Estrogen i progesteron w mechanizmach rozwoju nowotworu piersi

Czynniki hormonalne stanowią jeden z najważniejszych elementów w patogenezie raka piersi, przy czym estrogen odgrywa szczególnie istotną rolę w rozwoju tego nowotworu1. Rak piersi jest uważany za nowotwór zależny od hormonów, w którym podwyższone poziomy estrogenu i dłuższe narażenie na ten hormon są związane ze zwiększonym ryzykiem jego rozwoju1.

Mechanizmy działania estrogenu

Rak piersi wymaga dostaw hormonalnych do rozwoju, podobnie jak tkanki, z których powstaje2. Ryzyko raka piersi wzrasta wraz z życiowym narażeniem na estrogen, a większość raków piersi jest wrażliwa na hormony, co oznacza, że ekspresjonują receptory estrogenowe i proliferują w odpowiedzi na stymulację estrogenem2. Terapie endokrynne, które hamują produkcję estrogenu, są skuteczne w leczeniu raka piersi wrażliwego na hormony2.

Istnieją dwa różne typy receptorów estrogenowych: alfa i beta (ERα i ERβ)2. Różne tkanki ekspresjonują te receptory, przy czym piersi, jajniki i endometrium ekspresjonują ERα, podczas gdy nerki, mózg, płuca i kilka innych narządów ekspresjonuje ERβ2. Rola ERβ w karcynogenezie pozostaje kontrowersyjna, podczas gdy jasno ustalono wkład białka ERα2.

Hipotezy nowotworowego działania estrogenu

Dwie główne hipotezy próbują wyjaśnić nowotworowe działanie estrogenu: genotoksyczne działanie metabolitów estrogenu poprzez generowanie rodników wolnych (inicjator) oraz hormonalne właściwości estrogenu indukujące proliferację raków, jak również komórek przednowotworowych (promotor)3. Estrogeny są przekształcane w katecholoestrogeny, a podczas tego procesu powstają reaktywne formy tlenu4.

Mechanizm molekularny: W normalnych warunkach estrogen stymuluje proliferację komórek nabłonka piersi podczas dojrzewania płciowego, cykli menstruacyjnych i ciąży poprzez produkcję różnych czynników wzrostu (TGF alfa, PDGF, FGF itp.). Pacjentki ze zmianami prekursorskimi, szczególnie te, które silnie ekspresjonują receptory estrogenowe, po narażeniu na estrogen rozwijają raka, ponieważ estrogen napędza proliferację5.

Czynniki reprodukcyjne i ryzyko raka piersi

Zarówno czynniki hormonalne, jak i reprodukcyjne niezaprzeczalnie wpływają na zwiększenie ryzyka raka piersi1. Czas narażenia na estrogen oraz wpływ ciąży określane przez parametry takie jak wiek pierwszego krwawienia menstruacyjnego, wiek pierwszej ciąży (szczególnie narażenie u kobiet, które urodziły pierwsze dziecko po 30 roku życia), bezdzietność czy wiek rozpoczęcia menopauzy zmieniają indywidualne ryzyko raka piersi1.

Wczesne rozpoczęcie menstruacji (12 lat) i późne jej zakończenie (50 lat) zwiększa ryzyko dwukrotnie w porównaniu z kobietami, które rozpoczęły menstruację późno (15 lat) i zakończyły ją wcześnie (40 lat)6. Bezdzietność i późny wiek pierwszej ciąży (powyżej 30 lat) to również czynniki związane z przedłużonym narażeniem na estrogeny6.

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ)

Wpływ egzogennego estrogenu na raka piersi jest kwestią kontrowersyjną i nadal podlega licznym badaniom6. Stosowanie HTZ jest znaczącym czynnikiem ryzyka raka piersi6. Pierwsze informacje o niekorzystnych wpływach HTZ na ryzyko rozwoju raka piersi pojawiły się w latach dziewięćdziesiątych6.

W 1997 roku Collaborative Group on Hormonal Factors in Breast Cancer opublikowała w The Lancet wyniki metaanalizy 51 badań oceniających związek między przyjmowaniem HTZ a rakiem piersi6. Ta metaanaliza wykazała, że każdy rok stosowania HTZ zwiększał ryzyko raka piersi o 2,7%7. W 2019 roku to samo towarzystwo opublikowało ponownie kolejną metaanalizę w The Lancet, tym razem 58 prospektywnych badań oceniających związek między typem HTZ a ryzykiem rozwoju raka piersi7.

Ta metaanaliza wykazała, że HTZ zawierająca estrogeny i progestyny zwiększała ryzyko raka piersi w największym stopniu, szczególnie gdy progestyny były przyjmowane codziennie7. Stosowanie HTZ nawet przez krótki czas (1-4 lata) było również związane ze zwiększonym ryzykiem raka piersi7. Ryzyko rozwoju choroby było głównie związane z rakiem piersi z ekspresją receptorów steroidowych7.

Metabolizm estrogenów i stres oksydacyjny

Estrogeny podczas metabolizmu mogą wytwarzać reaktywne formy tlenu, które uszkadzają DNA4. Chinony estrogenowe są koniugowane z glutationem zarówno in vivo, jak i in vitro przez transferazy glutationowe, co skutkuje wysokim poziomem ochrony DNA4. W komórkach raka piersi kinaza regulowana sygnałami zewnątrzkomórkowymi (Erk1/2), która była aktywowana przez H2O2 powstający jako produkt uboczny podczas metabolizmu estrogenów, zwiększa proliferację komórek4.

Kluczowe informacje: Wysokie endogenne poziomy hormonów płciowych zwiększają ryzyko raka piersi zarówno u kobiet przed menopauzą, jak i po menopauzie8. Dowody sugerują związek między stosowaniem hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) a ryzykiem raka piersi8. Cykle endogennych poziomów estrogenu przez całe życie kobiety mają implikacje dla rozwoju lub ochrony przed rakiem piersi9.

Regulacja ekspresji genów przez hormony

Aktywowane receptory powodują zmiany w ekspresji określonych genów, które mogą stymulować wzrost komórek10. Estrogen i progesteron również promują wzrost niektórych raków piersi, które nazywane są rakami piersi wrażliwymi na hormony (lub zależnymi od hormonów)10. Terapia hormonalna spowalnia lub zatrzymuje wzrost guzów wrażliwych na hormony poprzez blokowanie zdolności organizmu do produkcji hormonów lub przez zakłócanie wpływu hormonów na komórki raka piersi10.

Znaczenie progesteronu

Progesteron został zidentyfikowany jako główny regulator proliferacji komórek i aktywacji komórek macierzystych w dorosłym gruczole sutkowym11. Dwa cele receptorów progesteronu, ligand aktywatora receptora NF-κB (RANKL) i Wnt4, służą jako parakrynne mediatory indukowanej przez receptor progesteronu proliferacji komórek i aktywacji komórek macierzystych11. Rola progesteronu w patogenezie raka piersi wymaga dalszych badań, a przyszłe badania nie powinny być wprowadzane w błąd przez błędnie interpretowane dane12.

Terapeutyczne implikacje

Większość raków piersi to guzy z dodatnimi receptorami estrogenowymi, a badania kliniczne testowały, czy terapia hormonalna może być stosowana w zapobieganiu rakowi piersi u kobiet ze zwiększonym ryzykiem rozwoju choroby13. Tamoksifen, przyjmowany przez 5 lat, zmniejsza ryzyko rozwoju inwazyjnego raka piersi o około 50% u kobiet po menopauzie, które były w grupie zwiększonego ryzyka14. Zarówno tamoksifen, jak i raloksifen zostały zatwierdzone przez FDA do zmniejszenia ryzyka rozwoju raka piersi u kobiet z wysokim ryzykiem choroby14.

Pytania i odpowiedzi

Jak estrogen wpływa na rozwój raka piersi?

Estrogen stymuluje proliferację komórek nabłonka piersi i może działać na dwa sposoby: poprzez genotoksyczne działanie metabolitów estrogenowych oraz przez hormonalne właściwości indukujące proliferację komórek przednowotworowych. Długotrwałe narażenie na estrogen zwiększa ryzyko raka piersi.

Czy hormonalna terapia zastępcza zwiększa ryzyko raka piersi?

Tak, badania wykazują, że HTZ zwiększa ryzyko raka piersi. Każdy rok stosowania HTZ zwiększa ryzyko o około 2,7%, szczególnie przy preparatach zawierających estrogeny i progestyny przyjmowanych codziennie.

Jakie czynniki reprodukcyjne wpływają na ryzyko raka piersi?

Wczesna menarcha (przed 12 rokiem życia), późna menopauza (po 50 roku życia), bezdzietność i późny wiek pierwszej ciąży (powyżej 30 lat) zwiększają ryzyko poprzez przedłużone narażenie na estrogeny.

Czy wszystkie raki piersi są wrażliwe na hormony?

Większość raków piersi jest wrażliwa na hormony, co oznacza, że ekspresjonują receptory estrogenowe i/lub progesteronowe. Około dwóch trzecich raków piersi testuje się jako pozytywne dla receptorów hormonalnych.

Reklama
Reklama