex PEN, 30 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Metex PEN obejmują nadwrażliwość na metotreksat, choroby wątroby, nerek lub krwi, regularne spożywanie alkoholu, ciężkie zakażenia, owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, ciążę i karmienie piersią oraz równoczesne szczepienie żywymi szczepionkami. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i regularnie wykonywać zalecane badania kontrolne.

  • Ilustracja poradnika Metex PEN, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Metex PEN, zawierający metotreksat, nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, chorób wątroby, ciężkich chorób nerek, nadużywania alkoholu, ciężkich zakażeń, owrzodzeń błony śluzowej jamy ustnej, wrzodów żołądka lub jelit, ciąży i karmienia piersią oraz podczas przyjmowania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.