Menu

Choroba autoimmunologiczna

Produkty powiązane z Choroba autoimmunologiczna
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 2,5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 2,5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Aleric Deslo Active, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Aleric Deslo Active, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2,5 mg
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2,5 mg
Aleric Deslo active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Aleric Deslo active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Bengay, maść, 150 mg/g + 100 mg/g
Bengay, maść, 150 mg/g + 100 mg/g
Dentosept A, płyn do stosowania w jamie ustnej
Dentosept A, płyn do stosowania w jamie ustnej
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 100 µg
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 100 µg
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 50 µg
Ibuvit D3, kapsułki miękkie, 50 µg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Sandimmun Neoral, 25 mg – wskazania – na co działa?
  2. Sandimmun Neoral, 25 mg – profil bezpieczenstwa
  3. Sandimmun Neoral, 25 mg – przeciwwskazania
  4. Sandimmun Neoral, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Sandimmun, 50 mg/ml – skład leku
  6. Sandimmun Neoral, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Sandimmun, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?
  8. Sandimmun Neoral, 25 mg – dawkowanie leku
  9. Sandimmun, 50 mg/ml – dawkowanie leku
  10. Sandimmun Neoral, 25 mg – stosowanie w ciąży
  11. Sandimmun, 50 mg/ml – stosowanie w ciąży
  12. Relanium, 5 mg – przeciwwskazania
  13. Relanium, 2 mg – przeciwwskazania
  14. Proktosedon, 5 mg + 5 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?
  15. Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna – przeciwwskazania
  16. Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Polyvaccinum submite Nieswoista szczepionka bakteryjna – przeciwwskazania
  18. Polyvaccinum submite Nieswoista szczepionka bakteryjna – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Polopiryna S, 300 mg – wskazania – na co działa?
  21. Polopiryna S, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Polopiryna Max, 500 mg – wskazania – na co działa?
  23. Polopiryna Max, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  24. Polcortolon, 4 mg – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny stosowany w transplantologii i leczeniu chorób autoimmunologicznych. Wskazania obejmują zapobieganie odrzuceniu przeszczepionych narządów, leczenie choroby przeszczep przeciw gospodarzowi, endogenne zapalenie błony naczyniowej oka, zespół nerczycowy, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycę i atopowe zapalenie skóry. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i wskazania. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów i duże stężenie lipidów we krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cyklosporynę, leczenie skojarzone z produktami zawierającymi Hypericum perforatum, eteksylan dabigatranu, bozentan i aliskiren.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg – profil bezpieczenstwa

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny stosowany w różnych wskazaniach. Kobiety karmiące nie powinny stosować tego leku, ponieważ cyklosporyna przenika do mleka ludzkiego. Lek może powodować zaburzenia neurologiczne i zaburzenia widzenia, dlatego należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów. Sandimmun Neoral zawiera etanol, co może być istotne dla pacjentów z problemami związanymi z alkoholem. Doświadczenie ze stosowaniem leku u seniorów jest ograniczone, a pacjenci powinni być monitorowani pod kątem czynności nerek. Cyklosporyna może powodować zaburzenia czynności nerek i wątroby, dlatego konieczna jest częsta kontrola tych parametrów.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg – przeciwwskazania

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny stosowany w celu zmniejszenia reakcji immunologicznej organizmu. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na cyklosporynę, stosowanie leków zawierających Hypericum perforatum, eteksylan dabigatranu, bozentan i aliskiren, choroby nerek, trudne do opanowania zakażenia, nowotwory złośliwe oraz wysokie ciśnienie krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy również wziąć pod uwagę inne przeciwwskazania, takie jak problemy z alkoholem, padaczka, choroby wątroby, ciąża, karmienie piersią oraz stosowanie u dzieci (z wyjątkiem zespołu nerczycowego).

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Sandimmun Neoral, zawierający cyklosporynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami sercowymi, metoklopramidem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, danazolem, lekami na dnę, kwasem cholowym, inhibitorami proteazy, imatynibem, kolchicyną, telaprewirem, kannabidiolem, barbituranami, lekami przeciwdrgawkowymi, oktreotydem, lekami przeciwbakteryjnymi, orlistatem, zielem dziurawca, tyklopidyną, bozentanem, terbinafiną, lekami przeciwbakteryjnymi, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami przeciwnowotworowymi, inhibitorami wydzielania kwasu, takrolimusem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, fibratami, nifedypiną, digoksyną, statynami i mykofenolanem. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego może zwiększać biodostępność cyklosporyny. Sandimmun Neoral zawiera etanol, co może powodować uczucie dyskomfortu w żołądku i biegunkę.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml – skład leku

    Sandimmun to lek immunosupresyjny stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepów narządów. Głównym składnikiem leku jest cyklosporyna, a substancjami pomocniczymi są etanol i makrogologlicerolu rycynooleinian. Lek jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku oraz jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami. Ważne jest regularne monitorowanie pacjentów pod kątem funkcji nerek i wątroby oraz unikanie nadmiernej ekspozycji na słońce.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny stosowany po przeszczepieniach i w chorobach autoimmunologicznych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów i duże stężenie lipidów we krwi. Rzadkie skutki uboczne obejmują zaburzenia nerwowe, zapalenie trzustki i osłabienie mięśni. Bardzo rzadko może wystąpić obrzęk tylnej części oka. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Sandimmun to lek immunosupresyjny zawierający cyklosporynę, stosowany głównie w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepionych narządów miąższowych i szpiku kostnego. Lek ten jest również używany w leczeniu choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD) oraz w terapii zespołu nerczycowego, reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycy i atopowego zapalenia skóry. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy i nadmierny wzrost włosów. Doświadczenie ze stosowaniem leku u dzieci jest ograniczone.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg – dawkowanie leku

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny stosowany w celu zmniejszenia reakcji immunologicznej organizmu, szczególnie ważny dla pacjentów po przeszczepieniach narządów oraz w leczeniu niektórych chorób autoimmunologicznych. Prawidłowe dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz powodu, dla którego lek jest stosowany. Ważne jest, aby zawsze stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i regularnie zgłaszać się na badania kontrolne.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml – dawkowanie leku

    Sandimmun to lek immunosupresyjny stosowany w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepów narządów. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i rodzaju przeszczepu. Lek jest podawany dożylnie, a dawki są dostosowywane w zależności od reakcji pacjenta. Ważne jest regularne monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych. Przedawkowanie wymaga ogólnego leczenia podtrzymującego. Należy unikać jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami i zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg – stosowanie w ciąży

    Sandimmun Neoral, zawierający cyklosporynę, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w transplantologii i leczeniu chorób autoimmunologicznych. Jego stosowanie w ciąży jest generalnie niezalecane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Cyklosporyna przenika do mleka ludzkiego, dlatego matki otrzymujące leczenie Sandimmun Neoral nie powinny karmić piersią. Alternatywne leki immunosupresyjne, które mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, to azatiopryna, metotreksat (przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią) oraz prednizolon.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Sandimmun w ciąży i podczas karmienia piersią jest zazwyczaj niezalecane ze względu na ryzyko dla płodu i dziecka. Alternatywne leki immunosupresyjne, takie jak azatiopryna, takrolimus i mykofenolan mofetylu, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze wymagają konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Relanium, 5 mg – przeciwwskazania

    Relanium, zawierające diazepam, jest stosowane w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, skurczów mięśniowych i objawów nagłego odstawienia alkoholu. Nie należy go stosować u pacjentów uczulonych na diazepam lub inne składniki leku, cierpiących na miastenię gravis, ciężką niewydolność oddechową, zespół bezdechu sennego oraz ciężką niewydolność wątroby. Należy zachować ostrożność u pacjentów z historią nadużywania alkoholu lub leków, depresją, przewlekłymi psychozami, niewydolnością serca, padaczką oraz u osób w podeszłym wieku.

  • Ilustracja poradnika Relanium, 2 mg – przeciwwskazania

    Relanium, zawierający diazepam, jest lekiem stosowanym w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, skurczów mięśniowych, premedykacji przed zabiegami oraz objawów nagłego odstawienia alkoholu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, myasthenia gravis, ciężką niewydolność oddechową, zespół bezdechu sennego oraz ciężką niewydolność wątroby. Środki ostrożności obejmują m.in. przewlekłe psychozy, jednoczesne stosowanie alkoholu, uzależnienie od alkoholu lub leków, tolerancję na lek, uzależnienie, objawy odstawienia, niepamięć następczą, reakcje psychiczne i paradoksalne, zmniejszenie napięcia mięśni, przewlekłą niewydolność oddechową, niewydolność serca, padaczkę, zaburzenia czynności wątroby i nerek, zaburzenia psychotyczne, depresję oraz żałobę. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi ryzyka i stosowali się do zaleceń lekarza.

  • Ilustracja poradnika Proktosedon, 5 mg + 5 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?

    Proktosedon to lek stosowany w leczeniu hemoroidów, stanów zapalnych odbytu, szczelin odbytu i świądu odbytu. Zawiera hydrokortyzon, cynchokainę, neomycynę i eskulinę, które działają przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwświądowo. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat oraz w przypadku cukrzycy, gruźlicy, jaskry, osteoporozy, ostrych psychoz, zakażeń grzybiczych i wirusowych oraz zakrzepicy żylnej. Stosuje się go przez 3-6 dni. Możliwe działania niepożądane to pieczenie odbytu i nieostre widzenie.

  • Ilustracja poradnika Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna – przeciwwskazania

    Szczepionka Polyvaccinum mite nie powinna być stosowana w przypadku chorób zakaźnych, niewydolności krążenia, chorób nerek i wątroby, chorób rozrostowych układu krwiotwórczego, chorób układowych oraz podczas stosowania leków immunosupresyjnych. Przed rozpoczęciem kuracji należy przeprowadzić dokładny wywiad lekarski i badanie lekarskie.

  • Ilustracja poradnika Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna – interakcje z lekami i alkoholem

    Polyvaccinum mite może być stosowany w trakcie antybiotykoterapii, ale może wchodzić w interakcje z lekami immunosupresyjnymi. Brak danych dotyczących interakcji z innymi substancjami i alkoholem. Zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Polyvaccinum submite Nieswoista szczepionka bakteryjna – przeciwwskazania

    Szczepionka Polyvaccinum nie powinna być stosowana w przypadku uczulenia na jej składniki, chorób zakaźnych, ostrych stanów zapalnych, chorób nerek i wątroby, niewydolności krążenia, ciąży, laktacji, u dzieci poniżej drugiego roku życia, chorób układowych oraz podczas stosowania preparatów immunosupresyjnych. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Polyvaccinum submite Nieswoista szczepionka bakteryjna – interakcje z lekami i alkoholem

    Szczepionka Polyvaccinum może być stosowana podczas antybiotykoterapii, ale może mieć obniżoną skuteczność u pacjentów poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu. Brak danych na temat interakcji z substancjami innymi niż leki oraz alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Polopiryna C, zawierająca kwas acetylosalicylowy i kwas askorbowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory konwertazy angiotensyny, acetazolamid, leki przeciwzakrzepowe, kwas walproinowy, leki moczopędne, metotreksat, niesteroidowe leki przeciwzapalne, glikokortykosteroidy, leki przeciwcukrzycowe, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, digoksyna i leki trombolityczne. Kwas askorbowy może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Polopiryną C zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz nasila krwawienia z przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna S, 300 mg – wskazania – na co działa?

    Polopiryna S to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, który działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo. Jest stosowany w leczeniu dolegliwości bólowych, przeziębienia i grypy, chorób reumatycznych oraz w profilaktyce zawału serca. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, dzieci poniżej 16 roku życia, czynna choroba wrzodowa, ciężka niewydolność wątroby, nerek lub serca oraz ostatni trymestr ciąży. Możliwe działania niepożądane to niestrawność, zgaga, nudności, wymioty, wysypka, pokrzywka, skurcz oskrzeli i wstrząs.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna S, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Polopiryna S, zawierająca kwas acetylosalicylowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak metotreksat, leki przeciwzakrzepowe, inne NLPZ, SSRI, ibuprofen, digoksyna, leki przeciwcukrzycowe, leki moczopędne, glikokortykosteroidy, inhibitory ACE, kwas walproinowy, acetazolamid i metamizol. Niektóre substancje, jak omeprazol i kwas askorbowy, nie wpływają na wchłanianie kwasu acetylosalicylowego. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Polopiryną S jest niewskazane, ponieważ może zwiększać ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego i krwawień.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna Max, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Polopiryna MAX to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, który działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo. Jest stosowany w leczeniu bólów głowy, zębów, mięśni i stawów, a także dolegliwości towarzyszących przeziębieniu i grypie. Może być również stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów. Lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 16 roku życia, w trzecim trymestrze ciąży oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, bóle brzucha i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna Max, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Polopiryna MAX jest lekiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym, który nie powinien być stosowany przez kobiety karmiące piersią. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy unikać alkoholu podczas jego stosowania. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek ostrożnie i pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Polcortolon, 4 mg – skład leku

    Polcortolon to lek zawierający 4 mg triamcynolonu, stosowany w leczeniu różnych schorzeń. Oprócz składnika aktywnego, lek zawiera substancje pomocnicze takie jak skrobia ziemniaczana, magnezu stearynian i laktoza jednowodna. Zrozumienie składu leku jest ważne dla pacjentów, aby mogli świadomie stosować terapię i unikać potencjalnych reakcji alergicznych.