Menu

Choroba autoimmunologiczna

Produkty powiązane z Choroba autoimmunologiczna
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 2,5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 2,5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Aleric Deslo Active, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Aleric Deslo Active, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2,5 mg
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2,5 mg
Aleric Deslo active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Aleric Deslo active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Bengay, maść, 150 mg/g + 100 mg/g
Bengay, maść, 150 mg/g + 100 mg/g
Dentosept A, płyn do stosowania w jamie ustnej
Dentosept A, płyn do stosowania w jamie ustnej
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 100 µg
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 100 µg
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 50 µg
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 50 µg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Hydrocortisonum Jelfa
  2. Hydrocortisonum Jelfa – skład leku
  3. Hydrocortisonum Jelfa – wskazania – na co działa?
  4. Hydrocortisonum Jelfa – profil bezpieczenstwa
  5. Hydrocortisonum Jelfa – dawkowanie leku
  6. Garamycin, 2 mg/cm2 – dawkowanie leku
  7. Frisium 10, 10 mg – dawkowanie leku
  8. Flucinar, 0,25 mg/g – wskazania – na co działa?
  9. Flucinar, 0,25 mg/g – dawkowanie leku
  10. Flucinar N, (0,25 mg + 5 mg)/g – wskazania – na co działa?
  11. Flucinar, 0,25 mg/g – wskazania – na co działa?
  12. Ferrum-Lek, 50 mg Fe3+/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – wskazania – na co działa?
  14. Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – przeciwwskazania
  15. Fenactil – przeciwwskazania
  16. Fenactil – dawkowanie leku
  17. Fenactil, 40 mg/g – stosowanie u dzieci
  18. Feldene, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  19. Feldene, 20 mg/ml – dawkowanie leku
  20. Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50 – profil bezpieczenstwa
  21. Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50 – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Estazolam TZF, 2 mg – przeciwwskazania
  23. Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Endoxan, 1000 mg – stosowanie w ciąży
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Hydrocortisonum Jelfa
    Leki hormonalne do stosowania wewnętrznego, Na receptę

    Hydrocortisonum Jelfa to lek zawierający hydrokortyzon, który należy do grupy glikokortykosteroidów. Działa przeciwzapalnie, przeciwalergicznie oraz immunosupresyjnie. Stosowany jest w leczeniu niedoczynności kory nadnerczy, chorób autoimmunologicznych oraz w sytuacjach wymagających substytucji hormonów. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od stanu pacjenta oraz wskazania. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do działań niepożądanych, dlatego ważne jest monitorowanie pacjenta. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Hydrocortisonum Jelfa – skład leku

    Hydrocortisonum Jelfa to lek zawierający hydrokortyzon jako główny składnik aktywny oraz substancje pomocnicze takie jak wapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobia ziemniaczana, magnezu stearynian i powidon K-25. Lek jest stosowany w leczeniu niewydolności kory nadnerczy, niedoczynności przysadki, zespołu Nelsona, zespołu nadnerczowo-płciowego oraz chorób autoimmunologicznych. Najczęstsze działania niepożądane to zatrzymanie sodu i płynów, utrata potasu, nadciśnienie tętnicze, osteoporoza, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zaburzenia psychiczne.

  • Ilustracja poradnika Hydrocortisonum Jelfa – wskazania – na co działa?

    Hydrocortisonum Jelfa to lek stosowany w leczeniu choroby Addisona, zespołu Sheehana, zespołu Nelsona, zespołu nadnerczowo-płciowego oraz chorób autoimmunologicznych. Działa przeciwzapalnie, przeciwalergicznie, przeciwwstrząsowo i immunosupresyjnie. Może powodować różne działania niepożądane, a jego stosowanie w ciąży wymaga konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Hydrocortisonum Jelfa – profil bezpieczenstwa

    Hydrokortyzon przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas jego stosowania. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Unikanie alkoholu jest zalecane ze względu na potencjalne działania niepożądane. U seniorów działania niepożądane mogą być nasilone, dlatego wymagany jest ścisły nadzór kliniczny. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych i zwiększonych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Hydrocortisonum Jelfa – dawkowanie leku

    Hydrocortisonum Jelfa to lek zawierający hydrokortyzon, stosowany w leczeniu niewydolności kory nadnerczy i chorób autoimmunologicznych. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od stanu pacjenta. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, a po długotrwałej terapii odstawiać stopniowo. Może powodować działania niepożądane, dlatego ważne jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Garamycin, 2 mg/cm2 – dawkowanie leku

    Lek Garamycin jest stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych kości i tkanek miękkich. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia i masy ciała pacjenta. Lek jest podawany przez lekarza podczas zabiegu chirurgicznego. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi przeciwwskazań, środków ostrożności oraz możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Frisium 10, 10 mg – dawkowanie leku

    Frisium 10, zawierający klobazam, jest stosowany w leczeniu stanów lękowych i padaczki. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i stanu zdrowia. Dorośli zwykle zaczynają od 20 mg na dobę, a maksymalna dawka to 30 mg. Pacjenci w podeszłym wieku powinni zaczynać od niższych dawek. W leczeniu padaczki dawki mogą sięgać 80 mg na dobę. Tabletki można przyjmować w całości lub kruszone. Możliwe działania niepożądane to m.in. senność, zmęczenie, drażliwość i zawroty głowy. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Flucinar, 0,25 mg/g – wskazania – na co działa?

    Flucinar to lek stosowany miejscowo na skórę w leczeniu ostrych i ciężkich stanów zapalnych skóry. Substancją czynną jest fluocinolonu acetonid, który działa przeciwzapalnie, przeciwświądowo i obkurczająco na naczynia krwionośne. Wskazania do stosowania obejmują łojotokowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, liszaj pokrzywkowy, wyprysk kontaktowy alergiczny, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, łuszczycę owłosionej skóry, łuszczycę zadawnioną oraz liszaj płaski. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, unikać długotrwałego stosowania na dużą powierzchnię skóry i nie stosować u dzieci poniżej 2 lat.

  • Ilustracja poradnika Flucinar, 0,25 mg/g – dawkowanie leku

    Flucinar to żel zawierający fluocinolonu acetonid, stosowany miejscowo na skórę w leczeniu ostrych i ciężkich stanów zapalnych skóry. Dawkowanie u dorosłych to 2-3 razy na dobę, potem 1-2 razy na dobę, nie dłużej niż 2 tygodnie. U dzieci powyżej 2 lat stosować raz na dobę na niewielką powierzchnię skóry. Nie stosować u dzieci poniżej 2 lat. Unikać kontaktu z oczami, błonami śluzowymi i ranami. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zakażenia skóry, trądzik i zapalenie skóry dookoła ust.

  • Ilustracja poradnika Flucinar N, (0,25 mg + 5 mg)/g – wskazania – na co działa?

    Flucinar N to maść stosowana miejscowo, zawierająca fluocynolonu acetonid i neomycyny siarczan. Jest skuteczna w leczeniu różnych stanów zapalnych skóry, takich jak łojotokowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, liszaj pokrzywkowy, wyprysk kontaktowy alergiczny, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, łuszczyca zadawniona i liszaj płaski. Lek ten łagodzi objawy zapalenia, swędzenia i nadmiernego rogowacenia skóry. Flucinar N nie powinien być stosowany bez przerwy dłużej niż 2 tygodnie i nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat.

  • Ilustracja poradnika Flucinar, 0,25 mg/g – wskazania – na co działa?

    Flucinar to maść zawierająca fluocynolonu acetonid, stosowana w leczeniu ostrych i ciężkich stanów zapalnych skóry, takich jak łojotokowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, liszaj pokrzywkowy, wyprysk kontaktowy alergiczny, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, łuszczyca zadawniona i liszaj płaski. Lek działa przeciwzapalnie, przeciwświądowo i obkurczająco na naczynia krwionośne. Ważne jest, aby stosować Flucinar zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać długotrwałego stosowania bez przerwy.

  • Ilustracja poradnika Ferrum-Lek, 50 mg Fe3+/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Ferrum Lek może wchodzić w interakcje z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) i doustnymi preparatami żelaza. Istnieje ryzyko reakcji alergicznych u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – wskazania – na co działa?

    Venofer to lek stosowany w leczeniu niedoboru żelaza, szczególnie gdy konieczne jest szybkie uzupełnienie tego pierwiastka, a doustne preparaty żelaza są nieskuteczne lub nietolerowane. Lek podawany jest dożylnie i wymaga indywidualnego dostosowania dawki. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, aby omówić przeciwwskazania i środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – przeciwwskazania

    Venofer to lek stosowany w leczeniu niedoboru żelaza, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku niedokrwistości nie spowodowanej niedoborem żelaza, przeciążenia organizmu żelazem, nadwrażliwości na składniki leku oraz reakcji alergicznych na inne preparaty żelaza. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem historię alergii, obecność tocznia rumieniowatego układowego, reumatoidalnego zapalenia stawów, ciężkiej astmy, wyprysku, zakażeń oraz problemów z wątrobą. Venofer nie powinien być stosowany jednocześnie z doustnymi preparatami żelaza.

  • Ilustracja poradnika Fenactil – przeciwwskazania

    Fenactil, zawierający chloropromazynę, jest lekiem neuroleptycznym stosowanym w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych i somatycznych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na chloropromazynę, zahamowanie czynności szpiku, niewydolność serca, zaburzenia nerek lub wątroby, padaczkę, depresję, chorobę Parkinsona, miastenię, jaskrę, agranulocytozę oraz guz chromochłonny nadnerczy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i unikać przebywania na słońcu. Fenactil może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Fenactil – dawkowanie leku

    Lek Fenactil, zawierający chloropromazynę, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń psychicznych oraz innych dolegliwości. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz jego nasilenia. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie przeciwwskazania oraz środki ostrożności. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia neurologiczne, serca, wątroby i układu krwiotwórczego. Stosowanie leku w czasie ciąży powinno być skonsultowane z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fenactil, 40 mg/g – stosowanie u dzieci

    Fenactil może być stosowany u dzieci powyżej 1 roku życia, ale tylko w określonych przypadkach i pod ścisłą kontrolą lekarza. Istnieją przeciwwskazania, które wykluczają jego stosowanie u niektórych dzieci. Alternatywne leki, takie jak Risperidon, Aripiprazol i Ondansetron, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci i oferują podobne działanie.

  • Ilustracja poradnika Feldene, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek FELDENE, zawierający piroksykam, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują chorobę wrzodową, ciężkie reakcje alergiczne, ciężką niewydolność wątroby, nerek lub serca oraz trzeci trymestr ciąży. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, reakcje skórne, obrzęki i nadciśnienie tętnicze.

  • Ilustracja poradnika Feldene, 20 mg/ml – dawkowanie leku

    FELDENE to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu objawów chorób reumatycznych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg, a lek podaje się domięśniowo. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Przeciwwskazania obejmują m.in. uczulenie na piroksykam, choroby wrzodowe oraz ciężkie reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50 – profil bezpieczenstwa

    Etopiryna jest lekiem stosowanym w leczeniu bólów głowy i bólów o umiarkowanym nasileniu. Kobiety karmiące piersią nie powinny stosować tego leku, ponieważ może on przenikać do mleka matki i powodować niepożądane skutki u niemowlęcia. Etopiryna nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu, ponieważ zwiększa to ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego. Seniorzy powinni stosować lek w mniejszych dawkach i w większych odstępach czasowych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować Etopirynę ostrożnie i dostosować dawkowanie do stopnia ciężkości niewydolności.

  • Ilustracja poradnika Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50 – interakcje z lekami i alkoholem

    Etopiryna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, metotreksat, inhibitory konwertazy angiotensyny, acetazolamid, kwas walproinowy, leki moczopędne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, glikokortykosteroidy, leki przeciwcukrzycowe, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, digoksyna, leki trombolityczne, barbiturany, doustne środki antykoncepcyjne, cymetydyna, disulfiram, ergotamina, analeptyki, omeprazol i kwas askorbowy. Podczas leczenia Etopiryną nie należy spożywać alkoholu, ponieważ zwiększa to ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz nasila krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Estazolam TZF, 2 mg – przeciwwskazania

    Estazolam TZF to lek stosowany w leczeniu zaburzeń snu, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu sennego, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, miastenia, ostra porfiria oraz zatrucie alkoholem lub lekami. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę ostrzeżenia dotyczące tolerancji, uzależnienia, objawów odstawiennych, zjawiska „z odbicia”, amnezji następczej oraz reakcji psychicznych i paradoksalnych. Estazolam może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Erythromycinum Intravenosum TZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lowastatyną, symwastatyną, astemizolem, terfenadyną, cisaprydem, pimozydem, ergotaminą, dihydroergotaminą, lomitapidem, teofiliną, cyklosporyną, takrolimusem, flukonazolem, ketokonazolem, itrakonazolem, alfentanylem, alprazolamem, triazolamem, midazolamem, metyloprednizolonem, omeprazolem, ryfampicyną, ryfapentyną, ryfabutyną, hydroksychlorochiną, chlorochiną oraz zielem dziurawca. Może również wpływać na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych oraz wyniki badań diagnostycznych. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia erytromycyną.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 1000 mg – stosowanie w ciąży

    Endoxan, zawierający cyklofosfamid, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko poronień, uszkodzeń płodu i poważnych działań niepożądanych u noworodka. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, 5-fluorouracyl i hydroksykarbamid, mogą być rozważane, ale ich stosowanie również wiąże się z ryzykiem i powinno być dokładnie ocenione przez lekarza.