Działania niepożądane i skutki uboczne leku Dagrafors

Lek Dagrafors, zawierający substancję czynną dapagliflozynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, niewydolności serca oraz przewlekłej choroby nerek. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane i skutki uboczne. W tym artykule omówimy najczęstsze i najpoważniejsze działania niepożądane związane z przyjmowaniem leku Dagrafors.

Spis treści

• Częste działania niepożądane
• Niezbyt częste działania niepożądane
• Rzadkie działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Częste działania niepożądane

Do częstych działań niepożądanych, które mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób, należą:

• Zakażenia (pleśniawki) penisa lub pochwy – objawiające się podrażnieniem, świądem, nietypową wydzieliną lub przykrym zapachem^[2].
• Ból pleców – może być odczuwany jako dyskomfort lub ból w dolnej części pleców^[2].
• Nadmierne wydalanie moczu lub potrzeba częstszego oddawania moczu – może prowadzić do częstszego odwiedzania toalety^[2].
• Zmiany stężenia cholesterolu lub tłuszczu we krwi – stwierdzone w badaniach laboratoryjnych^[2].
• Zwiększenie ilości czerwonych krwinek – stwierdzone w badaniach laboratoryjnych^[2].
• Obniżenie nerkowego klirensu kreatyniny – stwierdzone w badaniach laboratoryjnych na początku leczenia^[2].
• Zawroty głowy – mogą wystąpić jako uczucie oszołomienia lub niestabilności^[2].
• Wysypka – może objawiać się jako zaczerwienienie, swędzenie lub inne zmiany skórne^[2].

Niezbyt częste działania niepożądane

Do niezbyt częstych działań niepożądanych, które mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób, należą:

• Utrata zbyt dużej ilości płynów z organizmu (odwodnienie) – objawy mogą obejmować dużą suchość lub lepkość w jamie ustnej, wydalanie małej ilości moczu lub niewydalanie moczu oraz szybkie bicie serca^[2].
• Pragnienie – może być odczuwane jako nadmierne pragnienie^[2].
• Zaparcia – mogą prowadzić do trudności w wypróżnianiu^[2].
• Wstawanie w nocy, aby oddać mocz – może zakłócać sen^[2].
• Suchość w jamie ustnej – może być odczuwana jako suchość lub lepkość w jamie ustnej^[2].
• Zmniejszenie masy ciała – może być wynikiem działania leku^[2].
• Zwiększenie stężenia kreatyniny – stwierdzone w laboratoryjnych badaniach krwi na początku leczenia^[2].
• Zwiększenie stężenia mocznika – stwierdzone w laboratoryjnych badaniach krwi^[2].

Rzadkie działania niepożądane

Do rzadkich działań niepożądanych, które mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób, należą:

• Obrzęk naczynioruchowy – objawy obejmują obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności z połykaniem, pokrzywkę i utrudnione oddychanie^[2].
• Cukrzycowa kwasica ketonowa – objawy obejmują zwiększone stężenie „ciał ketonowych” w moczu lub we krwi, nudności lub wymioty, ból brzucha, silne pragnienie, szybkie i głębokie oddechy, splątanie, nietypową senność lub zmęczenie, słodki zapach oddechu, słodki lub metaliczny posmak w jamie ustnej lub zmiana zapachu moczu lub potu, szybka utrata masy ciała^[2].
• Martwicze zapalenie powięzi krocza (zgorzel Fourniera) – ciężkie zakażenie tkanek miękkich zewnętrznych narządów płciowych albo okolicy między narządami płciowymi a odbytem^[2].
• Zapalenie nerek (cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek) – może prowadzić do uszkodzenia nerek^[2].

Słownik pojęć

• Cukrzycowa kwasica ketonowa – powikłanie cukrzycy wynikające ze zwiększonego stężenia „ciał ketonowych” w moczu lub krwi, które może być zagrażające życiu.
• Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych, który może prowadzić do trudności w oddychaniu.
• Martwicze zapalenie powięzi krocza (zgorzel Fourniera) – ciężkie zakażenie tkanek miękkich w okolicy narządów płciowych, które może być zagrażające życiu.
• Odwodnienie – stan, w którym organizm traci więcej płynów niż przyjmuje, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
• Nerkowy klirens kreatyniny – wskaźnik funkcji nerek, który mierzy zdolność nerek do filtrowania kreatyniny z krwi.

Podsumowanie