Menu

Choroba wrzodowa

Produkty powiązane z choroba wrzodowa
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Voltaren Emulgel, żel, 1%
Voltaren Emulgel, żel, 1%
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Ibuprom RR MAX, tabletki, 400 mg
Ibuprom RR MAX, tabletki, 400 mg
Ibuprom, tabletki, 200 mg
Ibuprom, tabletki, 200 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Tussipect, (4,35 mg + 622 mg + – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Tussicom 200, 200 mg/5 g – wskazania – na co działa?
  3. Theophyllinum Tramco, 1,2 mg/ml – dawkowanie leku
  4. Etopiryna Kontrol, 300 mg + 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Etopiryna Kontrol, 300 mg + 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Sinemet CR 200/50 – przeciwwskazania
  7. Scorbolamid, 100 mg + 5 mg + 300 – stosowanie u dzieci
  8. Sal Ems factitium
  9. Relanium, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  10. Relanium, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Neorelium, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Ranisan 150 mg – profil bezpieczenstwa
  13. Ranisan 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Ranisan 150 mg – stosowanie w ciąży
  15. Ranisan 150 mg – stosowanie u dzieci
  16. Ranigast, 150 mg – profil bezpieczenstwa
  17. Ranigast, 150 mg – przeciwwskazania
  18. Ranigast, 150 mg – stosowanie u dzieci
  19. Ranigast, 0,5 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  20. Ranigast, 0,5 mg/ml – stosowanie u dzieci
  21. Profenid, 100 mg – dawkowanie leku
  22. Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – wskazania – na co działa?
  23. Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Polopiryna S, 300 mg
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tussipect, (4,35 mg + 622 mg + – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Tussipect może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak glikozydy nasercowe, leki hipotensyjne, inhibitory MAO, pochodne alkaloidów sporyszu, acetazolamid oraz salbutamol. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak saponiny, rośliny z rodziny Lamiaceae oraz pyłki brzozy i seler. Ze względu na zawartość etanolu, pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas stosowania leku Tussipect. Ważne jest, aby pacjenci konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Tussicom 200, 200 mg/5 g – wskazania – na co działa?

    Lek Tussicom jest stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych z gęstą wydzieliną oskrzelową oraz w mukowiscydozie. Zalecane dawkowanie to do 600 mg na dobę dla dorosłych i dzieci powyżej 14 lat, do 400 mg na dobę dla dzieci od 6 do 14 lat, oraz do 300 mg na dobę dla dzieci od 2 do 6 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na acetylocysteinę i stosowanie u dzieci poniżej 2 lat. Należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą, chorobą wrzodową, w podeszłym wieku oraz z niewydolnością oddechową. Acetylocysteina może wchodzić w interakcje z antybiotykami, lekami zmniejszającymi odruch kaszlu, nitrogliceryną i węglem aktywowanym. Możliwe…

  • Ilustracja poradnika Theophyllinum Tramco, 1,2 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Theophyllinum Tramco jest stosowany w leczeniu objawowym stanów chorobowych z ostrymi napadami duszności. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od beztłuszczowej masy ciała pacjenta. Lek podaje się dożylnie, a jego stężenie w surowicy powinno być monitorowane. Teofilina jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na teofilinę, świeżym zawałem serca, marskością wątroby, ostrym obrzękiem płuc oraz u dzieci poniżej 6 miesięcy. Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem, chorobami krążeniowo-oddechowymi, zaburzeniami rytmu serca, niewydolnością wątroby i nerek oraz u osób powyżej 55 lat. Teofilina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zwiększać jej toksyczność. Najczęstsze działania niepożądane to tachykardia,…

  • Ilustracja poradnika Etopiryna Kontrol, 300 mg + 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Etopiryna Kontrol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami konwertazy angiotensyny, lekami przeciwzakrzepowymi, beta-adrenolitykami, metotreksatem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i wieloma innymi. Interakcje te mogą wpływać na skuteczność leczenia oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Lek może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak omeprazol i kwas askorbowy. Podczas leczenia Etopiryną Kontrol należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ zwiększa to ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz nasila krwawienia z przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Etopiryna Kontrol, 300 mg + 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Etopiryna Kontrol może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia krwi, układu immunologicznego, układu nerwowego, serca, nerek i innych. Przedawkowanie leku może powodować poważne objawy toksyczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Sinemet CR 200/50 – przeciwwskazania

    Lek Sinemet CR 200/50 nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, podejrzenia lub historii czerniaka złośliwego, leczenia nieselektywnymi inhibitorami MAO, jaskry z wąskim kątem, ciężkich psychoz oraz przeciwwskazań do amin sympatykomimetycznych. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania alergii, depresji, psychoz, chorób układu krążenia, płuc, nerek, wątroby, choroby wrzodowej, drgawek, jaskry z szerokim kątem, nasilonych zaburzeń motoryki oraz przebytego zawału serca. Należy również zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania z innymi lekami, takimi jak leki obniżające ciśnienie tętnicze, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwcholinergiczne, żelazo oraz inne leki wpływające na działanie lewodopy i karbidopy.

  • Ilustracja poradnika Scorbolamid, 100 mg + 5 mg + 300 – stosowanie u dzieci

    Scorbolamid nie jest zalecany dla dzieci poniżej 16 roku życia ze względu na ryzyko zespołu Reye’a i inne przeciwwskazania. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to paracetamol, ibuprofen, witamina C i preparaty z rutozydem. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Sal Ems factitium

    Sal Ems factitium to lek w postaci musujących tabletek, który zawiera sztuczną sól emską. Działa wykrztuśnie i alkalizująco, co ułatwia odkrztuszanie i poprawia wydzielanie śluzu w drogach oddechowych. Stosowany jest w leczeniu pomocniczym stanów zapalnych dróg oddechowych oraz astmy oskrzelowej. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka czy bóle brzucha. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobą wrzodową oraz na diecie ubogosodowej. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Relanium, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Relanium, zawierający diazepam, jest lekiem stosowanym w stanach nagłych, takich jak ostre stany lękowe, drgawkowe czy przedoperacyjna premedykacja. Istnieją jednak pewne sytuacje, w których nie należy go stosować, takie jak nadwrażliwość na diazepam, miastenia, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu sennego, ciężka niewydolność wątroby, fobie, natręctwa, przewlekłe psychozy oraz stosowanie u noworodków i wcześniaków. Przed rozpoczęciem stosowania leku Relanium należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością wątroby, przewlekłą niewydolnością płuc, uszkodzeniem mózgu, w stanie ciężkim, uzależnionych od leków lub alkoholu oraz w okresie żałoby. Relanium może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym…

  • Ilustracja poradnika Relanium, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Relanium, zawierający diazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym opioidowymi lekami przeciwbólowymi, lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwdrgawkowymi, znieczulającymi oraz lekami stosowanymi w chorobie wrzodowej. Może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak alkohol benzylowy, etanol, glikol propylenowy i sodu benzoesan. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Relanium jest przeciwwskazane, ponieważ może nasilać działanie uspokajające diazepamu i prowadzić do poważnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Neorelium, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Neorelium, zawierający diazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z fluwoksaminą, fluoksetyną, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami zwiotczającymi mięśnie, lewodopą, lekami stosowanymi w chorobie wrzodowej, ketokonazolem oraz silnymi lekami przeciwbólowymi. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak glikol propylenowy, alkohol benzylowy oraz sodu benzoesan i kwas benzoesowy. Picie alkoholu podczas stosowania Neorelium jest niewskazane, ponieważ może nasilać działanie uspokajające leku oraz prowadzić do poważnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – profil bezpieczenstwa

    RANISAN 150 mg, zawierający ranitydynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób żołądkowo-jelitowych. Kobiety karmiące powinny stosować lek tylko w przypadku zdecydowanej konieczności, ponieważ ranitydyna przenika do mleka kobiecego. Lek może powodować zawroty głowy i niewyraźne widzenie, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale alkohol może nasilać objawy chorób żołądkowo-jelitowych. U seniorów istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak zapalenie płuc, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni dostosować dawkę leku, aby uniknąć kumulacji ranitydyny. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić zwiększone ryzyko działań niepożądanych, dlatego konieczne jest…

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    RANISAN 150 mg, zawierający ranitydynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, pochodnymi kumaryny, triazolamem, midazolamem, ketokonazolem, atazanawirem, delawirydyną, gefitynibem, glipizydem, prokainamidem i N-acetyloprokainamidem. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak sukralfat i erlotynib. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać objawy choroby wrzodowej. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – stosowanie w ciąży

    RANISAN 150 mg, zawierający ranitydynę, może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Alternatywne leki, takie jak omeprazol, famotydyna i antacida, są uważane za bezpieczniejsze opcje. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – stosowanie u dzieci

    Ranitydyna może być stosowana u dzieci w wieku od 3 do 18 lat w leczeniu owrzodzenia trawiennego i refluksu żołądkowo-przełykowego. Alternatywami dla ranitydyny są omeprazol, famotydyna i esomeprazol. Bezpieczeństwo i skuteczność ranitydyny u dzieci zostały ocenione, ale długoterminowe dane są ograniczone. Możliwe działania niepożądane to bóle brzucha, zaparcia, nudności, bóle głowy i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 150 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Ranigast, zawierający ranitydynę, jest stosowany w leczeniu chorób przewodu pokarmowego. Kobiety karmiące powinny stosować lek tylko w przypadku bezwzględnej konieczności. Prowadzenie pojazdów może być ograniczone przez działania niepożądane, takie jak zawroty głowy. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Seniorzy są bardziej narażeni na zapalenie płuc i stany splątania. Pacjenci z niewydolnością nerek powinni stosować zmniejszone dawki, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być monitorowani.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 150 mg – przeciwwskazania

    Ranigast to lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej i refluksowej przełyku. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na ranitydynę lub ostrą porfirię. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku niewydolności nerek, jednoczesnego stosowania NLPZ, chorób płuc, cukrzycy, zaburzeń odporności oraz niepewnej diagnozy choroby wrzodowej żołądka. Ranigast może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 150 mg – stosowanie u dzieci

    Ranigast może być stosowany u dzieci, ale dawkowanie musi być dostosowane do masy ciała dziecka i prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarza. Alternatywne leki o podobnym działaniu to omeprazol, famotydyna, esomeprazol i antacida. Ważne jest, aby leczenie było prowadzone pod nadzorem lekarza, zwłaszcza u dzieci z niewydolnością nerek.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Ranigast, zawierający ranitydynę, przenika do mleka kobiecego, dlatego powinien być stosowany tylko w razie konieczności. Może powodować zawroty głowy i niewyraźne widzenie, co ogranicza zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. U seniorów i pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby należy zachować ostrożność i monitorować pacjentów pod kątem działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Ranigast, zawierający ranitydynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka oraz innych zespołów z objawowym nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania tego leku u dzieci nie zostały dotychczas określone. Alternatywne leki o podobnym działaniu, które są bezpieczne dla dzieci, to omeprazol, lansoprazol oraz famotydyna.

  • Ilustracja poradnika Profenid, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Profenid zawiera ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg. W długotrwałym leczeniu stosuje się 1-2 czopki na dobę, a w krótkotrwałym leczeniu ostrych stanów również 1-2 czopki na dobę. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby, wymagają dostosowania dawki. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ale może prowadzić do poważnych objawów. Lek może powodować różne działania niepożądane, w tym niestrawność, nudności, bóle brzucha, a także poważniejsze reakcje jak agranulocytoza czy niewydolność nerek. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – wskazania – na co działa?

    Polopiryna C to lek stosowany w leczeniu bólów o słabym lub średnim nasileniu oraz gorączki. Zawiera kwas acetylosalicylowy i kwas askorbowy. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat, w trzecim trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów oraz podczas stosowania z metotreksatem. Najczęstsze działania niepożądane to niestrawność, zgaga, nudności, wymioty oraz bóle brzucha.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Polopiryna C, zawierająca kwas acetylosalicylowy i kwas askorbowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory konwertazy angiotensyny, acetazolamid, leki przeciwzakrzepowe, kwas walproinowy, leki moczopędne, metotreksat, niesteroidowe leki przeciwzapalne, glikokortykosteroidy, leki przeciwcukrzycowe, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, digoksyna i leki trombolityczne. Kwas askorbowy może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Polopiryną C zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz nasila krwawienia z przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna S, 300 mg

    Polopiryna S to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, który działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo. Stosowany jest w przypadku dolegliwości bólowych o lekkim i średnim nasileniu, takich jak bóle głowy, zębów, mięśni oraz stawów. Może być również używany w stanach towarzyszących przeziębieniu i grypie z gorączką. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16. roku życia oraz w przypadku wielu schorzeń, takich jak astma oskrzelowa czy choroby wrzodowe. Należy go stosować zgodnie z zaleceniami, aby uniknąć działań niepożądanych.