Menu

Choroba wrzodowa

Produkty powiązane z choroba wrzodowa
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Voltaren Emulgel, żel, 1%
Voltaren Emulgel, żel, 1%
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Ibuprom RR MAX, tabletki, 400 mg
Ibuprom RR MAX, tabletki, 400 mg
Ibuprom, tabletki, 200 mg
Ibuprom, tabletki, 200 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Flegamina Classic o smaku miętowym – przeciwwskazania
  2. Flegamina Classic o smaku miętowym – dawkowanie leku
  3. Flegamina Classic, 8 mg – wskazania – na co działa?
  4. Flegamina Classic, 8 mg – przeciwwskazania
  5. Feldene, 20 mg/ml – dawkowanie leku
  6. Famotydyna Ranigast, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Famogast, 40 mg – skład leku
  8. Famogast, 40 mg – profil bezpieczenstwa
  9. Famogast, 40 mg – przeciwwskazania
  10. Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50
  11. Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50 – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50 – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Estazolam TZF, 2 mg – przeciwwskazania
  14. Gastrovit TraviComplex – przeciwwskazania
  15. Gastrovit TraviComplex – dawkowanie leku
  16. Gastrovit TraviComplex – wskazania – na co działa?
  17. Ultrapiryna, 325 mg – wskazania – na co działa?
  18. Ultrapiryna, 325 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Elenium, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Elenium, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Duomox, 750 mg – wskazania – na co działa?
  22. Dicloreum, 50 mg – skład leku
  23. Dicloreum, 50 mg – wskazania – na co działa?
  24. Dicloreum, 50 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic o smaku miętowym – przeciwwskazania

    Flegamina Classic o smaku miętowym nie powinna być stosowana u osób z nadwrażliwością na składniki leku oraz u dzieci poniżej 7 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku stanów zapalnych dróg oddechowych, choroby wrzodowej, zaburzeń czynności wątroby i nerek oraz nietolerancji cukrów. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki przeciwkaszlowe, atropina, salicylany i antybiotyki. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. ból brzucha, nudności, wysypkę, ból głowy i reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic o smaku miętowym – dawkowanie leku

    Flegamina Classic o smaku miętowym to syrop stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dzieci (7-10 lat) 5 ml syropu 3 razy na dobę, dorośli i dzieci powyżej 10 lat 10 ml syropu 3 razy na dobę. Lek należy zażywać po posiłku, doustnie, w równych odstępach czasu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku i dzieci poniżej 7 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku stanów zapalnych dróg oddechowych, choroby wrzodowej, zaburzeń czynności wątroby i nerek oraz nietolerancji cukrów.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic, 8 mg – wskazania – na co działa?

    Flegamina Classic to lek wykrztuśny stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób dróg oddechowych. Zawiera bromoheksyny chlorowodorek, który ułatwia odkrztuszanie i oczyszczanie oskrzeli. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 3 lat, jednak dzieci w wieku 3-6 lat powinny stosować syrop. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz dzieci poniżej 2 lat. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból brzucha, nudności, reakcje nadwrażliwości i ciężkie reakcje skórne. Lek należy stosować po posiłku, w równych odstępach czasu, unikając stosowania bezpośrednio przed snem.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic, 8 mg – przeciwwskazania

    Flegamina Classic, zawierająca bromoheksyny chlorowodorek, jest lekiem wykrztuśnym stosowanym w leczeniu chorób dróg oddechowych. Nie należy jej stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, u dzieci w wieku 3-6 lat, które nie mogą połknąć tabletki, oraz u dzieci poniżej 2 lat. Przed zażyciem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku stanów zapalnych dróg oddechowych, choroby wrzodowej, zaburzeń czynności wątroby i nerek oraz nietolerancji cukrów. Flegamina Classic może wchodzić w interakcje z lekami przeciwkaszlowymi, atropiną, salicylanami, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi oraz antybiotykami.

  • Ilustracja poradnika Feldene, 20 mg/ml – dawkowanie leku

    FELDENE to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu objawów chorób reumatycznych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg, a lek podaje się domięśniowo. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Przeciwwskazania obejmują m.in. uczulenie na piroksykam, choroby wrzodowe oraz ciężkie reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Famotydyna Ranigast, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Famotydyna Ranigast może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak warfaryna, teofilina, fenytoina, diazepam, propranolol, aminofenazon, fenazon, atazanawir, ketokonazol, itrakonazol, probenecyd, sukralfat, węglan wapnia, rylpiwiryna, pozakonazol, dazatynib, erlotynib, gefitynib i pazopanib. Może również wchodzić w interakcje z pokarmem i lekami zobojętniającymi kwas solny. Badania nie wykazały wpływu famotydyny na metabolizm alkoholu. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, aby uniknąć niepożądanych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Famogast, 40 mg – skład leku

    Famogast to lek zawierający famotydynę, stosowany w leczeniu chorób wrzodowych i refluksu przełyku. Oprócz substancji czynnej, lek zawiera szereg substancji pomocniczych, takich jak skrobia żelowana, celuloza sproszkowana, magnezu stearynian, talk, hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 6000 i lak z czerwienią koszenilową (E124). Substancje te pełnią różne funkcje technologiczne, stabilizujące i ułatwiające podanie leku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Famogast, 40 mg – profil bezpieczenstwa

    Famogast, zawierający famotydynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób wrzodowych i refluksowych. Kobiety karmiące piersią powinny zaprzestać stosowania leku lub karmienia piersią, ponieważ famotydyna przenika do mleka kobiecego. Brak jest danych na temat przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów, ale mogą wystąpić zawroty głowy. Badania nie wykazały znaczących interakcji z alkoholem. Stosowanie u seniorów jest bezpieczne, bez konieczności modyfikacji dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni stosować zmniejszoną dawkę lub wydłużyć okres pomiędzy dawkami. Zalecane jest kontrolowanie obrazu krwi i czynności wątroby przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.

  • Ilustracja poradnika Famogast, 40 mg – przeciwwskazania

    Famogast to lek stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na famotydynę i inne leki z grupy antagonistów receptorów H2. Środki ostrożności dotyczą owrzodzenia żołądka, niewydolności nerek, długotrwałego stosowania i choroby wrzodowej. Ważne jest również unikanie interakcji z lekami takimi jak ketokonazol, itrakonazol, leki zobojętniające kwas solny, probenecyd i rylpiwiryna.

  • Ilustracja poradnika Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50

    Etopiryna to lek stosowany w leczeniu bólów głowy oraz bólów o umiarkowanym nasileniu, zwłaszcza pochodzenia zapalnego. Zawiera trzy substancje czynne: kwas acetylosalicylowy, etenzamid i kofeinę. Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej po posiłku, z dużą ilością wody. Należy stosować możliwie najmniejsze skuteczne dawki przez najkrótszy okres konieczny do łagodzenia objawów. Etopiryna jest przeciwwskazana u dzieci i młodzieży poniżej 16. roku życia oraz w przypadku wielu schorzeń, takich jak astma oskrzelowa czy czynna choroba wrzodowa. Działania niepożądane mogą obejmować m.in. nudności, wymioty oraz krwawienia z przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50 – interakcje z lekami i alkoholem

    Etopiryna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, metotreksat, inhibitory konwertazy angiotensyny, acetazolamid, kwas walproinowy, leki moczopędne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, glikokortykosteroidy, leki przeciwcukrzycowe, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, digoksyna, leki trombolityczne, barbiturany, doustne środki antykoncepcyjne, cymetydyna, disulfiram, ergotamina, analeptyki, omeprazol i kwas askorbowy. Podczas leczenia Etopiryną nie należy spożywać alkoholu, ponieważ zwiększa to ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz nasila krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Etopiryna może powodować różne działania niepożądane, w tym małopłytkowość, niedokrwistość, reakcje nadwrażliwości, szumy uszne, niestrawność, zgagę, bóle brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego, uszkodzenie wątroby i nerek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast poinformować lekarza lub farmaceutę. Lek jest przeciwwskazany w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby i nerek.

  • Ilustracja poradnika Estazolam TZF, 2 mg – przeciwwskazania

    Estazolam TZF to lek stosowany w leczeniu zaburzeń snu, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu sennego, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, miastenia, ostra porfiria oraz zatrucie alkoholem lub lekami. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę ostrzeżenia dotyczące tolerancji, uzależnienia, objawów odstawiennych, zjawiska „z odbicia”, amnezji następczej oraz reakcji psychicznych i paradoksalnych. Estazolam może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Gastrovit TraviComplex – przeciwwskazania

    Gastrovit TraviComplex to lek roślinny stosowany w niestrawności, wzdęciach i odbijaniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, uczulenie na rośliny z rodzin astrowatych i jasnotowatych, aktywną chorobę wrzodową oraz nadwrażliwość na salicylany. Ważne jest uwzględnienie zawartości etanolu, szczególnie u osób z chorobą alkoholową, kobiet ciężarnych, karmiących piersią oraz osób z chorobą wątroby lub padaczką. Kora wierzby zawarta w leku może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych.

  • Ilustracja poradnika Gastrovit TraviComplex – dawkowanie leku

    Gastrovit TraviComplex to lek roślinny stosowany w niestrawności, wzdęciach i odbijaniu. Dawkowanie dla dorosłych to do 4 razy na dobę po 5 ml, rozcieńczone w wodzie. Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, aktywną chorobę wrzodową oraz uczulenie na salicylany. Zachować ostrożność ze względu na zawartość etanolu. Możliwe działania niepożądane to reakcje uczuleniowe i dolegliwości żołądkowe. Lek przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C.

  • Ilustracja poradnika Gastrovit TraviComplex – wskazania – na co działa?

    Gastrovit TraviComplex to lek roślinny stosowany w leczeniu niestrawności, w tym wzdęć i odbijania. Przeznaczony jest dla dorosłych i nie powinien być stosowany przez dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, uczulenie na rośliny z rodziny astrowatych i jasnotowatych, aktywną chorobę wrzodową oraz nadwrażliwość na salicylany lub inne NLPZ. Lek zawiera etanol, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Ultrapiryna, 325 mg – wskazania – na co działa?

    Ultrapiryna to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, stosowany w leczeniu przeziębienia, grypy, stanów gorączkowych, przewlekłych bólów i stanów zapalnych oraz łagodnych bólów. Dawkowanie wynosi 1 tabletka co 4 godziny lub 1-2 tabletki co 6 godzin, maksymalnie 4 g na dobę dla dorosłych i 1500 mg na dobę dla młodzieży powyżej 16 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, skazy krwotoczne, chorobę wrzodową, ciężką niewydolność wątroby lub nerek, trzeci trymestr ciąży, astmę oskrzelową oraz jednoczesne stosowanie z metotreksatem. Możliwe działania niepożądane to objawy niestrawności, stany zapalne żołądka i jelit, krwawienia, reakcje alergiczne oraz zaburzenia czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Ultrapiryna, 325 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ultrapiryna, zawierająca kwas acetylosalicylowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak metotreksat, ibuprofen, leki przeciwzakrzepowe, glikokortykosteroidy, digoksyna i leki przeciwcukrzycowe. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak środki alkalizujące mocz, spironolakton i metamizol. Jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać ryzyko owrzodzenia błony śluzowej oraz krwawień z przewodu pokarmowego. Zaleca się konsultację z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania Ultrapiryny oraz unikanie alkoholu podczas jej stosowania.

  • Ilustracja poradnika Elenium, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Elenium, zawierający chlordiazepoksyd, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z fluwoksaminą, fluoksetyną, lekami przeciwhistaminowymi, przeciwpadaczkowymi, stosowanymi w chorobie wrzodowej, rifampicyną, erytromycyną, ketokonazolem, narkotycznymi lekami przeciwbólowymi, lekami zwiotczającymi mięśnie szkieletowe, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona oraz disulfiramem. Elenium może również wchodzić w interakcje z opioidami i alkoholem, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak senność, depresja oddechowa i reakcje paradoksalne.

  • Ilustracja poradnika Elenium, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Elenium, zawierający chlordiazepoksyd, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak fluwoksamina, leki przeciwhistaminowe, leki stosowane w padaczce, antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, narkotyczne leki przeciwbólowe oraz opioidy. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Elenium jest niewskazane, ponieważ może nasilać działanie leku na ośrodkowy układ nerwowy i prowadzić do niepożądanych efektów, takich jak senność, zawroty głowy oraz reakcje paradoksalne. Pacjenci powinni zawsze informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz unikać spożywania alkoholu podczas terapii Elenium.

  • Ilustracja poradnika Duomox, 750 mg – wskazania – na co działa?

    Duomox to antybiotyk zawierający amoksycylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i zapalenie gardła, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w okresie ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, dur brzuszny i dur rzekomy, ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej, zakażenia związane z protezowaniem stawów, eradykacja Helicobacter pylori, choroba z Lyme oraz zapobieganie zapaleniu wsierdzia. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, rodzaju i ciężkości zakażenia oraz czynności nerek pacjenta. Możliwe działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka skórna, reakcje uczuleniowe,…

  • Ilustracja poradnika Dicloreum, 50 mg – skład leku

    Lek Dicloreum zawiera diklofenak sodowy, który działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Oprócz substancji czynnej, lek zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, skrobia żelowana, magnezu stearynian, powidon, celulozy octanoftalan, dietylu ftalan i tytanu dwutlenek. Substancje te zapewniają odpowiednią strukturę, stabilność i smak tabletki. Lek jest stosowany w leczeniu chorób stawów i tkanek okołostawowych oraz pourazowych zespołów bólowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diklofenak, czynne choroby wrzodowe, ciężką niewydolność nerek, wątroby i serca oraz ostatni trymestr ciąży.

  • Ilustracja poradnika Dicloreum, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Dicloreum zawiera diklofenak sodowy, który jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym w leczeniu chorób stawów i tkanek okołostawowych oraz pourazowych zespołów bólowych. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i powinno być ustalone przez lekarza. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości, czynnej choroby wrzodowej, w ostatnim trymestrze ciąży oraz w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby, nerek i serca.

  • Ilustracja poradnika Dicloreum, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Dicloreum, zawierający diklofenak sodowy, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym w leczeniu różnych schorzeń zapalnych i bólowych. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na diklofenak lub inne składniki leku, czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ostatni trymestr ciąży, ciężka niewydolność nerek, wątroby i serca, choroby serca i naczyń mózgowych, astma i reakcje alergiczne oraz stosowanie u dzieci poniżej 18 roku życia. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.