Jak prawidłowo dawkować lek Conaret?
Lek Conaret, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Dawkowanie w przewlekłej niewydolności serca
- Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
- Dawkowanie w chorobie niedokrwiennej serca (dławicy piersiowej)
- Dawkowanie w szczególnych przypadkach
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawkowanie w przewlekłej niewydolności serca
Leczenie przewlekłej niewydolności serca bisoprololem rozpoczyna się od małych dawek, które następnie stopniowo zwiększa się. Lekarz zadecyduje, jak zwiększać dawkowanie. Zazwyczaj odbywa się to w następujący sposób:
- 1,25 mg bisoprololu raz na dobę przez tydzień[1].
- 2,5 mg bisoprololu raz na dobę przez tydzień[1].
- 3,75 mg bisoprololu raz na dobę przez tydzień[1].
- 5 mg bisoprololu raz na dobę przez cztery tygodnie[1].
- 7,5 mg bisoprololu raz na dobę przez cztery tygodnie[1].
- 10 mg bisoprololu raz na dobę w leczeniu podtrzymującym (stosowanym na stałe)[1].
Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg bisoprololu na dobę. W zależności od tego, jak lek jest tolerowany, lekarz może zadecydować o wydłużeniu czasu między zwiększeniami dawki[2]. Jeśli choroba się nasili lub jeśli lek nie będzie tolerowany, konieczne może być ponowne zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia[2].
Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
W leczeniu nadciśnienia tętniczego zalecana dawka wynosi 5 mg bisoprololu raz na dobę. W łagodniejszych postaciach nadciśnienia tętniczego (ciśnienie rozkurczowe do 105 mmHg) właściwe może się okazać podawanie 2,5 mg raz na dobę, z zastosowaniem innych leków o odpowiedniej mocy[1]. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 10 mg bisoprololu na dobę. Dalsze zwiększanie dawki jest uzasadnione tylko w wyjątkowych przypadkach. Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę[1].
Dawkowanie w chorobie niedokrwiennej serca (dławicy piersiowej)
W leczeniu choroby niedokrwiennej serca (dławicy piersiowej) zalecana dawka wynosi 5 mg bisoprololu raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 10 mg bisoprololu na dobę. Dalsze zwiększanie dawki jest uzasadnione tylko w wyjątkowych przypadkach. Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę[1].
Dawkowanie w szczególnych przypadkach
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zwykle nie ma potrzeby modyfikowania dawkowania. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować dawki większej niż 10 mg bisoprololu fumaranu na dobę[1]. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne modyfikowanie dawki[1].
Słownik pojęć
- Bisoprolol – lek należący do grupy beta-adrenolityków, stosowany w leczeniu chorób serca.
- Przewlekła niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu.
- Nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
- Choroba niedokrwienna serca – stan, w którym przepływ krwi do serca jest zmniejszony, co może prowadzić do bólu w klatce piersiowej (dławicy piersiowej).
- Dławica piersiowa – ból w klatce piersiowej spowodowany zmniejszonym przepływem krwi w tętnicach wieńcowych.
- Klirens kreatyniny – wskaźnik używany do oceny funkcji nerek.
Podsumowanie
| Stan | Dawka początkowa | Dawka maksymalna |
| Przewlekła niewydolność serca | 1,25 mg raz na dobę | 10 mg raz na dobę |
| Nadciśnienie tętnicze | 5 mg raz na dobę | 20 mg raz na dobę |
| Choroba niedokrwienna serca | 5 mg raz na dobę | 20 mg raz na dobę |
| Zaburzenia czynności wątroby/nerek | Indywidualne dostosowanie | 10 mg raz na dobę |














