Menu

Dławica piersiowa

Produkty powiązane z dławica piersiowa
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
Acard, tabletki dojelitowe
Acard, tabletki dojelitowe
Acard, tabletki, 300 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Adipine, tabletki, 10 mg
Adipine, tabletki, 10 mg
Adipine, tabletki, 5 mg
Adipine, tabletki, 5 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Agen 5, tabletki, 5 mg
Agen 5, tabletki, 5 mg
Aldan, tabletki, 10 mg
Aldan, tabletki, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Łukasz Smoła
Łukasz Smoła
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Trifas 200, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Trifas COR, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Corotrope, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Euphyllin long, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Euphyllin long, 200 mg – przeciwwskazania
  6. Euphyllin long, 300 mg – przeciwwskazania
  7. Systen Conti, 3,2 mg + 11,2 mg – przeciwwskazania
  8. Oxis Turbuhaler, 9 mcg/dawkę – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Diaprel MR, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Diaprel MR, 30 mg – przedawkowanie leku
  11. Doxorubicin-Ebewe, 2 mg/ml – przedawkowanie leku
  12. Doxorubicin-Ebewe, 2 mg/ml – przeciwwskazania
  13. Dalfaz SR 5, 5 mg – wskazania – na co działa?
  14. Dalfaz SR 5, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Physiotens 0,4, 0,4 mg – przeciwwskazania
  16. Physiotens 0,2, 0,2 mg – wskazania – na co działa?
  17. Physiotens 0,2, 0,2 mg – przeciwwskazania
  18. Selgres, 5 mg – przeciwwskazania
  19. Foradil, 12 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Sortis 10, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Amlozek, 5 mg – stosowanie u dzieci
  22. Amlozek, 5 mg
  23. Amlozek, 5 mg – skład leku
  24. Amlozek, 5 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Trifas 200, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Trifas 200, zawierający torasemid, stosowany jest u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśni, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, hipokaliemię, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia i osłabienie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Trifas COR, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Trifas Cor to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia i obrzęków, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, kurcze mięśni, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi, niedobór potasu oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Corotrope, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Corotrope, zawierający milrynon, stosowany jest w krótkotrwałej terapii dożylnej niewydolności krążenia. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak komorowe skurcze dodatkowe, częstoskurcz komorowy, nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze i bóle głowy. Niezbyt częste działania to migotanie komór, dławica piersiowa, niedobór płytek krwi, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby, drżenia i zmniejszone stężenie potasu we krwi. Bardzo rzadkie działania obejmują zaburzenia typu torsades de pointes, wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli i reakcje skórne. U dzieci mogą wystąpić krwawienie dokomorowe, przetrwały przewód tętniczy, zmniejszenie liczby płytek krwi i problemy z rytmem serca. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z…

  • Ilustracja poradnika Euphyllin long, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Euphyllin long, zawierający teofilinę, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak antybiotyki makrolidowe, chinolony, leki blokujące kanały wapniowe, propranolol, barbiturany, fenytoina, karbamazepina, rifampicyna oraz douste środki antykoncepcyjne. Teofilina może również wchodzić w interakcje z kofeiną, tytoniem i alkoholem. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu oraz ograniczenie spożycia kofeiny podczas stosowania leku Euphyllin long. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania nowych leków lub suplementów diety.

  • Ilustracja poradnika Euphyllin long, 200 mg – przeciwwskazania

    Lek Euphyllin long, zawierający teofilinę, jest stosowany w leczeniu zaburzeń oddechowych, takich jak astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na teofilinę, świeży zawał serca, ostre zaburzenia rytmu serca oraz wiek poniżej 6 lat. Pacjenci z niestabilną dławicą piersiową, ryzykiem zaburzeń rytmu serca, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, kardiomiopatią przerostową, nadczynnością tarczycy, padaczką, wrzodem żołądka i dwunastnicy oraz porfirią powinni zachować ostrożność. Teofilina może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia.

  • Ilustracja poradnika Euphyllin long, 300 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Euphyllin long, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na teofilinę, świeży zawał mięśnia sercowego, ostre zaburzenia rytmu serca czy wiek poniżej 12 lat. Stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności w przypadkach takich jak niestabilna dławica piersiowa, ryzyko zaburzeń rytmu serca, ciężkie nadciśnienie tętnicze, kardiomiopatia przerostowa, nadczynność tarczycy, padaczka, wrzód żołądka i dwunastnicy oraz porfiria. Teofilina może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Stosowanie teofiliny w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Systen Conti, 3,2 mg + 11,2 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Systen Conti, należy upewnić się, że nie występują żadne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, rak piersi, nowotwory estrogenozależne, hiperplazja endometrium, krwawienia z dróg rodnych, ciąża, karmienie piersią, choroby wątroby, zakrzepy krwi, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic oraz porfiria. Ważne jest również poinformowanie lekarza o występowaniu w przeszłości schorzeń, które mogą nasilić się podczas stosowania leku, takich jak mięśniaki macicy, endometrioza, zwiększone ryzyko zakrzepów, nadciśnienie tętnicze, choroby wątroby, cukrzyca, kamica żółciowa, migrena, toczeń rumieniowaty układowy, padaczka, astma oskrzelowa, otoskleroza, mastopatia, duże stężenie trójglicerydów we krwi, zatrzymywanie płynów, niedoczynność tarczycy oraz obrzęk naczynioruchowy.

  • Ilustracja poradnika Oxis Turbuhaler, 9 mcg/dawkę – działania niepożądane i skutki uboczne

    Oxis Turbuhaler to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, drżenia, zawroty głowy, nudności i skurcze mięśni. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują reakcje nadwrażliwości, zmniejszone stężenie potasu i zwiększenie stężenia glukozy. Rzadkie działania niepożądane to pobudzenie i niepokój ruchowy, a bardzo rzadkie to nieprawidłowości w zapisie EKG. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Diaprel MR, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Diaprel MR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak hipoglikemia, zaburzenia wątroby, skóry, krwi, pokarmowe oraz zaburzenia oka. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i odpowiednio reagować na niepokojące objawy. W przypadku hipoglikemii należy spożyć coś słodkiego, a w razie potrzeby skontaktować się z lekarzem. Objawy zaburzeń wątroby obejmują zażółcenie skóry i oczu, a zaburzeń krwi – bladość, przedłużone krwawienie, siniaki, ból gardła i gorączkę.

  • Ilustracja poradnika Diaprel MR, 30 mg – przedawkowanie leku

    Diaprel MR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Przedawkowanie może prowadzić do hipoglikemii, której objawy obejmują ból głowy, silny głód, nudności, zmęczenie i inne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i świadomość objawów przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Doxorubicin-Ebewe, 2 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Doxorubicin-Ebewe może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niewydolność mięśnia sercowego, zahamowanie czynności szpiku kostnego i toksyczne działanie na przewód pokarmowy. Maksymalna dawka skumulowana wynosi 550 mg/m2 pc., a u pacjentów z chorobami serca 450 mg/m2 pc. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać stosowanie leku, przetoczyć krew, podać antybiotyki i umieścić pacjenta w jałowym otoczeniu.

  • Ilustracja poradnika Doxorubicin-Ebewe, 2 mg/ml – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Doxorubicin-Ebewe jest przeciwwskazane w przypadkach nadwrażliwości, zahamowania czynności szpiku kostnego, chorób serca, ciężkiej choroby wątroby, ostrych zakażeń, zapalenia błony śluzowej jamy ustnej oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz istniejących schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Dalfaz SR 5, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Dalfaz SR 5 jest stosowany w leczeniu zaburzeń czynnościowych spowodowanych łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Zalecane dawkowanie to 1 tabletka dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na alfuzosynę, ciężką niewydolność wątroby oraz jednoczesne stosowanie innych leków blokujących receptory α1-adrenergiczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów z hipotensją, niedociśnieniem ortostatycznym oraz w podeszłym wieku. Możliwe działania niepożądane to m.in. uczucie omdlenia, zawroty głowy, ból głowy, nudności, bóle brzucha, biegunka, suchość w ustach, osłabienie, złe samopoczucie, niedociśnienie ortostatyczne, omdlenia, senność, nieprawidłowe widzenie, tachykardia, uczucie kołatania serca, nieżyt nosa, wymioty, wysypka, świąd, obrzęki, ból w klatce piersiowej, uderzenia gorąca, dławica piersiowa, pokrzywka, obrzęk…

  • Ilustracja poradnika Dalfaz SR 5, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dalfaz SR 5, zawierający alfuzosynę, jest stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym uczucie omdlenia, zawroty głowy, ból głowy, nudności, bóle brzucha, biegunka, suchość w ustach, osłabienie, złe samopoczucie oraz niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Na początku leczenia mogą wystąpić objawy takie jak zawroty głowy i osłabienie, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Physiotens 0,4, 0,4 mg – przeciwwskazania

    Physiotens 0,4 jest lekiem przeciwnadciśnieniowym, ale nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na moksonidynę, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym II° i III°, oraz niewydolnością serca. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma blok przedsionkowo-komorowy I°, ciężką niewydolność wieńcową, niestabilną dławicę piersiową lub niewydolność nerek. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest informowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Physiotens 0,2, 0,2 mg – wskazania – na co działa?

    Physiotens 0,2 to lek przeciwnadciśnieniowy zawierający moksonidynę, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Dawkowanie leku wynosi od 0,2 mg do 0,6 mg na dobę, w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zespół chorego węzła zatokowego, bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy II° i III°, oraz niewydolność serca. Należy zachować ostrożność w przypadku bloku przedsionkowo-komorowego I°, ciężkiej niewydolności wieńcowej, niewydolności nerek, populacji osób starszych oraz nietolerancji galaktozy. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, lekami przeciwdepresyjnymi, uspokajającymi, nasennymi oraz alkoholem. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, osłabienie oraz senność.

  • Ilustracja poradnika Physiotens 0,2, 0,2 mg – przeciwwskazania

    Physiotens 0,2 to lek przeciwnadciśnieniowy zawierający moksonidynę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II° i III° oraz niewydolność serca. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I°, ciężką niewydolnością wieńcową, niestabilną dławicą piersiową i niewydolnością nerek. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, lekami przeciwdepresyjnymi, uspokajającymi oraz β-adrenolitykami. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Selgres, 5 mg – przeciwwskazania

    Selgres, lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, ma pewne przeciwwskazania i wymaga zachowania środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, jednoczesnego stosowania z SSRI, SNRI, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, sympatykomimetykami, inhibitorami MAO, opioidami oraz przy aktywnym wrzodzie dwunastnicy lub żołądka. Należy unikać nagłych zmian pozycji ciała, spożywania alkoholu oraz zachować ostrożność przy znieczuleniu ogólnym. Selegilina może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Foradil, 12 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Foradil to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP, który może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, drżenie mięśni i kołatanie serca. W przypadku ciężkich działań niepożądanych, takich jak skurcz oskrzeli czy reakcje alergiczne, należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Pacjenci z cukrzycą powinni monitorować stężenie cukru we krwi podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Sortis 10, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Stosowanie leku SORTIS może prowadzić do interakcji z wieloma innymi lekami, takimi jak cyklosporyna, antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, inne leki regulujące stężenie lipidów, blokery kanału wapniowego, leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV, leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, ezetymib, warfaryna, doustne środki antykoncepcyjne, styrypentol, cymetydyna, fenazon oraz kolchicyna. SORTIS może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i zielem dziurawca. Podczas przyjmowania leku SORTIS należy unikać spożywania nadmiernej ilości alkoholu, ponieważ może to zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby oraz nasilać działania niepożądane związane z mięśniami.

  • Ilustracja poradnika Amlozek, 5 mg – stosowanie u dzieci

    Amlozek może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat w leczeniu nadciśnienia tętniczego, ale nie zaleca się jego stosowania u dzieci poniżej 6 lat. Alternatywne leki dla dzieci to enalapryl, lizynopryl oraz hydrochlorotiazyd. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek leku u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Amlozek, 5 mg

    Amlozek to lek zawierający amlodypinę, stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi. Lek może być stosowany niezależnie od posiłków, a dawka początkowa wynosi zazwyczaj 5 mg raz na dobę. U dzieci i młodzieży dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego podczas leczenia. Możliwe działania niepożądane obejmują obrzęk, ból głowy oraz zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Amlozek, 5 mg – skład leku

    Amlozek to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Zawiera substancję czynną amlodypinę oraz substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, karboksymetyloskrobia sodowa i magnezu stearynian. Dostępne są dwie dawki: 5 mg i 10 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, zwężenie zastawki aorty, wstrząs kardiogenny oraz niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego.

  • Ilustracja poradnika Amlozek, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Amlozek to lek zawierający amlodypinę, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi i obniża ciśnienie tętnicze. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amlodypinę, ciężkie niedociśnienie, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia sercowego. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.