Menu

Choroba autoimmunologiczna

Produkty powiązane z Choroba autoimmunologiczna
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 2,5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 2,5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Aleric Deslo Active, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Aleric Deslo Active, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2,5 mg
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2,5 mg
Aleric Deslo active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Aleric Deslo active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Bengay, maść, 150 mg/g + 100 mg/g
Bengay, maść, 150 mg/g + 100 mg/g
Dentosept A, płyn do stosowania w jamie ustnej
Dentosept A, płyn do stosowania w jamie ustnej
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 100 µg
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 100 µg
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 50 µg
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 50 µg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Meldream PR, 2 mg – przeciwwskazania
  2. Senaxa PR, 2 mg – przeciwwskazania
  3. Senaxa PR, 2 mg – dawkowanie leku
  4. Senaxa PR, 2 mg – wskazania – na co działa?
  5. Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – dawkowanie leku
  6. Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – przedawkowanie leku
  7. Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – stosowanie u dzieci
  8. Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – skład leku
  9. Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa
  10. Suprovia, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Suprovia, 50 mg – przeciwwskazania
  12. Suprovia, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Ibuprofen Aurovitas, 600 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Ibuprofen Aurovitas, 600 mg – wskazania – na co działa?
  15. Ibuprofen Aurovitas, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Lorazepam Orion, 2,5 mg – profil bezpieczenstwa
  17. Vemonis Ultra – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Teriflunomide Glenmark, 14 mg – stosowanie w ciąży
  19. Clefirem, 14 mg – wskazania – na co działa?
  20. Clefirem, 14 mg – stosowanie w ciąży
  21. Apo-Napro Forte, 550 mg – wskazania – na co działa?
  22. Apo-Napro Forte, 550 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Apo-Napro Forte, 550 mg – dawkowanie leku
  24. Eltrombopag Glenmark, 50 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Meldream PR, 2 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Meldream PR obejmują nadwrażliwość na melatoninę, zaburzenia czynności wątroby i nerek, choroby autoimmunologiczne oraz nietolerancję laktozy. Lek może wywoływać senność, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność leku. Meldream PR nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. Należy również unikać interakcji z innymi lekami, które mogą wpływać na metabolizm melatoniny.

  • Ilustracja poradnika Senaxa PR, 2 mg – przeciwwskazania

    Senaxa PR to lek zawierający melatoninę, stosowany w leczeniu pierwotnej bezsenności u pacjentów w wieku 55 lat i starszych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zaburzenia czynności wątroby i nerek, choroby autoimmunologiczne oraz nietolerancję laktozy. Należy zachować ostrożność w przypadku senności, palenia tytoniu oraz stosowania leku u dzieci i młodzieży. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak fluwoksamina, psoraleny, cymetydyna, chinolony, ryfampicyna, estrogeny i karbamazepina.

  • Ilustracja poradnika Senaxa PR, 2 mg – dawkowanie leku

    Senaxa PR to lek stosowany w leczeniu pierwotnej bezsenności u pacjentów w wieku 55 lat i starszych. Zalecana dawka to 2 mg raz na dobę, 1-2 godziny przed snem, po posiłku. Tabletki należy połykać w całości. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby, chorobę autoimmunologiczną lub nietolerancję niektórych cukrów. Senaxa PR może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a także powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy czy zapalenie nosogardzieli. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Senaxa PR, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Senaxa PR to lek zawierający melatoninę, stosowany w leczeniu pierwotnej bezsenności u pacjentów w wieku 55 lat i starszych. Zalecana dawka to 2 mg raz na dobę, 1-2 godziny przed snem, po posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na melatoninę, zaburzenia czynności wątroby, nerek oraz choroby autoimmunologiczne. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zapalenie nosogardzieli, ból pleców i stawów.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Dawkowanie leku Dexamethasone Zentiva zależy od rodzaju i stopnia zaawansowania choroby oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na terapię. Lek stosuje się w leczeniu obrzęku mózgu, ciężkich napadów astmy, chorób skóry, chorób autoimmunologicznych, reumatoidalnego zapalenia stawów, ciężkich chorób zakaźnych, nowotworów złośliwych oraz COVID-19. Tabletki należy połykać w całości podczas posiłku lub po posiłku, popijając dużą ilością płynu. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza i nie przerywać leczenia na własną rękę. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dexamethasone Zentiva może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zatrzymanie sodu, zwiększenie masy ciała, cukrzyca, depresja, psychoza, rzekomy guz mózgu, zaćma, jaskra, nadciśnienie tętnicze, wrzody żołądka, rozstępy, miopatia i osteoporoza. Jednorazowe przyjęcie dawki powyżej 80 mg oraz długotrwałe stosowanie dawek powyżej 1,5 mg/dobę mogą być uznane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na łagodzeniu objawów i monitorowaniu stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – stosowanie u dzieci

    Dexamethasone Zentiva może być stosowany u dzieci w określonych przypadkach, ale wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania wzrostu i rozwoju dziecka. Alternatywne leki to Prednizon, Hydrokortyzon i Budesonid, które mogą być bezpieczniejsze dla dzieci i mają podobne działanie. Najważniejsze środki ostrożności to regularne monitorowanie wzrostu, unikanie długotrwałego stosowania dużych dawek, podawanie leku rano oraz kontrolowanie stężenia wapnia i potasu we krwi.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – skład leku

    Lek Dexamethasone Zentiva zawiera deksametazon jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian i krzemionka koloidalna bezwodna. Deksametazon jest syntetycznym glikokortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym. Lek stosowany jest w leczeniu różnych schorzeń, w tym obrzęku mózgu, astmy i chorób autoimmunologicznych. Ważne jest, aby pacjenci z nietolerancją laktozy unikali tego leku.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Dexamethasone Zentiva jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych schorzeń, ale jego stosowanie wymaga ostrożności w określonych grupach pacjentów. Kobiety karmiące powinny stosować lek tylko w razie konieczności, a w przypadku większych dawek przerwać karmienie piersią. Brak dowodów na upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni być świadomi potencjalnych działań niepożądanych. Alkohol może nasilać działania niepożądane leku, więc należy go unikać. Seniorzy są bardziej narażeni na działania niepożądane, takie jak osteoporoza, co wymaga regularnych kontroli lekarskich. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawki, natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne dostosowanie dawki.

  • Ilustracja poradnika Suprovia, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Suprovia, lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak metformina, cyklosporyna, digoksyna oraz inhibitory CYP3A4. Lek można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność. Najczęstsze działania niepożądane to małe stężenie cukru we krwi, ból głowy i zakażenia górnych dróg oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Suprovia, 50 mg – przeciwwskazania

    Suprovia to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sytagliptynę. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, cukrzycy typu 1 oraz kwasicy ketonowej. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą trzustki, kamieniami żółciowymi, uzależnieniem od alkoholu, zaburzeniami czynności nerek oraz w przypadku reakcji alergicznych. Lek może wchodzić w interakcje z digoksyną. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Suprovia, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Suprovia, zawierająca sytagliptynę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak metformina, cyklosporyna, digoksyna oraz inhibitory CYP3A4. Sytagliptyna jest również substratem dla glikoproteiny P i transportera anionów organicznych-3 (OAT3), co może wpływać na jej eliminację przez nerki. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zalecana jest ostrożność. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania Suprovii z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen Aurovitas, 600 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ibuprofen Aurovitas może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z innymi NLPZ, lekami przeciwzakrzepowymi, metotreksatem, digoksyną, fenytoiną, litem, diuretykami, SSRI, cyklosporyną, takrolimusem, cholestyraminą, antybiotykami chinolonowymi, pochodnymi sulfonylomocznika i glikokortykosteroidami. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak Ginkgo biloba, worykonazol i flukonazol. Spożywanie alkoholu podczas przyjmowania ibuprofenu może nasilać możliwe działania niepożądane, zwłaszcza te ze strony żołądka, jelit lub ośrodkowego układu nerwowego.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen Aurovitas, 600 mg – wskazania – na co działa?

    Ibuprofen Aurovitas to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych w chorobach reumatycznych, bolesnym miesiączkowaniu, bólach poporodowych, bólach zębów, bólu pooperacyjnym, urazach tkanek miękkich oraz jako lek przeciwgorączkowy. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju schorzenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ibuprofen, reakcje nadwrażliwości na inne NLPZ, krwawienie z przewodu pokarmowego, wrzód trawienny, ciężką niewydolność nerek, wątroby lub serca, ostatni trymestr ciąży, znaczne odwodnienie, krwawienie naczyniowo-mózgowe oraz niewyjaśnione zaburzenia układu krwiotwórczego.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen Aurovitas, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ibuprofen Aurovitas może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym NLPZ, lekami przeciwzakrzepowymi, metotreksatem, digoksyną, fenytoiną, litem, diuretykami, cyklosporyną, takrolimusem, SSRI, antybiotykami chinolonowymi, pochodnymi sulfonylomocznika i glikokortykosteroidami. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak cholestyramina, ekstrakty ziołowe (np. Ginkgo biloba) oraz inhibitory CYP2C9 (np. worykonazol, flukonazol). Spożywanie alkoholu podczas stosowania ibuprofenu może nasilać działania niepożądane, zwłaszcza te ze strony przewodu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego.

  • Ilustracja poradnika Lorazepam Orion, 2,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Lorazepam Orion to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu silnego lęku u dorosłych. Przenika do mleka matki, co może wpływać na dziecko, dlatego decyzja o kontynuacji leczenia należy do lekarza. Lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego pacjenci powinni unikać tych czynności do czasu ustalenia wpływu leku. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania lorazepamu, ponieważ może on nasilać działanie leku i zwiększać ryzyko działań niepożądanych. U seniorów lorazepam należy stosować z ostrożnością, zmniejszając dawki i monitorując ryzyko upadków. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani, a dawkowanie dostosowane do ich potrzeb.

  • Ilustracja poradnika Vemonis Ultra – interakcje z lekami i alkoholem

    Vemonis Ultra może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym cyklosporyną, metotreksatem, kwasem acetylosalicylowym, bupropionem, efawirenzem, metadonem, walproinianem, takrolimusem, sertraliną oraz lekami metabolizowanymi przez wątrobę. Lek może również wchodzić w interakcje z barwnikami, konserwantami oraz alkoholem, co może wpływać na jego działanie i zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Jednoczesne spożywanie alkoholu może wpływać na koncentrację i czas reakcji, co jest niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Glenmark, 14 mg – stosowanie w ciąży

    Teriflunomide Glenmark jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko poważnych wad wrodzonych u dziecka. Alternatywne leki, które mogą być bezpieczniejsze, to Glatiramer Acetate, Interferon Beta oraz Fingolimod. W przypadku planowania ciąży lub podejrzenia ciąży, należy przerwać stosowanie Teriflunomide Glenmark i skonsultować się z lekarzem w celu przeprowadzenia procedury przyspieszonej eliminacji leku z organizmu.

  • Ilustracja poradnika Clefirem, 14 mg – wskazania – na co działa?

    Clefirem to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych, o masie ciała większej niż 40 kg. Zawiera teriflunomid, który działa immunomodulująco, hamując aktywność enzymu DHO-DH i zmniejszając proliferację limfocytów. Zalecana dawka to 14 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, ciężkich zaburzeń wątroby, ciąży, karmienia piersią, ciężkich niedoborów odporności, ciężkich zakażeń, dializowanych pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek oraz ciężkiej hipoproteinemii. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów.

  • Ilustracja poradnika Clefirem, 14 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Clefirem u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest przeciwwskazane z powodu ryzyka wad wrodzonych i przenikania do mleka. Alternatywne leki, takie jak glatiramer, interferon beta i azatiopryna, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Apo-Napro Forte, 550 mg – wskazania – na co działa?

    Apo-Napro Forte to lek zawierający naproksen, stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, ostrej dny moczanowej, ostrych bólów mięśniowo-szkieletowych oraz bolesnego miesiączkowania. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza oraz przeciwwskazań do stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Apo-Napro Forte, 550 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Apo-Napro Forte może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z warfaryną, kwasem acetylosalicylowym, ibuprofenem, SSRI, kortykosteroidami, lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, hydantoinami, sulfonylomocznikiem, probenecydem, metotreksatem, litem, lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE i cyklosporyną. Lek zawiera 50 mg sodu w jednej tabletce i może opóźniać wchłanianie naproksenu, jeśli jest przyjmowany z pokarmem. Zaleca się unikanie alkoholu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Apo-Napro Forte, 550 mg – dawkowanie leku

    Lek Apo-Napro Forte jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ostra dna moczanowa, ostry ból mięśniowo-szkieletowy oraz bolesne miesiączkowanie. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i wynosi od 550 mg do 1375 mg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować mniejsze dawki. Tabletki należy przyjmować doustnie, najlepiej podczas lub po posiłku, popijając wodą lub mlekiem. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Eltrombopag Glenmark, 50 mg – stosowanie u dzieci

    Eltrombopag Glenmark jest stosowany w leczeniu małopłytkowości immunologicznej u dzieci w wieku od 1 roku oraz u dorosłych z małopłytkowością związaną z wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 1 roku życia. Alternatywy obejmują kortykosteroidy, immunoglobuliny, rytuksymab oraz splenektomię. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia górnych dróg oddechowych, kaszel, nudności, biegunka, ból brzucha oraz wysoka temperatura ciała.