Menu

Choroba refluksowa przełyku

Produkty powiązane z choroba refluksowa przełyku
Alugastrin, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Helicid Control, kapsułki, 10 mg
Helicid Control, kapsułki, 10 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Maalox, tabletki do ssania, 400 mg + 400 mg
Maalox, tabletki do ssania, 400 mg + 400 mg
Maalox, zawiesina doustna, 3,5 g + 4 g/100 ml
Maalox, zawiesina doustna, 3,5 g + 4 g/100 ml
Manti, tabletki do rozgryzania i żucia, 200 mg + 200 mg + 25 mg
Manti, tabletki do rozgryzania i żucia, 200 mg + 200 mg + 25 mg
Avilin Gastro, płyn
Avilin Gastro, płyn
Bioprazol Bio Max, kapsułki dojelitowe, 20 mg
Bioprazol Bio Max, kapsułki dojelitowe, 20 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
Maria Bialik
Maria Bialik
Maciej Birecki
Maciej Birecki
  1. Helides, 20 mg
  2. Helides, 20 mg – skład leku
  3. Helides, 20 mg – wskazania – na co działa?
  4. Helides, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  5. Helides, 20 mg – przeciwwskazania
  6. Helides, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Helides, 20 mg – dawkowanie leku
  8. Helides, 20 mg – przedawkowanie leku
  9. Helides, 20 mg – stosowanie w ciąży
  10. Contix ZRD, 20 mg – stosowanie w ciąży
  11. Contix ZRD, 20 mg – stosowanie u dzieci
  12. Contix ZRD, 20 mg
  13. Contix ZRD, 20 mg – skład leku
  14. Contix ZRD, 20 mg – wskazania – na co działa?
  15. Contix ZRD, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  16. Contix ZRD, 20 mg – przeciwwskazania
  17. Contix ZRD, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Contix ZRD, 20 mg – dawkowanie leku
  19. Helides, 40 mg – dawkowanie leku
  20. Helides, 40 mg – przedawkowanie leku
  21. Helides, 40 mg – stosowanie u dzieci
  22. Helides, 40 mg
  23. Helides, 40 mg – wskazania – na co działa?
  24. Helides, 40 mg – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg
    Przewód pokarmowy i metabolizm, Na receptę

    Helides to lek zawierający ezomeprazol, który należy do grupy inhibitorów pompy protonowej. Stosowany jest w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka oraz dwunastnicy, a także w zapobieganiu nawrotom wrzodów. Lek zmniejsza ilość kwasu solnego wytwarzanego w żołądku, co przynosi ulgę w objawach zgagi i bólu. Może być stosowany zarówno przez dorosłych, jak i młodzież powyżej 12. roku życia. Ważne jest, aby stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza. Długotrwałe stosowanie leku może wiązać się z pewnymi ryzykami zdrowotnymi.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – skład leku

    Helides to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych. Dostępny jest w postaci twardych kapsułek dojelitowych w dawkach 20 mg i 40 mg. Lek zawiera różne substancje pomocnicze, takie jak sacharoza, hypromeloza, dimetykon i inne, które są niezbędne do jego produkcji, stabilności i działania. Pacjenci powinni być świadomi składników leku, aby uniknąć ewentualnych reakcji alergicznych i zrozumieć, jak działa lek.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Helides to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), wrzodów żołądka i dwunastnicy, wrzodów wywołanych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), zespołu Zollingera-Ellisona oraz jako przedłużenie leczenia po terapii dożylnej. Lek ten zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku i może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży w wieku od 12 lat. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, bóle brzucha, biegunka, zaparcia, wzdęcia, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Helides, zawierający ezomeprazol, jest lekiem z grupy inhibitorów pompy protonowej, stosowanym w leczeniu różnych schorzeń żołądkowo-jelitowych. Stosowanie leku u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane. Helides prawdopodobnie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak w przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub zaburzeń widzenia, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki, jednak są oni bardziej narażeni na wystąpienie działań niepożądanych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki, ale zaleca się ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z ciężkimi…

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Helides, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na ezomeprazol lub inne inhibitory pompy protonowej oraz stosowanie nelfinawiru. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich istniejących chorób wątroby i nerek oraz potencjalnych reakcji skórnych. Lek Helides może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach. Długotrwałe stosowanie leku może zwiększać ryzyko złamań kości, zwłaszcza u pacjentów z osteoporozą.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Helides, zawierający ezomeprazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z atazanawirem, klopidogrelem, ketokonazolem, erlotynibem, cytalopramem, diazepamem, fenytoiną, warfaryną, cylostazolem, cyzaprydem, digoksyną, metotreksatem, takrolimusem, ryfampicyną i zielem dziurawca. Helides zawiera sacharozę, parahydroksybenzoesany i sód, co może wpływać na pacjentów z nietolerancją cukrów lub alergiami. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale alkohol może nasilać objawy GERD, co może wpływać na skuteczność leczenia Helides.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – dawkowanie leku

    Helides to lek stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), wrzodów żołądka i dwunastnicy, wrzodów spowodowanych NLPZ oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Dawkowanie zależy od schorzenia i może wynosić od 20 mg do 80 mg na dobę. Lek można stosować o każdej porze dnia, z posiłkiem lub na czczo. W razie trudności z połykaniem kapsułki, można ją otworzyć i rozpuścić w wodzie. Przed zastosowaniem leku w ciąży lub karmieniu piersią należy skonsultować się z lekarzem. Helides może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia, nudności lub wymioty.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Helides może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak objawy żołądkowo-jelitowe, osłabienie, objawy neurologiczne i reakcje skórne. Dawki powyżej 80 mg mogą być niebezpieczne, a w przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega głównie na łagodzeniu objawów i podtrzymywaniu funkcji życiowych.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Helides przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak ranitydyna, famotydyna oraz antacida, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Contix ZRD, 20 mg – stosowanie w ciąży

    Contix ZRD, zawierający pantoprazol, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak ranitydyna, omeprazol (pod nadzorem lekarza) oraz leki zobojętniające kwas żołądkowy, mogą być bezpieczniejsze. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek leku.

  • Ilustracja poradnika Contix ZRD, 20 mg – stosowanie u dzieci

    Contix ZRD, zawierający pantoprazol, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak ranitydyna, omeprazol oraz środki zobojętniające, są bezpieczne dla dzieci w leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku.

  • Ilustracja poradnika Contix ZRD, 20 mg
    Zgaga, Układ pokarmowy

    Contix ZRD to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku, takich jak zgaga i kwaśne odbijanie. Substancją czynną leku jest pantoprazol, który blokuje enzym odpowiedzialny za wytwarzanie kwasu żołądkowego, co prowadzi do zmniejszenia jego ilości w żołądku. Lek może przynieść ulgę w objawach już po pierwszym dniu stosowania, jednak pełne ustąpienie objawów może wymagać 2-3 dni regularnego przyjmowania. Należy unikać stosowania leku dłużej niż 4 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. W przypadku braku poprawy po 14 dniach stosowania, zaleca się skontaktowanie się z lekarzem. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Contix ZRD, 20 mg – skład leku

    Contix ZRD to lek stosowany w leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku. Zawiera pantoprazol jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak skrobia kukurydziana żelowana, sodu stearylofumaran, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon, mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, sodu wodorowęglan, alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek, makrogol 3350, talk, kopolimer kwasu metakrylowego typu C, trietylu cytrynian, żelaza tlenek czerwony (E 172) i żelaza tlenek żółty (E 172). Substancje pomocnicze pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa jego smaku, czy ułatwienie jego wchłaniania.

  • Ilustracja poradnika Contix ZRD, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Contix ZRD to lek na chorobę refluksową przełyku, zawierający pantoprazol. Stosuje się go w krótkotrwałym leczeniu objawów takich jak zgaga i zarzucanie treści żołądkowej. Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, nie dłużej niż 4 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pantoprazol i stosowanie inhibitorów proteazy wirusa HIV. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, biegunka i złamanie kości.

  • Ilustracja poradnika Contix ZRD, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Contix ZRD to lek stosowany w leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią, ponieważ pantoprazol przenika do mleka matki. Lek nie ma istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, ale mogą wystąpić zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale alkohol może nasilać objawy choroby refluksowej. U seniorów nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, ale długotrwałe stosowanie może zwiększać ryzyko złamań kości. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności zmniejszania dawki, natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i monitorowanie.

  • Ilustracja poradnika Contix ZRD, 20 mg – przeciwwskazania

    Contix ZRD to lek stosowany w leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na pantoprazol oraz stosowanie inhibitorów proteazy wirusa HIV. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku przewlekłej zgagi, wieku powyżej 55 lat, choroby wrzodowej, problemów z wątrobą, planowanych badań endoskopowych, reakcji skórnych na podobne leki oraz planowanych badań krwi na stężenie chromograniny A. Contix ZRD może wchodzić w interakcje z inhibitorami proteazy wirusa HIV, ketokonazolem, warfaryną, fenprokumonem oraz metotreksatem.

  • Ilustracja poradnika Contix ZRD, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Contix ZRD, zawierający pantoprazol, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak inhibitory proteazy wirusa HIV, ketokonazol, warfaryna, fenprokumon i metotreksat. Może również wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale alkohol może nasilać objawy refluksu.

  • Ilustracja poradnika Contix ZRD, 20 mg – dawkowanie leku

    Contix ZRD to lek stosowany w leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku. Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, przyjmowana przed posiłkiem. Leku nie należy stosować dłużej niż 4 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i sposobu podawania, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.

  • Ilustracja poradnika Helides, 40 mg – dawkowanie leku

    Helides to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz w zapobieganiu nawrotom krwawienia z wrzodów trawiennych. Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia i wieku pacjenta. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i informować go o wszystkich stosowanych lekach. W razie wystąpienia działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Helides, 40 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Helides, zawierającego ezomeprazol, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak objawy żołądkowo-jelitowe, osłabienie, objawy neurologiczne i skórne. Zalecane dawki to 20 mg lub 40 mg raz na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać zalecanych dawek.

  • Ilustracja poradnika Helides, 40 mg – stosowanie u dzieci

    Helides, zawierający ezomeprazol, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia z powodu braku odpowiednich badań klinicznych i ryzyka działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to omeprazol, ranitydyna i famotydyna. Stosowanie leków IPP u dzieci wymaga konsultacji z lekarzem, odpowiedniego dawkowania i regularnego monitorowania.

  • Ilustracja poradnika Helides, 40 mg
    Przewód pokarmowy i metabolizm, Na receptę

    Helides to lek zawierający ezomeprazol, który należy do grupy inhibitorów pompy protonowej. Stosowany jest w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka oraz dwunastnicy, a także w zapobieganiu nawrotom wrzodów. Działa poprzez zmniejszenie ilości kwasu solnego wytwarzanego w żołądku. Lek jest dostępny w postaci kapsułek dojelitowych i może być stosowany przez dorosłych oraz młodzież powyżej 12. roku życia. Należy go przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, a w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy przerwać stosowanie i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Helides, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Helides to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), wrzodów żołądka i dwunastnicy, wrzodów wywołanych NLPZ, zespołu Zollingera-Ellisona oraz jako przedłużenie leczenia po terapii dożylnej. Lek zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, bóle brzucha, biegunka i nudności. Stosowanie leku powinno być zgodne z zaleceniami lekarza, a pacjenci powinni być pod regularną kontrolą lekarską.

  • Ilustracja poradnika Helides, 40 mg – profil bezpieczenstwa

    Helides, zawierający ezomeprazol, jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka i dwunastnicy. Stosowanie leku u kobiet karmiących nie jest zalecane, a pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii. Helides prawdopodobnie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale może powodować zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale alkohol może nasilać objawy GERD. U seniorów nie ma konieczności dostosowania dawki, ale zalecana jest regularna kontrola lekarska. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki, ale należy zachować ostrożność przy ciężkiej niewydolności. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami…