Menu

Glukoza we krwi

Produkty powiązane z glukoza we krwi
Colfarm Morwa biała forte + berberyna, tabletki
Colfarm Morwa biała forte + berberyna, tabletki
Insulan, tabletki
Insulan, tabletki
Morwa biała plus forte, tabletki
Morwa biała plus forte, tabletki
Apteo Morwa biała Forte, kapsułki
Apteo Morwa biała Forte, kapsułki
Apteo Morwa biała, tabletki
Apteo Morwa biała, tabletki
Colfarm Morwa biała forte, tabletki
Colfarm Morwa biała forte, tabletki
Diabetosan Caps, kapsułki
Diabetosan Caps, kapsułki
Diabetosan fix, zioła
Diabetosan fix, zioła
Diagnosis paski do glukozy Abra, paski testowe
Diagnosis paski do glukozy Abra, paski testowe
Domowa Apteczka Morwa Biała Complex, tabletki
Domowa Apteczka Morwa Biała Complex, tabletki
Doppelherz Activ dla diabetyków, tabletki
Doppelherz Activ dla diabetyków, tabletki
Doppelherz Aktiv dla diabetyków + morwa, tabletki
Doppelherz Aktiv dla diabetyków + morwa, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Rispolept Consta, 25 mg
  2. Rispolept Consta, 50 mg
  3. Efectin ER 37,5, 37,5 mg – przedawkowanie leku
  4. Euthyrox N 200, 200 mcg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Metfogamma 850 – dawkowanie leku
  6. Metfogamma 850 – stosowanie u dzieci
  7. Metfogamma 850
  8. Metfogamma 850 – skład leku
  9. Metfogamma 850 – wskazania – na co działa?
  10. Metfogamma 850 – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Metfogamma 500
  12. Metfogamma 500 – skład leku
  13. Metfogamma 500 – dawkowanie leku
  14. Metfogamma 500 – stosowanie w ciąży
  15. Indix SR, 1,5 mg – przeciwwskazania
  16. Indix SR, 1,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Polhumin N, 100 j.m./ml – stosowanie u dzieci
  18. Polhumin N, 100 j.m./ml – profil bezpieczenstwa
  19. Polhumin N, 100 j.m./ml – przeciwwskazania
  20. Polhumin N, 100 j.m./ml – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Polhumin N, 100 j.m./ml – stosowanie w ciąży
  22. Polhumin N, 100 j.m./ml
  23. Polhumin N, 100 j.m./ml – skład leku
  24. Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Rispolept Consta, 25 mg
    Ośrodkowy układ nerwowy, Na receptę

    Rispolept Consta to lek stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii, który pomaga złagodzić objawy choroby i zapobiegać ich nawrotom. Zawiera rysperydon, substancję czynną z grupy leków przeciwpsychotycznych. Lek podawany jest w formie wstrzyknięć domięśniowych co dwa tygodnie. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest omówienie z lekarzem wszelkich istniejących schorzeń oraz przyjmowanych leków. Rispolept Consta może powodować działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała oraz zmiany w poziomie glukozy we krwi. Należy regularnie kontrolować stan zdrowia pacjenta podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Rispolept Consta, 50 mg
    Ośrodkowy układ nerwowy, Na receptę

    Rispolept Consta to lek stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii, który pomaga złagodzić objawy choroby i zapobiegać ich nawrotom. Zawiera substancję czynną rysperydon, który należy do grupy leków przeciwpsychotycznych. Lek jest podawany w formie wstrzyknięć domięśniowych co dwa tygodnie. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest omówienie z lekarzem wszelkich istniejących schorzeń oraz przyjmowanych leków. Rispolept Consta może powodować działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała oraz zmiany w poziomie glukozy we krwi. Należy regularnie kontrolować stan zdrowia pacjenta podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Efectin ER 37,5, 37,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Efectin ER może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak tachykardia, zaburzenia świadomości, drgawki i wymioty. Dawki powyżej 3 gramów wenlafaksyny są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie polega na ogólnym leczeniu wspomagającym i objawowym, a nie jest znane swoiste antidotum dla wenlafaksyny.

  • Ilustracja poradnika Euthyrox N 200, 200 mcg – interakcje z lekami i alkoholem

    Euthyrox N, zawierający lewotyroksynę sodową, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwcukrzycowymi, przeciwzakrzepowymi, inhibitorami proteazy, fenytoiną, cholestyraminą, kolestypolem, lekami zawierającymi glin, żelazo i sole wapnia, salicylanami, dikumarolem, furosemidem, klofibratem, inhibitorami pompy protonowej, orlistatem, sewelamerem, inhibitorami kinazy tyrozynowej, propylotiouracylem, glikokortykosteroidami, lekami beta-adrenolitycznymi, amiodaronem, sertraliną, chlorochiną/proguanilem, lekami pobudzającymi enzymy wątrobowe oraz estrogenami. Produkty zawierające soję mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny, a biotyna może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych tarczycy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Metfogamma 850 – dawkowanie leku

    Lek Metfogamma 850 jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę, a dla dzieci i młodzieży 500 mg lub 850 mg raz na dobę, maksymalnie 2000 mg na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie zależy od wartości GFR. Lek należy przyjmować w czasie posiłku lub bezpośrednio po posiłku. Regularne kontrole stężenia glukozy we krwi i funkcji nerek są niezbędne. Przedawkowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej, która wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

  • Ilustracja poradnika Metfogamma 850 – stosowanie u dzieci

    Dzieci w wieku od 10 lat mogą zażywać lek Metfogamma 850 w leczeniu cukrzycy typu 2. Lek ten może być stosowany jako jedyny lub w skojarzeniu z insuliną. Dawkowanie zaczyna się od 500 mg lub 850 mg raz na dobę, a maksymalna dawka dobowa wynosi 2000 mg. Przeciwwskazania obejmują niewydolność nerek, ciężkie zakażenia, niewydolność serca i wątroby oraz nadużywanie alkoholu. Inne bezpieczne leki dla dzieci z cukrzycą typu 2 to insulina, gliklazyd i pioglitazon.

  • Ilustracja poradnika Metfogamma 850

    Metfogamma 850 to lek zawierający metforminę, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Pomaga w obniżeniu stężenia glukozy we krwi, co jest kluczowe dla osób z problemami metabolicznymi. Lek może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Długotrwałe stosowanie Metfogammy 850 może również zmniejszyć ryzyko powikłań związanych z cukrzycą. Należy go przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, a także prowadzić zdrowy tryb życia. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak nudności czy wymioty, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Metfogamma 850 – skład leku

    Metfogamma 850 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający metforminę jako substancję czynną. Oprócz metforminy, lek zawiera również substancje pomocnicze takie jak hypromeloza, powidon K25, magnezu stearynian, makrogol 6000 oraz tytanu dwutlenek (E 171). Substancje te wspomagają działanie i stabilność leku. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz utrata apetytu. Bardzo rzadko może wystąpić kwasica mleczanowa, która jest poważnym powikłaniem.

  • Ilustracja poradnika Metfogamma 850 – wskazania – na co działa?

    Metfogamma 850 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Zawiera metforminę, która pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi. Lek jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci od 10 roku życia. Dawkowanie zależy od wieku i czynności nerek pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką niewydolność nerek, kwasicę metaboliczną, odwodnienie, ciężkie zakażenie, niewydolność serca i nadużywanie alkoholu. Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność w przypadku ryzyka kwasicy mleczanowej. Metfogamma 850 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia smaku,…

  • Ilustracja poradnika Metfogamma 850 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metfogamma 850 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu. Bardzo rzadkim, ale poważnym działaniem niepożądanym jest kwasica mleczanowa. Ważne jest regularne kontrolowanie stanu zdrowia podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Metfogamma 500

    Metfogamma 500 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który zawiera metforminę. Pomaga w obniżeniu stężenia glukozy we krwi, co jest szczególnie istotne u pacjentów z nadwagą. Lek ten może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Długotrwałe stosowanie Metfogamma 500 może również zmniejszyć ryzyko powikłań związanych z cukrzycą. Należy go przyjmować w czasie posiłków, aby zminimalizować działania niepożądane. Regularne kontrole stężenia glukozy we krwi są zalecane podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Metfogamma 500 – skład leku

    Metfogamma 500 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający metforminę chlorowodorek jako substancję czynną. Każda tabletka zawiera 500 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 389,9 mg czystej metforminy. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak karboksymetyloskrobia sodowa, skrobia kukurydziana, powidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, glikol propylenowy, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E 171) i talk, które pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa jego smaku oraz ułatwienie jego przyjmowania. Metfogamma 500 może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia przewodu pokarmowego i w rzadkich przypadkach kwasica mleczanowa.

  • Ilustracja poradnika Metfogamma 500 – dawkowanie leku

    Metfogamma 500 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, funkcji nerek oraz ewentualnego stosowania insuliny. Dorośli zazwyczaj rozpoczynają leczenie od dawki 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę, dzieci od 500 mg lub 850 mg raz na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie zależy od wartości GFR. Regularna kontrola stężenia glukozy we krwi i funkcji nerek jest niezbędna. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Metfogamma 500 – stosowanie w ciąży

    Metfogamma 500 nie jest zalecana dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Najbezpieczniejszą alternatywą jest insulina. Inne leki, takie jak glibenklamid i gliklazyd, mogą być stosowane pod ścisłą kontrolą lekarską. Kobiety planujące ciążę lub będące w ciąży powinny skonsultować się z lekarzem w celu odpowiedniego dostosowania leczenia.

  • Ilustracja poradnika Indix SR, 1,5 mg – przeciwwskazania

    Indix SR to lek na nadciśnienie zawierający indapamid. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką niewydolność nerek i wątroby oraz hipokaliemię. Przed użyciem należy poinformować lekarza o problemach zdrowotnych, takich jak cukrzyca, dna moczanowa, zaburzenia rytmu serca i reakcje uczuleniowe na światło. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Indix SR, 1,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Indix SR to lek na nadciśnienie, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak hipokaliemia, reakcje alergiczne skóry, wymioty, plamica, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany w składzie komórek krwi, zaburzenia rytmu serca, niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, toksyczna rozpływna martwica naskórka, hiperkalcemia, omdlenie, nasilenie tocznia rumieniowatego, reakcje uczuleniowe na światło, krótkowzroczność, zamazane widzenie, pogorszenie widzenia oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Polhumin N, 100 j.m./ml – stosowanie u dzieci

    Polhumin N to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy, która może być stosowana u dzieci. Dawkowanie i sposób podawania powinny być dostosowane indywidualnie przez lekarza. Alternatywne leki insulinowe dla dzieci to insulina lispro, insulina glargine i insulina detemir. Najczęstsze działania niepożądane to hipoglikemia, lipodystrofia i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Polhumin N, 100 j.m./ml – profil bezpieczenstwa

    Polhumin N to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. Bezpieczna dla kobiet karmiących, nie wpływa na mleko, ale może wymagać zmiany dawki. Prowadzenie pojazdów może być utrudnione, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Alkohol nasila działanie insuliny, zwiększając ryzyko hipoglikemii. U seniorów zaleca się dwa wstrzyknięcia dziennie, bez dążenia do normoglikemii. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawki insuliny.

  • Ilustracja poradnika Polhumin N, 100 j.m./ml – przeciwwskazania

    Polhumin N to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz w stanach hipoglikemii. Przed zastosowaniem leku należy wziąć pod uwagę ostrzeżenia i środki ostrożności, a także możliwe interakcje z innymi lekami. W okresie ciąży i laktacji stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Polhumin N, 100 j.m./ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Polhumin N, insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak estrogeny, hormony tarczycy, związki litu, danazol, środki sympatykomimetyczne, kwas nikotynowy, steroidy, fenytoina, leki β-adrenolityczne, inhibitory monoaminooksydazy, salicylany, analogi somatostatyny oraz doustne leki przeciwcukrzycowe. Alkohol etylowy może nasilać działanie insuliny, co może prowadzić do hipoglikemii. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed spożyciem alkoholu i informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Polhumin N, 100 j.m./ml – stosowanie w ciąży

    Polhumin N jest bezpieczny dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, ponieważ nie przenika przez łożysko ani do mleka ludzkiego. Alternatywne leki to insulina lispro, insulina aspart i insulina glargine.

  • Ilustracja poradnika Polhumin N, 100 j.m./ml
    Przewód pokarmowy i metabolizm, Na receptę

    Polhumin N to ludzka insulina stosowana w leczeniu cukrzycy, wytwarzana z wykorzystaniem technik genetycznych. Działa poprzez obniżenie stężenia glukozy we krwi, co jest kluczowe dla pacjentów z cukrzycą, którzy mają problemy z produkcją insuliny. Lek ma pośredni czas działania, co oznacza, że jego efekty zaczynają się po około 1,5 godziny od wstrzyknięcia, osiągając maksimum po 4-12 godzinach. Polhumin N jest dostępny w postaci zawiesiny do wstrzykiwań i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Ważne jest, aby pacjenci monitorowali poziom cukru we krwi i dostosowywali dawki insuliny w zależności od potrzeb. Należy również pamiętać o zmianie miejsc wstrzyknięcia, aby uniknąć…

  • Ilustracja poradnika Polhumin N, 100 j.m./ml – skład leku

    Polhumin N to lek na cukrzycę zawierający biosyntetyczną insulinę ludzką izofanową. Główne składniki to insulina ludzka izofanowa oraz substancje pomocnicze takie jak protaminy siarczan, disodu fosforan dwunastowodny, fenol, metakrezol, glicerol, cynku chlorek, kwas solny, sodu wodorotlenek i woda do wstrzykiwań. Znajomość składu leku jest ważna dla unikania reakcji alergicznych i zrozumienia działania leku.

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml – profil bezpieczenstwa

    Polhumin Mix-2 to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. Bezpieczna dla kobiet karmiących, nie przenika do mleka. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Alkohol może nasilać działanie insuliny, zwiększając ryzyko hipoglikemii. U seniorów zaleca się dwa wstrzyknięcia insuliny na dobę. Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby powinni mieć zmniejszoną dawkę insuliny.