Oxydolor: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń

Oxydolor to lek opioidowy stosowany w leczeniu silnego bólu, który może być właściwie leczony jedynie przez zastosowanie opioidowych leków przeciwbólowych. W artykule omówimy wskazania do stosowania leku Oxydolor, jakie schorzenia i dolegliwości leczy oraz jak prawidłowo go stosować.

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Oxydolor
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania leku Oxydolor

Oxydolor jest stosowany u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat i powyżej w leczeniu silnego bólu, który może być właściwie leczony jedynie przez zastosowanie opioidowych leków przeciwbólowych^[1]. Lek ten jest szczególnie wskazany w przypadku:

• Ból nowotworowy – Pacjenci z bólem nowotworowym mogą wymagać dawek od 80 mg do 120 mg oksykodonu chlorowodorku, które w indywidualnych przypadkach mogą zostać zwiększone do 400 mg^[1].
• Ból nie-nowotworowy – W leczeniu bólu nie-nowotworowego zazwyczaj wystarczająca jest dawka 40 mg na dobę, ale większa dawka może być konieczna^[1].
• Ból przewlekły – Oxydolor jest stosowany w leczeniu przewlekłego bólu, który nie ustępuje po zastosowaniu innych leków przeciwbólowych^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Oxydolor zależy od intensywności bólu i indywidualnej wrażliwości pacjenta na leczenie. Zazwyczaj zaleca się następujące dawkowanie:

• Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i powyżej – Zazwyczaj dawka początkowa wynosi 10 mg oksykodonu chlorowodorku podawanego co 12 godzin. Niektórzy pacjenci mogą reagować na dawkę początkową 5 mg, co zmniejsza częstość występowania działań niepożądanych^[1].
• Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby – Rozpoczynając leczenie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby, zalecana dawka początkowa powinna być zmniejszona o 50%^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku – Pacjenci w podeszłym wieku bez klinicznych objawów zaburzeń czynności wątroby i/lub nerek zazwyczaj nie wymagają dostosowania dawki^[1].

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości z wystarczającą ilością płynu. Nie należy ich rozgryzać, żuć, dzielić ani rozkruszać^[1].

Przeciwwskazania

Oxydolor nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość – Nadwrażliwość na oksykodon, soję, orzeszki ziemne lub którąkolwiek z substancji pomocniczych^[1].
• Ciężka niewydolność oddechowa – Z niedotlenieniem narządów i tkanek i/lub hiperkapnią^[1].
• Ciężka przewlekła choroba obturacyjna płuc – Zespół serca płucnego, ciężka astma oskrzelowa^[1].
• Porażenna niedrożność jelit – Zespół ostrego brzucha, opóźnione opróżnianie żołądka^[1].

Środki ostrożności

Podczas stosowania leku Oxydolor należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

• Pacjenci w podeszłym wieku – Osoby osłabione^[1].
• Pacjenci z poważnym zaburzeniem czynności płuc, wątroby lub nerek – Bezdech senny, obrzęk śluzowaty, niedoczynność tarczycy^[1].
• Jednoczesne stosowanie substancji hamujących czynność centralnego układu nerwowego – Choroba Addison’a, psychozy związane z intoksykacją^[1].
• Pacjenci przyjmujący inhibitory MAO – Należy zachować szczególną ostrożność^[1].

Możliwe działania niepożądane

Oxydolor może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej zgłaszanymi są:

• Nudności i wymioty – Zwłaszcza na początku leczenia^[1].
• Zaparcia – Można przeciwdziałać stosując środki zapobiegawcze, takie jak picie dużej ilości płynów i dieta wysokobłonnikowa^[1].
• Senność i zawroty głowy – Mogą wystąpić zwłaszcza na początku leczenia^[1].
• Świąd – Często występujący objaw^[1].

Słownik pojęć

• Opioidy – Grupa leków przeciwbólowych działających na receptory opioidowe w mózgu i rdzeniu kręgowym, stosowanych w leczeniu silnego bólu.
• Depresja oddechowa – Stan, w którym oddech staje się spłycony i spowolniony, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
• Bezdech senny – Zaburzenie oddychania podczas snu, charakteryzujące się przerwami w oddychaniu.
• Hiperalgezja – Zwiększona wrażliwość na ból, która nie reaguje na dalsze zwiększanie dawki leku przeciwbólowego.
• Inhibitory MAO – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji, które mogą wchodzić w interakcje z opioidami.