Wskazania do stosowania leku Anagrelide Vipharm
Lek Anagrelide Vipharm jest stosowany w leczeniu nadpłytkowości samoistnej, schorzenia, które charakteryzuje się nadmiernym wytwarzaniem płytek krwi przez szpik kostny. Nadmiar płytek krwi może prowadzić do poważnych zaburzeń krążenia i krzepnięcia krwi, co z kolei może powodować powikłania zakrzepowo-krwotoczne[1].
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Anagrelide Vipharm jest wskazany do obniżania zwiększonej liczby płytek krwi u pacjentów z nadpłytkowością samoistną (NS), którzy nie tolerują wcześniej stosowanego leczenia lub u których zwiększona liczba płytek krwi nie obniżyła się do zadowalającej wartości podczas wcześniej stosowanego leczenia[1]. Nadpłytkowość samoistna to choroba, która występuje, gdy szpik kostny wytwarza zbyt wiele krwinek zwanych płytkami krwi. Nadmiar płytek we krwi może prowadzić do ciężkich zaburzeń krążenia i krzepnięcia krwi[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie anagrelidem powinien rozpocząć klinicysta z odpowiednim doświadczeniem w zakresie postępowania z nadpłytkowością samoistną. Zalecana dawka początkowa anagrelidu wynosi 1 mg/dobę i należy ją podawać doustnie w dwóch dawkach podzielonych (0,5 mg/dawkę). Dawkę początkową należy utrzymać przez co najmniej jeden tydzień. Po tygodniu dawkę można dostosować indywidualnie do pacjenta tak, aby osiągnąć najmniejszą skuteczną dawkę wymaganą do zmniejszenia i (lub) utrzymania liczby płytek krwi poniżej 600 x 109/l, najlepiej w zakresie od 150 x 109/l do 400 x 109/l[1]. Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno rozgniatać kapsułek ani rozcieńczać ich zawartości w płynach[2].
Przeciwwskazania
Lek Anagrelide Vipharm nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na anagrelid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Przeciwwskazany jest również u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min)[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania anagrelidu należy porozmawiać z lekarzem w przypadku występowania lub podejrzenia występowania zaburzeń serca, jeśli pacjent ma jakiekolwiek zaburzenia wątroby lub nerek, lub jeśli pacjent przyjmuje inne leki powodujące zmiany w EKG[2]. Należy unikać nagłego przerywania leczenia ze względu na ryzyko nagłego zwiększenia liczby płytek krwi, co może prowadzić do śmiertelnych powikłań zakrzepowych, takich jak udar mózgu[1].
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane związane z anagrelidem obejmują ból głowy, kołatanie serca, retencję płynów, nudności oraz biegunkę[1]. W razie jakichkolwiek niepokojących objawów należy poradzić się lekarza[2].
Słownik pojęć
- Nadpłytkowość samoistna – Choroba, w której szpik kostny wytwarza zbyt wiele płytek krwi, co może prowadzić do zaburzeń krążenia i krzepnięcia krwi.
- Szpik kostny – Tkanka znajdująca się wewnątrz kości, odpowiedzialna za produkcję krwinek.
- Udar mózgu – Nagłe zaburzenie krążenia krwi w mózgu, które może prowadzić do uszkodzenia mózgu i utraty funkcji neurologicznych.
- Kołatanie serca – Szybkie, nieregularne lub silne uderzenia serca.
- Retencja płynów – Zatrzymanie nadmiaru płynów w organizmie, co może prowadzić do obrzęków.
| Wskazania | Nadpłytkowość samoistna |
| Dawkowanie | 1 mg/dobę w dwóch dawkach podzielonych |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, zaburzenia wątroby, zaburzenia nerek |
| Środki ostrożności | Zaburzenia serca, wątroby, nerek |
| Działania niepożądane | Ból głowy, kołatanie serca, retencja płynów, nudności, biegunka |














