Menu

Błona śluzowa

Produkty powiązane z błona śluzowa
Dentosept A, płyn do jamy ustnej
Dentosept A, płyn do jamy ustnej
Fiorda, smak czarnej porzeczki, pastylki do ssania
Fiorda, smak czarnej porzeczki, pastylki do ssania
Sinupret extract, tabletki drażowane, 160 mg
Sinupret extract, tabletki drażowane, 160 mg
Sinupret, tabletki drażowane
Sinupret, tabletki drażowane
Supremin, syrop
Supremin, syrop
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Corsodyl, płyn do jamy ustnej
Corsodyl, płyn do jamy ustnej
Eludril Classic, płyn
Eludril Classic, płyn
FIORDA JUNIOR pastylki na gardło krtań dla dzieci, pastylki do ssania
FIORDA JUNIOR pastylki na gardło krtań dla dzieci, pastylki do ssania
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. GAMMA anty-HBs 200, 200 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. GAMMA anty-HBs 200, 200 j.m./ml – stosowanie w ciąży
  3. Biodacyna ophthalmicum 0,3%, 3 mg/ml – dawkowanie leku
  4. Fluormex, 133 mg/g – przedawkowanie leku
  5. Flucinar, 0,25 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Flucinar, 0,25 mg/g – wskazania – na co działa?
  7. Flucinar, 0,25 mg/g – przeciwwskazania
  8. Flucinar, 0,25 mg/g – przeciwwskazania
  9. Flegamina Classic, 8 mg – przedawkowanie leku
  10. Flixonase, 50 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?
  11. Flegamina Classic o smaku miętowym – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Flegamina Classic, 8 mg – przeciwwskazania
  13. Fenistil, 1 mg/g – przeciwwskazania
  14. Fenistil, 1 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Fenistil, 1 mg/g – dawkowanie leku
  16. Famogast, 40 mg – wskazania – na co działa?
  17. Epitoram, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Enarenal, 20 mg – wskazania – na co działa?
  19. Enarenal, 10 mg – wskazania – na co działa?
  20. Enarenal, 10 mg – dawkowanie leku
  21. EMLA, 25 mg/g + 25 mg/g – wskazania – na co działa?
  22. EMLA, 25 mg/g + 25 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Elmex, 12,5 mg fluoru/g – przedawkowanie leku
  24. Efudix, 50 mg/g
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika GAMMA anty-HBs 200, 200 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    GAMMA anty-HBs 200 to lek stosowany w profilaktyce wirusowego zapalenia wątroby typu B. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, obniżenie ciśnienia krwi, nudności, wymioty, odczyny skórne, ból stawów, gorączka, złe samopoczucie, dreszcze oraz reakcje w miejscu podania. W rzadkich przypadkach może wystąpić nadwrażliwość i wstrząs anafilaktyczny. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika GAMMA anty-HBs 200, 200 j.m./ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku GAMMA anty-HBs 200 u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga ostrożności, ponieważ brak jest kontrolowanych badań klinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. Alternatywne leki, takie jak Hepatect CP, HyperHEP B i BayHep B, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Immunoglobuliny zawarte w tych lekach przenikają przez łożysko i do mleka matki, co może przyczyniać się do ochrony noworodka przed patogenami.

  • Ilustracja poradnika Biodacyna ophthalmicum 0,3%, 3 mg/ml – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Biodacyna Ophthalmicum 0,3%, w tym jak i kiedy go stosować. Lek należy stosować 1-2 krople 3 lub 4 razy na dobę przez 7 do 10 dni. Przedawkowanie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. W przypadku braku poprawy po kilku dniach leczenia, należy skontaktować się z lekarzem. W artykule zawarto również szczegółowy sposób stosowania kropli oraz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.

  • Ilustracja poradnika Fluormex, 133 mg/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Fluormexu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ostre zatrucie fluorem. Dopuszczalna dzienna dawka fluoru wynosi 3-4 mg, a dawka letalna dla dorosłych to 32-64 mg/kg masy ciała, dla dzieci 15 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę, ślinotok, łzawienie, osłabienie, bóle głowy, sinicę, duszność, tężyczkę, spadek ciśnienia, arytmię, migotanie komór, kwasicę oddechową i metaboliczną, porażenie oddychania oraz zatrzymanie akcji serca. W razie połknięcia leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Flucinar, 0,25 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Flucinar, zawierający fluocinolonu acetonid, nie wykazuje znanych interakcji z innymi lekami, ale może nasilać działanie leków immunosupresyjnych oraz osłabiać działanie leków immunostymulujących. Lek zawiera substancje pomocnicze, które mogą powodować reakcje alergiczne, oraz etanol, który może powodować pieczenie uszkodzonej skóry i jest łatwopalny.

  • Ilustracja poradnika Flucinar, 0,25 mg/g – wskazania – na co działa?

    Flucinar to lek stosowany miejscowo na skórę w leczeniu ostrych i ciężkich stanów zapalnych skóry. Substancją czynną jest fluocinolonu acetonid, który działa przeciwzapalnie, przeciwświądowo i obkurczająco na naczynia krwionośne. Wskazania do stosowania obejmują łojotokowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, liszaj pokrzywkowy, wyprysk kontaktowy alergiczny, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, łuszczycę owłosionej skóry, łuszczycę zadawnioną oraz liszaj płaski. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, unikać długotrwałego stosowania na dużą powierzchnię skóry i nie stosować u dzieci poniżej 2 lat.

  • Ilustracja poradnika Flucinar, 0,25 mg/g – przeciwwskazania

    Flucinar to lek stosowany miejscowo na skórę, zawierający fluocinolonu acetonid, syntetyczny glikokortykosteroid. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zakażenia skórne, trądzik, zapalenie skóry dookoła ust oraz stosowanie u dzieci poniżej 2 lat. Ważne ostrzeżenia dotyczą podrażnień, długotrwałego stosowania, kontaktu z oczami oraz stosowania u dzieci. Flucinar może wchodzić w interakcje z lekami wpływającymi na układ odpornościowy. W ciąży i podczas karmienia piersią lek może być stosowany tylko, jeśli korzyści przewyższają ryzyko.

  • Ilustracja poradnika Flucinar, 0,25 mg/g – przeciwwskazania

    Flucinar to maść stosowana miejscowo na skórę w leczeniu ostrych i ciężkich stanów zapalnych. Nie należy jej stosować w przypadku nadwrażliwości, zakażeń skórnych, trądziku, zapalenia skóry dookoła ust, u dzieci poniżej 2 lat, w świądzie odbytu i narządów płciowych oraz w pieluszkowym zapaleniu skóry. Należy zachować ostrożność w przypadku podrażnienia skóry, długotrwałego stosowania, stosowania na dużą powierzchnię skóry, kontaktu z oczami oraz stosowania u dzieci. Flucinar może wchodzić w interakcje z lekami wpływającymi na układ odpornościowy. W okresie ciąży i karmienia piersią stosowanie leku powinno być dokładnie rozważone przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic, 8 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Flegamina Classic może prowadzić do objawów takich jak ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, zawroty głowy, senność, skurcz oskrzeli, niestrawność, nadmierne pocenie się, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, obniżenie ciśnienia krwi, reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i zastosować odpowiednie środki zaradcze, takie jak podanie węgla aktywnego, płukanie żołądka oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Flixonase, 50 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?

    Flixonase to lek w postaci aerozolu do nosa, zawierający flutykazonu propionian, stosowany w leczeniu sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz polipów nosa. Lek działa przeciwzapalnie, zmniejszając obrzęk i podrażnienie nosa. Ważne jest regularne stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza. Przeciwwskazaniem jest uczulenie na składniki leku. Przed rozpoczęciem stosowania należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku zakażenia górnych dróg oddechowych, niedoczynności nadnerczy lub stosowania rytonawiru.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic o smaku miętowym – interakcje z lekami i alkoholem

    Flegamina Classic o smaku miętowym może wchodzić w interakcje z lekami przeciwkaszlowymi, atropiną, salicylanami, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i antybiotykami. Zawiera substancje pomocnicze, które mogą powodować reakcje alergiczne, oraz alkohol, co może wpływać na jej stosowanie. Przed użyciem skonsultuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic, 8 mg – przeciwwskazania

    Flegamina Classic, zawierająca bromoheksyny chlorowodorek, jest lekiem wykrztuśnym stosowanym w leczeniu chorób dróg oddechowych. Nie należy jej stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, u dzieci w wieku 3-6 lat, które nie mogą połknąć tabletki, oraz u dzieci poniżej 2 lat. Przed zażyciem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku stanów zapalnych dróg oddechowych, choroby wrzodowej, zaburzeń czynności wątroby i nerek oraz nietolerancji cukrów. Flegamina Classic może wchodzić w interakcje z lekami przeciwkaszlowymi, atropiną, salicylanami, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi oraz antybiotykami.

  • Ilustracja poradnika Fenistil, 1 mg/g – przeciwwskazania

    Fenistil, zawierający dimetyndenu maleinian, nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz oparzeń drugiego i trzeciego stopnia. Należy unikać stosowania na rozległe powierzchnie skóry, ekspozycji na promienie słoneczne oraz przechowywać lek w miejscu niedostępnym dla dzieci. W ciąży i laktacji nie stosować na rozległą powierzchnię skóry i brodawki sutków. Brak danych o interakcjach z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Fenistil, 1 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Fenistil, zawierający dimetyndenu maleinian, jest lekiem stosowanym miejscowo na skórę w celu łagodzenia świądu i podrażnień. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji Fenistilu z innymi lekami, ale ryzyko interakcji jest mało prawdopodobne. Fenistil zawiera substancje pomocnicze, takie jak benzalkoniowy chlorek i glikol propylenowy, które mogą powodować podrażnienia skóry. Nie ma informacji na temat interakcji Fenistilu z alkoholem, ale ryzyko interakcji jest mało prawdopodobne.

  • Ilustracja poradnika Fenistil, 1 mg/g – dawkowanie leku

    Lek Fenistil w postaci żelu stosuje się miejscowo na skórę w celu łagodzenia objawów alergii, takich jak świąd, pokrzywka, ukąszenia owadów oraz oparzenia słoneczne. Należy go stosować 2 do 4 razy na dobę, nakładając cienką warstwę żelu na zmienioną chorobowo i swędzącą powierzchnię skóry. Ważne jest unikanie stosowania na rozległe powierzchnie skóry oraz kontaktu z błonami śluzowymi. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C i chronić od światła. W przypadku braku poprawy po kilku dniach stosowania, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Famogast, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Famogast to lek zawierający famotydynę, stosowany w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy, zapobieganiu nawrotom tej choroby, leczeniu stanów związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, leczeniu choroby wrzodowej żołądka oraz leczeniu i zapobieganiu nawrotom choroby refluksowej przełyku. Lek hamuje wydzielanie kwasu solnego, co przyczynia się do gojenia wrzodów i łagodzenia objawów refluksu. Bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci nie zostało ustalone. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, zawroty głowy, zaparcia, biegunka oraz bardzo rzadko poważne reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Epitoram, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Epitoram, zawierający topiramat, jest stosowany w leczeniu napadów padaczkowych i zapobieganiu migrenie. Może powodować różne działania niepożądane, w tym depresję, drgawki, niepokój, problemy z koncentracją, kamienie nerkowe, zwiększone stężenie kwasów we krwi, zmniejszone pocenie się, myśli o samookaleczeniu, utratę części pola widzenia, jaskrę, hiperamonemię oraz ciężkie reakcje skórne. Dzieci mogą doświadczać niektórych działań niepożądanych częściej niż dorośli. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych lub innych poważnych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Enarenal to lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, objawowej niewydolności serca oraz zapobieganiu niewydolności serca u pacjentów z bezobjawowym zaburzeniem czynności lewej komory serca. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i wartości ciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na enalaprylu maleinian, stosowanie aliskirenu, obrzęk naczynioruchowy oraz ciążę. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, nieostre widzenie, osłabienie, kaszel i nudności.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Enarenal to lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, objawowej niewydolności serca oraz w zapobieganiu objawowej niewydolności serca u pacjentów z bezobjawowym zaburzeniem czynności lewej komory serca. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i schorzenia, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ciążę po trzecim miesiącu oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób nerek, wątroby, stosowania leków moczopędnych oraz leków przeciwcukrzycowych.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 10 mg – dawkowanie leku

    Enarenal to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i może wynosić od 5 mg do 40 mg na dobę. U dzieci dawka jest ustalana indywidualnie. W przypadku pominięcia dawki, należy ją przyjąć jak najszybciej, ale nie podwajać dawki. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak obniżenie ciśnienia krwi i osłupienie. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, kaszel i nudności.

  • Ilustracja poradnika EMLA, 25 mg/g + 25 mg/g – wskazania – na co działa?

    Lek EMLA, zawierający lidokainę i prylokainę, jest stosowany do miejscowego znieczulenia skóry i błon śluzowych. Wskazania obejmują znieczulenie przed nakłuciem żył, pobieraniem krwi, powierzchownymi zabiegami chirurgicznymi, znieczulenie narządów płciowych oraz owrzodzeń kończyn dolnych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju zabiegu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, otwarte rany (z wyjątkiem owrzodzeń kończyn dolnych) oraz methemoglobinemię. Możliwe działania niepożądane to reakcje miejscowe, methemoglobinemia i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika EMLA, 25 mg/g + 25 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek EMLA, zawierający lidokainę i prylokainę, jest stosowany do miejscowego znieczulenia skóry przed różnymi zabiegami medycznymi. Może powodować działania niepożądane, takie jak przemijające miejscowe reakcje skórne, początkowe łagodne odczucie pieczenia, świądu lub ciepła, reakcje alergiczne, methemoglobinemia, niewielkie punktowe krwawienie (wybroczyny) oraz podrażnienie oczu. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak methemoglobinemia. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Elmex, 12,5 mg fluoru/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Elmex może prowadzić do nudności, wymiotów, biegunki i podrażnień błony śluzowej. Ostre przedawkowanie to 37,5 mg fluorku (3 g żelu Elmex), a przewlekłe to 2 mg fluorku dziennie. W razie przedawkowania należy przyjąć napoje zawierające wapń i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Efudix, 50 mg/g

    Efudix to lek stosowany w leczeniu rogowacenia słonecznego i starczego, raka podstawnokomórkowego skóry oraz stanów przedrakowych. Działa poprzez hamowanie syntezy DNA i RNA, co prowadzi do zahamowania podziałów komórkowych, szczególnie w komórkach szybko dzielących się. Efekt działania leku pojawia się po 2-3 dniach stosowania. Krem należy stosować miejscowo, zazwyczaj dwa razy dziennie, aż do stadium nadżerki. Należy unikać kontaktu z błonami śluzowymi oraz otwartymi ranami. Efudix może powodować działania niepożądane, w tym reakcje skórne i objawy ze strony układu pokarmowego.