Różnice geograficzne w epidemiologii rozstrzenia oskrzeli na świecie

Epidemiologia rozstrzenia oskrzeli wykazuje uderzające różnice geograficzne na całym świecie, które odzwierciedlają różnorodne czynniki środowiskowe, genetyczne, socjoekonomiczne oraz dostępność opieki zdrowotnej¹. Te różnice regionalne mają kluczowe znaczenie dla zrozumienia globalnego obciążenia chorobą i planowania odpowiednich strategii zdrowia publicznego.

Ameryka Północna

W Stanach Zjednoczonych częstość występowania rozstrzenia oskrzeli wynosi około 478 przypadków na 100 000 osób². Szczegółowe analizy wykazują, że w 2023 roku w USA odnotowano około 380 711 zdiagnozowanych przypadków rozstrzenia oskrzeli niezwiązanego z mukowiscydozą, co stanowi około 37% wszystkich przypadków w siedmiu głównych rynkach farmaceutycznych³.

Roczna zapadalność na rozstrzenie oskrzeli w USA wynosi około 29 przypadków na 100 000 dorosłych w wieku 18 lat i więcej, przy czym jest wyższa u kobiet (34 na 100 000) niż u mężczyzn (23 na 100 000)⁴. Szczególnie interesujące jest to, że wśród różnych grup etnicznych najwyższą częstość występowania odnotowano u Amerykanów pochodzenia azjatyckiego⁵.

Wyjątkową sytuację epidemiologiczną obserwuje się wśród rdzennej ludności Alaski, gdzie częstość występowania rozstrzenia oskrzeli jest 4-krotnie wyższa niż w populacji ogólnej⁶⁷. U dzieci rdzennej ludności Alaski rozstrzenie oskrzeli dotyka 10-20 na 1000 dzieci⁸.

Europa

W krajach europejskich obserwuje się różnorodny obraz epidemiologiczny rozstrzenia oskrzeli. W Wielkiej Brytanii w 2013 roku częstość występowania wynosiła 566 przypadków na 100 000 kobiet i 486 na 100 000 mężczyzn⁹. Szacuje się, że około 212 000 osób obecnie żyje z rozstrzeniem oskrzeli w Wielkiej Brytanii¹⁰, co jest znacznie wyższą liczbą niż wcześniej szacowano.

Dane z 2023 roku wskazują, że kraje EU4 i Wielka Brytania łącznie stanowią około 54% wszystkich przypadków rozstrzenia oskrzeli niezwiązanego z mukowiscydozą w głównych rynkach farmaceutycznych³. Wśród krajów europejskich, Wielka Brytania odnotowała najwyższą liczbę zdiagnozowanych przypadków – około 224 976 w 2023 roku, następnie Hiszpania z około 149 236 przypadkami, a Włochy z około 89 584 przypadkami¹¹.

Azja

Kraje azjatyckie wykazują jedne z najwyższych wskaźników częstości występowania rozstrzenia oskrzeli na świecie. Korea Południowa przoduje z częstością 886 przypadków na 100 000 osób², podczas gdy w Chinach wskaźnik wynosi 759 na 100 000².

W Japonii w 2023 roku odnotowano około 96 580 zdiagnozowanych przypadków rozstrzenia oskrzeli niezwiązanego z mukowiscydozą, co stanowi około 9% przypadków w głównych rynkach farmaceutycznych³¹². Większość przypadków w Japonii (32 837) była związana z przyczynami nieznanymi lub idiopatycznymi¹².

Interesujące dane pochodzą z badania przesiewowego w Japonii, gdzie u 1409 osób w wieku 23-86 lat poddanych badaniu tomografii komputerowej klatki piersiowej, rozstrzenie oskrzeli zdiagnozowano u 129 pacjentów (9,1%)¹³. To wskazuje na bardzo wysoką częstość występowania w populacji dorosłych poddanej badaniom przesiewowym.

Australia i Oceania

Region Australii i Oceanii charakteryzuje się jednymi z najwyższych wskaźników częstości występowania rozstrzenia oskrzeli na świecie, szczególnie wśród ludności rdzennej. Najbardziej uderzające różnice obserwuje się w populacjach dzieci rdzennych Australii, Alaski, Kanady i Nowej Zelandii¹⁴.

W centralnej Australii wśród dzieci Aborygenów częstość występowania wynosi aż 1470 przypadków na 100 000¹⁵. W Nowej Zelandii ogólna częstość występowania wynosi 3,7 na 100 000 populacji, ale różni się znacznie w zależności od pochodzenia etnicznego¹⁵.

Szczególnie wysokie wskaźniki odnotowuje się wśród dzieci pochodzenia pacyficznego w Nowej Zelandii – szacunkowa zapadalność wynosi 17,8 na 100 000 dzieci w wieku poniżej 15 lat¹⁶¹⁷. W 2003 roku zapadalność na rozstrzenie oskrzeli u dzieci Maorysów w Auckland wynosiła 24 na 100 000 w porównaniu z 4 na 100 000 u dzieci pochodzenia europejskiego¹⁶.