Menu

Choroba nerek

Produkty powiązane z choroba nerek
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna, pasta doustna
Fitolizyna, pasta doustna
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Epanutin Parenteral, 50 mg/ml – przeciwwskazania
  2. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m
  3. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – wskazania – na co działa?
  4. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – przeciwwskazania
  5. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – dawkowanie leku
  6. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – stosowanie u dzieci
  7. Endoxan, 200 mg
  8. Endoxan, 1000 mg
  9. Palexia – przeciwwskazania
  10. Endoxan, 50 mg – przeciwwskazania
  11. Endoxan, 50 mg – dawkowanie leku
  12. Palexia – wskazania – na co działa?
  13. Enarenal, 20 mg
  14. Enarenal, 20 mg – przeciwwskazania
  15. Enarenal, 10 mg – wskazania – na co działa?
  16. Enarenal, 10 mg – przeciwwskazania
  17. Efferalgan, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  18. Duomox, 750 mg – przeciwwskazania
  19. Duomox, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Duomox, 750 mg – stosowanie u dzieci
  21. Duomox, 1 g – przeciwwskazania
  22. Duomox, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Duomox – przeciwwskazania
  24. Duomox – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Epanutin Parenteral, 50 mg/ml – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Epanutin parenteral obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, wysokie pH roztworu, bradykardię zatokową, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy drugiego i trzeciego stopnia, zespół Adamsa-Stokesa oraz stosowanie leku w skojarzeniu z delawirdyną. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak ciężka niewydolność serca, zaburzenia czynności płuc, niedociśnienie, przebyte poważne uszkodzenie komórek krwi i szpiku kostnego, choroby nerek i wątroby, hipoalbuminemia, hiperbilirubinemia, cukrzyca, porfiria oraz ciąża.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m

    ENEMA to roztwór doodbytniczy, który działa oczyszczająco na jelito grube, zapobiegając wchłanianiu wody i zmiękczając masy kałowe. Stosowany jest w przypadku zaparć oraz przed badaniami diagnostycznymi i zabiegami operacyjnymi. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty czy podrażnienie błony śluzowej odbytu. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobami serca, nerek oraz u dzieci. Po zastosowaniu leku oczekiwane są płynne stolce, a pacjent powinien przyjmować dodatkowe płyny, aby uniknąć odwodnienia. Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do przyzwyczajenia organizmu.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – wskazania – na co działa?

    Lek ENEMA jest stosowany w leczeniu zaparć, oczyszczaniu jelita przed badaniami diagnostycznymi, przed i po zabiegach operacyjnych, oczyszczaniu jelita ze złogów środka kontrastowego oraz przed i po porodzie. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niedrożność jelit, choroby serca, nadciśnienie, choroby nerek, zapalenie wyrostka robaczkowego, bóle brzucha, nudności, wymioty, dzieci do 3 lat oraz pacjentów odwodnionych. Najczęstsze działania niepożądane to hiperfosfatemia, hipokaliemia, kwasica metaboliczna, podrażnienie błony śluzowej odbytu, dreszcze, pęcherze, kłucie, świąd odbytu, ból, nudności, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, biegunka oraz reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – przeciwwskazania

    Stosowanie leku ENEMA jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, niedrożności jelit, zarośnięcia odbytu, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, krwawienia z jelita grubego, chorób serca, nadciśnienia, chorób nerek, zapalenia wyrostka robaczkowego, bóli brzucha, nudności, wymiotów, dzieci do lat 3 oraz odwodnienia. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, zwłaszcza w przypadku ryzyka zaburzeń gospodarki wodno-jonowej, zaburzeń czynności nerek, osłabienia, podeszłego wieku, zaburzeń jonowych, wodobrzusza oraz nieprzytomności. Lek ENEMA może wchodzić w interakcje z lekami blokującymi kanały wapniowe, lekami moczopędnymi oraz preparatami litu.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – dawkowanie leku

    Lek ENEMA jest stosowany w leczeniu zaparć oraz do oczyszczania jelita grubego przed badaniami diagnostycznymi, zabiegami operacyjnymi oraz przed i po porodzie. Dawkowanie różni się w zależności od wieku i masy ciała pacjenta. Lek podaje się doodbytniczo, a roztwór powinien mieć temperaturę pokojową. Przed zastosowaniem leku należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania i środki ostrożności, aby uniknąć potencjalnych skutków ubocznych. Leku nie należy stosować częściej niż raz na dobę i nie dłużej niż jeden tydzień.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku ENEMA u dzieci jest możliwe, ale wymaga nadzoru lekarza i ostrożności. Przeciwwskazania obejmują wiek poniżej 3 lat, niedrożność jelit, zarośnięcie odbytu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, krwawienie z jelita grubego, choroby serca, nadciśnienie, choroby nerek, zapalenie wyrostka robaczkowego, bóle brzucha, nudności, wymioty oraz odwodnienie. Alternatywy dla dzieci to laktuloza, glicerol i makrogole.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 200 mg

    Endoxan to silny lek przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii, który niszczy komórki rakowe, ale może również powodować poważne działania niepożądane, takie jak zmniejszenie liczby komórek krwi, co prowadzi do uczucia zmęczenia i zwiększonej podatności na infekcje. Może wpływać na funkcjonowanie nerek i pęcherza moczowego, a także powodować utratę włosów oraz nudności. Pacjenci powinni być pod stałą kontrolą lekarza, aby monitorować skutki uboczne i dostosować leczenie. Endoxan jest często stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub radioterapią. Należy zachować ostrożność w przypadku wcześniejszych problemów zdrowotnych, takich jak choroby nerek czy wątroby.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 1000 mg

    Endoxan to silny lek przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii, który niszczy komórki rakowe, ale może również powodować poważne działania niepożądane, takie jak zmniejszenie liczby komórek krwi, co prowadzi do uczucia zmęczenia i zwiększonej podatności na infekcje. Może wpływać na funkcjonowanie nerek i pęcherza moczowego, a także powodować utratę włosów oraz nudności. Pacjenci powinni być pod stałą kontrolą lekarza, aby monitorować skutki uboczne i dostosować leczenie. Endoxan jest często stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub radioterapią. Należy zachować ostrożność w przypadku wcześniejszych problemów zdrowotnych, takich jak choroby nerek czy serca.

  • Ilustracja poradnika Palexia – przeciwwskazania

    Lek Palexia, zawierający tapentadol, jest silnym środkiem przeciwbólowym z grupy opioidów, stosowanym w leczeniu ostrego bólu. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na tapentadol, astmy, niedrożności jelit, ostrego zatrucia alkoholem lub lekami. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku wolnego oddychania, zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, urazu głowy, chorób wątroby lub nerek, chorób trzustki, stosowania leków o mieszanych właściwościach agonistycznych i antagonistycznych, skłonności do napadów padaczkowych, nadużywania alkoholu lub leków, palenia tytoniu oraz zaburzeń nastroju.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Endoxan, zawierający cyklofosfamid, jest stosowany w leczeniu nowotworów, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na cyklofosfamid, zaburzeń czynności szpiku kostnego, zakażeń dróg moczowych, aktywnych zakażeń, problemów z nerkami lub pęcherzem moczowym oraz utrudnienia odpływu moczu. W innych sytuacjach, takich jak wcześniejsze leczenie radioterapią lub chemioterapią, cukrzyca, problemy z wątrobą lub nerkami, usunięte gruczoły nadnerczy, problemy z sercem, zły stan zdrowia lub podeszły wiek, należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 50 mg – dawkowanie leku

    Endoxan to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu nowotworów. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, rozmiarów ciała, stanu zdrowia pacjenta oraz stosowania innych leków. Standardowa dawka wynosi od 100 mg do 300 mg na dobę, przyjmowana doustnie, najlepiej rano. Kuracja trwa kilka dni z rzędu, po czym następuje przerwa. Lekarz może dostosować dawkę w zależności od stanu zdrowia pacjenta. Ważne jest monitorowanie liczby krwinek oraz unikanie interakcji z innymi lekami. Endoxan może wywoływać poważne działania niepożądane, dlatego konieczne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza.

  • Ilustracja poradnika Palexia – wskazania – na co działa?

    Lek Palexia, zawierający tapentadol, jest silnym środkiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu ostrego bólu o nasileniu umiarkowanym do dużego u dorosłych. Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg co 4-6 godzin, maksymalnie 700 mg pierwszego dnia i 600 mg w kolejnych dniach. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na tapentadol, astmą, depresją oddechową, niedrożnością jelit oraz w przypadku ostrego zatrucia alkoholem lub lekami. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, zawroty głowy, senność i bóle głowy. W razie wystąpienia objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 20 mg

    Enarenal to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz objawowej niewydolności serca. Działa jako inhibitor konwertazy angiotensyny, co pomaga w obniżeniu ciśnienia krwi i poprawie funkcji serca. Lek jest dostępny w różnych dawkach, a jego stosowanie wymaga monitorowania stanu pacjenta, zwłaszcza w przypadku osób z chorobami nerek lub serca. Enarenal może powodować działania niepożądane, w tym zawroty głowy i kaszel. Należy unikać stosowania leku w czasie ciąży oraz w przypadku niektórych schorzeń. Regularne kontrole medyczne są zalecane podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 20 mg – przeciwwskazania

    Enarenal to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, cukrzyca, obrzęk naczynioruchowy, ciąża oraz stosowanie sakubitrylu z walsartanem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych. Ważne jest również monitorowanie interakcji z innymi lekami, takimi jak leki moczopędne, suplementy potasu, sole litu i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Enarenal to lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, objawowej niewydolności serca oraz w zapobieganiu objawowej niewydolności serca u pacjentów z bezobjawowym zaburzeniem czynności lewej komory serca. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i schorzenia, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ciążę po trzecim miesiącu oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób nerek, wątroby, stosowania leków moczopędnych oraz leków przeciwcukrzycowych.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 10 mg – przeciwwskazania

    Enarenal to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, cukrzycy, obrzęku naczynioruchowego, ciąży oraz przyjmowania sakubitrylu z walsartanem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Efferalgan, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Efferalgan to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy zawierający paracetamol. Może być stosowany przez kobiety karmiące za zgodą lekarza, nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale nie należy spożywać alkoholu podczas jego stosowania. U seniorów zazwyczaj nie wymaga modyfikacji dawki, ale pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować zmodyfikowane dawkowanie.

  • Ilustracja poradnika Duomox, 750 mg – przeciwwskazania

    Duomox to antybiotyk zawierający amoksycylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na amoksycylinę, reakcje alergiczne na inne antybiotyki oraz mononukleozę zakaźną. Należy zachować ostrożność w przypadku chorób nerek, nieregularnego oddawania moczu oraz podczas wykonywania badań krwi i moczu. Duomox może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak allopurynol, probenecyd, leki przeciwzakrzepowe i metotreksat. W razie wątpliwości, zawsze skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Duomox, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Duomox to antybiotyk zawierający amoksycylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak wysypka skórna, nudności, biegunka, wymioty, reakcje uczuleniowe, zapalenie naczyń krwionośnych, reakcje skórne, problemy z nerkami i krwią, zespół Kounisa, zapalenie jelit indukowane lekami, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, nadwrażliwość na światło i linijna IgA dermatoza. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Duomox, 750 mg – stosowanie u dzieci

    Duomox jest antybiotykiem zawierającym amoksycylinę, stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dzieci. Jest bezpieczny, jeśli stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie zależy od masy ciała dziecka i rodzaju zakażenia. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na amoksycylinę, penicylinę lub inne składniki leku. Alternatywne leki to cefalosporyny, makrolidy i klindamycyna.

  • Ilustracja poradnika Duomox, 1 g – przeciwwskazania

    Duomox to antybiotyk zawierający amoksycylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na amoksycylinę i reakcje uczuleniowe na inne antybiotyki. Należy zachować ostrożność w przypadku mononukleozy zakaźnej, chorób nerek i nieregularnego oddawania moczu. Duomox może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak allopurynol, probenecyd, leki przeciwzakrzepowe i metotreksat. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wysypka skórna.

  • Ilustracja poradnika Duomox, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Duomox, zawierający amoksycylinę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak wysypka skórna, nudności, biegunka, wymioty, reakcje uczuleniowe, zapalenie naczyń krwionośnych, rumień wielopostaciowy, ciężkie reakcje skórne, objawy grypopodobne, reakcja Jarischa-Herxheimera, zapalenie jelita grubego, ciężkie działania niepożądane dotyczące wątroby, ból w klatce piersiowej, zapalenie jelit indukowane lekami, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, nadwrażliwość na światło i linijna IgA dermatoza. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Duomox – przeciwwskazania

    Duomox to antybiotyk zawierający amoksycylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na amoksycylinę, penicylinę lub inne składniki leku, a także w przypadku mononukleozy zakaźnej, chorób nerek i nieregularnego oddawania moczu. Duomox może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak allopurynol, probenecyd, leki zmniejszające krzepliwość krwi oraz metotreksat. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku. Duomox może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Ilustracja poradnika Duomox – działania niepożądane i skutki uboczne

    Duomox, zawierający amoksycylinę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak wysypka skórna, nudności, biegunka, wymioty, pleśniawki, problemy z nerkami, drgawki, zawroty głowy, nadmierna aktywność, żółty, brązowy lub czarny, włochaty język, przebarwienie zębów, nadmierny rozpad czerwonych krwinek, zmniejszenie liczby białych komórek krwi, zmniejszenie liczby płytek krwi, ból w klatce piersiowej, zapalenie jelit indukowane lekami, zapalenie błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy, nadwrażliwość na światło oraz wysypka z pęcherzami. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.